Scrutatio

Sabato, 27 aprile 2024 - Santa Zita ( Letture di oggi)

Jeremia 15


font
EINHEITSUBERSETZUNG BIBELLXX
1 Doch der Herr sprach zu mir: Selbst wenn Mose und Samuel vor mein Angesicht träten, würde sich mein Herz diesem Volk nicht mehr zuneigen. Schaff sie mir aus den Augen, sie sollen gehen.1 και ειπεν κυριος προς με εαν στη μωυσης και σαμουηλ προ προσωπου μου ουκ εστιν η ψυχη μου προς αυτους εξαποστειλον τον λαον τουτον και εξελθετωσαν
2 Fragen sie dich dann: Wohin sollen wir gehen?, so sag ihnen: So spricht der Herr: Wer der Pest verfallen ist, zur Pest! Wer dem Schwert, zum Schwert! Wer dem Hunger, zum Hunger! Wer der Gefangenschaft, zur Gefangenschaft!2 και εσται εαν ειπωσιν προς σε που εξελευσομεθα και ερεις προς αυτους ταδε λεγει κυριος οσοι εις θανατον εις θανατον και οσοι εις μαχαιραν εις μαχαιραν και οσοι εις λιμον εις λιμον και οσοι εις αιχμαλωσιαν εις αιχμαλωσιαν
3 Vier Plagen biete ich gegen sie auf - Spruch des Herrn: Das Schwert zum Morden, die Hunde zum Fortschleifen, die Vögel des Himmels und die Tiere des Feldes zum Fressen und Vertilgen.3 και εκδικησω επ' αυτους τεσσαρα ειδη λεγει κυριος την μαχαιραν εις σφαγην και τους κυνας εις διασπασμον και τα θηρια της γης και τα πετεινα του ουρανου εις βρωσιν και εις διαφθοραν
4 Ich mache sie zu einem Bild des Schreckens für alle Reiche der Erde wegen des Manasse, des Sohnes Hiskijas, des Königs von Juda, zur Strafe für das, was er in Jerusalem verübt hat.4 και παραδωσω αυτους εις αναγκας πασαις ταις βασιλειαις της γης δια μανασση υιον εζεκιου βασιλεα ιουδα περι παντων ων εποιησεν εν ιερουσαλημ
5 Wer wird mit dir, Jerusalem, Mitleid haben
und wer wird dich bedauern? Wer wird kommen,
um nach deinem Ergehen zu fragen?
5 τις φεισεται επι σοι ιερουσαλημ και τις δειλιασει επι σοι η τις ανακαμψει εις ειρηνην σοι
6 Du selbst hast mich verworfen - Spruch des Herrn -
du hast mir den Rücken gekehrt.Deshalb streckte ich meine Hand gegen dich aus
und zerstörte dich;
ich bin der Nachsicht müde geworden.
6 συ απεστραφης με λεγει κυριος οπισω πορευση και εκτενω την χειρα μου και διαφθερω σε και ουκετι ανησω αυτους
7 Die Bewohner habe ich mit der Schaufel geworfelt
auf den freien Plätzen des Landes. Ich habe mein Volk kinderlos gemacht
und es dem Untergang geweiht, weil es von seinen schlimmen Wegen
nicht umkehren wollte.
7 και διασπερω αυτους εν διασπορα εν πυλαις λαου μου ητεκνωθησαν απωλεσαν τον λαον μου δια τας κακιας αυτων
8 Seine Witwen wurden zahlreicher
als der Sand am Meer; ich brachte über sie [die Mütter der jungen Männer]
am hellen Mittag den Verwüster, ließ jählings auf sie fallen
Angst und Schrecken.
8 επληθυνθησαν χηραι αυτων υπερ την αμμον της θαλασσης επηγαγον επι μητερα νεανισκου ταλαιπωριαν εν μεσημβρια επερριψα επ' αυτην εξαιφνης τρομον και σπουδην
9 Die Mutter, die sieben Söhne gebar,
welkte dahin, verhauchte ihr Leben. Ihr sank die Sonne mitten am Tag,
sie fiel in Schande und Schmach. Den Rest des Volkes gebe ich dem Schwerte preis
vor den Augen seiner Feinde - Spruch des Herrn.
9 εκενωθη η τικτουσα επτα απεκακησεν η ψυχη αυτης επεδυ ο ηλιος αυτη ετι μεσουσης της ημερας κατησχυνθη και ωνειδισθη τους καταλοιπους αυτων εις μαχαιραν δωσω εναντιον των εχθρων αυτων
10 Weh mir, Mutter, dass du mich geboren hast,
einen Mann, der mit aller Welt in Zank und Streit liegt. Ich bin niemands Gläubiger und niemands Schuldner
und doch fluchen mir alle.
10 οιμμοι εγω μητερ ως τινα με ετεκες ανδρα δικαζομενον και διακρινομενον παση τη γη ουτε ωφελησα ουτε ωφελησεν με ουδεις η ισχυς μου εξελιπεν εν τοις καταρωμενοις με
11 Fürwahr, Herr, ich habe dir mit gutem Willen gedient,
ich bin für den Feind bei dir eingetreten
zur Zeit des Unheils und der Bedrängnis.
11 γενοιτο δεσποτα κατευθυνοντων αυτων ει μη παρεστην σοι εν καιρω των κακων αυτων και εν καιρω θλιψεως αυτων εις αγαθα προς τον εχθρον
12 [Kann man Eisen zertrümmern,
Eisen vom Norden, und Kupfer?
12 ει γνωσθησεται σιδηρος και περιβολαιον χαλκουν
13 Dein Vermögen und deine Schätze
gebe ich zur Plünderung preis als Lohn für all deine Sünden
in deinem ganzen Gebiet.
13 η ισχυς σου και τους θησαυρους σου εις προνομην δωσω ανταλλαγμα δια πασας τας αμαρτιας σου και εν πασι τοις οριοις σου
14 Ich mache dich zum Sklaven deiner Feinde
in einem Land, das du nicht kennst. Denn Feuer lodert auf in meinem Zorn,
gegen euch ist es entbrannt.]
14 και καταδουλωσω σε κυκλω τοις εχθροις σου εν τη γη η ουκ ηδεις οτι πυρ εκκεκαυται εκ του θυμου μου εφ' υμας καυθησεται
15 Du weißt es, Herr; denk an mich
und nimm dich meiner an!
Nimm für mich Rache an meinen Verfolgern! Raff mich nicht hinweg,
sondern schieb deinen Zorn hinaus!
Bedenke, dass ich deinetwillen Schmach erleide.
15 κυριε μνησθητι μου και επισκεψαι με και αθωωσον με απο των καταδιωκοντων με μη εις μακροθυμιαν γνωθι ως ελαβον περι σου ονειδισμον
16 Kamen Worte von dir,
so verschlang ich sie;
dein Wort war mir Glück und Herzensfreude;denn dein Name ist über mir ausgerufen,
Herr, Gott der Heere.
16 υπο των αθετουντων τους λογους σου συντελεσον αυτους και εσται ο λογος σου εμοι εις ευφροσυνην και χαραν καρδιας μου οτι επικεκληται το ονομα σου επ' εμοι κυριε παντοκρατωρ
17 Ich sitze nicht heiter im Kreis der Fröhlichen;
von deiner Hand gepackt, sitze ich einsam;
denn du hast mich mit Groll angefüllt.
17 ουκ εκαθισα εν συνεδριω αυτων παιζοντων αλλα ευλαβουμην απο προσωπου χειρος σου κατα μονας εκαθημην οτι πικριας ενεπλησθην
18 Warum dauert mein Leiden ewig
und ist meine Wunde so bösartig,
dass sie nicht heilen will? Wie ein versiegender Bach bist du mir geworden,
ein unzuverlässiges Wasser.
18 ινα τι οι λυπουντες με κατισχυουσιν μου η πληγη μου στερεα ποθεν ιαθησομαι γινομενη εγενηθη μοι ως υδωρ ψευδες ουκ εχον πιστιν
19 Darum - so spricht der Herr: Wenn du umkehrst, lasse ich dich umkehren,
dann darfst du wieder vor mir stehen. Redest du Edles und nicht Gemeines,
dann darfst du mir wieder Mund sein. Jene sollen sich dir zuwenden,
du aber wende dich ihnen nicht zu.
19 δια τουτο ταδε λεγει κυριος εαν επιστρεψης και αποκαταστησω σε και προ προσωπου μου στηση και εαν εξαγαγης τιμιον απο αναξιου ως στομα μου εση και αναστρεψουσιν αυτοι προς σε και συ ουκ αναστρεψεις προς αυτους
20 Dann mache ich dich für dieses Volk
zur festen, ehernen Mauer. Mögen sie dich bekämpfen,
sie werden dich nicht bezwingen; denn ich bin mit dir,
um dir zu helfen und dich zu retten
- Spruch des Herrn.
20 και δωσω σε τω λαω τουτω ως τειχος οχυρον χαλκουν και πολεμησουσιν προς σε και ου μη δυνωνται προς σε διοτι μετα σου ειμι του σωζειν σε
21 Ja, ich rette dich aus der Hand der Bösen,
ich befreie dich aus der Faust der Tyrannen.
21 και εξαιρεισθαι σε εκ χειρος πονηρων και λυτρωσομαι σε εκ χειρος λοιμων