Сирах 38

Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).

Torna indietro

Біблія Tysiąclecia
1 Вшановуй належно потрібного тобі лікаря, бо й він існує з Господньої установи:1 Czcij lekarza czcią należną z powodu jego posług, albowiem i jego stworzył Pan.
2 від Всевишнього — здатність лікаря, а й цар його обдаровує.2 Od Najwyższego pochodzi uzdrowienie, i od Króla dar się otrzymuje.
3 Голову лікаря знання його звисочують, тож і з боку вельмож йому подив належиться.3 Wiedza lekarza podnosi mu głowę, nawet i wobec możnowładców będą go podziwiać.
4 Господь із землі ліки виводить, і розумний муж не нехтує ними.4 Pan stworzył z ziemi lekarstwa, a człowiek mądry nie będzie nimi gardził.
5 Хіба не від дерева вода посолодшала, а й сила його тим самим виявилась?5 Czyż to nie drzewo wodę uczyniło słodką, aby moc Jego poznano?
6 Це ж він бо людей обдарував знанням, щоб вони прославлялись його ділами дивними.6 On dał ludziom wiedzę, aby się wsławili dzięki Jego dziwnym dziełom.
7 Ними лікується й усувається біль, і хто знається на зіллях, — уміє їх змішувати.7 Dzięki nim się leczy i ból usuwa, z nich aptekarz sporządza leki,
8 Тож діла його не мають ні кінця, ні краю, і мир від нього розповсюджується світом.8 aby się nie kończyło Jego działanie i pokój od Niego był po całej ziemi.
9 Сину, в недузі твоїй не побивайся, лиш молись до Господа, і він тебе оздоровить.9 Synu, w chorobie swej nie odwracaj się od Pana, ale módl się do Niego, a On cię uleczy.
10 Провину відкинь, свої руки випростай, від усякого гріха очисти своє серце.10 Usuń przewrotność - wyprostuj ręce i oczyść serce z wszelkiego grzechu!
11 Ладан і пропам’ятну жертву з муки питльованої воздай, і зроби свій принос жирним, наскільки можеш.11 Ofiaruj kadzidło, złóż ofiarę dziękczynną z najczystszej mąki, i hojne dary, na jakie cię tylko stać.
12 А й лікаря примісти, бо й він Господом створений: хай тебе не полишає, бо й його ти потребуєш;12 Potem sprowadź lekarza, bo jego też stworzył Pan, nie odsuwaj się od niego, albowiem jest on ci potrzebny.
13 стається не раз, що одужання в їхніх руках перебуває.13 Jest czas, kiedy w ich rękach jest wyjście z choroby:
14 Та й їм слід так само до Господа молитись, щоб ними він зволив подати полегшу і принести одужання для рятунку життя.14 oni sami będą błagać Pana, aby dał im moc przyniesienia ulgi i uleczenia, celem zachowania życia.
15 Той же, хто грішить супроти свого Творця, нехай потрапить лікареві в руки.15 Grzeszący przeciw Stwórcy swemu niech wpadnie w ręce lekarza!
16 Сину, зронюй над померлим сльози, розпочинай голосіння, як личить тяжко стражденному; поховай його тіло, як звичай велить, і могили його не занедбуй.16 Synu, wylewaj łzy nad zmarłym i jako bardzo cierpiący zacznij lament, według tego, co mu przystoi, pochowaj ciało i nie lekceważ jego pogrzebu!
17 Гірко ридай, ревно бий себе в груди, жалобу по нім справляй, що на неї заслужив він, — так день або й два, поговору ради, і аж тоді у своїм смутку втішся.17 Płacz gorzko i z przejęciem uderzaj się w piersi, zarządź żałobę odpowiednio do jego godności, dzień jeden lub dwa, dla uniknięcia potwarzy, potem już daj się pocieszyć w smutku!
18 Бо смуток провадить до смерти, і серця журба потугу відбирає.18 Ze smutku bowiem śmierć następuje: smutek serca łamie siłę.
19 Смуток у злиднях перебуває, а вбогого життя — згідне з його серцем.19 Tylko do chwili pogrzebu niechaj trwa smutek, bo życie udręczone - przekleństwem dla serca.
20 Смуткові серцем своїм не віддавайся, відкинь його геть — про кінець пам’ятай свій.20 Nie oddawaj smutkowi swego serca, odsuń go, pomnąc na swój koniec.
21 Не забувай — немає бо повороту: мертвому не допоможеш, а собі самому пошкодиш.21 Nie zapominaj, że nie ma on powrotu, tamtemu nie pomożesz, a sobie zaszkodzisz.
22 Пам’ятай про мій вирок, що й твоїм він буде: мені вчора, а тобі — сьогодні.22 Pamiętaj o moim losie, który będzie też twoim: mnie wczoraj, tobie dzisiaj.
23 З спочивом небіжчика хай спочине й його пам’ять, — тож розрадь себе, скоро дух його з нього вийде.23 Gdy spoczął zmarły, niech spocznie i pamięć o nim, pociesz się po nim, skoro już wyszedł duch jego.
24 Мудрість книжника в дозвіллі здобувається: хто вільний від заняття, той стає мудрим.24 Uczony w Piśmie zdobywa mądrość w czasie wolnym od zajęć, i kto ma mniej działania, ten stanie się mądry.
25 Як може той помудріти, хто рало тримає, хто рожном вихваляється, наче тим списом, хто волів поганяти знає й ходити коло них, хто ввесь час про бичків свою мову веде?25 Jakże może poświęcić się mądrości ten, kto trzyma pług, kto chlubi się tylko ostrzem włóczni, kto woły pogania i całkowicie zajęty jest ich pracą, a rozmawia tylko o cielętach?
26 Думка в нього — як борозну провести, журба його вся — про пашу для теличок.26 Serce przykładać będzie do tego, by wyorywać bruzdy, a w czasie nocy bezsennej myśli o paszy dla jałówek.
27 Так воно з кожним робітником та майстром, який день і ніч проводить на праці: той, хто виготовлюв різьбу на печатках, хто намагається урізнороднити рисунок, а й душу вкладає, щоб, мов живий, був малюнок, ще й не досипляє, щоб діло своє викінчити.27 Tak każdy rzemieślnik i artysta, który noce i dnie na pracy przepędza, i ten, co rzeźbi wizerunki na pieczęciach, którego wytrwałość urozmaica kształty rzeźb, serce swe przykłada do tego, by obraz uczynić żywym, a po nocach nie śpi, by wykończyć dzieło.
28 Так воно й з ковалем, що сидить біля ковадла та й розглядає сирове залізо: вогненна пара йому тіло розтоплює, він змагається з жаром у горнилі, молота гук йому вуха заглушує, очі ж його до зразка посудини прикуті; всім серцем старається діло він викінчити — не досипляє, щоб якнайкраще його прикрасити.28 Tak kowal siedzący blisko kowadła, pilnie zastanawia się nad pracą z żelaza, wyziewy ognia niszczą jego ciało, a on walczy z żarem pieca - huk młota przytępia jego słuch, a oczy jego są zwrócone tylko na wzorzec przedmiotu; serce swe przykłada do wykończenia robót, a po nocach nie śpi, by dzieło doskonale przyozdobić.
29 Так воно й з ганчарем, що сидить при своїй праці ще й ногами своїми крутить коло, а й до діла свого ввесь час пристосовується, і всі його рухи — геть обраховані:29 Tak garncarz, siedzący przy swej pracy i obracający nogami koło, stale jest pochłonięty troską o swoje dzieło, a cała jego praca - [pogoń] za ilością.
30 руками глину зразкує, ногами її замішує, докладає серця, щоб малювання вивершити, — і не досипляє, щоб ще й піч очистити.30 Rękami swymi kształtuje glinę, a nogami pokonuje jej opór, stara się pilnie, aby wykończyć polewę, a po nocach nie śpi, by piec wyczyścić.
31 Усі вони здаються на власні руки, і в ремеслі своєму вправний кожен.31 Ci wszyscy zaufali swym rękom, każdy z nich jest mądry w swoim zawodzie;
32 Без них неможливо збудувати місто, ні жити в ньому, ані ним ходити.32 bez nich miasto nie będzie zbudowane, a gdzie oni zamieszkają, nie odczuwa się niedostatku.
33 Та на віче народне їх не запрошують, на зборах вони нічим не відзначаються, не засідають на суддівських кріслах, — бо й не зрозуміли б судового рішення.33 Tych jednak do rady ludu nie będzie się szukać ani na zgromadzeniu nie posunie się na wyższe miejsce. Ani nie zasiądą oni na krześle sędziowskim, ani nie będą znać się na Prawie Przymierza.
34 Вони не блищать ні знанням, ні розсудом, і їх не знайти серед складачів приповісток, — та зате підтримують вічне творіння, то й моляться про справи свого ремества.34 Nie zabłysną ani nauką, ani sądem, ani się nie znajdą między [tymi, co układają] przypowieści, ale podtrzymują oni odwieczne stworzenie, a modlitwa ich prac dotyczy [ich] zawodu.