| 1 ܘܗܘܐ ܦܬܓܡܗ ܕܫܡܘܐܝܠ ܥܠ ܟܠܗ ܐܝܣܪܝܠ ܘܢܦܩ ܐܝܣܪܝܠ ܠܐܘܪܥܐ ܕܦܠܫ̈ܬܝܐ ܠܩܪܒܐ ܘܫܪܘ ܥܠ ܟܐܦܐ ܕܥܘܕܪܢܐ ܘܦܠܫ̈ܬܝܐ ܫܪܘ ܒܐܦܩ | 1 Et factum est in diebus illis, convenerunt Philisthim in pu gnam; et egressus est Israel obviam Philisthim in proelium et castrametatus est iuxta Abenezer. Porro Philisthim venerunt in Aphec |
| 2 ܘܐܣܬܕܪܘ ܦܠܫ̈ܬܝܐ ܠܘܩܒܠ ܐܝܣܪܝܠ ܘܗܘܐ ܩܪܒܐ ܘܐܬܬܒܪ ܐܝܣܪܐܝܠ ܩܕܡ ܦܠܫ̈ܬܝܐ ܘܐܬܩܛܠܘ ܒܣܕܪܐ ܒܚܩܠܐ ܐܝܟ ܐܪ̈ܒܥܐ ܐ̈ܠܦܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ | 2 et instruxerunt aciem contra Israel. Crescente autem certamine, terga vertit Israel Philisthaeis; et caesi sunt in illo certamine passim per agros quasi quattuor milia virorum.
|
| 3 ܘܐܬܐ ܥܡܐ ܠܡܫܪܝܬܐ ܘܐܡܪܘ ܣܒ̈ܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܠܡܢܐ ܬܒܪܢ ܡܪܝܐ ܝܘܡܢܐ ܩܕܡ ܦܠܫ̈ܬܝܐ ܢܕܒܪ ܠܢ ܡܢ ܫܝܠܘ ܩܒܘܬܐ ܕܩܝܡܗ ܕܡܪܝܐ ܨܒܐܘܬ ܘܬܐܙܠ ܒܝܢܬܢ ܘܬܦܪܩܢ ܡܢ ܐܝܕܐ ܕܒ̈ܥܠܕܒܒܝܢ | 3 Et reversus est populus ad castra, dixeruntque maiores natu de Israel: “ Quare percussit nos Dominus hodie coram Philisthim? Afferamus ad nos de Silo arcam foederis Domini, et veniat in medium nostri, ut salvet nos de manu inimicorum nostrorum ”. |
| 4 ܘܫܕܪܘ ܥܡܐ ܠܫܝܠܘ ܘܫܩܠܘ ܡܢ ܬܡܢ ܩܒܘܬܐ ܕܩܝܡܗ ܕܡܪܝܐ ܨܒܐܘܬ ܝܬ̇ܒ ܟܪ̈ܘܒܐ ܘܬܡܢ ܬܪ̈ܝܢ ܒܢ̈ܘܗܝ ܕܥܠܝ ܥܡ ܩܒܘܬܐ ܕܩܝܡܗ ܕܡܪܝܐ ܚܦܢܝ ܘܦܝܢܚܝܣ | 4 Misit ergo populus in Silo, et tulerunt inde arcam foederis Domini exercituum sedentis super cherubim; erantque duo filii Heli cum arca foederis Dei, Ophni et Phinees.
|
| 5 ܘܗܘܐ ܕܟܕ ܐܬܬ ܩܒܘܬܐ ܕܩܝܡܗ ܕܡܪܝܐ ܠܡܫܪܝܬܐ ܝܒܒܘ ܟܠܗ ܐܝܣܪܝܠ ܝܘܒܒܐ ܪܒܐ ܘܐܫܬܓܫܬ ܐܪܥܐ | 5 Cumque venisset arca foederis Domini in castra, vociferatus est omnis Israel clamore grandi, et personuit terra. |
| 6 ܘܫܡܥܘ ܦܠܫ̈ܬܝܐ ܩܠܐ ܕܝܘܒܒܐ ܘܐܡܪܘ ܡܢܘ ܩܠܐ ܗܢܐ ܕܝܘܒܒܐ ܒܡܫܪܝܬܐ ܕܥܒܪ̈ܝܐ ܘܝܕܥܘ ܕܩܒܘܬܗ ܕܡܪܝܐ ܐܬܬ ܠܡܫܪܝܬܐ | 6 Et audierunt Philisthim vocem clamoris dixeruntque: “ Quaenam est haec vox clamoris magni in castris Hebraeorum? ”. Et cognoverunt quod arca Domini venisset in castra. |
| 7 ܘܕܚܠܘ ܦܠܫ̈ܬܝܐ ܡܛܠ ܕܐܡܪܝܢ ܐܬܐ ܐܠܗܐ ܠܡܫܪܝܬܐ ܘܐܡܪܘ ܘܝ ܠܢ ܕܠܐ ܗܘܬ ܐܝܟ ܗܕܐ ܡܢ ܐܬܡܠܝ ܘܡܢ ܡܢܬܡܠܝ | 7 Timueruntque Philisthim dicentes: “ Venit Deus in castra! ”. Et ingemuerunt dicentes: |
| 8 ܘܝ ܠܢ ܡܢܘ ܢܦܨܝܢ ܡܢ ܐ̈ܝܕܝ ܐܠܗܐ ܥܫܝܢܐ ܗܢܘ ܐܠܗܐ ܕܡܚܐ ܠܟܠܗ̇ ܡܨܪܝܢ ܒܟܘܠ ܡܚ̈ܘܢ ܒܡܕܒܪܐ | 8 “ Vae nobis! Non enim fuit tanta exsultatio heri et nudiustertius. Vae nobis! Quis nos servabit de manu deorum sublimium istorum? Hi sunt dii, qui percusserunt Aegyptum omni plaga in deserto. |
| 9 ܐܬܚܝܠܘ ܘܗܘܘ ܓܒܪ̈ܐ ܦܠܫ̈ܬܝܐ ܕܠܡܐ ܬܦܠܚܘܢ ܠܥܒܪ̈ܝܐ ܐܝܟ ܕܦܠܚܘܟܘܢ ܘܗܘܘ ܓܒܪ̈ܐ ܘܐܬܟܬܫܘ ܥܡܗܘܢ | 9 Confortamini et estote viri, Philisthim, ne serviatis Hebraeis, sicut illi servierunt vobis. Estote viri et bellate! ”.
|
| 10 ܘܐܬܟܬܫܘ ܦܠܫ̈ܬܝܐ ܥܡ ܐܝܣܪܝܠ ܘܐܬܬܒܪ ܐܝܣܪܝܠ ܘܥܪܩܘ ܐܢܫ ܠܡܫܟܢܗ ܘܗܘܬ ܡܚܘܬܐ ܪܒܬܐ ܕܛܒ ܒܐܝܣܪܝܠ ܘܢܦܠܘ ܡܢ ܐܝܣܪܝܠ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܬܠܬܝܢ ܐ̈ܠܦܝܢ ܪ̈ܓܠܝܝܢ | 10 Pugnaverunt ergo Philisthim, et caesus est Israel, et fugit unusquisque in tabernaculum suum; et facta est plaga magna nimis, et ceciderunt de Israel triginta milia peditum. |
| 11 ܘܩܒܘܬܗ ܕܡܪܝܐ ܐܬܕܒܪܬ ܘܬܪ̈ܝܢ ܒܢ̈ܘܗܝ ܕܥܠܝ ܡܝܬܘ ܚܦܢܝ ܘܦܝܢܚܝܣ | 11 Et arca Dei capta est; duoque filii Heli mortui sunt, Ophni et Phinees.
|
| 12 ܘܪܗܛ ܓܒܪܐ ܡܢ ܕܒܝܬ ܒܢܝܡܝܢ ܡܢ ܣܕܪܐ ܘܐܬܐ ܠܫܝܠܘ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܟܕ ܡܨܪܝܢ ܢܚ̈ܬܘܗܝ ܘܐܕܡܬܐ ܒܪܝܫܗ | 12 Currens autem vir de Beniamin ex acie venit in Silo in die illo scissa veste et conspersus pulvere caput. |
| 13 ܘܥܠܝ ܝܬ̇ܒ ܗܘܐ ܥܠ ܟܘܪܣܝܐ ܥܠ ܝܕ ܐܘܪܚܐ ܘܚܐܪ ܗܘܐ ܡܛܠ ܕܙܐܥ ܗܘܐ ܠܒܗ ܥܠ ܩܒܘܬܗ ܕܐܠܗܐ ܘܓܒܪܐ ܐܬܐ ܠܡܚܘܝܘ ܒܩܪܝܬܐ ܘܐܝܠܠܬ ܟܠܗ̇ ܩܪܝܬܐ | 13 Cumque ille venisset, Heli sedebat super sellam iuxta portam aspectans viam; erat enim cor eius pavens pro arca Dei. Vir autem ille, postquam ingressus est, nuntiavit urbi; et ululavit omnis civitas. |
| 14 ܘܫܡܥ ܥܠܝ ܩܠܐ ܕܐܝܠܠܬܐ ܘܐܡܪ ܡܢܘ ܩܠܐ ܕܕܠܘܚܝܐ ܗܢܐ ܘܓܒܪܐ ܣܪܗܒ ܘܐܬܐ ܘܚܘܝ ܠܥܠܝ | 14 Et audivit Heli sonitum clamoris dixitque: “ Quis est hic sonitus tumultus huius? ”. At ille festinavit et venit et nuntiavit Heli. |
| 15 ܘܥܠܝ ܒܪ ܫܒܥܝܢ ܗܘܐ ܘܬܡܢܐ ܫ̈ܢܝܢ ܘܥܝ̈ܢܘܗܝ ܐܝܩܪ ܘܠܐ ܡܫܟܚ ܗܘܐ ܠܡܚܙܐ | 15 Heli autem erat nonaginta et octo annorum, et oculi eius caligaverant, et videre non poterat. |
| 16 ܘܐܡܪ ܓܒܪܐ ܗܘ ܠܥܠܝ ܐܢܐ ܐܬܝܬ ܡܢ ܣܕܪܐ ܘܐܢܐ ܡܢ ܣܕܪܐ ܥܪܩܬ ܐܬܝܬ ܝܘܡܢܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܡܢܘ ܦܬܓܡܐ ܒܪܝ | 16 Et dixit ad Heli: “ Ego sum qui veni de proelio et ego qui de acie fugi hodie ”. Cui ille ait: “ Quid actum est, fili mi? ”. |
| 17 ܘܥܢܐ ܡܣܒܪܢܐ ܘܐܡܪ ܥܪܩ ܐܝܣܪܝܠ ܡܢ ܩܕܡ ܦܠܫ̈ܬܝܐ ܘܐܦ ܡܚܘܬܐ ܪܒܬܐ ܗܘܬ ܒܥܡܐ ܘܐܦ ܬܪ̈ܝܢ ܒܢܝ̈ܟ ܡܝܬܘ ܚܦܢܝ ܘܦܝܢܚܣ ܘܩܒܘܬܗ ܕܐܠܗܐ ܐܬܕܒܪܬ | 17 Respondens autem, qui nuntiabat: “ Fugit, inquit, Israel coram Philisthim, et ruina magna facta est in populo; insuper et duo filii tui mortui sunt, Ophni et Phinees, et arca Dei capta est ”.
|
| 18 ܘܗܘܐ ܕܟܕ ܐܬܕܟܪܗ̇ ܥܠܝ ܠܩܒܘܬܗ ܕܐܠܗܐ ܢܦܠ ܡܢ ܟܘܪܣܝܐ ܠܒܣܬܪܗ ܥܠ ܝܕ ܬܪܥܐ ܘܐܬܬܒܪܬ ܦܪܩܬܗ ܘܡܝܬ ܡܛܠ ܕܣܐܒ ܗܘܐ ܓܒܪܐ ܘܝܩܪ ܘܗܘ ܕܢ ܠܐܝܣܪܝܠ ܐܪ̈ܒܥܝܢ ܫܢ̈ܝܢ | 18 Cumque ille nominasset arcam Dei, cecidit de sella retrorsum iuxta ostium et, fractis cervicibus, mortuus est; senex enim erat vir et gravis. Et ipse iudicavit Israel quadraginta annis.
|
| 19 ܘܟܠܬܗ ܐܢܬܬ ܦܝܢܚܝܣ ܒܛܢܐ ܗܘܬ ܘܩܪܝܒܐ ܗܘܬ ܠܡܐܠܕ ܘܟܕ ܫܡܥܬ ܫܡܥܐ ܕܐܬܕܒܪܬ ܩܒܘܬܗ ܕܐܠܗܐ ܘܡܝܬ ܚܡܘܗ̇ ܘܒܥܠܗ̇ ܒܪܟܬ ܘܝܠܕܬ ܡܛܠ ܕܐܬܗܦܟܘ ܥܠܝܗ ܚ̈ܒܠܝܗ | 19 Nurus autem eius, uxor Phinees, praegnans erat vicinaque partui. Et, audito nuntio quod capta esset arca Dei et mortuus socer suus et vir suus, incurvavit se et peperit; irruerant enim in eam dolores subiti. |
| 20 ܘܒܫܥܬܐ ܕܡܘܬܗ̇ ܐܡܪ ܐܝܠܝܢ ܕܩ̈ܝܡܢ ܠܥܠ ܡܢܗ̇ ܠܐ ܬܕܚܠܝܢ ܡܛܠ ܕܕܟܪܐ ܝܠܕܬܝ ܘܠܐ ܥܢܬ ܘܠܐ ܐܝܬܝܬ ܥܠ ܒܠܗ̇ | 20 In ipso autem momento mortis eius dixerunt ei, quae stabant circa eam: “ Ne timeas, quia filium peperisti ”. Quae non respondit eis neque animadvertit. |
| 21 ܘܩܪܬ ܫܡܗ ܕܛܠܝܐ ܝܘܟܒܪ ܘܐܡܪܬ ܥܒܪ ܐܝܩܪܐ ܡܢ ܐܝܣܪܝܠ ܡܛܠ ܕܐܬܕܒܪܬ ܩܒܘܬܗ ܕܐܠܗܐ ܘܥܠ ܚܡܘܗ̇ ܘܥܠ ܒܥܠܗ̇ | 21 Et vocavit puerum Ichabod dicens: “ Translata est gloria de Israel! ”, quia capta est arca Dei et pro socero suo et pro viro suo. |
| 22 ܘܐܡܪܬ ܥܒܪ ܐܝܩܪܐ ܡܢ ܐܝܣܪܐܝܠ ܡܛܠ ܕܐܬܕܒܪܬ ܩܒܘܬܗ ܕܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܕܐܝܣܪܝܠ | 22 Et ait: “ Translata est gloria ab Israel, eo quod capta est arca Dei! ”.
|
