| 1 ܘܩܢܝܢܐ ܪܒܐ ܗܘܐ ܠܒܢ̈ܝ ܪܘܒܝܠ ܘܠܒܢ̈ܝ ܓܕ. ܘܛܒ ܥܫܝܢ. ܘܚܙܐܘܗ̇ ܠܝܥܙܝܪ ܘܠܐܪܥܐ ܕܓܠܥܕ ܐܬܪܐ ܕܐܙ̇ܠ ܠܒܝܬ ܩܢܝܢܐ. | 1 Rubenici i Gadyci posiadali liczne i bardzo duże stada. Gdy ujrzeli krainę Jezer i Gilead, uznali, że ta okolica nadaje się bardzo do hodowli bydła. |
| 2 ܘܐܬܘ ܒܢ̈ܝ ܪܘܒܝܠ ܘܒܢ̈ܝ ܓܕ. ܘܐܡܪܘ ܠܡܘܫܐ ܘܠܐܠܝܥܙܪ ܟܗܢܐ. ܘܠܪ̈ܘܪܒܢܐ ܕܟܢܘܫܬܐ. | 2 Podeszli więc i tak mówili do Mojżesza, kapłana Eleazara i książąt społeczności: |
| 3 ܥܛܪܘܬ ܘܪܝܒܘܢ ܘܝܥܙܝܪ ܘܢܡܪܐ. ܘܚܫܒܘܢ ܘܐܠܥܠܐ ܘܫܒܐ ܘܢܒܘ ܘܒܥܘܢ. | 3 Atarot, Dibon, Jazer i Nimra, Cheszbon, Eleale, Sibma, Nebo i Beon, |
| 4 ܐܪܥܐ ܕܚܪܒ ܡܪܝܐ ܩܕܡ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ. ܐܪܥܐ ܗܝ ܕܐܙܠܐ ܠܒܝܬ ܩܢܝܢܐ. ܘܠܥܒ̈ܕܝܟ ܐܝܬ ܩܢܝܢܐ. | 4 kraj, który Pan poddał społeczności Izraela, nadaje się szczególnie do hodowli bydła, a twoi słudzy posiadają [wiele] bydła. |
| 5 ܘܐܡܪܘ ܐܢ ܐܫܟܚܢ ܪ̈ܚܡܐ ܩܕܡܝܟ . ܬܬܝܗܒ ܐܪܥܐ ܗܕܐ ܠܥܒ̈ܕܝܟ ܝܘܪܬܢܐ. ܘܠܐ ܬܥܒܪܢ ܝܘܪܕܢܢ. | 5 Potem mówili dalej: Jeśli darzysz nas życzliwością, oddaj tę krainę w posiadanie sługom swoim. Nie prowadź nas przez Jordan! |
| 6 ܘܐܡܪ ܡܘܫܐ ܠܒܢ̈ܝ ܪܘܒܝܠ ܘܠܒܢ̈ܝ ܓܕ. ܐܚ̈ܝܟܘܢ ܢ̇ܦܩܝܢ ܠܩܪܒܐ ܘܐܢܬܘܢ ܝ̇ܬܒܝܢ ܐܢܬܘܢ ܗܪܟܐ. | 6 Mojżesz odpowiedział Gadytom i Rubenitom: Jakże to? Wasi bracia ruszą do walki, a wy chcecie tu spokojnie pozostać? |
| 7 ܠܡܢܐ ܬܒ̇ܪܝܢ ܐܢܬܘܢ ܠܒܐ ܕܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ. ܕܠܐ ܢܥܒܪܘܢ ܠܐܪܥܐ ܕܝܗܒ ܠܗܘܢ ܡܪܝܐ. | 7 Czemu odbieracie Izraelitom odwagę wejścia do kraju, który im dał Pan? |
| 8 ܗܟܢܐ ܥܒܕܘ ܐ̈ܒܗܝܟܘܢ. ܟܕ ܫ̇ܕܪܬ ܐܢܘܢ ܡܢ ܪܩܡ ܕܓܝܐ. ܠܡܓܫ ܐܪܥܐ. | 8 Tak postępowali już przodkowie wasi, gdy ich z Kadesz-Barnea wysłałem celem zbadania kraju. |
| 9 ܘܣܠܩܘ ܥܕܡܐ ܠܢܚܠܐ ܕܣܓܘܠܐ. ܘܚܙܐܘܗ̇ ܠܐܪܥܐ. ܘܬܒܪܘ ܠܒܐ ܕܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ. ܕܠܐ ܢܥܠܘܢ ܠܐܪܥܐ ܕܝܗܒ ܠܗܘܢ ܡܪܝܐ. | 9 Dotarli aż do doliny Eszkol i zbadali kraj, potem jednak odebrali Izraelitom odwagę do tego stopnia, że już nie chcieli iść do kraju, który im Pan przyobiecał. |
| 10 ܘܐܬܚܡܬ ܥܠܝܗܘܢ ܪܘܓܙܗ ܕܡܪܝܐ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ. ܘܝܡܐ ܘܐܡܪ. | 10 Tego dnia zapłonął Pan gniewem i przysiągł: |
| 11 ܕܠܐ ܢܚܙܘܢ ܓܒܪ̈ܐ ܕܣܠܩܘ ܡܢ ܡܨܪܝܢ. ܡܢ ܒܪ ܥܣܪ̈ܝܢ ܫܢ̈ܝܢ ܘܠܥܠ. ܐܪܥܐ ܕܝܡܝܬ ܠܐܒܪܗܡ ܘܠܐܝܣܚܩ ܘܠܝܥܩܘܒ. ܡܛܠ ܕܠܐ ܫܡܠܝܘ ܒܬܪܝ. | 11 Mężowie, którzy wyszli z Egiptu w wieku od dwudziestu lat wzwyż, nie zobaczą kraju, który poprzysiągłem dać Abrahamowi, Izaakowi i Jakubowi; nie okazali mi bowiem pełnego posłuszeństwa; |
| 12 ܐܠܐ ܐܢ ܟܠܒ ܒܪ ܝܘܦܢܐ ܩܢܙܝܐ. ܘܝܫܘܥ ܒܪ ܢܘܢ ܕܫܡܠܝܘ ܒܬܪ ܡܪܝܐ. | 12 oprócz Kaleba, syna Jefunnego Kenizyty, i Jozuego, syna Nuna, którzy okazali Panu pełne posłuszeństwo. |
| 13 ܘܐܬܚܡܬ ܪܘܓܙܗ ܕܡܪܝܐ ܥܠ ܐܝܣܪܝܠ. ܘܐܛܥܝ ܐܢܘܢ ܒܡܕܒܪܐ ܐܪ̈ܒܥܝܢ ܫ̈ܢܝܢ. ܥܕܡܐ ܕܣܦܘ ܟܠܗ ܕܪܐ ܕܓܒܪ̈ܐ ܕܥܒܕܘ ܒܝܫܬܐ ܩܕܡ ܡܪܝܐ. | 13 Wtedy rozgniewał się Pan na Izraela i sprawił, że błąkał się on po pustyni przez czterdzieści lat, póki nie wymarło pokolenie, które uczyniło to, co jest złe w oczach Pana. |
| 14 ܘܗܐ ܩܡܬܘܢ ܐܦ ܐܢܬܘܢ ܝܘܡܢܐ ܚܠܦ ܐ̈ܒܗܝܟܘܢ. ܬܪܒܝܬܐ ܕܓܒܪ̈ܐ ܚ̈ܛܝܐ. ܕܬܘܣܦܘܢ ܬܘܒ ܪܘܓܙܗ ܕܡܪܝܐ ܥܠ ܐܝܣܪܝܠ. | 14 A teraz stanęliście zamiast przodków waszych jako grzeszne potomstwo, by spotęgować gniew Pana przeciw Izraelowi. |
| 15 ܘܐܢ ܬܗܦܟܘܢ ܡܢ ܡܪܝܐ. ܢܘܣܦ ܬܘܒ ܠܡܛܥܝܘܬܟܘܢ ܒܡܕܒܪܐ. ܘܡܚܒܠܝܢ ܐܢܬܘܢ ܥܠ ܗܢܐ ܟܠܗ ܥܡܐ. | 15 Gdy Mu się znowu sprzeciwicie, pozostawi was dalej na pustyni, i wy będziecie winni zguby całego ludu. |
| 16 ܘܩܪܒܘ ܠܘܬܗ ܘܐܡܪܘ. ܛܝܪ̈ܐ ܕܥܢܐ ܢܒܢܐ ܠܩܢܝܢܢ ܗܪܟܐ. ܘܩܘܪ̈ܝܐ ܠܝܩܪܬܢ. | 16 Oni zaś przybliżyli się do niego i rzekli: Tu zbudujemy zagrody dla naszych stad i osiedla dla naszych rodzin. |
| 17 ܘܚܢܢ ܢܙܕܝܢ ܘܢܐܙܠ ܩܕܡ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ. ܥܕܡܐ ܕܢܥܠ ܐܢܘܢ ܠܐܬܪܗܘܢ. ܘܝܩܪܬܢ ܬܬܒ ܒܩܘܪ̈ܝܐ ܥܫܝ̈ܢܬܐ. ܡܢ ܩܕܡ ܥܡܘܪ̈ܝܗ̇ ܕܐܪܥܐ. | 17 My jednak sami chcemy iść spiesznie na czele Izraelitów, póki ich nie wprowadzimy na miejsce zamieszkania. Tymczasem rodziny nasze pozostaną zabezpieczone w umocnionych miastach ze względu na mieszkańców kraju. |
| 18 ܠܐ ܢܗܦܘܟ ܠܒ̈ܬܝܢ. ܥܕܡܐ ܕܢܐܪܬܘܢ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܐܢܫ ܝܪܬܘܬܗ. | 18 Nie powrócimy jednak do swoich rodzin tak długo, póki każdy z Izraelitów nie otrzyma swego dziedzictwa. |
| 19 ܘܠܐ ܢܐܪܬ ܥܡܗܘܢ ܡܢ ܥܒܪܐ ܕܝܘܪܕܢܢ ܘܠܗܠ. ܡܛܠ ܕܩܒܠܢ ܝܪܬܘܬܢ ܡܢ ܥܒܪܐ ܕܝܘܪܕܢܢ ܡܢ ܡܕܢܚܐ. | 19 A my nie weźmiemy żadnego dziedzictwa z tamtej strony Jordanu i dalej, gdyż nasze posiadłości znajdują się tu, na wschód od Jordanu. |
| 20 ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܡܘܫܐ. ܐܢ ܥ̇ܒܕܝܢ ܐܢܬܘܢ ܦܬܓܡܐ ܗܢܐ. ܘܡܙܕܝܢܝܢ ܐܢܬܘܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܠܩܪܒܐ. | 20 Mojżesz odpowiedział im: Gdy postąpicie tak, jak powiedzieliście, gdy będziecie wobec Pana gotowi do walki |
| 21 ܘܥ̇ܒܪܝܢ ܐܢܬܘܢ ܝܘܪܕܢܢ ܟܠܟܘܢ. ܟܕ ܡܙܝܢܝܢ ܐܢܬܘܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܠܩܪܒܐ. ܥܕܡܐ ܕܢܘܒܕ ܒ̈ܥܠܕܒܒܘܗܝ ܡܢ ܩܕܡܘܗܝ. | 21 i gdy wszyscy spośród was zdolni do walki przejdą Jordan w obecności Pana, aż On wypędzi przed sobą wszystkich nieprzyjaciół swoich, |
| 22 ܘܬܬܟܒܫ ܐܪܥܐ ܩܕܡ ܡܪܝܐ. ܗܝܕܝܢ ܬܗܦܟܘܢ ܘܬܬܚܣܘܢ ܡܢ ܡܪܝܐ ܘܡܢ ܐܝܣܪܐܝܠ. ܘܬܗܘܐ ܠܟܘܢ ܐܪܥܐ ܗܕܐ ܠܝܪܬܘܬܐ ܩܕܡ ܡܪܝܐ. | 22 i gdy wówczas dopiero powrócicie, kiedy cały kraj będzie poddany Panu - wypełnicie swój obowiązek względem Pana i Izraela, kraj ten będzie waszą własnością wobec Pana. |
| 23 ܘܐܢ ܠܐ ܥ̇ܒܕܝܢ ܐܢܬܘܢ ܗܟܢܐ. ܚ̇ܛܝܢ ܐܢܬܘܢ ܠܡܪܝܐ. ܘܕܥܘ ܕܚ̈ܛܗܝܟܘܢ ܡܕܪܟܝܢ ܠܟܘܢ. | 23 Gdybyście jednak nie wykonali tego, zgrzeszycie wobec Pana i wiedzcie, że grzech wasz dosięgnie was. |
| 24 ܒܢܘ ܠܟܘܢ ܩܘܪ̈ܝܐ ܠܝܩܪܬܟܘܢ. ܘܛܝܪ̈ܐ ܠܥܢܟܘܢ. ܘܡܕܡ ܕܢܦܩ ܡܢ ܦܘܡܟܘܢ ܥܒܕܘ. | 24 Budujcie więc miasta dla rodzin waszych i zagrody dla trzód, ale spełnijcie również to, coście przyrzekli swymi ustami. |
| 25 ܘܐܡܪܘ ܒܢ̈ܝ ܪܘܒܝܠ ܘܒܢ̈ܝ ܓܕ ܠܡܘܫܐ. ܥܒ̈ܕܝܟ ܢܥܒܕܘܢ ܐܝܟ ܕܡܪܢ ܦ̇ܩܕ. | 25 Gadyci i Rubenici oświadczyli Mojżeszowi: Słudzy twoi spełnią to, co nasz pan nakazał: |
| 26 ܝܩܪܬܢ ܘܢܫ̈ܝܢ ܘܩܢܝܢܢ ܘܟܠܗ̇ ܒܥܝܪ̈ܢ. ܢܗܘܘܢ ܒܩܘܪ̈ܝܐ ܕܓܠܥܕ. | 26 Nasze dzieci, żony, nasze trzody i całe bydło pozostaną tu w miastach Gileadu. |
| 27 ܘܥܒ̈ܕܝܟ ܢܥܒܪܘܢ ܟܕ ܡܙܝܢ̈ܝܢ ܒܚܝܠܐ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܠܩܪܒܐ. ܐܝܟ ܕܡܪܢ ܐܡܪ. | 27 Słudzy twoi jednak, wszyscy zdolni do walki, pociągną w obecności Pana na wojnę, jakeś to ty, nasz panie, powiedział. |
| 28 ܘܦܩܕ ܥܠ ܟܠܗܘܢ ܡܘܫܐ ܠܐܠܝܥܙܪ ܟܗܢܐ ܘܠܝܫܘܥ ܒܪ ܢܘܢ. ܘܠܪ̈ܫܐ ܕܫ̈ܒܛܐ ܕܐ̈ܒܗܐ ܕܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ. | 28 Wydał więc Mojżesz roporządzenie kapłanowi Eleazarowi, Jozuemu, synowi Nuna, i głowom rodów pokoleń izraelskich. |
| 29 ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܡܘܫܐ. ܐܢ ܥ̇ܒܪܝܢ ܒܢ̈ܝ ܪܘܒܝܠ ܘܒܢ̈ܝ ܓܕ ܥܡܟܘܢ ܝܘܪܕܢܢ. ܟܕ ܡܙܝܢܝܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܠܩܪܒܐ. ܘܬܬܟܒܫ ܐܪܥܐ ܩܕܡܝܟܘܢ. ܬܬܠܘܢ ܠܗܘܢ ܐܪܥܐ ܕܓܠܥܕ ܝܘܪܬܢܐ. | 29 Rzekł do nich Mojżesz: Gdy wszyscy Gadyci i Rubenici zdolni do walki ruszą z wami w obecności Pana przez Jordan na wojnę, i ziemia zostanie przez was podbita, dajcie im w posiadanie krainę Gilead. |
| 30 ܘܐܢ ܠܐ ܢܥܒܪܘܢ ܥܡܟܘܢ ܟܕ ܡܙܝܢܝܢ. ܢܐܪܬܘܢ ܥܡܟܘܢ ܒܐܪܥܐ ܕܟܢܥܢ. | 30 Jeśliby jednak wojownicy nie ruszyli z wami, otrzymają posiadłość pomiędzy wami w ziemi Kanaan. |
| 31 ܘܥܢܘ ܒܢ̈ܝ ܪܘܒܝܠ ܘܒܢ̈ܝ ܓܕ ܘܐܡܪܘ ܠܡܘܫܐ . ܐܝܟ ܕܐܡܪ ܡܪܝܐ ܠܥܒ̈ܕܝܟ ܗܟܢܐ ܢܥܒܕ. | 31 Gadyci i Rubenici odrzekli na to: Uczynimy tak, jak Pan przykazał sługom twoim. |
| 32 ܚܢܢ ܢܥܒܪ ܟܕ ܡܙܝܢܝܢܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܠܩܪܒܐ . ܠܐܪܥܐ ܕܟܢܥܢ. ܘܕܝܠܢ ܐܘܚܕܢܐ ܕܝܪܬܘܬܢ ܒܥܒܪܐ ܕܝܘܪܕܢܢ. | 32 My, wojownicy, ruszymy w obecności Pana do ziemi Kanaan, a posiadłości nasze zostaną wtedy z tej strony Jordanu. |
| 33 ܘܝܗܒ ܠܗܘܢ ܡܘܫܐ ܠܒܢ̈ܝ ܪܘܒܝܠ ܘܠܒܢ̈ܝ ܓܕ. ܘܠܦܠܓܗ ܕܫܒܛܐ ܕܡܢܫܐ ܒܪ ܝܘܣܦ. ܡܠܟܘܬܗ ܕܣܝܚܘܢ ܡܠܟܐ ܕܐܡܘܪ̈ܝܐ. ܘܡܠܟܘܬܗ ܕܥܘܓ ܡܠܟܐ ܕܡܬܢܝܢ. ܐܪܥܐ ܟܠܗ̇ ܘܩܘܪ̈ܝܗ̇ ܒܬܚ̈ܘܡܝܗ̇. ܘܩܘܪ̈ܝܐ ܕܐܪܥܐ ܕܚܕܝܪ̈ܢ ܠܗ̇. | 33 Dał więc Mojżesz Gadytom, Rubenitom i połowie pokolenia Manassesa, syna Józefa, królestwo Sichona, króla Amorytów, oraz królestwo Oga, króla Baszanu, ziemię i miasta z ich okręgami, jak również miasta okoliczne kraju. |
| 34 ܘܒܢܘ ܒܢ̈ܝ ܓܕ ܠܪܝܒܘܢ ܘܠܥܛܪܘܬ ܘܠܥܕܘܥܝܪ. | 34 Odbudowali więc Gadyci Dibon, Atarot i Aroer, |
| 35 ܘܠܥܛܪܘܬ ܫܘܦܢ . ܘܠܝܥܙܝܪ ܘܠܝܒܓܗܐ . | 35 następnie Atrot-Szofan, Jazer i Jogboha, |
| 36 ܘܠܒܝܬ ܢܡܪܐ. ܘܠܒܝܬ ܗܪܢ. ܩܘܪ̈ܝܐ ܥܫܝܢ̈ܬܐ ܘܛܝܪ̈ܐ ܕܥܢܐ. | 36 Bet-Nimra i Bet-Haran, miasta obronne, a także zagrody dla trzód. |
| 37 ܘܒܢ̈ܝ ܪܘܒܝܠ ܒܢܘ ܠܚܫܒܘܢ ܘܠܐܠܥܠܐ. ܘܠܩܘܪܝܬܝܡ. | 37 Rubenici odbudowali Cheszbon, Eleale i Kiriataim, |
| 38 ܘܠܢܒܘ ܘܠܒܥܠܡܘܢ ܕܢܣ̈ܝܒܢ ܗ̈ܘܝ ܫܡܐ ܘܠܣܒܡܐ. ܘܩܪܘ ܫܡ̈ܗܝܗܝܢ ܥܠ ܫܡ̈ܗܐ ܕܩܘܪ̈ܝܐ ܕܒܢܘ. | 38 następnie Nebo, Baal-Meon ze "zmianą nazwy" oraz Sibma, i nadali nazwy miastom, które odbudowali. |
| 39 ܘܐܙܠܘ ܒܢ̈ܝ ܡܟܝܪ ܒܪ ܡܢܫܐ ܠܓܠܥܕ. ܘܟܒܫܘܗ̇ ܘܐܘܒܕܘ ܠܐܡܘܪ̈ܝܐ ܕܒܗ̇. | 39 Potomkowie Makira, potomkowie Manassesa, ruszyli do Gileadu, zdobyli go i wypędzili Amorytów, którzy tam mieszkali. |
| 40 ܘܝܗܒܗ̇ ܡܘܫܐ ܠܓܠܥܕ ܠܡܟܝܪ ܒܪ ܡܢܫܐ ܘܝܬܒ ܒܗ̇. | 40 Oddał więc Mojżesz Gilead Makirowi, potomkowi Manassesa, on zaś tam się osiedlił. |
| 41 ܘܝܐܝܪ ܒܪ ܡܢܫܐ ܐܙܠ ܘܟܒܫ ܟܦܪ̈ܘܢܝܗܝܢ. ܘܩܪܐ ܐܢ̈ܝܢ ܟܦܪ̈ܘܢܐ ܕܝܐܝܪ. ܥܕܡܐ ܠܝܘܡܢܐ. | 41 Również Jair, potomek Manassesa, wyruszył i zajął wsie [Amorytów], i nazwał je Osiedlami Jaira. |
| 42 ܘܢܟܚ ܐܙܠ ܘܟܒܫ ܠܩܝܬ ܘܠܟܦܪ̈ܘܢܝܗ̇ ܘܩܪܗ̇ ܒܫܡܗ ܢܟܚ. | 42 W końcu wyruszył Nobach. Zdobył Kenat z przynależnymi doń miastami i nazwał je swoim własnym imieniem - Nobach. |
