| 1 ܘܡܠܠ ܡܪܝܐ ܥܡ ܡܘܫܐ ܘܐܡܪ ܠܗ. | 1 Et locutus est Dominus ad Moysen, dicens : |
| 2 ܡܠܠ ܥܡ ܐܗܪܘܢ ܘܥܡ ܒܢ̈ܘܗܝ. ܘܥܡ ܟܠܗܘܢ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ. ܗܢܘ ܦܬܓܡܐ ܕܦ̇ܩܕ ܡܪܝܐ ܠܡܐܡܪ. | 2 Loquere Aaron et filiis ejus, et cunctis filiis Israël, dicens ad eos : Iste est sermo quem mandavit Dominus, dicens : |
| 3 ܓܒܪ ܓܒܪ ܡܢ ܒ̈ܢܝ ܐܝܣܪܝܠ. ܕܢܟܘܣ ܬܘܪܐ ܐܘ ܐܡܪܐ. ܐܘ ܥܙܐ ܒܡܫܪܝܬܐ. ܐܘ ܕܢܟܘܣ ܠܒܪ ܡܢ ܡܫܪܝܬܐ. | 3 Homo quilibet de domo Israël, si occiderit bovem aut ovem, sive capram, in castris vel extra castra, |
| 4 ܘܠܬܪܥܐ ܕܡܫܟܢܙܒܢܐ ܠܐ ܐܝܬܝܗ̇. ܕܢܩܪܒܝܘܗܝ ܩܘܪܒܢܐ ܠܡܪܝܐ. ܩܕܡ ܡܫܟܢܗ ܕܡܪܝܐ. ܕܡܐ ܢܬܚܫܒ ܥܠ ܓܒܪܐ ܗ̇ܘ. ܡܛܠ ܕܕܡܐ ܐܫܕ. ܘܢܐܒܕ ܓܒܪܐ ܗ̇ܘ ܡܢ ܓܘ ܥܡܗ. | 4 et non obtulerit ad ostium tabernaculi oblationem Domino, sanguinis reus erit : quasi si sanguinem fuderit, sic peribit de medio populi sui. |
| 5 ܡܛܠ ܕܢܗܘܘܢ ܡܝܬܝܢ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܕܒܚ̈ܝܗܘܢ ܕܕܒܚ̈ܝܢ ܥܠ ܐ̈ܦܝ ܚܩܠܐ. ܘܢܝܬܘܢ ܐܢܘܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܠܬܪܥܐ ܕܡܫܟܢ ܙܒܢܐ ܠܘܬ ܟܗܢܐ. ܘܢܕܒܚܘܢ ܐܢܘܢ ܕܒܚ̈ܐ ܫ̈ܠܡܐ ܠܡܪܝܐ. | 5 Ideo sacerdoti offerre debent filii Israël hostias suas, quas occident in agro, ut sanctificentur Domino ante ostium tabernaculi testimonii, et immolent eas hostias pacificas Domino. |
| 6 ܘܢܪܘܣ ܟܗܢܐ ܕܡܐ ܥܠ ܡܕܒܚܗ ܕܡܪܝܐ ܒܬܪܥܐ ܕܡܫܟܢܙܒܢܐ. ܘܢܣܩ ܬܪܒܐ ܠܪܝܚ ܣܘܬܐ ܠܡܪܝܐ. | 6 Fundetque sacerdos sanguinem super altare Domini ad ostium tabernaculi testimonii, et adolebit adipem in odorem suavitatis Domino : |
| 7 ܘܬܘܒ ܠܐ ܢܕܒܚܘܢ ܕܒܚ̈ܝܗܘܢ ܠܫܐ̈ܕܐ ܕܛܥܝܢ ܒܬܪܗܘܢ. ܗܢܐ ܢܡܘܣܐ ܢܗܘܐ ܠܗܘܢ ܠܥܠܡ ܠܕܪ̈ܝܗܘܢ. | 7 et nequaquam ultra immolabunt hostias suas dæmonibus, cum quibus fornicati sunt. Legitimum sempiternum erit illis et posteris eorum. |
| 8 ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܓܒܪ ܓܒܪ ܡܢ ܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ. ܘܡܢ ܐܝܠܝܢ ܕܡܬܦܢܝܢ ܠܘܬܝ ܕܥܡ̇ܪܝܢ ܒܝܢܬܟܘܢ . ܕܢܣܩ ܝܩܕܐ ܫܠܡܐ ܐܘ ܕܒܚܐ. | 8 Et ad ipsos dices : Homo de domo Israël, et de advenis qui peregrinantur apud vos, qui obtulerit holocaustum sive victimam, |
| 9 ܘܠܬܪܥܐ ܕܡܫܟܢ ܙܒܢܐ ܠܐ ܢܝܬܝܘܗܝ. ܕܢܩܪܒܝܘܗܝ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܢܐܒܕ ܓܒܪܐ ܗ̇ܘ ܡܢ ܓܘ ܥܡܗ. | 9 et ad ostium tabernaculi testimonii non adduxerit eam, ut offeratur Domino, interibit de populo suo.
|
| 10 ܘܓܒܪ ܓܒܪ ܡܢ ܐܝܣܪܝܠ. ܘܡܢ ܐܝܠܝܢ ܕܡܬܦܢܝܢ ܠܘܬܝ ܕܥܡ̇ܪܝܢ ܒܐܝܣܪܐܝܠ . ܕܢܐܟܘܠ ܕܡܐ. ܐܬܠ ܪܘܓܙܝ ܒܢܦܫܐ ܕܐ̇ܟܠܐ ܕܡܐ. ܘܐܘܒܕܝܗ̇ ܡܢ ܓܘ ܥܡܗ̇. | 10 Homo quilibet de domo Israël et de advenis qui peregrinantur inter eos, si comederit sanguinem, obfirmabo faciem meam contra animam illius, et disperdam eam de populo suo, |
| 11 ܡܛܠ ܕܢܦܫܐ ܕܒܣܪܐ ܕܡܐ ܗܘ. ܘܐܢܐ ܝܗܒ̇ܬܗ ܠܟܘܢ ܥܠ ܡܕܒܚܐ ܠܚܘܣܝܐ ܕܢܦܫ̈ܬܟܘܢ. ܡܛܠ ܕܕܡܐ ܗܘ ܡܚܣܐ ܥܠ ܢܦܫܐ. | 11 quia anima carnis in sanguine est : et ego dedi illum vobis, ut super altare in eo expietis pro animabus vestris, et sanguis pro animæ piaculo sit. |
| 12 ܡܛܠ ܗܢܐ ܐܡ̇ܪܬ ܠܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ. ܟܠ ܢܦܫܐ ܡܢܟܘܢ ܠܐ ܬܐܟܘܠ ܕܡܐ. ܘܐܝܠܝܢ ܕܡܬܦܢܝܢ ܠܘܬܝ ܕܥܡ̇ܪܝܢ ܥܡܟܘܢ ܠܐ ܢܐܟܠܘܢ ܕܡܐ. | 12 Idcirco dixi filiis Israël : Omnis anima ex vobis non comedet sanguinem, nec ex advenis qui peregrinantur apud vos. |
| 13 ܘܓܒܪ ܓܒܪ ܡܢ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ. ܘܡܢ ܐܝܠܝܢ ܕܡܬܦܢܝܢ ܠܘܬܝ ܕܥܡ̇ܪܝܢ ܒܝܢܬܟܘܢ. ܕܢܨܘܕ ܨ̇ܝܕܐ ܕܚܝܘܬܐ ܐܘ ܕܦܪܚܬܐ ܕܡܬܐܟܠܐ. ܢܐܫܘܕ ܕܡܗ̇ ܘܢܟܣܝܘܗܝ ܒܥܦܪܐ. | 13 Homo quicumque de filiis Israël, et de advenis qui peregrinantur apud vos, si venatione atque aucupio ceperit feram, vel avem, quibus vesci licitum est, fundat sanguinem ejus, et operiat illum terra. |
| 14 ܡܛܠ ܕܢܦܫܐ ܕܟܠܒܣܪ ܕܡܐ ܗܘ. ܘܐܡܪ ܠܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ . ܕܡܐ ܕܟܠ ܒܣܪ ܠܐ ܬܐܟܠܘܢ . ܡܛܠ ܕܢܦܫܐ ܕܟܠ ܒܣܪ ܕܡܐ ܗܘ . ܘܟܠ ܡ̇ܢ ܕܐ̇ܟܠ ܠܗ ܢܐܒܕ. | 14 Anima enim omnis carnis in sanguine est : unde dixi filiis Israël : Sanguinem universæ carnis non comedetis, quia anima carnis in sanguine est : et quicumque comederit illum, interibit. |
| 15 ܘܟܠ ܢܦܫܐ ܕܬܐܟܘܠ ܦܓܪܐ ܐܘ ܕܬܒܝܪ ܠܚܝܘܬܐ. ܒܟܘܢ ܘܒܐܝܠܝܢ ܕܡܬܦܢܝܢ ܠܘܬܝ ܕܥܡ̇ܪܝܢ ܒܝܢܬܟܘܢ . ܢܚܠܠ ܡܐ̈ܢܘܗܝ ܘܢܣܚܐ ܒܡ̈ܝܐ. ܘܢܗܘܐ ܛܡܐ ܥܕܡܐ ܠܪܡܫܐ ܘܢܬܕܟܐ. | 15 Anima, quæ comederit morticinum, vel captum a bestia, tam de indigenis, quam de advenis, lavabit vestimenta sua et semetipsum aqua, et contaminatus erit usque ad vesperum : et hoc ordine mundus fiet. |
| 16 ܘܐܢ ܠܐ ܢܚܠܠ ܡܐ̈ܢܘܗܝ ܘܒܣܪܗ ܠܐ ܢܣܚܐ ܢܩܒܠ ܚܛܗܗ. | 16 Quod si non laverit vestimenta sua et corpus, portabit iniquitatem suam. |
