| 1 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ̇ ܐܠܦܪܢܐ. ܬܪܣܝ ܐܢܬܬܐ ܠܐ ܬܕܚܠܝܢ ܒܠܒܟܝ. ܡܛܠ ܕܠܐ ܐܒܐ̇ܫܬ ܠܟܠܢܫ̇. ܕܨ̇ܒܐ ܕܢܦܠܘܚ̇ ܠܢܒܘ ܟܕܢܨܪ ܡ̇ܠܟܐ ܕܟܠܗ̇ ܐܪܥܐ | 1 Holofernes le dijo: «Ten confianza, mujer; no tengas miedo, porque jamás he hecho mal a nadie que se haya decidido a servir a Nabucodonosor, rey de toda la tierra. |
| 2 ܘܐܦ ܗܫܐ ܥܡܟܝ ܐܝܠܝܢ ܕܥܡ̇ܪܝܢ ܒܛܘ̣ܪܐ̣. ܐܠܘ ܠܐ ܐܣܠܝܘܢܝ̣. ܠܐ ܡܪܝܡ ܗܘ̣̇ܝܬ ܥܠܝܗܘܢ ܢܝܙܟܐ. ܐܠܐ ܗܢܘܢ ܥܒܕܘ ܠܢܦܫܗܘܢ ܗܠܝܢ | 2 Incluso ahora, si tu pueblo, que habita en las montañas, no me hubiera despreciado, yo no habría levantado mi lanza contra ellos; son ellos mismos los que han provocado esto. |
| 3 ܡܟܝܠ ܐܡ̣ܪ ܠܝ ܠܡܢܐ ܥܪܩܬܝ ܡܢܗܘܢ ܘܐܬܝܬܝ ܠܘܬܢ. ܐܬܝܬ ܓܝܪ̣ ܠܚ̈ܝܐ. ܬܪܣܝ ܡܢ ܗܢܐ ܠܠܝܐ ܘܠܗܠ ܬܚܝܢ | 3 Ahora dime por qué te has escapado de ellos y has venido hasta nosotros. Con sólo venir hasta aquí, te has salvado. Ten confianza, porque conservarás tu vida esta noche y en adelante. |
| 4 ܡܛܠ ܕܠܝܬ ܕܡܗܪ ܠܟܝ. ܘܐ̇ܥܒܕ ܠܟܝ̣. ܐܝܟ ܕܡܬܥܒܕ ܠܥܒ̣̈ܕܘܗܝ ܕܡܪܝ | 4 Nadie te causará ningún daño: por el contrario, te tratarán bien, como corresponde a los servidores de mi señor, el rey Nabucodonosor». |
| 5 ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗ ܝܗܘܕܝܬ. ܫܡ̣ܥ ܡ̈ܠܝܗ̇ ܕܐܡܬܟ. ܘܬܡܠܠ ܐܡܬܟ ܩܕܡܝܟ. ܘܠܐ ܐܡܠܠ ܕܓ̈ܠܬܐ ܩܕܡܝܟ ܒܠܠܝܐ ܗܢܐ | 5 Entonces Judit le respondió: «Acepta de buen grado las palabras de tu esclava, y permítele hablar en tu presencia. Todo lo que yo te diré esta noche es verdad. |
| 6 ܘܐܢ ܬܫܡ̣ܥ ܦܬܓ̈ܡܝ̣ ܢܫ̣ܬܠܡ ܟܠܡܕܡ ܒܐܝ̈ܕܝܟ. ܟܘܠ ܕܢ̇ܥܒܕ ܥܡܟ ܐܠܗܐ. ܘܠܐ ܢ̇ܦܠ ܡܪܝ ܡܢ ܨܢܥ̈ܬܗ ܟܡܐ ܕܚܝ | 6 Si sigues los consejos de tu servidora, Dios llevará a buen término tu empresa, y no fracasará nada de lo que te has propuesto. |
| 7 ܡܛܠ ܕܚܝ ܗܘ ܢܒܘܟܕܢܨ̇ܪ ܡ̇ܠܟܐ ܕܟܘܠܗ̇ ܐܪܥܐ. ܕܠܐ ܒܠܚܘܕ ܒܢܝܢ̈ܫܐ ܢܦܠܚܘܢܗ ܡܛܠܬܟ̣. ܐܠܐ ܐܦ ܚܝܘܬܐ ܘܒܥܝܪܐ ܘܦܪܚܬܐ ܕܫܡܝܐ. ܢܕܥܘܢܝܗܝ ܠܢܒܘܟܕܢܨ̇ܪ ܒܚܝܠܟ | 7 ¡Por la vida de Nabucodonosor, rey de toda la tierra, y por el poder de él, que te envió para poner en orden a todos los vivientes! Gracias a ti, no sólo lo sirven los hombres, sino que también, gracias a tu fuerza, las fieras, el ganado y las aves del cielo vivirán sometidos a Nabucodonosor y a toda su dinastía. |
| 8 ܫܡܥܢ ܚܟܡܬܟ ܘܨܢܥܬܗ ܕܠܒܟ. ܘܐܬܐܡܪ ܒܟܠܗ̇ ܐܪܥܐ̣. ܕܐܢܬ ܒܠܚܘܕܝܟ ܛܒ ܒܟܠܗ̇ ܡܠܟܘܬܐ. ܘܬܡܝܗ ܒܝܕܥܬܐ. ܘܚܝܠܬܢ ܒܩܪܒܐ | 8 Hemos oído hablar, en efecto, de tu sabiduría y de la sagacidad de tu inteligencia, y se comenta en toda la tierra que tú eres el más valiente, el más experto y el más admirable estratega de todo el reino. |
| 9 ܘܗܫܐ ܡ̣ܪ̣ܝ. ܡܠܬܐ ܕܐܡ̣ܪ ܐܚܝܘܕ ܒܟܢܫܐ ܩܕܡܝܟ. ܫܡܥܢ ܡܠܘܗܝ̣. ܡܛܘܠ ܕܩܒܠܘܗܝ ܒ̈ܢܝ ܡܕܝܢܬܐ. ܘܐܫܬܥܝ ܠܗܘܢ ܟܠܗܘܢ ܦܬܓ̈ܡܐ ܕܐܡ̣ܪ ܩܕܡܝܟ | 9 También nos hemos enterado del discurso pronunciado por Ajior en tu Consejo, porque la gente de Betulia le perdonó la vida, y él les contó todo lo que había dicho en tu presencia. |
| 10 ܡܛܠ ܗܢܐ ܡܪܝ ܠܐ ܬܥܒܪ ܥܠ ܡܠܬܗ. ܐܠܐ ܣܝܡܝܗ̇ ܒܠܒܟ̣. ܡܛܠ ܕܫܪܝܪ ܗ̣ܘ. ܡܛܠ ܕܠܐ ܡܬ̣ܬܒܥ ܥܡܢ. ܘܐܦܠܐ ܫܠܛܐ ܒܗܘܢ ܚܪܒܐ. ܐܠܐ ܐܢ ܚܛܘ ܩܕܡ ܐܠܗܗܘܢ | 10 Por eso, soberano señor, no desoigas sus palabras; antes bien, tómalas en cuenta, porque son exactas, ya que nuestra estirpe no será castigada ni sometida por la espada, a no ser que haya pecado contra su Dios. |
| 11 ܘܡܟܝܠ ܕܠܐ ܢܗܘܐ ܡܪܝ ܕܠܐ ܣܘܥܪܢ. ܢ̇ܦܠ ܡܘܬܐ̣. ܩܕܡܝܗܘ̇ܢ. ܘܐܕܪܟ ܐܢܘܢ ܚܛܐ ܪܒܐ. ܕܒܗ ܡܪܓܙܝܢ ܠܐܠܗܗܘܢ ܟܕ ܢܥܒܕܘܢܗ̇ | 11 Pero ahora, para que mi señor no sufra una derrota y un fracaso, y para que la muerte caiga sobre ellos, han incurrido en un pecado con el que provocarán la ira de su Dios apenas cometan ese desatino. |
| 12 ܡܛܠ ܕܚ̣ܣܪ ܠܗܘܢ ܬܘܪܣܝܐ. ܘܐܬܛܠ̇ܩܘ ܠܗܘܢ ܡܝܝ̈ܗܘܢ. ܐܬܚܫܒܘ ܠܡܫܠܛ ܒܒܥܝܪܗܘܢ. ܘܟܠ ܕ̣ܦܪܫ ܠܗܘܢ ܐܠܗܗܘܢ ܒܢܡܘ̈ܣܘܗܝ ܕܠܐ ܢܐܟܠܘܢ | 12 Porque como han empezado a faltarles los víveres y escasea el agua, decidieron echar mano a sus ganados y sustentarse con todo lo que Dios en sus leyes les ha prohibido comer. |
| 13 ܘܐܬܪܥܝܘ ܠܡܐܟܠ ܪ̈ܫܝܬܐ ܕܥܒܘܪܐ ܘܕܚ̣ܡܪܐ ܘܕܡܫܚܐ. ܕܢܛܪܘ ܟܠܗܘܢ̇ ܠܡܩܕܫܘ ܠܟܗ̈ܢܐ ܕܩܝܡܝܢ ܩܕܡ ܐܠܗܐ ܒܐܘܪܫܠܡ. ܘܐܨܛܒܝܘ ܠܡܐܟܠ̣. ܡܢ ܗ̈ܢܘܢ ܕܐܦ ܠܐ ܒܐܝܕ̈ܝܗܘܢ ܫܠܝܛ ܠܐܢܫ ܡܢ ܒܢ̈ܝ ܥܡܐ ܠܡܩܪܒ | 13 Incluso, están resueltos a consumir las primicias del trigo y los diezmos del vino y del aceite, que ya han sido consagrados y reservados para los sacerdotes que ejercen sus funciones delante de nuestro Dios en Jerusalén: esas cosas que a ninguno del pueblo le es lícito ni siquiera tocar con sus manos. |
| 14 ܘܫ̣ܕܪܘ ܐܦ ܠܐܘܪܫܠܡ. ܡܛܠ ܕܐܦ ܥܡܘܪ̈ܐ ܕܬܡܢ ܥܒܕܘ ܐܝܟ ܟܠܗܝܢ ܗܠܝܢ̇. ܠܐܝܠܝܢ ܕܐܘܒܠܘ ܠܗܘܢ ܦܬܓܡܐ ܠܘܬ ܣ̈ܒܐ | 14 Más aún, han enviado gente a Jerusalén, donde todo el mundo hace lo mismo, con el encargo de obtener la debida autorización de los ancianos. |
| 15 ܘܢܗܘܐ ܕܟܕ ܢܫܠܚܘܢ ܠܗܘܢ ܘܢܥܒܕܘܢ ܗܕܐ̣. ܢܫܬܠܡܘܢ ܠܟ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ. ܘܬܘܒܕ ܐܢܘܢ | 15 Apenas la obtengan, harán uso de ella, y ese mismo día te serán entregados para su perdición. |
| 16 ܡܛܠ ܗܢܐ ܐܦ ܐܢܐ ܐܡܬܟ̣. ܟܕ ܚ̇ܙܝܬ ܗܠܝ̣ܢ. ܥ̇ܪܩܬ ܡܢܗܘܢ. ܘܫܕܪܢܝ ܐܠܗܐ ܠܡܥܒܕ ܥܡܟ ܨܒܘܬܐ̣. ܕܬܬܡܗ ܒܗ̇ ܟܠܗ̇ ܐܪܥܐ. ܐܝܠܝܢ ܕܢܫܡܥܘܢ | 16 Por eso, yo, tu servidora, al enterarme de todo esto, escapé de su lado. Y Dios me ha enviado para realizar contigo tales hazañas, que llenarán de asombro en toda la tierra a aquellos que las escuchen, |
| 17 ܡܛܠ ܕܕܚܠܬ ܐܠܗܐ ܗ̣ܝ ܐܡܬܟ. ܘ̇ܦܠܚܬ ܒܐܝ̇ܡܡܐ ܘܒܠܠܝܐ ܩܕܡ ܐܠܗܐ. ܕܫܡܝܐ. ܘܡܟܝܠ ܐܟܬܪ ܠܘܬܟ ܡܪܝ. ܘܬܗܘܐ ܢܦ̇ܩܐ ܐܡܬܟ ܒܠܠܝܐ ܠܢܚܠܐ̣. ܘܐܨ̇ܠܐ ܠܐܠܗܐ̣. ܘܢܚܘܝܢܝ ܐܡܬܝ ܡܬܥܒܕܝܢ ܚܛܗ̈ܝܗܘܢ | 17 porque soy piadosa y sirvo noche y día al Dios del cielo. En adelante permanecerá a tu lado, señor mío, pero cada noche saldré al valle, para orar a Dios, y cuando incurran en el pecado, él me lo hará saber. |
| 18 ܘܐܬ̇ܐ ܘܐܘܕܥܝܘܗܝ ܠܟ. ܘܬܦܘܩ ܒܚܝܠܟ. ܘܠܐ ܢܗܘܐ ܐܢܫ ܡܢܗܘܢ ܕܩܐ̇ܡ ܠܩܘܒܠܟ | 18 Al regresar, te informaré; entonces podrás salir con todo tu ejército, no habrá nadie entre ellos que pueda oponerte resistencia. |
| 19 ܘܐ̇ܥܒܪܟ ܒܓܘ ܝܗܘܕ. ܥܕܡܐ ܕܬܡܛܐ ܠܐܘܪܫܠܡ. ܘܐܣ̇ܝܡ ܟܘܪܣܝܟ ܒܡܨܥܬܗ̇. ܘܬ̣ܕܒܪ ܐܢܘܢ ܐܝܟ ܥܢܐ ܕܠܝܬ ܠܗ̇ ܪ̈ܥܝܐ̇. ܘܠܐ ܢܒ̇ܚ ܟܠܒܐ ܒܠܫܢܗ ܩܕܡܝܟ. ܡܛܠ ܕܗܠܝܢ ܐܬܓܠܝ ܒܡܕܥܝ. ܘܐ̇ܫܬܕܪܬ ܕܐܡ̇ܪ ܠܟ | 19 Luego te conduciré a través de la Judea hasta las puertas de Jerusalén, y pondré tu sitial en medio de ella. Tú los conducirás como a ovejas que no tienen pastor, y ni siquiera un perro se atreverá a ladrar ante ti. Todas estas cosas me fueron comunicadas anticipadamente, y yo he sido enviada a anunciártelas». |
| 20 ܘܫܦ̣ܪܘ ܦܬܓܡ̈ܝܗ̇ ܩܕܡ ܐܠܦܪܢܐ̇. ܘܩܕܡ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܟܘܠܗܘܢ ܘܐܬܕܡܪܘ ܒܫܘܦܪܗ̇ ܘܒܚܟܡܬܗ̇. ܘܐܡܪܘ ܠܗ̇ | 20 Las palabras de Judit agradaron a Holofernes y a todos sus oficiales, los cuales, admirados de su sabiduría, exclamaron: |
| 21 ܕܠܝܬ ܐܢܬܬܐ ܐܝܟ ܗܕܐ ܡܢ ܣܘ̈ܦܝܗ̇ ܠܣܘ̈ܦܝܗ̇ ܕܐܪܥܐ. ܒܫܘܦܪܐ ܕܐܦ̈ܐ ܘܒܡ̈ܠܐ ܕܣܘܟܠܐ. | 21 «De un confín al otro de la tierra no hay mujer como esta, por la hermosura de su rostro y la sensatez de sus palabras». |
| 22 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ̇ ܐܠܦܪܢܐ. ܫܦ̣ܝܪ ܥ̣ܒܕ ܐܠܗܐ ܕܫܕܪܟܝ ܩܕܡ ܒ̈ܢܝ ܥܡܟܝ. ܕܢܗܘܐ ܒܢ ܥܘܗܕܢܐ. ܘܒܐܝܠܝܢ ܕܐܣܠܝܘ ܠܡܪܝ̣ ܐܒܕܢܐ ܢܗܘܐ | 22 Y añadió Holofernes: «Dios ha hecho bien en enviarte delante de tu pueblo para que el triunfo esté en nuestras manos y la perdición en aquellos que han menospreciado a mi señor. |
| 23 ܘܗܫܐ. ܐܢܬܝ ܫܦܝܪܐ ܐܢܬܝ ܒܚܙܘܟܝ̣. ܘ̇ܛܒܐ ܐܢܬܝ ܒܡܕܥܟܝ ܘܒܦܬ̈ܓܡܝܟܝ. ܘܐܢ ܬܥܒܕܝܢ ܐܝܟ ܕܐܡܪܬܝ̣. ܐܠܗܟܝ ܢܗܘܐ ܐܠܗܝ. ܘܐܢܬܝ ܒܒܝܬܗ ܕܡ̇ܠܟܐ ܬܬܒܝܢ. ܘܬܗܘܝܢ ܡܝܬܪܐ ܒܫܡܐ ܛܒ ܡܢ ܟܘܠܗ̇ ܐܪܥܐ | 23 Tu aspecto es tan encantador como son hábiles tus palabras: si obras como lo acabas de decir, tu Dios será mi Dios, y tú habitarás en el palacio del rey Nabucodonosor y serás famosa en toda la tierra». |