Księga Hioba 18

Biblia Tysiąclecia	NOVA VULGATA
1 I zabrał głos Bildad z Szuach, i rzekł:	1 Respondens autem Baldad Suhites dixit:
2 Dokądże tego łowienia słowami? Pomyślcie, potem zaś mówmy!	2 “ Usque ad quem finem verba iactabitis? Intellegite prius, et sic loquamur.
3 Czyśmy podobni do zwierząt, jesteśmy nieczyści w twych oczach?	3 Quare reputati sumus ut iumenta et sorduimus coram vobis?
4 Ten człowiek gniewem rozdarty. Czyż przez cię wyludni się ziemia lub skała miejsce swe zmieni?	4 Qui perdis animam tuam in furore tuo, numquid propter te derelinquetur terra, et transferentur rupes de loco suo?
5 Tak światło grzesznika zagaśnie, iskra już jego nie błyśnie,	5 Etenim lux impii exstinguetur, nec splendebit flamma ignis eius.
6 światło w namiocie się skończy i lampa się nad nim dopali.	6 Lux obtenebrescet in tabernaculo illius, et lucerna, quae super eum est, exstinguetur.
7 Męski krok jego niepewny, zamiar gotuje upadek,	7 Arctabuntur gressus virtutis eius, et praecipitabit eum consilium suum.
8 bo nogi zawiodą go w sieć, porusza się, lecz między sidłami.	8 Immissi sunt in rete pedes eius, et in reticulo ambulat.
9 Pętlica chwyciła się pięty, pułapka zamknęła się nad nim.	9 Tenet plantam illius laqueus, et firmatur super eum tendiculum.
10 Zasadzka na ziemi ukryta, potrzask nań czeka na drodze.	10 Abscondita est in terra pedica eius, et decipula illius super semitam.
11 Zewsząd upiory go dręczą, kroczą ciągle w ślad za nim.	11 Undique terrent eum formidines et involvunt pedes eius.
12 Czeka na niego Żarłoczna, Śmierć czyha u boku.	12 Attenuatur fame robur eius, et pernicies parata costis illius.
13 Pożre mu członki ciała, pożre mu członki - zaraza.	13 Devorat partes cutis eius, consumat membra illius primogenitus mortis.
14 Wygnanego z namiotu, bez nadziei, do Króla Strachów powiodą.	14 Avellitur de tabernaculo suo fiducia eius, et urges eum ad regem formidinum.
15 Zamieszka w namiocie - nie swoim; sypie się po nim siarkę.	15 Habitas in tabernaculo, quod iam non est ei; aspergitur in habitatione eius sulphur.
16 Korzenie pod nim niszczeją, a nad nim pożółkły już liście.	16 Deorsum radices eius siccantur, sursum autem atteruntur rami eius.
17 Ginie wspomnienie w ojczyźnie, zanika imię na rynku.	17 Memoria illius periit de terra, et non celebrabitur nomen eius in plateis.
18 Ze światła rzucą go w ciemność, wypędzą z zaludnionej ziemi;	18 Expellent eum de luce in tenebras et de orbe transferent eum.
19 ni syn w narodzie, ni dziedzic, nikt już po nim nie zostanie.	19 Non erit semen eius neque progenies in populo suo, nec ullae reliquiae in commoratione eius.
20 Mieszkańcy Zachodu zdziwieni, grozą przejęty lud Wschodu:	20 In die eius stupebunt novissimi, et primos invadet horror.
21 Więc takie mieszkanie grzesznika tu miejsce tego, kto Boga znać nie chce?	21 Haec sunt ergo tabernacula iniqui; et iste locus eius, qui ignorat Deum ”.