Izaija 13

Biblija Hrvatski	Biblia Sagrada
1 Proroštvo o Babilonu koje vidje Izaija, sin Amosov.	1 Oráculo contra Babilonia, que recibió Isaías, hijo de Amós, en una visión.
2 Na goletnu brdu dignite zastavu, vičite im iz sveg grla. Mašite rukom neka dođu na vrata kneževska.	2 Sobre un monte pelado izad una enseña, | alzad la voz hacia ellos, | agitad la mano | para que entren por la puerta de los nobles.
3 Zapovijed dadoh svetim svojim ratnicima, gnjevu svom pozvah svoje junake koji slave veličanstvo moje.	3 Yo he dado órdenes a mis consagrados | he convocado a los guerreros de mi ira, | que exultan por mi grandeza.
4 Čuj! Žagor na gorama kao od silna naroda. Čuj! Buka kraljevstava, sakupljenih naroda. To Jahve nad vojskama za boj vojsku pregleda.	4 Escuchad el tumulto en las montañas, | como de gran multitud. | ¡Escuchad! Un tumulto de reinos, | de naciones conjuradas. | El Señor del universo pasa revista | a sus tropas de combate.
5 Iz daleka kraja, s granica neba dolaze oni – Jahve i oruđa gnjeva njegova – da svu zemlju poharaju.	5 Vienen desde una tierra lejana, | desde el confín del cielo, | el Señor y los instrumentos de su ira, | para devastar toda la tierra.
6 Kukajte, jer je blizu Jahvin dan, k’o pohara dolazi od Svemoćnog.	6 Dad alaridos: el Día del Señor está cerca, | llega como la devastación del Todopoderoso.
7 I sve ruke stog malakšu ... Svako ljudsko srce klone,	7 Por eso los brazos desfallecen, | desmayan los corazones de la gente,
8 strava ih je obhrvala, trudovi boli već ih spopadaju i grče se k’o rodilja. U prepasti jedan drugog motre, lica su im poput plamena.	8 son presas del terror; espasmos y convulsiones los dominan, | se retuercen como parturienta, | estupefactos se miran uno al otro, | los rostros encendidos.
9 Dolazi nesmiljeni Jahvin dan – gnjev i jarost – da u pustoš zemlju prometne, da istrijebi iz nje grešnike.	9 El Día del Señor llega, implacable, | la cólera y el ardor de su ira, | para convertir el país en un desierto, | y extirpar a los pecadores.
10 Jer nebeske zvijezde a ni Štapci neće više sjati svjetlošću, pomrčat će sunce ishodeći i mjesec neće više svijetliti.	10 Las estrellas del cielo y las constelaciones | no irradian su luz. | El sol desde la aurora se oscurece, | la luna no ilumina.
11 Kaznit ću svijet za zloću, bezbožnike za bezakonje, dokrajčit ću ponos oholih, poniziti nadutost silnika.	11 Pediré cuentas al mundo de su maldad, | y a los malvados de su culpa; | acabaré con la insolencia de los soberbios | y humillaré la arrogancia de los tiranos.
12 Rjeđi će biti čovjek neg’ žeženo zlato, rjeđi samrtnik od zlata ofirskog.	12 Haré a los hombres más escasos que el oro fino, | a los humanos más raros que el oro de Ofir.
13 Nebesa ću potresti, maknut će se zemlja s mjesta od srdžbe Jahve nad vojskama u dan kad se izlije gnjev njegov.	13 Haré temblar los cielos | y moverse la tierra de su sitio, | por el furor del Señor del universo, | el día del incendio de su ira.
14 I tada, kao gazela preplašena, kao ovce koje nitko ne prikuplja, svatko će se vratit’ svom narodu, svatko će u zemlju svoju pobjeći.	14 Como gacela acosada, | como rebaño que nadie reúne, | cada uno se vuelve a su pueblo, | cada cual huye a su tierra.
15 Koga stignu, probost će ga: koga uhvate, mačem će sasjeći;	15 Al que encuentren lo atravesarán, | quien sea capturado caerá por la espada.
16 pred očima smrskat će im dojenčad, opljačkati kuće, silovati žene.	16 Estrellarán a los niños ante sus ojos, | saquearán sus casas, violarán a sus mujeres.
17 Gle, podižem na njih Medijce što ne cijene srebra i preziru zlato.	17 Pues yo suscito contra ellos a los medos, | que no busquen plata | ni aprecien el oro:
18 Svi će mladići biti pokošeni, sve djevojke zatrte. Na plod utrobe neće se smilovati, nad djecom im se oko neće sažaliti.	18 sus arcos masacran a los jóvenes, | no tienen compasión del fruto del vientre; | ni de los niños tendrán piedad sus ojos.
19 Babilon, ures kraljevstava, ures i ponos kaldejski, bit će k’o Sodoma i Gomora kad ih Bog zatrije.	19 Babilonia, esplendor de los reinos, | joya y orgullo de los caldeos, | quedará como Sodoma y Gomorra | cuando Dios las arrasó.
20 Nikad se više neće naseliti, od koljena do koljena ostat će nenapučen. Arapin ondje neće dizati šatora, nit’ će pastiri ondje počivati.	20 Nunca más será habitada, | nadie se establecerá en ella de generación en generación. | El beduino no plantará allí su tienda, | ni los pastores apacentarán sus rebaños.
21 Počivat će ondje zvijeri pustinjske, sove će im napuniti kuće, nojevi će ondje stanovati, jarci plesati.	21 Las bestias del desierto se aposentarán allí, | sus casas estarán llenas de búhos, | habitarán allí los avestruces, | y brincarán los chivos.
22 Hijene će zavijati iz njegovih palača, a čaglji iz raskošnih dvorova ... Vrijeme se njegovo bliži, dani mu se neće produžiti.	22 Aullarán las hienas en sus torres, | en sus lujosas moradas los chacales. | Ya está a punto de llegar su hora, | sus días no tardarán.