Римлян 9
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Nova Vulgata |
|---|---|
| 1 Я кажу в Христі правду, не обманюю, як свідчить мені моя совість у Святім Дусі. | 1 Veritatem dico in Christo, non mentior, testimonium mihi per hibenteconscientia mea in Spiritu Sancto, |
| 2 Смуток мені великий і безнастанний біль у моїм серці. | 2 quoniam tristitia est mihi magna, etcontinuus dolor cordi meo. |
| 3 Бо я бажав би сам бути відлученим від Христа за братів моїх, рідних мені тілом; | 3 Optarem enim ipse ego anathema esse a Christo profratribus meis, cognatis meis secundum carnem, |
| 4 вони — ізраїльтяни, їм належить усиновлення і слава, і завіти, і законодавство, і богослужба, й обітниці; | 4 qui sunt Israelitae, quorumadoptio est filiorum et gloria et testamenta et legislatio et cultus etpromissiones, |
| 5 їхні отці, з них і Христос тілом, який над усім — Бог, благословенний повіки. Амінь. | 5 quorum sunt patres, et ex quibus Christus secundum carnem: quiest super omnia Deus benedictus in saecula. Amen. |
| 6 Воно не так, щоб слово Боже не здійснилося: бо не всі ті, що від Ізраїля — ізраїльтяни; | 6 Non autem quod exciderit verbum Dei. Non enim omnes, qui ex Israel, hi suntIsrael; |
| 7 і не тому, що нащадки Авраама — всі діти, але: «Від Ісаака назоветься твоє потомство», | 7 neque quia semen sunt Abrahae, omnes filii, sed: “ In Isaacvocabitur tibi semen ”. |
| 8 тобто, не тілесні діти — то діти Божі, але діти обітниці вважаються за нащадків. | 8 Id est, non qui filii carnis, hi filii Dei, sed quifilii sunt promissionis, aestimantur semen; |
| 9 Слово ж обітниці таке: «Цієї самої пори я прийду, і буде син у Сари.» | 9 promissionis enim verbum hoc est:“ Secundum hoc tempus veniam, et erit Sarae filius ”. |
| 10 Ба більше: Ревека зачала від одного ложа батька нашого Ісаака; | 10 Non solum autem,sed et Rebecca ex uno concubitum habens, Isaac patre nostro; |
| 11 коли ж вони ще й не народились і нічого доброго чи злого не зробили, — щоб постанова Божа була за вибором, | 11 cum enim nondumnati fuissent aut aliquid egissent bonum aut malum, ut secundum electionempropositum Dei maneret, |
| 12 не від діл, але від того, який кличе, — їй було сказано: «Старший молодшому буде служити!» | 12 non ex operibus sed ex vocante dictum est ei: “Maior serviet minori ”; |
| 13 Як написано: «Якова полюбив я, Ісава ж зненавидів.» | 13 sicut scriptum est: “ Iacob dilexi, Esau autemodio habui ”. |
| 14 Що ж скажемо? Що Бог несправедливий? Зовсім ні! | 14 Quid ergo dicemus? Numquid iniustitia apud Deum? Absit! |
| 15 Бо він каже Мойсеєві: «Помилую, кого хочу помилувати, і змилосерджусь, над ким хочу змилосердитися.» | 15 Moysi enim dicit:“ Miserebor, cuius misereor, et misericordiam praestabo, cui misericordiampraesto ”. |
| 16 Отже це — не справа того, хто хоче, ані того, хто біжить, але Бога, що милує. | 16 Igitur non volentis neque currentis sed miserentis Dei. |
| 17 Письмо бо каже фараонові: «Власне, на те я тебе поставив, щоб на тобі показати мою силу і щоб по всій землі славилося моє ім’я.» | 17 Dicit enimScriptura pharaoni: “ In hoc ipsum excitavi te, ut ostendam in te virtutemmeam, et ut annuntietur nomen meum in universa terra ”. |
| 18 Отож, кого він хоче, того милує, а кого хоче, того чинить затверділим. | 18 Ergo, cuius vult,miseretur et, quem vult, indurat. |
| 19 Скажеш, отже, мені: «Чому ще хтось докоряє? Хто бо спротивиться його волі?» | 19 Dices itaque mihi: “ Quid ergo adhuc queritur? Voluntati enim eius quisrestitit? ”. |
| 20 А хто ти такий, чоловіче, що сперечаєшся з Богом? Хіба виріб із глини скаже тому, хто його зробив: «Навіщо зробив єси мене так?» | 20 O homo, sed tu quis es, qui respondeas Deo? Numquid dicetfigmentum ei, qui se finxit: “ Quid me fecisti sic? ”. |
| 21 Хіба ганчар не має над глиною влади, щоб із того самого місива зробити одну посудину на честь, а другу на нечесть? | 21 An non habetpotestatem figulus luti ex eadem massa facere aliud quidem vas in honorem, aliudvero in ignominiam? |
| 22 Коли ж Бог, хотівши показати гнів свій і виявити свою силу, зносив з великим довготерпінням посудини гніву, що вже були готові на погибель, | 22 Quod si volens Deus ostendere iram et notam facerepotentiam suam, sustinuit in multa patientia vasa irae aptata in interitum; |
| 23 щоб виявити багатство своєї слави на посудинах милосердя, котрі він наперед приготував на славу, | 23 et ut ostenderet divitias gloriae suae in vasa misericordiae, quae praeparavitin gloriam, |
| 24 — на нас, яких покликав не тільки від юдеїв, а й від поган, — | 24 quos et vocavit nos non solum ex Iudaeis sed etiam ex gentibus? |
| 25 як і в Осії він говорить: «Назву не мій народ моїм народом, і нелюбу — улюбленою. | 25 Sicut et in Osee dicit: “ Vocabo Non plebem meam Plebem meam et Non dilectam Dilectam. |
| 26 І на тім місці, де було їм сказано: «Ви — не мій народ!», там їх назвуть синами Бога живого.» | 26 Et erit: in loco, ubi dictum est eis: “Non plebs mea vos”, ibi vocabuntur Filii Dei vivi ”. |
| 27 Ісая ж про Ізраїля проголошує: «Хоч би число синів Ізраїля було, як морський пісок, тільки останок спасеться», | 27 Isaias autem clamat pro Israel: “ Si fuerit numerus filiorum Israel tamquamarena maris, reliquiae salvae fient. |
| 28 Господь бо негайно і цілковито виконає своє слово на землі. | 28 Verbum enim consummans et breviansfaciet Dominus super terram ”. |
| 29 І як прорік Ісая: «Якби Господь сил не лишив нам насіння, ми були б, як Содом, і стали б подібні до Гомори.» | 29 Et sicut praedixit Isaias: “ Nisi Dominus Sabaoth reliquisset nobis semen, sicut Sodoma facti essemus et sicut Gomorra similes fuissemus ”. |
| 30 Що ж скажемо? Що погани, які не шукали праведности, осягли праведність, і то праведність, що від віри; | 30 Quid ergo dicemus? Quod gentes, quae non sectabantur iustitiam,apprehenderunt iustitiam, iustitiam autem, quae ex fide est; |
| 31 Ізраїль же, що шукав закону праведности, не досяг закону праведности. | 31 Israel verosectans legem iustitiae in legem non pervenit. |
| 32 Чому? Бо вони спирались не на віру, а неначе на діла. Вони спотикнулись об камінь спотикання, | 32 Quare? Quia non ex fide sedquasi ex operibus; offenderunt in lapidem offensionis, |
| 33 як написано: «Ось я кладу в Сіоні камінь спотикання і скелю падіння. Хто ж вірує в нього, не осоромиться.» | 33 sicut scriptum est: “ Ecce pono in Sion lapidem offensionis et petram scandali; et, qui credit in eo, non confundetur ”. |