Лука 18
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Bibbia Vulgata Clementina |
|---|---|
| 1 Він розповів їм притчу про те, що їм треба молитись завжди й не падати духом. | 1 Dicebat autem et parabolam ad illos, quoniam oportet semper orare et non deficere, |
| 2 І казав «В одному місті був один суддя, що не боявся Бога, ні людей не соромився. | 2 dicens : Judex quidam erat in quadam civitate, qui Deum non timebat, et hominem non reverebatur. |
| 3 Була ж одна вдова в тім місті, що (завжди) приходила до нього й говорила Оборони мене від мого супротивника! | 3 Vidua autem quædam erat in civitate illa, et veniebat ad eum, dicens : Vindica me de adversario meo. |
| 4 І довго не хотів він, але згодом мовив сам до себе Хоч я Бога не боюся і людей не соромлюся, | 4 Et nolebat per multum tempus. Post hæc autem dixit intra se : Etsi Deum non timeo, nec hominem revereor : |
| 5 але тому, що ця вдова мені надокучає, я її обороню, щоб вона не приходила безперестанку та не морочила мені голови.» | 5 tamen quia molesta est mihi hæc vidua, vindicabo illam, ne in novissimo veniens sugillet me. |
| 6 Тут Господь додав «Слухайте, що суддя несправедливий каже! | 6 Ait autem Dominus : Audite quid judex iniquitatis dicit : |
| 7 А Бог хіба не оборонить своїх вибраних, які до нього день і ніч голосять, і чи баритиметься до них | 7 Deus autem non faciet vindictam electorum suorum clamantium ad se die ac nocte, et patientiam habebit in illis ? |
| 8 Кажу вам Оборонить їх негайно. Тільки ж Син Чоловічий, коли прийде, чи знайде на землі віру» | 8 Dico vobis quia cito faciet vindictam illorum. Verumtamen Filius hominis veniens, putas, inveniet fidem in terra ? |
| 9 Для деяких, що були певні про себе, мовляв, вони справедливі й ні за що мали інших, він сказав цю притчу | 9 Dixit autem et ad quosdam qui in se confidebant tamquam justi, et aspernabantur ceteros, parabolam istam : |
| 10 «Два чоловіки зайшли в храм помолитись один був фарисей, а другий — митар. | 10 Duo homines ascenderunt in templum ut orarent : unus pharisæus et alter publicanus. |
| 11 Фарисей, ставши, молився так у собі Боже, дякую тобі, що я не такий, як інші люди — грабіжники, неправедні, перелюбці, або як оцей митар. | 11 Pharisæus stans, hæc apud se orabat : Deus, gratias ago tibi, quia non sum sicut ceteri hominum : raptores, injusti, adulteri, velut etiam hic publicanus : |
| 12 Пощу двічі на тиждень, з усіх моїх прибутків даю десятину. | 12 jejuno bis in sabbato, decimas do omnium quæ possideo. |
| 13 А митар, ставши здалека, не смів і очей звести до неба, тільки бив себе в груди, кажучи Боже, змилуйся надо мною грішним! | 13 Et publicanus a longe stans, nolebat nec oculos ad cælum levare : sed percutiebat pectus suum, dicens : Deus propitius esto mihi peccatori. |
| 14 Кажу вам Цей повернувся виправданий до свого дому, а не той; бо кожний, хто виноситься, буде принижений, а хто принижується, — вивищений.» | 14 Dico vobis, descendit hic justificatus in domum suam ab illo : quia omnis qui se exaltat, humiliabitur, et qui se humiliat, exaltabitur. |
| 15 Приносили й малих дітей до нього, щоб до них доторкнувся. Побачивши те, учні їм докоряли. | 15 Afferebant autem ad illum et infantes, ut eos tangeret. Quod cum viderent discipuli, increpabant illos. |
| 16 Ісус покликав їх, кажучи «Пустіть дітей, нехай ідуть до мене; не бороніть їм таких бо Царство Боже. | 16 Jesus autem convocans illos, dixit : Sinite pueros venire ad me, et nolite vetare eos : talium est enim regnum Dei. |
| 17 Істинно кажу вам Хто Царства Божого не прийме як дитина, той не ввійде до нього.» | 17 Amen dico vobis, quicumque non acceperit regnum Dei sicut puer, non intrabit in illud. |
| 18 Один знатний спитав Ісуса «Учителю благий, що мені робити, щоб успадкувати життя вічне» | 18 Et interrogavit eum quidam princeps, dicens : Magister bone, quid faciens vitam æternam possidebo ? |
| 19 А Ісус озвавсь до нього «Чому мене звеш благим Ніхто не благий, хіба один Бог. | 19 Dixit autem ei Jesus : Quid me dicis bonum ? nemo bonus nisi solus Deus. |
| 20 Ти заповіді знаєш не перелюбствуй, не вбивай, не кради, не свідкуй ложно, шануй свого батька і матір.» | 20 Mandata nosti : non occides ; non mœchaberis ; non furtum facies ; non falsum testimonium dices ; honora patrem tuum et matrem. |
| 21 Той же відповів «Все це я зберіг змалку.» | 21 Qui ait : Hæc omnia custodivi a juventute mea. |
| 22 Почувши те Ісус, сказав до нього «Одного ще тобі бракує продай усе, що маєш, і роздай бідним, і будеш мати скарб на небі; тоді прийди і йди слідом за мною.» | 22 Quo audito, Jesus ait ei : Adhuc unum tibi deest : omnia quæcumque habes vende, et da pauperibus, et habebis thesaurum in cælo : et veni, sequere me. |
| 23 Почувши це, той засмутився вельми, бо був дуже багатий. | 23 His ille auditis, contristatus est : quia dives erat valde. |
| 24 Глянув Ісус на нього й мовив «Як тяжко тим, що багатства мають, увійти в Царство Боже! | 24 Videns autem Jesus illum tristem factum, dixit : Quam difficile, qui pecunias habent, in regnum Dei intrabunt ! |
| 25 Легше пройти верблюдові крізь вушко в голці, ніж багатому ввійти в Царство Боже.» | 25 facilius est enim camelum per foramen acus transire quam divitem intrare in regnum Dei. |
| 26 А ті, що слухали, сказали «Хто ж тоді може спастися» | 26 Et dixerunt qui audiebant : Et quis potest salvus fieri ? |
| 27 Він відповів «Неможливе в людей, можливе є в Бога.» | 27 Ait illis : Quæ impossibilia sunt apud homines, possibilia sunt apud Deum. |
| 28 Тоді Петро промовив «Ось ми покинули, що в нас було, і пішли за тобою.» | 28 Ait autem Petrus : Ecce nos dimisimus omnia et secuti sumus te. |
| 29 Ісус сказав їм «Істинно кажу вам Нема такого, що кинув би дім чи жінку, чи братів, чи дітей задля Божого Царства, | 29 Qui dixit eis : Amen dico vobis, nemo est qui reliquit domum, aut parentes, aut fratres, aut uxorem, aut filios propter regnum Dei, |
| 30 і не отримав би багато більше за цього часу, а в наступнім віці життя вічне.»і не отримав би багато більше | 30 et non recipiat multo plura in hoc tempore, et in sæculo venturo vitam æternam. |
| 31 І взявши дванадцятьох, Ісус до них промовив «Оце ми йдем в Єрусалим, і все написане пророками про Сина Чоловічого здійсниться. | 31 Assumpsit autem Jesus duodecim, et ait illis : Ecce ascendimus Jerosolymam, et consummabuntur omnia quæ scripta sunt per prophetas de Filio hominis : |
| 32 Він буде виданий поганам, і насміхатимуться з нього, і зневажатимуть його, і плюватимуть на нього, | 32 tradetur enim gentibus, et illudetur, et flagellabitur, et conspuetur : |
| 33 і, бичувавши, уб’ють його, та третього дня він воскресне.» | 33 et postquam flagellaverint, occident eum, et tertia die resurget. |
| 34 Вони ж нічого з того не зрозуміли; це слово було для них закрите, й вони не знали, про що він говорив. | 34 Et ipsi nihil horum intellexerunt, et erat verbum istud absconditum ab eis, et non intelligebant quæ dicebantur. |
| 35 І як він наближався до Єрихону, один сліпий сидів край дороги й просив милостині. | 35 Factum est autem, cum appropinquaret Jericho, cæcus quidam sedebat secus viam, mendicans. |
| 36 Почувши, що народ іде мимо, він спитався, що б воно могло бути. | 36 Et cum audiret turbam prætereuntem, interrogabat quid hoc esset. |
| 37 Йому сказали, що це Ісус Назарянин проходить. | 37 Dixerunt autem ei quod Jesus Nazarenus transiret. |
| 38 І він почав голосно кричати «Ісусе, Сину Давидів, змилуйся надо мною!» | 38 Et clamavit, dicens : Jesu, fili David, miserere mei. |
| 39 Ті, що йшли попереду, сварилися на нього, щоб замовчав, та він кричав ще дужче «Сину Давидів, змилуйся надо мною!» | 39 Et qui præibant, increpabant eum ut taceret. Ipse vero multo magis clamabat : Fili David, miserere mei. |
| 40 Ісус зупинився і звелів привести його до себе. І коли той наблизився до нього, спитав | 40 Stans autem Jesus jussit illum adduci ad se. Et cum appropinquasset, interrogavit illum, |
| 41 «Що хочеш, щоб я зробив тобі» «Господи», — сказав той, — «щоб я прозрів!» | 41 dicens : Quid tibi vis faciam ? At ille dixit : Domine, ut videam. |
| 42 Ісус сказав до нього «Прозри! Віра твоя спасла тебе.» | 42 Et Jesus dixit illi : Respice, fides tua te salvum fecit. |
| 43 І вмить прозрів той і пішов за Ісусом, славлячи Бога. І ввесь народ, побачивши те, віддав хвалу Богові. | 43 Et confestim vidit, et sequebatur illum magnificans Deum. Et omnis plebs ut vidit, dedit laudem Deo. |