Псалмів 71
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Bibbia Diodati |
|---|---|
| 1 До тебе, Господи, я прибігаю; не дай осоромитися повіки. | 1 SIGNORE, io mi son confidato in te, Fa’ ch’io non sia giammai confuso. |
| 2 У твоїй справедливості вирятуй мене і визволь; прихили до мене твоє вухо і спаси мене. | 2 Riscuotimi, e liberami, per la tua giustizia; Inchina a me il tuo orecchio, e salvami. |
| 3 Будь скелею пристановища для мене, твердинею міцною, щоб мене врятувати. Бо ти моя скеля й моя твердиня. | 3 Siimi una rocca di dimora, Nella quale io entri sempre; Tu hai ordinata la mia salute; Perciocchè tu sei la mia rupe e la mia fortezza. |
| 4 О Боже мій, спаси мене з рук беззаконних, із жмені неправедника й гнобителя. | 4 O Dio mio, liberami dalla man dell’empio, Dalla mano del perverso e del violento. |
| 5 Бо ти моя надія, Господи, — Господь моє уповання від юности моєї. | 5 Perciocchè tu sei la mia speranza, o Signore Iddio; La mia confidanza fin dalla mia fanciullezza. |
| 6 На тебе покладався я від материнського лона, вже від утроби матері моєї ти — мій покровитель; ти — моя хвала завжди! | 6 Tu sei stato il mio sostegno fin dal seno di mia madre; Tu sei quel che mi hai tratto fuori delle interiora di essa; Per te ho avuto del continuo di che lodarti. |
| 7 Для багатьох став я немов чудовиськом, але ти — моя сила. | 7 Io sono stato a molti come un mostro; Ma tu sei il mio forte ricetto. |
| 8 Уста мої повні хвали твоєї, твоєї слави — повсякденно. | 8 Sia la mia bocca ripiena della tua lode, E della tua gloria tuttodì. |
| 9 Не відкидай мене, коли постаріюсь, не покидай мене, коли зникне моя сила. | 9 Non rigettarmi al tempo della vecchiezza; Ora, che le forze mi mancano, non abbandonarmi. |
| 10 Бо вороги мої говорять проти мене; ті, що чигають на моє життя, змовляються купою, | 10 Perciocchè i miei nemici tengono ragionamenti contro a me, E quelli che spiano l’anima mia prendono insieme consiglio. |
| 11 кажучи: «Бог його покинув; гоніть за ним і зловіть його, бо визволителя не має!» | 11 Dicendo: Iddio l’ha abbandonato; Perseguitatelo, e prendetelo; perciocchè non vi è alcuno che lo riscuota. |
| 12 Боже, не віддаляйсь від мене; Боже мій, поспіши мені на поміч! | 12 O Dio, non allontanarti da me; Dio mio, affrettati in mio aiuto. |
| 13 Хай осоромляться, хай щезнуть противники душі моєї; нехай вкриє ганьба й зневага тих, що бажають зла мені. | 13 Sieno confusi, e vengano meno gli avversari dell’anima mia; Quelli che procacciano il mio male sieno coperti di onta e di vituperio |
| 14 А я завжди уповатиму, все більш і більш тебе хвалитиму. | 14 Ma io spererò del continuo, E sopraggiungerò ancora altre lodi a tutte le tue. |
| 15 Уста мої звіщатимуть твою справедливість, повсякденно — діла твого спасіння, не знаю бо числа їм. | 15 La mia bocca racconterà tuttodì la tua giustizia, e la tua salute; Benchè io non ne sappia il gran numero. |
| 16 Я розповім про твої могутні дії, о Господи, мій Боже! Я прославлятиму твою справедливість, тебе єдиного. | 16 Io entrerò nelle prodezze del Signore Iddio; Io ricorderò la giustizia di te solo. |
| 17 Боже! Ти вчив мене вже змалку, і досі я оповідаю про діла твої чудесні. | 17 O Dio, tu mi hai ammaestrato dalla mia fanciullezza; Ed io, infino ad ora, ho annunziate le tue maraviglie. |
| 18 Аж до самої старости й сивини — не покидай мене, о Боже, поки не оповім про твоє рамено цьому роду, усім, що прийдуть, — про твою потугу | 18 Non abbandonarmi ancora, o Dio, fino alla vecchiezza, anzi fino alla canutezza; Finchè io abbia annunziato il tuo braccio a questa generazione, E la tua potenza a tutti quelli che verranno appresso. |
| 19 і про твою справедливість, Боже, що сягає аж до неба, Ти учинив діла великі: Боже, хто рівний тобі? | 19 E la tua giustizia, o Dio, esalterò sommamente: Perciocchè tu hai fatte cose grandi. O Dio, chi è pari a te? |
| 20 Ти, що дав мені зазнати силу лихих злиднів, знову оживи мене і знову виведи мене наверх із земних безодень. | 20 Perciocchè, avendomi fatto sentir molte tribolazioni e mali, Tu mi hai di nuovo resa la vita, E mi hai di nuovo tratto fuor degli abissi della terra. |
| 21 Збільши мою повагу, потіш мене знову. | 21 Tu hai accresciuta la mia grandezza, E ti sei rivolto, e mi hai consolato. |
| 22 І я буду тебе на гарфі прославляти, вірність твою, мій Боже; співатиму тобі, Святий Ізраїля, на гуслах! | 22 Io altresì, collo strumento del saltero, celebrerò te, E la tua verità, o Dio mio; Io ti salmeggerò colla cetera, o Santo d’Israele. |
| 23 Уста мої возрадуються вельми, коли буду тобі співати, — душа моя, яку ти вирятував. | 23 Le mie labbra giubileranno, quando io ti salmeggerò; E insieme l’anima mia, la quale tu hai riscattata. |
| 24 Язик мій теж звіщатиме повсякденно твою справедливість, бо вкрилися соромом і почервоніли тії, що бажають мені лиха. | 24 La mia lingua ancora ragionerà tuttodì della tua giustizia; Perciocchè sono stati svergognati, perchè sono stati confusi quelli che procacciavano il mio male |