| 1 ܘܩܪܒܘ ܝܘܡ̈ܘܗܝ ܕܕܘܝܕ ܠܡܡܬ ܘܦܩܕ ܠܫܠܝܡܘܢ ܒܪܗ ܘܐܡܪ ܠܗ | 1 Appropinquaverunt autem dies David ut moreretur : præcepitque Salomoni filio suo, dicens : |
| 2 ܐܢܐ ܐܙܠ ܐܢܐ ܒܐܘܪܚܐ ܕܟܠܗ ܐܪܥܐ ܐܬܚܝܠ ܘܗܘܝ ܓܒܪܐ | 2 Ego ingredior viam universæ terræ : confortare, et esto vir. |
| 3 ܘܛܪ ܢܛܘܪ̈ܬܗ ܕܡܪܝܐ ܐܠܗܟ ܘܗܠܟ ܒܐܘܪ̈ܚܬܗ ܘܛܪ ܩܝ̈ܡܘܗܝ ܘܦܘܩ̈ܕܢܘܗܝ ܘܕܝܢ̈ܘܗܝ ܘܣ̈ܗܕܘܬܗ ܐܝܟ ܕܟܬܝܒ ܒܢܡܘܣܐ ܕܡܘܫܐ ܡܛܠ ܕܬܨܠܚ ܒܟܠ ܕܬܥܒܕ ܘܠܐܝܟܐ ܕܬܐܙܠ ܬܟܫܪ | 3 Et observa custodias Domini Dei tui, ut ambules in viis ejus : ut custodias cæremonias ejus, et præcepta ejus, et judicia, et testimonia, sicut scriptum est in lege Moysi : ut intelligas universa quæ facis, et quocumque te verteris : |
| 4 ܡܛܠ ܕܢܩܝܡ ܡܪܝܐ ܦܬ̈ܓܡܘܗܝ ܕܐܡܪ ܥܠܝ ܕܐܢ ܢܛܪܘܢ ܒܢܝ̈ܟ ܐܘܪ̈ܚܬܗܘܢ ܠܡܗܠܟܘ ܩܕܡܝ ܒܩܘܫܬܐ ܡܢ ܟܠܗ ܠܒܗܘܢ ܘܡܢ ܟܘܠܗ ܢܦܫܗܘܢ ܠܡܐܡܪ ܠܐ ܢܥܢܕ ܠܟ ܓܒܪܐ ܕܝܬܒ ܥܠ ܟܘܪܣܝܐ ܕܐܝܣܪܝܠ | 4 ut confirmet Dominus sermones suos quos locutus est de me, dicens : Si custodierint filii tui vias suas, et ambulaverint coram me in veritate, in omni corde suo et in omni anima sua, non auferetur tibi vir de solio Israël. |
| 5 ܘܗܫܐ ܐܢܬ ܝܕܥ ܐܢܬ ܡܕܡ ܕܥܒܕ ܠܝ ܝܘܐܒ ܒܪ ܨܘܪܝܐ. ܘܡܕܡ ܕܥܒܕ ܠܬܪ̈ܝܢ ܪ̈ܒܝ ܚܝ̈ܠܘܬܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܠܐܒܢܝܪ ܒܪ ܢܝܪ ܘܠܥܡܣܐ ܒܪ ܝܬܪ ܕܩܛܠ ܐܢܘܢ ܘܚܫܒ ܐܢܘܢ ܐܝܟ ܕܒܩܪܒܐ ܘܐܫܕ ܕܡܗܘܢ ܒܣܝܦܐ ܕܒܚܨ̈ܘܗܝ ܘܕܫ ܒܡܣ̈ܢܐ ܕܪ̈ܓܠܘܗܝ | 5 Tu quoque nosti quæ fecerit mihi Joab filius Sarviæ, quæ fecerit duobus principibus exercitus Israël, Abner filio Ner, et Amasæ filio Jether : quos occidit, et effudit sanguinem belli in pace, et posuit cruorem prælii in balteo suo qui erat circa lumbos ejus, et in calceamento suo quod erat in pedibus ejus. |
| 6 ܘܥܒܕ ܠܗ ܐܝܟ ܚܟܝܡܘܬܟ ܘܠܐ ܬܚܬ ܣܝܒܘܬܗ ܒܫܠܡܐ ܠܫܝܘܠ | 6 Facies ergo juxta sapientiam tuam, et non deduces canitiem ejus pacifice ad inferos. |
| 7 ܘܥܡ ܒܢ̈ܝ ܒܪܙܠܝ ܓܠܥܕܝܐ ܥܒܕ ܛܝܒܘܬܐ ܘܢܗܘܘܢ ܡܢ ܐ̈ܟܠܝ ܦܬܘܪܟ ܡܛܠ ܕܗܢܘܢ ܫܡܫܘܢܝ ܒܟܠܡܕܡ ܟܕ ܥܪܩܬ ܡܢ ܩܕܡ ܐܒܫܠܘܡ ܐܚܘܟ | 7 Sed et filiis Berzellai Galaaditis reddes gratiam, eruntque comedentes in mensa tua : occurrerunt enim mihi quando fugiebam a facie Absalom fratris tui. |
| 8 ܘܗܐ ܫܡܥܝ ܒܪ ܓܐܪܐ ܥܡܟ ܡܢ ܫܒܛܐ ܕܒܢܝܡܝܢ ܡܢ ܒܝܬ ܚܘܪܝܡ ܘܗܘ ܨܚܝܢܝ ܨܘܚܝ̈ܬܐ ܡܪ̈ܝܪܬܐ ܒܝܘܡܐ ܕܐܙܠܬ ܠܡܚܢܝܡ ܘܗܘ ܢܚܬ ܠܐܘܪܥܝ ܠܝܘܪܕܢܢ ܘܝܡܝܬ ܠܗ ܒܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܘܐܡܪܬ ܠܗ. ܕܐܢܐ ܠܐ ܐܩܛܠܟ ܒܚܪܒܐ | 8 Habes quoque apud te Semei filium Gera filii Jemini de Bahurim, qui maledixit mihi maledictione pessima quando ibam ad castra : sed quia descendit mihi in occursum cum transirem Jordanem, et juravi ei per Dominum, dicens : Non te interficiam gladio : |
| 9 ܗܫܐ ܠܐ ܬܙܟܝܘܗܝ. ܕܓܒܪܐ ܐܢܬ ܚܟܝܡܐ ܘܕܥ ܡܕܡ ܕܬܥܒܕ ܠܗ. ܘܐܗܦܟ ܣܟܠܘܬܗ ܥܠ ܪܝܫܗ ܘܐܚܬ ܣܝܒܘܬܗ ܒܕܡܐ ܠܫܝܘܠ | 9 tu noli pati eum esse innoxium. Vir autem sapiens es, ut scias quæ facies ei : deducesque canos ejus cum sanguine ad inferos. |
| 10 ܘܫܟܒ ܕܘܝܕ ܥܡ ܐ̈ܒܗܘܗܝ ܘܐܬܩܒܪ ܒܩܪܝܬܐ ܕܕܘܝܕ | 10 Dormivit igitur David cum patribus suis, et sepultus est in civitate David. |
| 11 ܘܝܘܡ̈ܬܐ ܕܐܡܠܟ ܕܘܝܕ ܥܠ ܐܝܣܪܝܠ ܐܪ̈ܒܥܝܢ ܫ̈ܢܝܢ ܒܚܒܪܘܢ ܐܡܠܟ ܫܒܥ ܫܢܝ̈ܢ ܘܒܐܘܪܫܠܡ ܐܡܠܟ ܬܠܬܝܢ ܘܬܠܬ ܫ̈ܢܝܢ | 11 Dies autem quibus regnavit David super Israël, quadraginta anni sunt : in Hebron regnavit septem annis ; in Jerusalem, triginta tribus.
|
| 12 ܘܫܠܝܡܘܢ ܝܬܒ ܥܠ ܟܘܪܣܝܗ ܕܕܘܝܕ ܐܒܘܗܝ ܘܬܩܢܬ ܡܠܟܘܬܗ ܛܒ | 12 Salomon autem sedit super thronum David patris sui, et firmatum est regnum ejus nimis. |
| 13 ܘܐܬܐ ܐܕܘܢܝܐ ܒܪ ܚܓܝܬ ܠܘܬ ܒܬܫܒܥ ܐܡܗ ܕܫܠܝܡܘܢ ܘܐܡܪܐ ܠܗ ܫܠܡ ܡܐܬܝܟ ܘܐܡܪ ܫܠܡ | 13 Et ingressus est Adonias filius Haggith ad Bethsabee matrem Salomonis. Quæ dixit ei : Pacificusne est ingressus tuus ? Qui respondit : Pacificus. |
| 14 ܘܐܡܪ ܠܗ ܡܠܬܐ ܐܝܬ ܠܝ ܕܐܡܪ ܠܟܝ ܐܡܪܐ ܠܗ ܐܡܪ | 14 Addiditque : Sermo mihi est ad te. Cui ait : Loquere. Et ille : |
| 15 ܐܡܪ ܠܗ ܐܢܬܝ ܝܕܥܐ ܐܢܬܝ ܕܠܝ ܙܕܩܐ ܗܘܬ ܡܠܟܘܬܐ ܘܥܠܝ ܣܡܘ ܟܠܗ ܐܝܣܪܝܠ ܐ̈ܦܝܗܘܢ ܕܐܗܘܐ ܡܠܟܐ ܘܐܬܢܣܒܬ ܡܠܟܘܬܐ ܡܢܝ ܘܗܘܬ ܕܐܚܝ ܡܛܠ ܕܡܢ ܡܪܝܐ ܗܘܬ ܠܗ | 15 Tu, inquit, nosti, quia meum erat regnum, et me præposuerat omnis Israël sibi in regem : sed translatum est regnum, et factum est fratris mei : a Domino enim constitutum est ei. |
| 16 ܘܗܫܐ ܫܐܠܬܐ ܚܕܐ ܫܐܠ ܐܢܐ ܠܟܝ ܠܐ ܬܗܦܟܝܢ ܐ̈ܦܝ ܘܐܡܪܬ ܠܗ ܐܡܪ | 16 Nunc ergo petitionem unam precor a te : ne confundas faciem meam. Quæ dixit ad eum : Loquere. |
| 17 ܐܡܪ ܠܗ ܐܡܪܝ ܠܡܠܟܐ ܫܠܝܡܘܢ ܕܠܐ ܢܗܦܟ ܐ̈ܦܝܟܝ ܘܢܬܠ ܠܝ ܠܐܒܝܫܓ ܫܝܠܘܡܝܬܐ ܐܢܬܬܐ | 17 Et ille ait : Precor ut dicas Salomoni regi (neque enim negare tibi quidquam potest) ut det mihi Abisag Sunamitidem uxorem. |
| 18 ܘܐܡܪܬ ܒܬܫܒܥ ܫܦܝܪ ܐܢܐ ܐܡܪ ܥܠܝܟ ܠܡܠܟܐ | 18 Et ait Bethsabee : Bene : ego loquar pro te regi. |
| 19 ܘܥܠܬ ܒܬܫܒܥ ܠܘܬ ܡܠܟܐ ܫܠܝܡܘܢ ܕܬܐܡܪ ܠܗ ܥܠ ܐܕܘܢܝܐ ܘܩܡ ܡܠܟܐ ܠܐܘܪܥܗ ܘܣܓܕ ܠܗ ܘܝܬܒ ܥܠ ܟܘܪܣܝܗ ܘܐܪܡܝܘ ܟܘܪܣܝܐ ܠܐܡܗ ܕܡܠܟܐ ܘܝܬܒܬ ܡܢ ܝܡܝܢܗ | 19 Venit ergo Bethsabee ad regem Salomonem ut loqueretur ei pro Adonia : et surrexit rex in occursum ejus, adoravitque eam, et sedit super thronum suum : positusque est thronus matri regis, quæ sedit ad dexteram ejus. |
| 20 ܘܐܡܪܬ ܫܐܠܬܐ ܚܕܐ ܙܥܘܪܬܐ ܫܐܠܐ ܐܢܐ ܡܢܟ ܠܐ ܬܗܦܟ ܐ̈ܦܝ ܘܐܡܪ ܠܗ ܡܠܟܐ ܫܐܠܝ ܐܡܝ ܡܛܠ ܕܠܐ ܡܗܦܟ ܐܢܐ ܐ̈ܦܝܟܝ | 20 Dixitque ei : Petitionem unam parvulam ego deprecor a te : ne confundas faciem meam. Et dixit ei rex : Pete, mater mea : neque enim fas est ut avertam faciem tuam. |
| 21 ܘܐܡܪܬ ܠܗ ܬܬܝܗܒ ܐܒܝܫܓ ܫܝܠܘܡܝܬܐ ܠܐܕܘܢܝܐ ܐܚܘܟ ܐܢܬܬܐ | 21 Quæ ait : Detur Abisag Sunamitis Adoniæ fratri tuo uxor. |
| 22 ܘܥܢܐ ܡܠܟܐ ܫܠܝܡܘܢ ܘܐܡܪ ܠܐܡܗ ܠܡܢܐ ܫܐܠܬܝ ܐܒܝܫܓ ܫܝܠܘܡܝܬܐ ܠܐܕܘܢܝܐ ܐܠܐ ܫܐܠܝ ܠܗ ܡܠܟܘܬܐ ܡܛܠ ܕܗܘܝܘ ܐܚܝ ܕܩܫܝܫ ܡܢܝ ܘܠܗ ܐܒܝܬܪ ܟܗܢܐ ܘܝܘܐܒ ܒܪ ܨܘܪܝܐ | 22 Responditque rex Salomon, et dixit matri suæ : Quare postulas Abisag Sunamitidem Adoniæ ? postula ei et regnum : ipse est enim frater meus major me, et habet Abiathar sacerdotem, et Joab filium Sarviæ. |
| 23 ܘܝܡܐ ܡܠܟܐ ܫܠܝܡܘܢ ܒܡܪܝܐ ܘܐܡܪ ܗܟܢܐ ܢܥܒܕ ܠܝ ܐܠܗܐ ܘܗܟܢܐ ܢܘܣܦ ܠܝ ܐܠܐ ܒܢܦܫܗ ܡܠܠ ܐܕܘܢܝܐ ܦܬܓܡܐ ܗܢܐ | 23 Juravit itaque rex Salomon per Dominum, dicens : Hæc faciat mihi Deus, et hæc addat, quia contra animam suam locutus est Adonias verbum hoc. |
| 24 ܘܗܫܐ ܚܝ ܗܘ ܡܪܝܐ ܕܐܬܩܢܢܝ ܘܐܘܬܒܢܝ ܥܠ ܟܘܪܣܝܗ ܕܕܘܝܕ ܐܒܝ ܘܥܒܕ ܠܝ ܒܝܬܐ ܐܝܟ ܕܐܡܪ ܐܠܐ ܝܘܡܢܐ ܢܬܩܛܠ ܐܕܘܢܝܐ | 24 Et nunc vivit Dominus, qui firmavit me, et collocavit me super solium David patris mei, et qui fecit mihi domum, sicut locutus est, quia hodie occidetur Adonias. |
| 25 ܘܫܕܪ ܡܠܟܐ ܫܠܝܡܘܢ ܠܒܢܝܐ ܒܪ ܝܘܝܕܥ ܘܦܓܥ ܒܗ ܘܩܛܠܗ | 25 Misitque rex Salomon per manum Banaiæ filii Jojadæ, qui interfecit eum, et mortuus est. |
| 26 ܘܠܐܒܝܬܪ ܟܗܢܐ ܐܡܪ ܠܗ ܡܠܟܐ ܠܥܢܬܘܬ ܙܠ ܠܟ ܠܚܩܠܟ ܡܛܠ ܕܓܒܪܐ ܐܢܬ ܚܝܒ ܡܘܬܐ ܘܝܘܡܢܐ ܠܐ ܐܩܛܠܟ ܡܛܠ ܕܫܩܠܬ ܐܪܘܢܗ ܕܡܪܝܐ ܩܕܡ ܕܘܝܕ ܐܒܝ ܘܐܨܛܥܪܬ ܒܟܠ ܐܬܪ ܕܐܨܛܥܪ ܒܗ ܐܒܝ | 26 Abiathar quoque sacerdoti dixit rex : Vade in Anathoth ad agrum tuum : equidem vir mortis es : sed hodie te non interficiam, quia portasti arcam Domini Dei coram David patre meo, et sustinuisti laborem in omnibus in quibus laboravit pater meus. |
| 27 ܘܐܦܩܗ ܫܠܝܡܘܢ ܠܐܒܝܬܪ ܕܠܐ ܢܗܘܐ ܟܗܢܐ ܠܡܪܝܐ ܕܢܫܬܡܠܐ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ ܕܡܠܠ ܥܠ ܒܝܬ ܥܠܝ ܒܫܝܠܘ | 27 Ejecit ergo Salomon Abiathar ut non esset sacerdos Domini, ut impleretur sermo Domini quem locutus est super domum Heli in Silo.
|
| 28 ܘܛܒܐ ܡܛܝ ܠܝܘܐܒ ܕܐܬܩܛܠ ܐܕܘܢܝܐ ܡܛܠ ܕܝܘܐܒ ܨܠܐ ܗܘܐ ܒܬܪ ܐܕܘܢܝܐ ܘܒܬܪ ܫܠܝܡܘܢ ܠܐ ܨܠܐ ܘܥܪܩ ܝܘܐܒ ܠܡܫܟܢܗ ܕܡܪܝܐ ܘܐܚܕ ܓܘܣܐ ܒܩܪ̈ܢܬܗ ܕܡܕܒܚܐ | 28 Venit autem nuntius ad Joab, quod Joab declinasset post Adoniam, et post Salomonem non declinasset : fugit ergo Joab in tabernaculum Domini, et apprehendit cornu altaris. |
| 29 ܘܚܘܝܘ ܠܡܠܟܐ ܫܠܝܡܘܢ ܕܥܪܩ ܝܘܐܒ ܠܡܫܟܢܗ ܕܡܪܝܐ ܘܐܚܕ ܓܘܣܐ ܒܩܪ̈ܢܬܗ ܕܡܕܒܚܐ ܘܫܕܪ ܡܠܟܐ ܫܠܝܡܘܢ ܠܒܢܝܐ ܒܪ ܝܘܝܕܥ ܘܐܡܪ ܠܗ ܙܠ ܦܓܥ ܒܗ | 29 Nuntiatumque est regi Salomoni quod fugisset Joab in tabernaculum Domini, et esset juxta altare : misitque Salomon Banaiam filium Jojadæ, dicens : Vade, interfice eum. |
| 30 ܘܥܠ ܒܢܝܐ ܠܡܫܟܢܗ ܕܡܪܝܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܠܟܐ ܦܘܩ ܘܐܡܪ ܠܐ ܢܦܩ ܐܢܐ ܐܠܐ ܗܪܟܐ ܡܐܬ ܐܢܐ ܘܦܢܝ ܒܢܝܐ ܦܬܓܡܐ ܠܡܠܟܐ ܘܐܡܪ ܗܟܢܐ ܡܠܠ ܝܘܐܒ ܘܗܟܢܐ ܥܢܢܝ | 30 Et venit Banaias ad tabernaculum Domini, et dixit ei : Hæc dicit rex : Egredere. Qui ait : Non egrediar, sed hic moriar. Renuntiavit Banaias regi sermonem, dicens : Hæc locutus est Joab, et hæc respondit mihi. |
| 31 ܘܐܡܪ ܡܠܟܐ ܥܒܕ ܠܗ ܐܝܟ ܡܕܡ ܕܐܡܪ ܘܦܓܥ ܒܗ ܘܩܛܘܠܝܗܝ ܘܐܥܒܪ ܕܡܐ ܙܟܝܐ ܕܐܫܕ ܝܘܐܒ ܡܢܝ ܘܡܢ ܒܝܬ ܐܒܝ | 31 Dixitque ei rex : Fac sicut locutus est, et interfice eum, et sepeli : et amovebis sanguinem innocentem qui effusus est a Joab, a me, et a domo patris mei. |
| 32 ܘܢܗܦܟ ܡܪܝܐ ܕܡܗ ܒܪܝܫܗ ܕܦܓܥ ܒܬܪ̈ܝܢ ܓܒܪ̈ܝܢ ܕܙܕܝܩ̈ܝܢ ܘܛܒܝ̈ܢ ܡܢܗ ܘܩܛܠ ܐܢܘܢ ܒܚܪܒܐ ܘܐܒܝ ܕܘܝܕ ܠܐ ܝܕܥ ܠܐܒܢܝܪ ܒܪ ܢܝܪ ܪܒ ܚܝܠܐ ܕܐܝܣܪܝܠ . ܘܠܥܡܣܐ ܒܪ ܝܬܪ ܪܒ ܚܝܠܐ ܕܝܗܘܕܐ | 32 Et reddet Dominus sanguinem ejus super caput ejus, quia interfecit duos viros justos, melioresque se : et occidit eos gladio, patre meo David ignorante, Abner filium Ner principem militiæ Israël, et Amasam filium Jether principem exercitus Juda : |
| 33 ܘܢܗܦܘܟ ܕܡܗܘܢ ܒܪܝܫܗ ܕܝܘܐܒ ܘܒܪܝܫܐ ܕܙܪܥܗ ܠܥܠܡ ܘܠܕܘܝܕ ܘܠܙܪܥܗ ܘܠܒܝܬܗ ܘܠܟܘܪܣܝܗ ܢܗܘܐ ܫܠܡܐ ܠܥܠܡ ܡܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ | 33 et revertetur sanguis illorum in caput Joab, et in caput seminis ejus in sempiternum. David autem et semini ejus, et domui, et throno illius, sit pax usque in æternum a Domino. |
| 34 ܘܣܠܩ ܒܢܝܐ ܒܪ ܝܘܝܕܥ ܘܦܓܥ ܒܗ ܘܩܛܠܗ ܘܐܬܩܒܪ ܒܩܒܪܗ ܒܡܕܒܪܐ | 34 Ascendit itaque Banaias filius Jojadæ, et aggressus eum interfecit : sepultusque est in domo sua in deserto. |
| 35 ܘܐܩܝܡ ܡܠܟܐ ܫܠܝܡܘܢ ܠܒܢܝܐ ܒܪ ܝܘܝܕܥ ܚܠܦܘܗܝ ܥܠ ܚܝܠܐ ܘܠܨܕܘܩ ܟܗܢܐ ܐܩܝܡ ܡܠܟܐ ܚܠܦ ܐܒܝܬܪ | 35 Et constituit rex Banaiam filium Jojadæ pro eo super exercitum, et Sadoc sacerdotem posuit pro Abiathar.
|
| 36 ܘܫܕܪ ܡܠܟܐ ܩܪܐ ܠܫܡܥܝ ܘܐܡܪ ܠܗ ܒܢܝ ܠܟ ܒܝܬܐ ܒܐܘܪܫܠܡ ܘܬܒ ܬܡܢ ܘܠܐ ܬܦܘܩ ܡܢ ܬܡܢ ܠܟܐ ܘܠܟܐ | 36 Misit quoque rex, et vocavit Semei : dixitque ei : Ædifica tibi domum in Jerusalem, et habita ibi : et non egredieris inde huc atque illuc. |
| 37 ܘܒܝܘܡܐ ܕܢܦܩ ܐܢܬ ܘܥܒܪ ܐܢܬ ܢܚܠܐ ܕܩܕܪܘܢ ܕܥ ܡܕܥ ܕܡܡܬ ܬܡܘܬ ܘܕܡܟ ܢܗܘܐ ܒܪܝܫܟ | 37 Quacumque autem die egressus fueris, et transieris torrentem Cedron, scito te interficiendum : sanguis tuus erit super caput tuum. |
| 38 ܘܐܡܪ ܫܡܥܝ ܠܡܠܟܐ ܫܦܝܪ ܦܬܓܡܐ ܕܐܡܪܬ ܡܪܝ ܡܠܟܐ ܗܟܢܐ ܢܥܒܕ ܥܒܕܟ ܘܝܬܒ ܫܡܥܝ ܒܐܘܪܫܠܡ ܝܘܡ̈ܬܐ ܣ̈ܓܝܐܐ | 38 Dixitque Semei regi : Bonus sermo : sicut locutus est dominus meus rex, sic faciet servus tuus. Habitavit itaque Semei in Jerusalem diebus multis. |
| 39 ܘܡܢ ܒܬܪ ܬܠܬ ܫ̈ܢܝܢ ܥܪܩܘ ܬܪ̈ܝܢ ܥܒ̈ܕܘܗܝ ܕܫܡܥܝ ܠܘܬ ܐܟܝܫ ܒܪ ܡܥܟܐ ܡܠܟܐ ܕܓܬ ܘܚܘܝܘ ܠܫܡܥܝ ܘܐܡܪܘ ܠܗ ܗܐ ܥܒ̈ܕܝܟ ܒܓܬ | 39 Factum est autem post annos tres ut fugerent servi Semei ad Achis filium Maacha regem Geth : nuntiatumque est Semei quod servi ejus issent in Geth. |
| 40 ܘܩܡ ܫܡܥܝ ܘܐܪܡܝ ܥܠ ܚܡܪܗ ܘܐܙܠ ܠܓܬ ܠܘܬ ܐܟܝܫ ܠܡܒܥܐ ܠܥܒ̈ܕܘܗܝ ܘܐܙܠ ܫܡܥܝ ܘܐܝܬܝ ܠܥܒ̈ܕܘܗܝ ܡܢ ܓܬ | 40 Et surrexit Semei, et stravit asinum suum, ivitque ad Achis in Geth ad requirendum servos suos, et adduxit eos de Geth. |
| 41 ܘܚܘܝܘ ܠܡܠܟܐ ܫܠܝܡܘܢ ܕܐܙܠ ܫܡܥܝ ܡܢ ܐܘܪܫܠܡ ܠܓܬ ܘܗܦܟ | 41 Nuntiatum est autem Salomoni quod isset Semei in Geth de Jerusalem, et rediisset. |
| 42 ܘܫܕܪ ܡܠܟܐ ܩܪܐ ܠܫܡܥܝ ܘܐܡܪ ܠܗ ܠܐ ܐܘܡܝܬܟ ܒܡܪܝܐ ܘܣܗܕܬ ܒܟ ܘܐܡܪܬ ܕܒܝܘܡܐ ܕܬܦܘܩ ܡܢ ܐܘܪܫܠܡ ܘܬܥܒܪ ܢܚܠܐ ܕܩܕܪܘܢ ܡܕܥ ܬܕܥ ܕܡܡܬ ܬܡܘܬ ܘܐܡܪܬ ܕܫܦܝܪ ܦܬܓܡܐ ܗܟܢܐ ܐܥܒܕ | 42 Et mittens vocavit eum, dixitque illi : Nonne testificatus sum tibi per Dominum, et prædixi tibi : Quacumque die egressus ieris huc et illuc, scito te esse moriturum : et respondisti mihi : Bonus sermo, quem audivi ? |
| 43 ܡܛܠ ܡܢܐ ܠܐ ܢܛܪܬ ܡܘܡܬܗ ܕܡܪܝܐ ܘܦܘܩܕܢܐ ܕܦܩܕܬܟ | 43 quare ergo non custodisti jusjurandum Domini, et præceptum quod præceperam tibi ? |
| 44 ܘܐܡܪ ܡܠܟܐ ܠܫܡܥܝ ܐܢܬ ܝܕܥ ܐܢܬ ܟܠܗ ܒܝܫܬܐ ܕܝܕܥ ܠܒܟ ܕܥܒܕܬ ܠܕܘܝܕ ܐܒܝ | 44 Dixitque rex ad Semei : Tu nosti omne malum cujus tibi conscium est cor tuum, quod fecisti David patri meo : reddidit Dominus malitiam tuam in caput tuum : |
| 45 ܘܐܗܦܟ ܡܪܝܐ ܒܝܫܬܟ ܒܪܝܫܟ ܘܡܠܟܐ ܫܠܝܡܘܢ ܢܗܘܐ ܒܪܝܟ ܘܟܘܪܣܝܗ ܕܕܘܝܕ ܢܗܘܐ ܡܬܩܢ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ | 45 et rex Salomon benedictus, et thronus David erit stabilis coram Domino usque in sempiternum. |
| 46 ܘܦܩܕ ܡܠܟܐ ܠܒܢܝܐ ܒܪ ܝܘܝܕܥ ܘܢܦܩ ܦܓܥ ܒܗ ܘܡܝܬ ܘܡܠܟܘܬܐ ܬܩܢܬ ܒܐܝܕܗ ܕܫܠܝܡܘܢ | 46 Jussit itaque rex Banaiæ filio Jojadæ, qui egressus, percussit eum, et mortuus est. |
