Marcus 15
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Sacra Bibbia Ricciotti |
|---|---|
| 1 Et confestim mane consilium facientes summi sacerdotes cum senioribus, et scribis, et universo concilio, vincientes Jesum, duxerunt, et tradiderunt Pilato. | 1 - Di buon'ora, senza ritardo alcuno, i principi dei Sacerdoti con i seniori, gli Scribi e tutto il Sinedrio, fecero consiglio, e Gesù, legato e condotto via, fu consegnato a Pilato. |
| 2 Et interrogavit eum Pilatus : Tu es rex Judæorum ? At ille respondens, ait illi : Tu dicis. | 2 Pilato lo interrogò: «Sei tu il re dei Giudei?». Gesù rispose: «Tu lo dici». |
| 3 Et accusabant eum summi sacerdotes in multis. | 3 I principi dei Sacerdoti intanto lo accusavano di molte cose. |
| 4 Pilatus autem rursum interrogavit eum, dicens : Non respondes quidquam ? vide in quantis te accusant. | 4 Pilato allora gli domandò di nuovo: «Non rispondi nulla? Guarda di quante cose ti accusano». |
| 5 Jesus autem amplius nihil respondit, ita ut miraretur Pilatus. | 5 Ma Gesù non rispose più nulla, tanto che Pilato se ne meravigliava. |
| 6 Per diem autem festum solebat dimittere illis unum ex vinctis, quemcumque petissent. | 6 Ora per la festa di Pasqua egli liberava a loro un carcerato, qualunque chiedessero. |
| 7 Erat autem qui dicebatur Barrabas, qui cum seditiosis erat vinctus, qui in seditione fecerat homicidium. | 7 C'era allora in prigione uno, chiamato Barabba, legato insieme a dei sediziosi, per aver in una sommossa commesso un omicidio. |
| 8 Et cum ascendisset turba, cœpit rogare, sicut semper faciebat illis. | 8 Il popolo, adunatosi, cominciò a domandare che egli facesse come sempre aveva lor fatto. |
| 9 Pilatus autem respondit eis, et dixit : Vultis dimittam vobis regem Judæorum ? | 9 E Pilato chiese loro: «Volete che vi dia libero il re dei Giudei?». |
| 10 Sciebat enim quod per invidiam tradidissent eum summi sacerdotes. | 10 Poichè sapeva bene che i principi dei Sacerdoti glielo avevano consegnato per invidia. |
| 11 Pontifices autem concitaverunt turbam, ut magis Barabbam dimitteret eis. | 11 I principi dei Sacerdoti però istigarono il popolo a chiedere piuttosto la liberazione di Barabba. |
| 12 Pilatus autem iterum respondens, ait illis : Quid ergo vultis faciam regi Judæorum ? | 12 E Pilato di nuovo domandò: «Che volete dunque ch'io faccia del re dei Giudei?». |
| 13 At illi iterum clamaverunt : Crucifige eum. | 13 Essi di nuovo gridarono: «Crocifiggilo». |
| 14 Pilatus vero dicebat illis : Quid enim mali fecit ? At illi magis clamabant : Crucifige eum. | 14 E Pilato diceva loro: «Ma che male ha fatto?». E quelli gridavano più forte: «Crocifiggilo». |
| 15 Pilatus autem volens populo satisfacere, dimisit illis Barabbam, et tradidit Jesum flagellis cæsum, ut crucifigeretur. | 15 Pilato, volendo soddisfare la moltitudine, liberò loro Barabba, e consegnò Gesù, dopo d'averlo fatto flagellare, per essere crocifisso. |
| 16 Milites autem duxerunt eum in atrium prætorii, et convocant totam cohortem, | 16 I soldati poi lo condussero nell'atrio del Pretorio, e vi convocarono tutta la coorte. |
| 17 et induunt eum purpura, et imponunt ei plectentes spineam coronam. | 17 Lo vestirono di porpora e, intrecciata una corona di spine, gliela misero in capo, |
| 18 Et cœperunt salutare eum : Ave rex Judæorum. | 18 e cominciarono a salutarlo: «Salve, o re dei Giudei». |
| 19 Et percutiebant caput ejus arundine : et conspuebant eum, et ponentes genua, adorabant eum. | 19 E gli picchiavano la testa con una canna, gli sputavano addosso, e piegando il ginocchio, gli si prostravan davanti. |
| 20 Et postquam illuserunt ei, exuerunt illum purpura, et induerunt eum vestimentis suis : et educunt illum ut crucifigerent eum. | 20 Dopo averlo schernito, lo spogliarono della porpora, e gli rimisero le sue vesti. Condottolo fuori per crocifiggerlo, |
| 21 Et angariaverunt prætereuntem quempiam, Simonem Cyrenæum venientem de villa, patrem Alexandri et Rufi, ut tolleret crucem ejus. | 21 costrinsero un certo Simone di Cirene, padre di Alessandro e di Rufo, che ritornava dalla campagna, a portare la croce di lui. |
| 22 Et perducunt illum in Golgotha locum : quod est interpretatum Calvariæ locus. | 22 Lo condussero a un luogo, detto Golgota, che tradotto significa luogo del teschio. |
| 23 Et dabant ei bibere myrrhatum vinum : et non accepit. | 23 E gli offersero da bere vino mirrato; ma egli non ne bevve. |
| 24 Et crucifigentes eum, diviserunt vestimenta ejus, mittentes sortem super eis, quis quid tolleret. | 24 Poi lo crocifissero e si divisero le sue vesti, tirandole a sorte per sapere quel che ne toccherebbe a ciascuno. |
| 25 Erat autem hora tertia : et crucifixerunt eum. | 25 Era l'ora terza, quando lo crocifissero. |
| 26 Et erat titulus causæ ejus inscriptus : Rex Judæorum. | 26 E l'iscrizione che indicava il titolo della condanna, diceva: «IL RE DEI GIUDEI». |
| 27 Et cum eo crucifigunt duos latrones : unum a dextris, et alium a sinistris ejus. | 27 Con lui crocifissero due ladroni; uno alla sua destra e l'altro alla sinistra. |
| 28 Et impleta est Scriptura, quæ dicit : Et cum iniquis reputatus est. | 28 Così si adempì quella profezia: «È stato annoverato tra i malfattori». |
| 29 Et prætereuntes blasphemabant eum, moventes capita sua, et dicentes : Vah ! qui destruis templum Dei, et in tribus diebus reædificas, | 29 Quanti passavano lo bestemmiavano scrollando il capo e dicendo: «Eh, tu che distruggi il tempio di Dio e in tre giorni lo riedifichi, |
| 30 salvum fac temetipsum descendens de cruce. | 30 salva te stesso, scendi dalla croce!». |
| 31 Similiter et summi sacerdotes illudentes, ad alterutrum cum scribis dicebant : Alios salvos fecit ; seipsum non potest salvum facere. | 31 Nello stesso modo anche i principi dei Sacerdoti e gli Scribi, facendosi beffe di lui dicevano: «Ha salvato gli altri e non può salvare se stesso. |
| 32 Christus rex Israël descendat nunc de cruce, ut videamus, et credamus. Et qui cum eo crucifixi erant, convitiabantur ei. | 32 Il Cristo, re d'Israele, scenda adesso dalla croce, affinchè vediamo e crediamo!». Anche i crocifissi con lui lo svillaneggiavano. |
| 33 Et facta hora sexta, tenebræ factæ sunt per totam terram usque in horam nonam. | 33 All'ora sesta si fece buio su tutta la terra fino all'ora nona. |
| 34 Et hora nona exclamavit Jesus voce magna, dicens : Eloi, eloi, lamma sabacthani ? quod est interpretatum : Deus meus, Deus meus, ut quid dereliquisti me ? | 34 E all'ora nona, Gesù con gran voce esclamò: «Eloi, Eloi, lamma sabactani?», che tradotto significa: «Dio mio, Dio mio, perchè mi hai abbandonato?». |
| 35 Et quidam de circumstantibus audientes, dicebant : Ecce Eliam vocat. | 35 Alcuni degli astanti udito ciò, dissero: «Ecco, chiama Elia». |
| 36 Currens autem unus, et implens spongiam aceto, circumponensque calamo, potum dabat ei, dicens : Sinite, videamus si veniat Elias ad deponendum eum. | 36 E uno corse ad inzuppare una spugna nell'aceto e, postala in cima a una canna, gli dava da bere, dicendo: «Lasciate che vediamo se Elia viene a tirarlo giù». |
| 37 Jesus autem emissa voce magna expiravit. | 37 Ma Gesù, mandando un gran grido, spirò. |
| 38 Et velum templi scissum est in duo, a summo usque deorsum. | 38 Il velo del tempio si squarciò in due parti, da capo a fondo. |
| 39 Videns autem centurio, qui ex adverso stabat, quia sic clamans expirasset, ait : Vere hic homo Filius Dei erat. | 39 E il centurione che gli stava dirimpetto, vistolo spirare in quel modo, disse: «Quest'uomo era davvero Figlio di Dio». |
| 40 Erant autem et mulieres de longe aspicientes : inter quas erat Maria Magdalene, et Maria Jacobi minoris, et Joseph mater, et Salome : | 40 C'eran pure alcune donne che osservavan da lontano: tra esse vi era Maria Maddalena, Maria, madre di Giacomo il minore e di Giuseppe, e Salome; |
| 41 et cum esset in Galilæa, sequebantur eum, et ministrabant ei, et aliæ multæ, quæ simul cum eo ascenderant Jerosolymam. | 41 le quali, fin da quando era in Galilea, lo seguivano e gli prestavan servigi; e molte altre che eran venute a Gerusalemme insieme con lui. |
| 42 Et cum jam sero esset factum (quia erat parasceve, quod est ante sabbatum), | 42 Venuta la sera, siccome era la Parasceve, cioè la vigilia del sabato, |
| 43 venit Joseph ab Arimathæa nobilis decurio, qui et ipse erat exspectans regnum Dei, et audacter introivit ad Pilatum, et petiit corpus Jesu. | 43 venne Giuseppe d'Arimatea, nobile decurione, il quale pure aspettava il regno di Dio; coraggiosamente si presentò a Pilato a chiedere il corpo di Gesù. |
| 44 Pilatus autem mirabatur si jam obiisset. Et accersito centurione, interrogavit eum si jam mortuus esset. | 44 Pilato si meravigliò che fosse già spirato, e chiamato il centurione gli domandò se fosse già morto. |
| 45 Et cum cognovisset a centurione, donavit corpus Joseph. | 45 Conosciuta dal centurione la verità donò il corpo a Giuseppe. |
| 46 Joseph autem mercatus sindonem, et deponens eum involvit sindone, et posuit eum in monumento quod erat excisum de petra, et advolvit lapidem ad ostium monumenti. | 46 Questi comprato un lenzuolo e deposto Gesù dalla croce, lo involse nel lenzuolo e lo mise in un sepolcro scavato nella roccia e rotolò una pietra all'ingresso del sepolcro. |
| 47 Maria autem Magdalene et Maria Joseph aspiciebant ubi poneretur. | 47 E Maria Maddalena e Maria, madre di Giuseppe stavano a guardare, dove lo collocavano. |