Evanđelje po Mateju 22

Biblija Hrvatski	Biblia Tysiąclecia
1 Isus im ponovno prozbori u prispodobama:	1 A Jezus znowu w przypowieściach mówił do nich:
2 »Kraljevstvo je nebesko kao kad neki kralj pripravi svadbu sinu svomu.	2 Królestwo niebieskie podobne jest do króla, który wyprawił ucztę weselną swemu synowi.
3 Posla sluge da pozovu uzvanike na svadbu. No oni ne htjedoše doći.	3 Posłał więc swoje sługi, żeby zaproszonych zwołali na ucztę, lecz ci nie chcieli przyjść.
4 Opet posla druge sluge govoreći: ‘Recite uzvanicima: Evo, objed sam ugotovio. Junci su moji i tovljenici poklani i sve pripravljeno. Dođite na svadbu!’«	4 Posłał jeszcze raz inne sługi z poleceniem: Powiedzcie zaproszonym: Oto przygotowałem moją ucztę: woły i tuczne zwierzęta pobite i wszystko jest gotowe. Przyjdźcie na ucztę!
5 »Ali oni ne mareći odoše – jedan na svoju njivu, drugi za svojom trgovinom.	5 Lecz oni zlekceważyli to i poszli: jeden na swoje pole, drugi do swego kupiectwa,
6 Ostali uhvate njegove sluge, zlostave ih i ubiju.	6 a inni pochwycili jego sługi i znieważywszy [ich], pozabijali.
7 Nato se kralj razgnjevi, posla svoju vojsku i pogubi one ubojice, a grad im spali.«	7 Na to król uniósł się gniewem. Posłał swe wojska i kazał wytracić owych zabójców, a miasto ich spalić.
8 »Tada kaže slugama: ‘Svadba je, evo, pripravljena, ali uzvanici ne bijahu dostojni.	8 Wtedy rzekł swoim sługom: Uczta wprawdzie jest gotowa, lecz zaproszeni nie byli jej godni.
9 Pođite stoga na raskrižja i koga god nađete, pozovite na svadbu!’«	9 Idźcie więc na rozstajne drogi i zaproście na ucztę wszystkich, których spotkacie.
10 »Sluge iziđoše na putove i sabraše sve koje nađoše – i zle i dobre. I svadbena se dvorana napuni gostiju.	10 Słudzy ci wyszli na drogi i sprowadzili wszystkich, których napotkali: złych i dobrych. I sala zapełniła się biesiadnikami.
11 Kad kralj uđe pogledati goste, spazi ondje čovjeka koji ne bijaše odjeven u svadbeno ruho.	11 Wszedł król, żeby się przypatrzyć biesiadnikom, i zauważył tam człowieka, nie ubranego w strój weselny.
12 Kaže mu: ‘Prijatelju, kako si ovamo ušao bez svadbenoga ruha?’ A on zanijemi.	12 Rzekł do niego: Przyjacielu, jakże tu wszedłeś nie mając stroju weselnego? Lecz on oniemiał.
13 Tada kralj reče poslužiteljima: ‘Svežite mu ruke i noge i bacite ga van u tamu, gdje će biti plač i škrgut zubi.’	13 Wtedy król rzekł sługom: Zwiążcie mu ręce i nogi i wyrzućcie go na zewnątrz, w ciemności! Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów.
14 Doista, mnogo je zvanih, malo izabranih.«	14 Bo wielu jest powołanych, lecz mało wybranych.
15 Tada farizeji odoše i održaše vijeće kako da Isusa uhvate u riječi.	15 Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Go w mowie.
16 Pošalju k njemu svoje učenike s herodovcima da ga upitaju: »Učitelju! Znamo da si istinit te po istini putu Božjem učiš i ne mariš tko je tko jer nisi pristran.	16 Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką.
17 Reci nam, dakle, što ti se čini: je li dopušteno dati porez caru ili nije?«	17 Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?
18 Znajući njihovu opakost, reče Isus: »Zašto me iskušavate, licemjeri?	18 Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: Czemu Mnie wystawiacie na próbę, obłudnicy?
19 Pokažite mi porezni novac!« Pružiše mu denar.	19 Pokażcie Mi monetę podatkową! Przynieśli Mu denara.
20 On ih upita: »Čija je ovo slika i natpis?«	20 On ich zapytał: Czyj jest ten obraz i napis?
21 Odgovore: »Carev.« Kaže im: »Podajte dakle caru carevo, a Bogu Božje.«	21 Odpowiedzieli: Cezara. Wówczas rzekł do nich: Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga.
22 Čuvši to, zadive se pa ga ostave i odu.	22 Gdy to usłyszeli, zmieszali się i zostawiwszy Go, odeszli.
23 Toga dana pristupiše k njemu saduceji, koji vele da nema uskrsnuća, i upitaše ga:	23 W owym dniu przyszli do Niego saduceusze, którzy twierdzą, że nie ma zmartwychwstania, i zagadnęli go
24 »Učitelju, Mojsije reče: Umre li tko bez djece, neka se njegov brat oženi njegovom ženom te podigne porod bratu svomu.	24 w ten sposób: Nauczycielu, Mojżesz powiedział: Jeśli kto umrze bezdzietnie, niech jego brat weźmie wdowę po nim i wzbudzi potomstwo swemu bratu.
25 Bijahu tako u nas sedmorica braće. Prvi se oženi i umrije bez poroda ostavivši ženu svom bratu.	25 Otóż było u nas siedmiu braci. Pierwszy ożenił się i umarł, a ponieważ nie miał potomstwa, zostawił swoją żonę bratu.
26 Tako i drugi i treći, sve do sedmoga.	26 Tak samo drugi i trzeci - aż do siódmego.
27 A nakon svih umrije i žena.	27 W końcu po wszystkich umarła ta kobieta.
28 Kojemu će dakle od te sedmorice biti žena o uskrsnuću? Jer sva su je sedmorica imala.«	28 Do którego więc z tych siedmiu należeć będzie przy zmartwychwstaniu? Bo wszyscy ją mieli [ za żonę ].
29 Odgovori im Isus: »U zabludi ste jer ne razumijete Pisama ni sile Božje.	29 Jezus im odpowiedział: Jesteście w błędzie, nie znając Pisma ani mocy Bożej.
30 Ta o uskrsnuću niti se žene niti udaju, nego su kao anđeli na nebu.	30 Przy zmartwychwstaniu bowiem nie będą się ani żenić, ani za mąż wychodzić, lecz będą jak aniołowie Boży w niebie.
31 A što se tiče uskrsnuća mrtvih, zar niste čitali što vam reče Bog:	31 A co do zmartwychwstania umarłych, nie czytaliście, co wam Bóg powiedział w słowach:
32 Ja sam Bog Abrahamov, Bog Izakov i Bog Jakovljev? Nije on Bog mrtvih, nego živih!«	32 Ja jestem Bóg Abrahama, Bóg Izaaka i Bóg Jakuba? Bóg nie jest [Bogiem] umarłych, lecz żywych.
33 Čuvši to, mnoštvo osta zaneseno njegovim naukom.	33 A tłumy, słysząc to, zdumiewały się nad Jego nauką.
34 A kad su farizeji čuli kako ušutka saduceje, okupiše se,	34 Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem,
35 a jedan od njih, zakonoznanac, da ga iskuša, upita:	35 a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał , wystawiając Go na próbę:
36 »Učitelju, koja ja zapovijed najveća u Zakonu?«	36 Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?
37 A on mu reče: »Ljubi Gospodina Boga svojega svim srcem svojim, i svom dušom svojom, i svim umom svojim.	37 On mu odpowiedział: Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem.
38 To je najveća i prva zapovijed.	38 To jest największe i pierwsze przykazanie.
39 Druga, ovoj slična: Ljubi svoga bližnjega kao sebe samoga.	39 Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego.
40 O tim dvjema zapovijedima visi sav Zakon i Proroci.«	40 Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy.
41 Kad se farizeji skupiše, upita ih Isus:	41 Gdy faryzeusze byli zebrani, Jezus zadał im takie pytanie:
42 »Što mislite o Kristu? Čiji je on sin?« Kažu mu: »Davidov.«	42 Co sądzicie o Mesjaszu? Czyim jest synem? Odpowiedzieli Mu: Dawida.
43 A on će njima: »Kako ga onda David u Duhu naziva Gospodinom, kad veli:	43 Wtedy rzekł do nich: Jakżeż więc Dawid natchniony przez Ducha może nazywać Go Panem, gdy mówi:
44 Reče Gospod Gospodinu mojemu: ‘Sjedi mi zdesna dok ne položim neprijatelje tvoje za podnožje nogama tvojim?’	44 Rzekł Pan do Pana mego: Siądź po prawicy mojej, aż położę Twoich nieprzyjaciół pod stopy Twoje.
45 Ako ga dakle David naziva Gospodinom, kako mu je sin?«	45 Jeśli więc Dawid nazywa Go Panem, to jak może być [tylko] jego synem?
46 I nitko mu nije mogao odgovoriti ni riječi, niti se od toga dana tko usudio upitati ga bilo što.	46 I żaden z nich nie mógł Mu odpowiedzieć. Nikt też od owego dnia nie odważył się więcej Go pytać.