Psalmi 9

Biblija Hrvatski	Biblia Sagrada
1 Zborovođi. Po napjevu »Umri za sina«. Psalam. Davidov.	1 (Lámed) ¿Por qué te quedas lejos, Señor, | y te escondes en el momento del aprieto?
2 ALEF Slavim te, Jahve, svim srcem svojim, ispovijedam sva čudesna djela tvoja.	2 En su soberbia el impío oprime al infeliz | y lo enreda en las intrigas que ha tramado.
3 Radujem se i kličem tebi, pjevam imenu tvome, Svevišnji!	3 El malvado se gloría de su ambición, | el codicioso blasfema y desprecia al Señor.
4 BET Dušmani moji natrag krenuše, padoše i pred licem tvojim pogiboše.	4 (Nun) El malvado dice con insolencia: | «No hay Dios que me pida cuentas».
5 Jer ti se zauze za moje pravo i parbu moju, ti sjede na prijesto – sudac pravedan:	5 La intriga vicia siempre su conducta, | aleja de su mente tus juicios, | y desafía a sus rivales.
6 ti pokara pogane, pogubi bezbošca, ime im izbrisa dovijeka.	6 Piensa: «No vacilaré, | nunca jamás seré desgraciado».
7 GIMEL Dušmani klonuše, smrvljeni zauvijek, ti im gradove razori – nesta im spomena.	7 (Pe) Su boca está llena de maldiciones, de engaños y de fraudes; | su lengua encubre maldad y opresión;
8 HE Ali Jahve dovijeka stoluje, postavi prijesto svoj da sudi:	8 en el zaguán se sienta al acecho, | para matar a escondidas al inocente.
9 sam po pravdi sudi krug zemaljski, izreče pucima osudu pravednu.	9 acecha en su escondrijo, | como león en su guarida, | acecha al desgraciado para robarle, | arrastrándolo a sus redes;
10 VAU Jahve je tvrđava tlačenom, tvrđava spasa u danima tjeskobe.	10 se agacha y se encoge | y con violencia cae sobre el indefenso.
11 Nek’ se uzdaju u te koji znaju ime tvoje, jer ne ostavljaš onih što ljube tebe, o Jahve.	11 Piensa: «Dios lo olvida, | se tapa la cara, no se entera».
12 ZAJIN Pjevajte Jahvi koji prebiva na Sionu, razglašujte među pucima djela njegova,	12 (Qof) Levántate, Señor, extiende tu mano, | no te olvides de los humildes.
13 jer ih se spomenu kao osvetnik krvi i siromaškog jauka ne zaboravi.	13 ¿Por qué ha de despreciar a Dios el malvado, | pensando que no le pedirá cuentas?
14 HET Smiluj mi se, Jahve: pogledaj nevolju u koju me vrgoše neprijatelji moji, od vrata smrti izbavi me	14 (Res) Pero tú ves las penas y los trabajos, | tú miras y los tomas en tus manos. | A ti se encomienda el pobre, | tú socorres al huérfano.
15 da naviještam sve hvale tvoje na vratima kćeri Sionske, da radostan kličem zbog spasenja tvoga.	15 (Sin) Rómpele el brazo al malvado, | pídele cuentas de su maldad, | y que desaparezca.
16 TET Pogani padoše u jamu koju sami iskopaše, zamka koju potajno staviše uhvati nogu njihovu.	16 El Señor reinará eternamente, | y los gentiles desaparecerán de su tierra.
17 Jahve se iskaza i sud održa; grešnik se spleo u djela svoja.	17 (Tau) Señor, tú escuchas los deseos de los humildes, | les prestas oído y los animas;
18 JOD Nek’ grešnici odu u podzemlje, svi pogani što zaboraviše Boga.	18 tú defiendes al huérfano y al desvalido: | que el hombre hecho de tierra no vuelva a sembrar su terror.
19 KAF Jer siromah neće pasti u zaborav zauvijek, ufanje ubogih neće biti zaludu dovijeka.	19 (Kaf) Él no olvida jamás al pobre, | ni la esperanza del humilde perecerá.
20 Ustani, Jahve, da se ne osili čovjek, nek’ pogani budu osuđeni pred tobom!	20 Levántate, Señor, que el hombre no triunfe: | sean juzgados los gentiles en tu presencia.
21 Strah im, o Jahve, utjeraj, nek’ spoznaju pogani da su smrtnici!	21 Señor, infúndeles terror, | y aprendan los pueblos que no son más que hombres. (Pausa)