Tehillim (תהילים) - Salmi 109

Miqra 'al pi ha-Mesorah	SMITH VAN DYKE
1 לַמְנַצֵּחַ לְדָוִד מִזְמוֹראֱלֹהֵי תְהִלָּתִיאַֽל־תֶּחֱרַֽשׁ׃	1 لامام المغنين. لداود. مزمور‎. ‎يا اله تسبيحي لا تسكت‎.
2 כִּי פִי רָשָׁעוּֽפִי־מִרְמָה עָלַי פָּתָחוּדִּבְּרוּ אִתִּי לְשׁוֹן שָֽׁקֶר׃	2 ‎لانه قد انفتح عليّ فم الشرير وفم الغش. تكلموا معي بلسان كذب.
3 וְדִבְרֵי שִׂנְאָה סְבָבוּנִיוַיִּֽלָּחֲמוּנִי חִנָּֽם׃	3 بكلام بغض احاطوا بي وقاتلوني بلا سبب‎.
4 תַּֽחַת־אַהֲבָתִי יִשְׂטְנוּנִיוַאֲנִי תְפִלָּֽה׃	4 ‎بدل محبتي يخاصمونني. اما انا فصلاة‎.
5 וַיָּשִׂימוּ עָלַי רָעָה תַּחַת טוֹבָהוְשִׂנְאָה תַּחַת אַהֲבָתִֽי׃	5 ‎وضعوا علي شرا بدل خير وبغضا بدل حبي
6 הַפְקֵד עָלָיו רָשָׁעוְשָׂטָן יַעֲמֹד עַל־יְמִינֽוֹ׃	6 فاقم انت عليه شريرا وليقف شيطان عن يمينه‏‎.
7 בְּהִשָּׁפְטוֹ יֵצֵא רָשָׁעוּתְפִלָּתוֹ תִּֽהְיֶה לַחֲטָאָֽה׃	7 ‎اذا حوكم فليخرج مذنبا وصلاته فلتكن خطية‎.
8 יִֽהְיוּ־יָמָיו מְעַטִּיםפְּקֻדָּתוֹ יִקַּח אַחֵֽר׃	8 ‎لتكن ايامه قليلة ووظيفته ليأخذها آخر‎.
9 יִֽהְיוּ־בָנָיו יְתוֹמִיםוְאִשְׁתּוֹ אַלְמָנָֽה׃	9 ‎ليكن بنوه ايتاما وامرأته ارملة‎.
10 וְנוֹעַ יָנוּעוּ בָנָיו וְשִׁאֵלוּוְדָרְשׁוּ מֵחׇרְבֽוֹתֵיהֶֽם׃	10 ‎ليته بنوه تيهانا ويستعطوا. ويلتمسوا خبزا من خربهم‎.
11 יְנַקֵּשׁ נוֹשֶׁה לְכׇל־אֲשֶׁר־לוֹוְיָבֹזּוּ זָרִים יְגִיעֽוֹ׃	11 ‎ليصطد المرابي كل ما له ولينهب الغرباء تعبه‎.
12 אַל־יְהִי־לוֹ מֹשֵׁךְ חָסֶדוְֽאַל־יְהִי חוֹנֵן לִֽיתוֹמָֽיו׃	12 ‎لا يكن له باسط رحمة ولا يكن مترأف على يتاماه‎.
13 יְהִֽי־אַחֲרִיתוֹ לְהַכְרִיתבְּדוֹר אַחֵר יִמַּח שְׁמָֽם׃	13 ‎لتنقرض ذريته. في الجيل القادم ليمح اسمهم‎.
14 יִזָּכֵר ׀ עֲוֺן אֲבֹתָיו אֶל־יְהֹוָהוְחַטַּאת אִמּוֹ אַל־תִּמָּֽח׃	14 ‎ليذكر اثم آبائه لدى الرب ولا تمح خطية امه‎.
15 יִהְיוּ נֶגֶד־יְהֹוָה תָּמִידוְיַכְרֵת מֵאֶרֶץ זִכְרָֽם׃	15 ‎لتكن امام الرب دائما وليقرض من الارض ذكرهم‎.
16 יַעַן אֲשֶׁר ׀ לֹא זָכַר עֲשׂוֹת חָסֶדוַיִּרְדֹּף אִישׁ־עָנִי וְאֶבְיוֹןוְנִכְאֵה לֵבָב לְמוֹתֵֽת׃	16 ‎من اجل انه لم يذكر ان يصنع رحمة بل طرد انسانا مسكينا وفقيرا‏ والمنسحق القلب ليميته‎.
17 וַיֶּאֱהַב קְלָלָה וַתְּבוֹאֵהוּוְֽלֹא־חָפֵץ בִּבְרָכָה וַתִּרְחַק מִמֶּֽנּוּ׃	17 ‎واحب اللعنة فأتته ولم يسر بالبركة فتباعدت عنه‎.
18 וַיִּלְבַּשׁ קְלָלָה כְּמַדּוֹוַתָּבֹא כַמַּיִם בְּקִרְבּוֹוְכַשֶּׁמֶן בְּעַצְמוֹתָֽיו׃	18 ‎ولبس اللعنة مثل ثوبه فدخلت كمياه في حشاه وكزيت في عظامه‎.
19 תְּהִי־לוֹ כְּבֶגֶד יַעְטֶהוּלְמֵזַח תָּמִיד יַחְגְּרֶֽהָ׃	19 ‎لتكن له كثوب يتعطف به وكمنطقة يتنطق بها دائما‎.
20 זֹאת פְּעֻלַּת שֹׂטְנַי מֵאֵת יְהֹוָהוְהַדֹּבְרִים רָע עַל־נַפְשִֽׁי׃	20 ‎هذه اجرة مبغضيّ من عند الرب واجرة المتكلمين شرا على نفسي
21 וְאַתָּה ׀ יֱהֹוִה אֲדֹנָיעֲֽשֵׂה־אִתִּי לְמַעַן שְׁמֶךָכִּי־טוֹב חַסְדְּךָ הַצִּילֵֽנִי׃	21 اما انت يا رب السيد فاصنع معي من اجل اسمك. لان رحمتك طيبة نجني‎.
22 כִּי־עָנִי וְאֶבְיוֹן אָנֹכִיוְלִבִּי חָלַל בְּקִרְבִּֽי׃	22 ‎فاني فقير ومسكين انا وقلبي مجروح في داخلي‎.
23 כְּצֵל־כִּנְטוֹתוֹ נֶהֱלָכְתִּינִנְעַרְתִּי כָּאַרְבֶּֽה׃	23 ‎كظل عند ميله ذهبت. انتفضت كجرادة‎.
24 בִּרְכַּי כָּשְׁלוּ מִצּוֹםוּבְשָׂרִי כָּחַשׁ מִשָּֽׁמֶן׃	24 ‎ركبتاي ارتعشتا من الصوم ولحمي هزل عن سمن‎.
25 וַאֲנִי ׀ הָיִיתִי חֶרְפָּה לָהֶםיִרְאוּנִי יְנִיעוּן רֹאשָֽׁם׃	25 ‎وانا صرت عارا عندهم. ينظرون اليّ وينغضون رؤوسهم
26 עׇזְרֵנִי יְהֹוָה אֱלֹהָיהוֹשִׁיעֵנִי כְחַסְדֶּֽךָ׃	26 أعنّي يا رب الهي. خلّصني حسب رحمتك‎.
27 וְֽיֵדְעוּ כִּי־יָדְךָ זֹּאתאַתָּה יְהֹוָה עֲשִׂיתָֽהּ׃	27 ‎وليعلموا ان هذه هي يدك. انت يا رب فعلت هذا‎.
28 יְקַֽלְלוּ־הֵמָּה וְאַתָּה תְבָרֵךְקָמוּ ׀ וַיֵּבֹשׁוּ וְֽעַבְדְּךָ יִשְׂמָֽח׃	28 ‎اما هم فيلعنون. واما انت فتبارك. قاموا وخزوا. اما عبدك فيفرح‎.
29 יִלְבְּשׁוּ שׂוֹטְנַי כְּלִמָּהוְיַעֲטוּ כַמְעִיל בׇּשְׁתָּֽם׃	29 ‎ليلبس خصمائي خجلا وليتعطفوا بخزيهم كالرداء‎.
30 אוֹדֶה יְהֹוָה מְאֹד בְּפִיוּבְתוֹךְ רַבִּים אֲהַלְלֶֽנּוּ׃	30 ‎احمد الرب جدا بفمي وفي وسط كثيرين اسبحه‎.
31 כִּֽי־יַעֲמֹד לִימִין אֶבְיוֹןלְהוֹשִׁיעַ מִשֹּׁפְטֵי נַפְשֽׁוֹ׃	31 ‎لانه يقوم عن يمين المسكين ليخلّصه من القاضين على نفسه