Klagelieder 5

Pattloch Bibel	LXX
1 Bedenke, o Herr, was uns widerfuhr! Schau her und sieh unsere Schmach!	1 μνησθητι κυριε ο τι εγενηθη ημιν επιβλεψον και ιδε τον ονειδισμον ημων
2 Unser Erbteil fiel Fremden zu, unsere Häuser kamen an Ausländer.	2 κληρονομια ημων μετεστραφη αλλοτριοις οι οικοι ημων ξενοις
3 Waisen sind wir geworden, vaterlos, unsere Mütter Witwen gleich.	3 ορφανοι εγενηθημεν ουχ υπαρχει πατηρ μητερες ημων ως αι χηραι
4 Unser Trinkwasser erhalten wir nur gegen Geld, unser Holz nur gegen Bezahlung.	4 εξ ημερων ημων ξυλα ημων εν αλλαγματι ηλθεν
5 Bis über den Hals verfolgt man uns; wir sind es müde, man gönnt uns nicht Ruhe.	5 επι τον τραχηλον ημων εδιωχθημεν εκοπιασαμεν ουκ ανεπαυθημεν
6 Wir reichten Ägypten und Assur die Hand, uns zu sättigen mit Brot.	6 αιγυπτος εδωκεν χειρα ασσουρ εις πλησμονην αυτων
7 Unsere Väter haben gefehlt, sie sind dahin; doch ihre Sünden müssen wir tragen.	7 οι πατερες ημων ημαρτον ουχ υπαρχουσιν ημεις τα ανομηματα αυτων υπεσχομεν
8 Knechte herrschen über uns; niemand befreit uns aus ihrer Gewalt.	8 δουλοι εκυριευσαν ημων λυτρουμενος ουκ εστιν εκ της χειρος αυτων
9 Wir ernten unsere Nahrung mit Lebensgefahr, bedroht vom Schwerte der Wüste.	9 εν ταις ψυχαις ημων εισοισομεν αρτον ημων απο προσωπου ρομφαιας της ερημου
10 Wie ein Ofen glüht unsere Haut von den Qualen des Hungers.	10 το δερμα ημων ως κλιβανος επελειωθη συνεσπασθησαν απο προσωπου καταιγιδων λιμου
11 Man schändete Frauen in Sion, Jungfrauen in Judas Städten.	11 γυναικας εν σιων εταπεινωσαν παρθενους εν πολεσιν ιουδα
12 Fürsten wurden von Feindeshand erhängt, Älteste nicht entsprechend geehrt.	12 αρχοντες εν χερσιν αυτων εκρεμασθησαν πρεσβυτεροι ουκ εδοξασθησαν
13 Jünglinge müssen den Mühlstein schleppen, und Knaben straucheln unter der Holzlast.	13 εκλεκτοι κλαυθμον ανελαβον και νεανισκοι εν ξυλω ησθενησαν
14 Greise halten sich fern vom Tor, Jünglinge von ihrem Saitenspiel.	14 και πρεσβυται απο πυλης κατεπαυσαν εκλεκτοι εκ ψαλμων αυτων κατεπαυσαν
15 Entschwunden ist die Freude unseres Herzens, unser Reigen in Trauer verkehrt.	15 κατελυσεν χαρα καρδιας ημων εστραφη εις πενθος ο χορος ημων
16 Die Krone ist uns vom Haupte gefallen; weh uns, daß wir gesündigt!	16 επεσεν ο στεφανος της κεφαλης ημων ουαι δη ημιν οτι ημαρτομεν
17 Darob ist unser Herz krank, darum sind unsere Augen verdüstert:	17 περι τουτου εγενηθη οδυνηρα η καρδια ημων περι τουτου εσκοτασαν οι οφθαλμοι ημων
18 um den Sionsberg, der verwüstet ist, auf dem Schakale sich tummeln.	18 επ' ορος σιων οτι ηφανισθη αλωπεκες διηλθον εν αυτη
19 Du aber, Herr, thronst in Ewigkeit; dein Thron steht fest von Geschlecht zu Geschlecht.	19 συ δε κυριε εις τον αιωνα κατοικησεις ο θρονος σου εις γενεαν και γενεαν
20 Warum willst du uns für immer vergessen und verlassen auf lange Zeit?	20 ινα τι εις νεικος επιληση ημων καταλειψεις ημας εις μακροτητα ημερων
21 Führe uns, Herr, zu dir zurück, so kehren wir um! Mach unsere Tage neu, ganz wie sie ehedem waren!	21 επιστρεψον ημας κυριε προς σε και επιστραφησομεθα και ανακαινισον ημερας ημων καθως εμπροσθεν
22 Oder hast du uns völlig verworfen, zürnst du uns so gewaltig?	22 οτι απωθουμενος απωσω ημας ωργισθης εφ' ημας εως σφοδρα .