| 1 Псалом. Асафа. Бог Господь прорік, покликав землю від сходу сонця до його заходу. | 1 εις το τελος ψαλμος τω δαυιδ |
| 2 З Сіону, досконалої краси, з’явився Бог у сяйві; | 2 εν τω ελθειν προς αυτον ναθαν τον προφητην ηνικα εισηλθεν προς βηρσαβεε |
| 3 прийшов наш Бог і не буде мовчати. Вогонь перед ним пожирає, навкруги ж нього бушує сильно буря. | 3 ελεησον με ο θεος κατα το μεγα ελεος σου και κατα το πληθος των οικτιρμων σου εξαλειψον το ανομημα μου |
| 4 Він кличе згори небо й землю на суд народу свого: | 4 επι πλειον πλυνον με απο της ανομιας μου και απο της αμαρτιας μου καθαρισον με |
| 5 «Зберіть мені моїх побожних, які над жертвою союз зо мною учинили». | 5 οτι την ανομιαν μου εγω γινωσκω και η αμαρτια μου ενωπιον μου εστιν δια παντος |
| 6 І небеса звістять його справедливість, бо сам Бог — дійсний суддя. | 6 σοι μονω ημαρτον και το πονηρον ενωπιον σου εποιησα οπως αν δικαιωθης εν τοις λογοις σου και νικησης εν τω κρινεσθαι σε |
| 7 «Слухай, народе мій, я буду говорити; Ізраїлю, я свідчитиму проти тебе: Я Бог, твій Бог. | 7 ιδου γαρ εν ανομιαις συνελημφθην και εν αμαρτιαις εκισσησεν με η μητηρ μου |
| 8 Я не за жертви твої буду тобі докоряти, бо всепалення твої передо мною завжди. | 8 ιδου γαρ αληθειαν ηγαπησας τα αδηλα και τα κρυφια της σοφιας σου εδηλωσας μοι |
| 9 Не прийму я теляти з дому твого, ані козлів із твоєї кошари, | 9 ραντιεις με υσσωπω και καθαρισθησομαι πλυνεις με και υπερ χιονα λευκανθησομαι |
| 10 моя бо вся звірина у лісі, і тисячі тварин на моїх горах. | 10 ακουτιεις με αγαλλιασιν και ευφροσυνην αγαλλιασονται οστα τεταπεινωμενα |
| 11 Я знаю все небесне птаство, і що метушиться в полі, мені відоме. | 11 αποστρεψον το προσωπον σου απο των αμαρτιων μου και πασας τας ανομιας μου εξαλειψον |
| 12 Як зголоднію, не скажу тобі того; бо мій усесвіт і те, що його сповнює. | 12 καρδιαν καθαραν κτισον εν εμοι ο θεος και πνευμα ευθες εγκαινισον εν τοις εγκατοις μου |
| 13 Чи ж то я їстиму биків м’ясо, чи кров козячу буду пити? | 13 μη απορριψης με απο του προσωπου σου και το πνευμα το αγιον σου μη αντανελης απ' εμου |
| 14 Жертвуй Богові хвалу і віддай Всевишньому твої обіти. | 14 αποδος μοι την αγαλλιασιν του σωτηριου σου και πνευματι ηγεμονικω στηρισον με |
| 15 І клич до мене за лихої години, я визволю тебе, і ти мене прославиш!» | 15 διδαξω ανομους τας οδους σου και ασεβεις επι σε επιστρεψουσιν |
| 16 До грішника ж Бог каже: «І чого бо ти говориш про мої закони і союз мій у тебе з уст не сходить, — | 16 ρυσαι με εξ αιματων ο θεος ο θεος της σωτηριας μου αγαλλιασεται η γλωσσα μου την δικαιοσυνην σου |
| 17 ти, що науку ненавидиш і слова мої геть кинув позад себе? | 17 κυριε τα χειλη μου ανοιξεις και το στομα μου αναγγελει την αινεσιν σου |
| 18 Як бачив злодія, то приятелював із ним і з перелюбцями водився. | 18 οτι ει ηθελησας θυσιαν εδωκα αν ολοκαυτωματα ουκ ευδοκησεις |
| 19 Губами твоїми пускався на лихе, а язик твій кує підступ. | 19 θυσια τω θεω πνευμα συντετριμμενον καρδιαν συντετριμμενην και τεταπεινωμενην ο θεος ουκ εξουθενωσει |
| 20 Сідав і говорив на брата свого, на сина матері своєї пускав неславу. | 20 αγαθυνον κυριε εν τη ευδοκια σου την σιων και οικοδομηθητω τα τειχη ιερουσαλημ |
| 21 Таке ти коїш, а я б мав мовчати? Гадаєш, що я такий, як ти? Я докорю тобі, появлю це тобі перед очі. | 21 τοτε ευδοκησεις θυσιαν δικαιοσυνης αναφοραν και ολοκαυτωματα τοτε ανοισουσιν επι το θυσιαστηριον σου μοσχους |
| 22 Збагніть це добре, ви, що забули Бога, щоб я не вхопив, так що нікому й було б рятувати. | |
| 23 Хто жертвує хвалу, той мене прославляє; і хто по правді ходить, тому явлю я спасіння Боже». | |