| 1 ܘܗܘܐ ܥܠܝ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ ܒܫܢܬܐ ܬܫܝܥܝܬܐ ܒܥܣܪܬܐ ܒܝܪܚܐ ܕܥܣܪܐ ܠܡܐܡܪ | 1 Roku dziewiątego, miesiąca dziesiątego, a dziesiątego dnia tego miesiąca, Pan skierował do mnie te słowa: |
| 2 ܒܪ ܐܢܫܐ ܟܬܘܒ ܠܟ ܫܡܗ ܕܝܘܡܐ ܗܢܐ ܕܣ̇ܡܟ ܡܠܟܐ ܕܒܒܠ ܠܐܘܪܫܠܡ ܒܗ ܒܝܘܡܐ ܗܢܐ | 2 Synu człowieczy, zapisz sobie datę dzisiejszą, tego właśnie dnia, bo król babiloński tego właśnie dnia obległ Jerozolimę. |
| 3 ܘܐܡܬܠ ܡܬܠܐ ܥܠ ܒܝܬܐ ܡܡܪܡܪܢܐ ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܬܦܝ ܩܕܣܐ ܘܣܘܟ ܒܗ ܡ̈ܝܐ | 3 Opowiedz temu opornemu ludowi przypowieść! Powiedz do niego: Tak mówi Pan Bóg: Przystaw kocioł do ognia, przystaw, i nalej jeszcze do niego wody! |
| 4 ܘܐܪܡܐ ܒܗ ܢܩܣ̈ܐ ܕܛܒܝ̈ܢ ܘܫܡܝܢ̈ܝܢ ܟܬܦܐ ܕܫܡܝܛ ܓܪܡܗ̇ | 4 Wrzuć do niego kawałki mięsa, wszystkie lepsze kęsy: udziec i łopatki, najlepszymi kośćmi go napełnij! |
| 5 ܡܢ ܓܒ̈ܝܐ ܕܥܢܐ ܘܓܪ̈ܡܐ ܬܚܝܬ ܩܕܣܐ ܫܓܘܪ ܐܢܘܢ ܘܐܘܩܕ ܐܢܘܢ ܬܚܘܬܘܗܝ | 5 Wybierz do tego najlepsze sztuki z mniejszego bydła, podłóż drwa pod spodem i spraw, by to wrzało i kipiało, tak by aż kości się rozgotowały. |
| 6 ܡܛܠ ܕܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܐܘ ܡܕܝܢܬܐ ܕܕܡܐ ܕܩܕܣܐ ܬܦܐ ܒܗ̇ ܘܥܘ̣ܠܗ̇ ܠܐ ܢܦܩ ܡܢܗ̇ ܗܕܡ ܗܕܡ ܦܘܣܩܘܗ̇ ܘܦܣܐ ܠܐ ܢܦܠ ܥܠܝܗ̇ | 6 Tak bowiem mówi Pan Bóg: Biada miastu krwawemu, zardzewiałemu kotłowi, którego rdzy nie sposób usunąć. Opróżniaj go kęs po kęsie; losu nad nim nie będzie się rzucać. |
| 7 ܡܛܠ ܕܕܡܗ̇ ܒܓܘܗ̇ ܗܘܐ ܘܥܠ ܟܐܦܐ ܣܡ̇ܬܗ ܘܠܐ ܐܫܕܬܗ ܒܐܪܥܐ ܕܠܐ ܢܬܟܣܐ ܥܠܘܗܝ ܥܦܪܐ | 7 Bo krew, którą przelało, jest pośród niego, rozlało ją na nagiej skale, nie wylało jej na ziemię, aby ją przykryć prochem. |
| 8 ܕܬܣܩ ܚܡܬܐ ܠܦܘܪܥܢܘܬܐ ܝܗ̇ܒܬ ܕܡܗ̇ ܥܠ ܟܐܦܐ ܫܥܝܥܬܐ ܕܠܐ ܢܬܟܣܐ | 8 Oto by rozniecić gniew i wywrzeć zemstę, rozleję jego krew na nagiej skale, by nie została przykryta. |
| 9 ܡܛܠ ܗܢܐ ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܐܘ ܡܕܝܢܬܐ ܕܕܡܐ ܐܢܐ ܐܘܪܒ ܡܥܡܪܐ | 9 Dlatego tak mówi Pan Bóg: Biada miastu krwawemu! Także i Ja chcę wznieść wielki stos. |
| 10 ܘܐܣܓܐ ܩܝܣ̈ܐ ܘܐܫܒܘܩ ܢܘܪܐ ܘܢܒܫܠ ܒܣܪܐ ܘܐܪܬܚ ܪܬܚܐ ܘܓܪ̈ܡܐ ܢܐܩܕܘܢ | 10 Nagromadź drew, rozpal ogień, ugotuj mięso, przypraw korzeniem, niech kości się spalą! |
| 11 ܘܐܩܝܡܝܘܗܝ ܪܬܚܐ ܥܠ ܓܘܡܪ̈ܐ ܕܢܚܡ ܘܢܬܦܫܪ ܢܚܫܗ̇ ܘܬܬܡܣܐ ܒܓܘܗ̇ ܛܢܦܘܬܗ̇ ܘܢܫܠܡ ܦܘܪܥܢܗ̇ | 11 Postaw ten kocioł pusty na węgle, aby się rozgrzała jego miedź i rozpaliła, aby we wnętrzu jego rozpłynęła się jego nieczystość i by zniszczała jego rdza. |
| 12 ܐܝܟ ܬܐ̈ܢܐ ܟܪ̈ܝܗܬܐ ܘܠܐ ܢܦܘܩ ܡܢܗ̇ ܣܘܓܐܐ ܕܥܘ̣ܠܗ̇ ܐܠܐ ܒܢܘܪܐ ܢܗܘܐ ܦܘܪܥܢܗ̇ | 12 Próżny trud, bo gruba warstwa rdzy nie schodzi w ogniu. |
| 13 ܥܠ ܕܐܬܛܢܦܬܝ ܒܙܢܝܘܬܐ ܘܥܠ ܕܕܟܝ̇ܬܝ ܘܠܐ ܐܬܕܟܝܬܝ ܡܢ ܛܢܦܘܬܟܝ ܬܘܒ ܠܐ ܬܬܕܟܝܢ ܥܕܡܐ ܕܐܢܝܚ ܒܟܝ ܚܡܬܝ | 13 Chciałem cię oczyścić z nieczystości twojej hańby, aleś ty nie chciało zezwolić na oczyszczenie cię z twego brudu. Wobec tego nie zostaniesz oczyszczone tak długo, dopóki nie uśmierzę mego gniewu przeciwko tobie. |
| 14 ܐܢܐ ܡܪܝܐ ܐܡ̇ܪܬ ܘܡܝܬܐ ܐܢܐ ܘܥܒ̇ܕ ܐܢܐ ܘܠܐ ܐܪܚܦ ܘܠܐ ܐܚܘܣ ܘܠܐ ܐܪܚܡ ܘܐܝܟ ܐܘܪ̈ܚܬܟܝ ܘܐܝܟ ܨܢ̈ܥܬܟܝ ܐܕܘܢܟܝ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ | 14 Ja, Pan, postanowiłem. Słowo moje się spełni, wykonam je niechybnie, nie będę miał ani litości, ani współczucia. Będziesz osądzone według twego postępowania i według twoich złych uczynków - wyrocznia Pana Boga. |
| 15 ܘܗܘܐ ܥܠܝ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ ܠܡܐܡܪ | 15 Pan skierował do mnie te słowa: |
| 16 ܒܪܢܫܐ ܗܐ ܢܣ̇ܒ ܐܢܐ ܡܢܟ ܪܓܬܐ ܕܥܝܢ̈ܝܟ ܒܡܚܘܬܐ ܕܡܢ ܫܠܝ ܘܠܐ ܬܪܩܕ ܘܠܐ ܬܒܟܐ ܘܠܐ ܬܫܠܚ ܕܡܥܬܟ | 16 Synu człowieczy, oto zabieram ci nagle radość twych oczu, ale nie lamentuj ani nie płacz, ani nie pozwól, by płynęły ci łzy. |
| 17 ܐܠܐ ܐܫܬܢܩ ܒܕܡܐ ܕܡܝ̈ܬܐ ܘܒܝܬ ܒܟ̈ܐ ܠܐ ܬܥܒܕ ܘܡܐ̈ܢܝܟ ܚܙܘܩ ܥܠܝܟ ܘܡܣ̈ܢܝܟ ܣܝܡ ܒܪ̈ܓܠܝܟ ܘܠܐ ܬܬܥܛܦ ܥܠ ܣ̈ܦܘܬܟ ܘܠܚܡܐ ܕܒܢܝܢܫ̈ܐ ܠܐ ܬܐܟܘܠ | 17 Wzdychaj w milczeniu, nie przywdziewaj żałoby jakby po umarłym, zawiąż sobie zawój dokoła głowy, sandały włóż na nogi, nie przysłaniaj brody, nie spożywaj chleba żałoby! |
| 18 ܘܐܡ̇ܪܬ ܒܨܦܪܐ ܠܥܡܐ ܘܡܝܬܬ ܐܢܬܬܝ ܒܪܡܫܐ ܘܠܨܦܪܗ ܕܝܘܡܐ ܐܚܪܢܐ ܥܒ̇ܕܬ ܐܝܟ ܕܐܬܦܩ̇ܕܬ | 18 Mówiłem do ludu mego rano, a wieczorem umarła mi żona, i uczyniłem rano tak, jak mi rozkazano. |
| 19 ܘܐܡܪ ܠܝ ܥܡܐ ܠܐ ܡܚܘܐ ܐܢܬ ܠܢ ܡ̇ܢܘ ܗܢܐ ܕܥܒ̇ܕ ܐܢܬ | 19 A lud mówił do mnie: Czy nie wyjaśnisz nam, co znaczy dla nas to, co czynisz? |
| 20 ܘܐܡ̇ܪܬ ܠܗܘܢ ܦܬܓܡܗ ܗܘ ܕܡܪܝܐ ܗܘܐ ܥܠܝ ܠܡܐܡܪ | 20 Wówczas powiedziałem do nich: Pan skierował do mnie te słowa: |
| 21 ܐܡܪ ܠܕܒܝܬ ܐܝܣܪܝܠ ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܗܐ ܡܛܘܫ ܐܢܐ ܡܩܕܫܝ ܫܘܒܚܐ ܕܥܘܫܢܟܘܢ ܘܪܓܬܐ ܕܥܝܢ̈ܝܗܘܢ ܘܚܘܣܝܐ ܕܢܦܫ̈ܬܟܘܢ ܘܒ̈ܢܝܟܘܢ ܘܒܢ̈ܬܟܘܢ ܕܫܒ̇ܩܝܢ ܐܢܬܘܢ ܒܚܪܒܐ ܢܦܠܘܢ | 21 Powiedz domowi Izraela: Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja pozwalam bezcześcić świątynię moją, dumę waszej potęgi, radość waszych oczu, tęsknotę waszych serc. Synowie wasi i córki wasze, których opuściliście, od miecza poginą. |
| 22 ܘܬܥܒܕܘܢ ܐܝܟ ܕܥܒ̇ܕܬ ܘܥܠ ܣ̈ܦܘܬܟܘܢ ܠܐ ܬܬܥܛܦܘܢ ܘܠܚܡܐ ܕܒܢܝܢܫ̈ܐ ܠܐ ܬܐܟܠܘܢ | 22 Wy zaś tak uczynicie, jak Ja uczyniłem: brody nie będziecie przysłaniać, nie będziecie spożywać chleba żałoby, |
| 23 ܘܣܥܪܟܘܢ ܠܐ ܢܣܬܦܪ ܘܡܣ̈ܢܝܟܘܢ ܢܗܘܘܢ ܒܪ̈ܓܠܝܟܘܢ ܘܠܐ ܬܒܟܘܢ ܘܠܐ ܬܪܩܕܘܢ ܘܬܬܡܣܘܢ ܒܥܘ̣ܠܟܘܢ ܘܬܬܒܝܐܘܢ ܐܢܫ ܥܠ ܐܚܘܗܝ | 23 ale mając zawoje na głowach i sandały na nogach, nie będziecie narzekać ani płakać. Będziecie schnąć z powodu nieprawości waszych i będziecie wzdychać jeden przed drugim. |
| 24 ܘܢܗܘܐ ܠܟܘܢ ܚܙܩܝܐܝܠ ܐܬܐ ܘܐܝܟ ܕܥܒܕ ܗܟܢܐ ܬܥܒܕܘܢ ܘܬܕܥܘܢ ܕܐܢܐ ܐܢܐ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ | 24 Ezechiel będzie dla was znakiem. To, co on uczynił, będziecie i wy czynili, gdy to nastąpi. I poznacie, że Ja jestem Pan. |
| 25 ܐܢܬ ܕܝܢ ܒܪܢܫܐ ܒܝܘܡܐ ܕܢܣ̇ܒ ܐܢܐ ܡܢܗܘܢ ܥܘܫܢܐ ܕܚܕܘܬܐ ܕܫܘܒܚܗܘܢ ܘܪܓܬܐ ܕܥܝܢ̈ܝܗܘܢ ܘܚܘܣܝܐ ܕܢܦܫܬ̈ܗܘܢ ܘܒܢܝ̈ܗܘܢ ܘܒܢ̈ܬܗܘܢ | 25 O tak, synu człowieczy, prawdą jest, że w ów dzień, w którym zabiorę im to, co stanowiło ich siłę, ich dumną ozdobę, radość ich oczu, tęsknotę ich serc - ich synów i córki - |
| 26 ܒܗ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܢܐܬܐ ܠܘܬܟ ܡܬܦܨܝܢܐ ܘܢܫܡܥܟ ܒܐ̈ܕܢܝܟ | 26 że w ów dzień przyjdzie do ciebie zbieg, by donieść o tym twoim uszom. |
| 27 ܘܢܦܬܚ ܦܘܡܟ ܡܬܦܨܝܢܐ ܒܗ ܒܝܘܡܐ ܗ̇ܘ ܘܬܡܠܠ ܘܬܘܒ ܠܐ ܬܚܪܫ ܘܬܗܘܐ ܠܗܘܢ ܐܬܐ ܘܢܕܥܘܢ ܕܐܢܐ ܐܢܐ ܡܪܝܐ | 27 W ów dzień otworzą się usta twoje przed zbiegiem, aby mówić. Będziesz mówił i nie będziesz już niemy: Będziesz dla nich znakiem i poznają, że Ja jestem Pan. |
