SCRUTATIO

Mercoledi, 2 settembre 2026 - San Elpidio v. ( Letture di oggi)

Primo libro dei Re ܡܠܟܐ 22


font
PeshittaBiblia Maria
1 ܘܝܬܒܘ ܬܠܬ ܫܢܝ̈ܢ ܘܠܐ ܗܘܐ ܩܪܒܐ ܒܝܢ̈ܝ ܐܕܘܡ ܠܐܝܣܪܝܠ1 Três anos se passaram sem lutas entre a Síria e Israel. 2 No terceiro ano, Josafá, rei de Judá, veio ter com o rei de Israel.
2 ܘܗܘܐ ܒܫܢܬܐ ܬܠܝܬܝܬܐ ܘܢܚܬ ܝܘܫܦܛ ܡܠܟܐ ܕܝܗܘܕܐ ܠܘܬ ܐܚܒ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ
3 ܘܐܡܪ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܠܥܒ̈ܕܘܗܝ ܝܕܥܝܢ ܐܢܬܘܢ ܕܕܝܠܢ ܗܝ ܪܡܬ ܓܠܥܕ ܘܥܕܡܐ ܠܐܡܬܝ ܫܬܝܩܝܢܢ ܕܢܣܒܝܗ ܡܢ ܐܝܕܐ ܕܡܠܟܐ ܕܐܕܘܡ3 Este tinha dito aos seus servos: “Sabeis, porventura, que Ramot de Galaad é nossa e que nós temos descuidado de retomá-la do rei da Síria?”.
4 ܘܐܡܪ ܠܝܘܫܦܛ ܐܙܠ ܐܢܬ ܥܡܝ ܠܩܪܒܐ ܠܪܡܬ ܓܠܥܕ ܘܐܡܪ ܝܘܫܦܛ ܐܙܠ ܐܢܐ ܐܟܘܬܟ ܘܥܡܝ ܐܝܟ ܥܡܟ ܘܪܟܫܝ ܐܝܟ ܪܟܫܟ4 E disse a Josafá: “Queres vir comigo à guerra contra Ramot de Galaad?”. Josafá respondeu: “Farei o que fizeres, meu povo fará o que fizer o teu e minha cavalaria fará o que fizer a tua”.
5 ܘܐܡܪ ܝܘܫܦܛ ܠܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܫܐܠ ܢܐ ܝܘܡܢܐ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ5 E continuando a falar ao rei de Israel, Josafá ajuntou: “Consulta antes de tudo ou te peço, o oráculo do Senhor”.
6 ܘܟܢܫ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܢܒ̈ܝܐ ܐܝܟ ܐܪܒܥܡܐܐ ܓܒܪ̈ܝܢ ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܐܙܠ ܠܪܡܬ ܓܠܥܕ ܠܩܪܒܐ ܐܘ ܐܦܘܫ ܐܡܪܝܢ ܠܗ ܣܩ ܘܡܫܠܡ ܠܗܘܢ ܡܪܝܐ ܒܐ̈ܝܕܝܟ ܡܠܟܐ6 O rei de Israel, tendo reunido os profetas, que eram em número de quatrocentos, perguntou-lhes: “Devo eu ir atacar Ramot de Galaad ou devo-me abster?”. Eles responderam: “Vai! O Senhor a entregará nas mãos do rei”.
7 ܘܐܡܪ ܝܘܫܦܛ ܠܝܬ ܗܪܟܐ ܢܒܝܐ ܕܐܠܗܐ ܕܢܫܐܠ ܡܢܗ7 Mas Josafá replicou: “Haverá, porventura, algum outro profeta do Senhor por aqui a quem possamos consultar?”.
8 ܘܐܡܪ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܠܝܘܫܦܛ ܬܘܒ ܐܝܬ ܓܒܪܐ ܚܕ ܕܢܫܐܠ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ ܡܢܗ ܘܐܢܐ ܣܢܝܬܗ ܡܛܠ ܕܠܐ ܡܬܢܒܐ ܥܠܝ ܛܒܬܐ ܐܠܐ ܐܢ ܒܝܫܬܐ ܡܝܟܐ ܫܡܗ ܒܪ ܝܡܠܐ ܘܐܡܪ ܝܘܫܦܛ ܠܐ ܢܐܡܪ ܡܠܟܐ ܗܟܢܐ8 “Sim – respondeu o rei de Israel –, há ainda outro por quem podería­mos consultar o Senhor. Mas eu o detesto, porque ele não profetiza jamais o bem e sim sempre o mal: é Miqueias, filho de Jemla.” Josafá disse: “Não fale o rei assim”.*
9 ܘܩܪܐ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܠܡܗܝܡܢܐ ܚܕ ܘܐܡܪ ܠܗ ܒܥܓܠ ܠܡܝܟܐ ܒܪ ܝܡܠܐ9 Chamou então o rei de Israel um eunuco e deu-lhe esta ordem: “Traze-me aqui depressa Miqueias, filho de Jemla”.
10 ܘܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܘܝܘܫܦܛ ܡܠܟܐ ܕܝܗܘܕܐ ܝܬܒܝܢ ܓܒܪ ܥܠ ܟܘܪܣܝܗ ܘܠܒܝܫܝܢ ܠܒܘܫܐ ܒܪܕܐ. ܒܡܥܠܢܐ ܕܬܪܥܐ ܕܫܡܪܝܢ ܘܟܠܗܘܢ ܢܒ̈ܝܐ ܡܬܢܒܝܢ ܩܕܡܝܗܘܢ10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, sentaram cada um no seu trono, revestidos de suas insígnias reais, na praça que está à entrada da porta de Samaria e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 ܘܥܒܕ ܠܗ ܨܕܩܝܐ ܒܪ ܟܢܥܢܝܬܐ ܩܪ̈ܢܬܐ ܕܦܪܙܠܐ ܘܐܡܪ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܒܗܠܝܢ ܬܕܩܪ ܐܢܘܢ ܠܐܕ̈ܘܡܝܐ ܥܕܡܐ ܕܬܓܡܪ ܐܢܘܢ11 Sedecias, filho de Canaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: “Eis o que diz o Senhor: com estes chifres ferirás os sírios até que sejam exterminados”.
12 ܘܟܠܗܘܢ ܢܒ̈ܝܐ ܡܬܢܒܝܢ ܗܟܢܐ ܘܐܡܪܝܢ ܣܩ ܠܪܡܬ ܓܠܥܕ ܘܙܟܐ ܐܢܬ ܘܡܫܠܡ ܠܗܘܢ ܡܪܝܐ ܒܐ̈ܝܕܝܟ ܡܠܟܐ12 E todos os profetas profetizavam da mesma maneira, dizendo: “Sobe a Ramot de Galaad: serás vencedor, porque o Senhor entregará a cidade nas mãos do rei”.
13 ܘܡܠܐܟܐ ܕܐܙܠ ܠܡܩܪܐ ܠܡܝܟܐ ܐܡܪ ܠܗ ܗܐ ܡ̈ܠܝܗܘܢ ܕܢܒ̈ܝܐ ܕ̈ܓܠܐ ܡܢ ܚܕ ܦܘܡ ܐܡܪܘ ܛܒܬܐ ܥܠ ܡܠܟܐ ܬܗܘܐ ܡܠܬܟ ܐܝܟ ܡܠܬܐ ܕܚܕ ܡܢܗܘܢ ܘܐܡܪ ܐܦ ܐܢܬ ܛܒܬܐ13 Entretanto, o mensageiro que fora buscar Miqueias dizia-lhe: “Os profetas são unânimes em predizer a vitória do rei. Que o teu oráculo seja conforme o deles. Predize bom êxito”.
14 ܘܐܡܪ ܡܝܟܐ ܚܝ ܗܘ ܡܪܝܐ ܐܠܐ ܡܕܡ ܕܐܡܪ ܠܝ ܡܪܝܐ ܗܘ ܐܡܪ14 Miqueias, porém, respondeu: “Por Deus que eu só direi o que o Senhor me disser”.
15 ܘܐܬܐ ܠܘܬ ܡܠܟܐ ܘܐܡܪ ܠܗ ܡܠܟܐ ܡܝܟܐ ܢܐܙܠ ܠܪܡܬ ܓܠܥܕ ܠܩܪܒܐ ܐܘ ܢܦܘܫ ܐܡܪ ܠܗ ܣܩ ܘܙܟܝ ܘܢܫܠܡ ܐܢܘܢ ܡܪܝܐ ܒ̈ܐܝܕܝܟ ܡܠܟܐ15 Quando ele se apresentou ao rei, este disse-lhe: “Miqueias, devemos nós ir atacar Ramot de Galaad, ou não?”. “Vai – respondeu Miqueias –, serás vencedor. O Senhor a entregará nas mãos do rei.”
16 ܐܡܪ ܠܗ ܡܠܟܐ ܥܕܡܐ ܠܟܡܐ ܙܒ̈ܢܝܢ ܡܘܡܐ ܐܢܐ ܠܟ ܕܠܐ ܬܐܡܪ ܠܝ ܐܠܐ ܐܢ ܫܪܝܪܬܐ ܒܫܡܗ ܕܡܪܝܐ16 O rei disse-lhe: “Quantas vezes será preciso conjurar-te a que só digas a verdade em nome do Senhor?”.
17 ܘܐܡܪ ܡܝܟܐ ܚܙܝܬ ܠܐܝܣܪܝܠ ܡܒܕܪ ܥܠ ܛܘܪ̈ܐ ܐܝܟ ܥܢܐ ܕܠܝܬ ܠܗ ܪܥܝܐ ܘܐܡܪ ܡܪܝܐ ܠܝܬ ܠܗܘܢ ܡܪܐ ܠܗܠܝܢ ܢܗܦܟܘܢ ܐܢܫ ܠܒܝܬܗ ܒܫܠܡܐ17 Ao que Miqueias respondeu: “Vejo todo o Israel espalhado pelas montanhas como um rebanho sem pastor. O Senhor disse: ‘Essa gente não tem um guia; volte cada um em paz para a sua casa!’.”
18 ܘܐܡܪ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܠܝܘܫܦܛ ܠܐ ܐܡܪܬ ܠܟ ܕܠܐ ܡܬܢܒܐ ܥܠܝ ܛܒܬܐ ܐܠܐ ܐܢ ܒܝܫܬܐ18 O rei de Israel disse a Josafá: “Não te disse eu que ele nunca profetiza o bem, mas sempre o mal?”.
19 ܘܐܡܪ ܡܝܟܐ ܡܛܠ ܗܢܐ ܫܡܥ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ ܚܙܝܬ ܠܡܪܝܐ ܝܬܒ ܥܠ ܟܘܪܣܝܗ ܘܟܠܗ ܚܝܠܐ ܕܫܡܝܐ ܩܐܡ ܠܥܠ ܡܢܗ ܡܢ ܝܡܝܢܗ ܘܡܢ ܣܡܠܗ19 Miqueias replicou: “Ouve o oráculo do Senhor: Eu vi o Senhor sentado no seu trono e todo o exército dos céus ao redor dele, à direita e à esquerda.*
20 ܘܐܡܪ ܡܪܝܐ ܡܢܘ ܢܫܕܠܝܘܗܝ ܠܐܚܒ ܘܢܣܩ ܘܢܦܠ ܒܪܡܬ ܓܠܥܕ ܗܢܐ ܐܡܪ ܗܟܢܐ ܘܗܢܐ ܐܡܪ ܗܟܢܐ20 O Senhor disse: ‘Quem seduzirá Acab, para que ele suba e pereça em Ramot de Galaad?’. Um disse uma coisa, outro dizia outra.
21 ܘܢܦܩ ܪܘܚܐ ܘܩܡ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܘܐܡܪ ܐܢܐ ܡܫܕܠ ܐܢܐ ܠܗ ܐܡܪ ܠܗ ܡܪܝܐ ܒܡܢܐ21 Então, um espírito adiantou-se e apresentou-se diante do Senhor, dizendo: ‘Eu irei seduzi-lo!’. O Senhor perguntou: ‘De que modo?’.
22 ܘܐܡܪ ܐܢܐ ܐܦܘܩ ܘܐܗܘܐ ܪܘܚܐ ܕܫܘܩܪܐ ܒܦܘܡܐ ܕܟܠܗܘܢ ܢܒܝ̈ܘܗܝ ܐܡܪ ܠܗ ܡܫܕܠ ܐܢܬ ܘܡܫܟܚ ܐܢܬ ܦܘܩ ܘܥܒܕ ܗܟܢܐ22 Ele respondeu: ‘Irei e serei um espírito de mentira na boca de seus profetas’. Respondeu o Senhor: ‘É isto. Conseguirás seduzi-lo. Vai e faze como disseste’.
23 ܘܗܫܐ ܗܐ ܝܗܒ ܡܪܝܐ ܪܘܚܐ ܕܫܘܩܪܐ ܒܦܘܡܐ ܕܟܠܗܘܢ ܢܒ̈ܝܝܟ ܗܠܝܢ ܘܡܪܝܐ ܐܡܪ ܥܠܝܟ ܒܝܫܬܐ23 O Senhor pôs um espírito de mentira na boca de todos os profetas aqui presentes, mas é a tua perda que o Senhor decretou”.
24 ܘܩܪܒ ܨܕܩܝܐ ܒܪ ܟܢܥܢܝܬܐ ܘܡܚܝܗܝ ܠܡܝܟܐ ܥܠ ܦܟܗ ܘܐܡܪ ܠܗ ܐܝܟܐ ܥܒܪܬ ܡܢܝ ܪܘܚܗ ܕܡܪܝܐ ܘܡܠܠܬ ܒܟ24 Nesse momento, Sedecias, filho de Canaana, aproximou-se de Miqueias e deu-lhe uma bofetada, dizendo: “Por onde saiu de mim o espírito do Senhor para falar a ti?”.
25 ܐܡܪ ܠܗ ܡܝܟܐ ܗܐ ܚܙܐ ܐܢܬ ܒܗܘ ܝܘܡܐ ܕܗܘܝܬ ܥܐܠ ܬܘܢ ܒܓܘ ܬܘܢ ܠܡܬܛܫܝܘ25 “Tu o verás – respondeu Miqueias –, no dia em que fores de quarto em quarto para te esconder.”
26 ܘܐܡܪ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܐܝܠ ܕܘܒܪܘܗܝ ܠܡܝܟܐ ܘܐܫܠܡܘܗܝ ܠܐܡܘܢ ܫܠܝܛܐ ܕܩܪܝܬܐ ܘܠܝܘܐܫ ܒܪ ܡܠܟܐ26 Então, o rei de Israel ordenou: “Prende Miqueias e leva-o à casa de Amon, governador da cidade e de Joás, filho do rei.
27 ܘܐܡܪܘ ܗܟܢܐ ܐܡܪ ܡܠܟܐ ܐܪܡܘ ܠܗܢܐ ܒܝܬ ܐܣܝܪ̈ܐ ܘܐܘܟܠܘܗܝ ܠܚܡܐ ܡܛܪ ܢܦܫ ܘܐܫܩܐܘܗܝ ܡ̈ܝܐ ܡܛܪ ܢܦܫ ܥܕܡܐ ܕܐܬܐ ܒܫܠܡܐ27 Dize-lhes: Esta é a ordem do rei: Lançai este homem na prisão e alimentai-o com um pão de miséria, até que eu volte são e salvo”.
28 ܘܐܡܪ ܡܝܟܐ ܐܢ ܡܗܦܟ ܬܗܦܘܟ ܒܫܠܡܐ. ܐܦ ܠܐ ܡܠܠ ܒܝ ܡܪܝܐ ܘܐܡܪ ܫܡܥܘ ܥܡ̈ܡܐ ܟܠܟܘܢ28 Ao que respondeu Miqueias: “Se voltares são e salvo, será um sinal de que o Senhor não falou por mim”. E ajuntou: “Ouvi, povo, tudo isso!”.
29 ܘܣܠܩ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܘܝܘܫܦܛ ܡܠܟܐ ܕܝܗܘܕܐ ܠܪܡܬܓܠܥܕ29 O rei de Israel subiu com Josafá, rei de Judá, a Ramot de Galaad.
30 ܘܐܡܪ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܠܝܘܫܦܛ ܐܫܬܓܢܐ ܘܐܥܘܠ ܒܩܪܒܐ ܘܐܢܬ ܠܒܫ ܠܒܘܫܟ ܘܐܫܬܓܢܝ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܘܥܠ ܒܩܪܒܐ30 Disse-lhe: “Vou disfarçar-me para ir ao combate; tu, porém, conserva as tuas vestes”. E o rei de Israel disfarçou-se antes de entrar em combate.
31 ܘܡܠܟܐ ܕܐܕܘܡ ܦܩܕ ܠܪ̈ܘܪܒܢܝ ܡܪ̈ܟܒܬܐ ܕܝܠܗ ܬܠܬܝܢ ܘܬܪ̈ܝܢ ܘܐܡܪ ܠܐ ܬܬܟܬܫܘܢ ܠܐ ܥܡ ܙܥܘܪܐ ܘܠܐ ܥܡ ܪܒܐ ܐܠܐ ܥܡ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܒܠܚܘܕ31 Ora, o rei da Síria tinha dado aos seus trinta e dois chefes de carros a seguinte ordem: “Não atacareis ninguém, pequeno ou grande, mas unicamente o rei de Israel”.
32 ܘܟܕ ܚܙܘ ܪ̈ܘܪܒܢܝ ܡܪ̈ܟܒܬܐ ܠܝܘܫܦܛ ܣܒܪܘ ܕܡܠܟܐ ܗܘ ܕܐܝܣܪܝܠ ܘܣܛܘ ܥܠܘܗܝ ܕܢܬܟܬܫܘܢ ܥܡܗ ܘܐܝܠܠ ܝܘܫܦܛ32 Os chefes de carros, tendo visto Josafá, disseram entre si: “Aquele é seguramente o rei de Israel”. E o atacaram. Josafá soltou o seu grito de guerra.*
33 ܘܟܕ ܚܙܘ ܪ̈ܘܪܒܢܝ ܡܪ̈ܟܒܬܐ ܕܠܐ ܗܘܐ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܗܦܟܘ ܠܗܘܢ ܡܢܗ33 Os chefes de carros, vendo que não era o rei de Israel, afastaram-se dele.
34 ܘܓܒܪܐ ܚܕ ܫܕܐ ܗܘܐ ܒܩܫܬܐ ܠܩܘܒܠܗ ܬܡܝܡܐܝܬ ܘܡܚܝܗܝ ܠܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܒܝܬ ܕܒܩܐ ܕܫܪܝܢܐ ܘܐܡܪ ܠܡܪܟܒܢܗ ܐܗܦܟ ܐܝܕܟ ܘܐܦܩܝܢܝ ܡܢ ܡܫܪܝܬܐ ܡܛܠ ܕܡܛܝܘܢܝ ܚ̈ܒܠܐ ܕܡܘܬܐ34 Nesse momento, estirando um homem o seu arco ao acaso, feriu o rei de Israel entre as junturas da couraça. O rei disse ao condutor de seu carro: “Volta a rédea, leva-me para fora do campo de batalha, porque estou ferido”.
35 ܘܥܫܢ ܩܪܒܐ ܒܝܘܡܐ ܗܘ ܘܡܠܟܐ ܩܐܡ ܗܘܐ ܒܡܪܟܒܬܐ ܠܘܩܒܠ ܐܕܘܡ ܘܡܝܬ ܒܪܡܫܐ ܘܪܕܐ ܕܡܐ ܕܡܚܘܬܗ ܒܚܢܗ ܕܡܪܟܒܬܗ35 Mas o combate foi naquele dia tão violento, que o rei teve que ficar de pé em seu carro diante dos sírios. Morreu ao cair da tarde. O sangue corria de sua ferida e inundava o seu carro.
36 ܘܟܪܘܙܐ ܩܪܐ ܒܡܫܪܝܬܐ ܟܕ ܥܪܒܬ ܫܡܫܐ ܘܐܡܪ ܙܠܘ ܐܢܫ ܠܩܪܝܬܗ ܘܐܢܫ ܠܐܪܥܗ36 Ao pôr do sol, ouviu-se um clamor que corria por todo o exército: “Volte cada um para a sua cidade e para a sua casa!
37 ܘܡܝܬ ܡܠܟܐ ܘܥܠ ܠܫܡܪܝܢ ܘܩܒܪܘܗܝ ܠܡܠܟܐ ܒܫܡܪܝܢ37 Morreu o rei!”. Levaram-no para Samaria e enterraram-no ali.
38 ܘܐܫܝܓܘܗ ܠܡܪܟܒܬܐ ܒܪܡܬܐ ܕܫܡܪܝܢ ܘܙܝܢܗ ܐܫܝܓܘ ܘܠܥܘ ܟ̈ܠܒܐ ܕܡܗ ܐܝܟ ܡܠܬܗ ܕܡܪܝܐ ܕܐܡܪ38 Quando lavaram o carro na piscina de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei e as prostitutas banhavam-se ali, conforme o oráculo do Senhor.
39 ܘܫܪܟܐ ܕܦܬ̈ܓܡܘܗܝ ܕܐܚܒ ܘܟܠܡܕܡ ܕܥܒܕ ܘܒܝܬܐ ܕܫܢܐ ܕܒܢܐ ܘܟܠܗܝܢ ܩܘܪ̈ܝܐ ܕܒܢܐ ܗܐ ܟܬܝܒܝܢ ܒܣܦܪ ܕܒܪܝܡܝܢ ܕܡ̈ܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ39 O restante da história de Acab, suas ações, o palácio de marfim que construiu, as cidades que edificou, tudo isso se acha consignado no Livro das Crônicas dos reis de Israel.
40 ܘܫܟܒ ܐܚܒ ܥܡ ܐ̈ܒܗܘܗܝ ܘܐܡܠܟ ܐܚܙܝܐ ܒܪܗ ܒܬܪܗ40 Acab adormeceu com os seus pais e seu filho Ocozias sucedeu-lhe no trono.
41 ܘܝܘܫܦܛ ܒܪ ܐܣܐ ܐܡܠܟ ܥܠ ܝܗܘܕܐ ܒܫܢܬ ܐܪ̈ܒܥ ܠܐܚܒ ܡܠܟܐ ܕܐܝܣܪܐܝܠ41 No quarto ano de Acab, rei de Is­rael, Josafá, filho de Asa, tornou-se rei de Judá.
42 ܘܝܘܫܦܛ ܒܪ ܬܠܬܝܢ ܗܘܐ ܘܚܡܫ ܫܢܝ̈ܢ ܟܕ ܐܡܠܟ ܘܥܣܪܝܢ ܘܚܡܫ ܫܢ̈ܝܢ ܐܡܠܟ ܒܐܘܪܫܠܡ ܘܫܡܐ ܕܐܡܗ ܥܪܘܒܐ ܒܪܬ ܫܠܚ42 Tinha trinta e cinco anos quando começou a reinar e reinou vinte e cinco anos em Jerusalém. Sua mãe chamava-se Azuba, filha de Salai.
43 ܘܗܠܟ ܒܟܠܗܝܢ ܐܘܪ̈ܚܬܗ ܕܐܣܐ ܐܒܘܗܝ ܘܠܐ ܣܛܐ ܡܢܗܝܢ ܘܥܒܕ ܕܫܦܝܪ ܩܕܡ ܡܪܝܐ43 Andou em todos os caminhos de Asa, seu pai, e não se desviou deles. Fez o que é bom aos olhos do Senhor.
44 ܒܪܡ ܥ̈ܠܘܬܐ ܠܐ ܐܥܒܪ ܘܬܘܒ ܥܡܐ ܡܕܒܚܝܢ ܘܣܝܡܝܢ ܒܣ̈ܡܐ ܥܠ ܥ̈ܠܘܬܐ44 Todavia, não desapareceram os lugares altos, onde o povo continuava sacrificando e queimando incenso.
45 ܘܫܠܡ ܝܘܫܦܛ ܥܡ ܡ̈ܠܟܐ ܕܐܝܣܪܝܠ45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 ܘܫܪܟܐ ܕܦܬ̈ܓܡܘܗܝ ܕܝܘܫܦܛ ܘܟܠܗ ܓܢܒܪܘܬܗ ܕܥܒܕ ܘܕܐܬܟܬܫ ܗܐ ܟܬܝܒܝܢ ܒܣܦܪ ܕܒܪܝܡܝܢ ܕܡ̈ܠܟܐ ܕܝܗܘܕܐ46 O restante da história de Josafá, seus grandes feitos e suas campanhas, tudo se acha consignado no Livro das Crônicas dos reis de Judá.
47 ܘܫܪܟܐ ܕܙܢܝܘܬܐ ܕܐܫܬܚܪܬ ܒܝ̈ܘܡܘܗܝ ܕܐܣܐ ܐܒܘܗܝ ܐܥܒܪ ܡܢ ܐܪܥܐ47 Expulsou da terra as prostitutas sagradas que ainda restavam do tempo de seu pai.
48 ܘܡܠܟܐ ܠܝܬ ܒܐܕܘܡ ܕܩܐܡ48 Não havia então rei em Edom, mas um governador que exercia as funções de rei.
49 ܘܝܘܫܦܛ ܥܒܕ ܐ̈ܠܦܐ ܠܬܪܫܝܫ ܠܡܐܙܠ ܠܐܘܦܝܪ ܥܠ ܕܗܒܐ ܘܠܐ ܐܙܠ ܡܛܠ ܕܐܬܬܒܪ ܐ̈ܠܦܐ ܒܥܨܝܢܘܓܒܪ49 Josafá construiu um navio de Társis para ir buscar ouro em Ofir. Mas não pôde ir, porque o seu navio naufragou em Asiongaber.
50 ܗܝܕܝܢ ܐܡܪ ܐܚܙܝܐ ܒܪ ܐܚܒ ܠܝܘܫܦܛ ܢܐܙܠܘܢ ܥܒ̈ܕܝ ܥܡ ܥܒ̈ܕܝܟ ܒܐܠܦܐ ܘܠܐ ܨܒܐ ܝܘܫܦܛ50 Ocozias, filho de Acab, disse a Josafá: “Deixa os meus servos embarcar com os teus”. Mas Josafá não quis.
51 ܘܫܟܒ ܝܘܫܦܛ ܥܡ ܐ̈ܒܗܘܗܝ ܘܐܬܩܒܪ ܥܡ ܐ̈ܒܗܘܗܝ ܒܩܪܝܬܐ ܕܕܘܝܕ ܐܒܘܗܝ ܘܐܡܠܟ ܝܘܪܡ ܒܪܗ ܒܬܪܗ51 Josafá adormeceu com os seus pais e foi sepultado com eles na Cidade de Davi. Seu filho Jorão sucedeu-lhe no trono.
52 ܘܐܚܙܝܐ ܒܪ ܐܚܒ ܐܡܠܟ ܥܠ ܐܝܣܪܝܠ ܒܫܡܪܝܢ ܒܫܢܬ ܫܒܥܣܪܐ ܠܝܘܫܦܛ ܡܠܟܐ ܕܝܗܘܕܐ ܘܐܡܠܟ ܥܠ ܐܝܣܪܝܠ ܬܪ̈ܬܝܢ ܫܢܝ̈ܢ52 No décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá, Ocozias, filho de Acab, tornou-se rei de Israel em Samaria e reinou dois anos sobre Israel.
53 ܘܥܒܕ ܕܒܝܫ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܘܗܠܟ ܒܐܘܪ̈ܚܬܗ ܕܐܒܘܗܝ ܘܒܐܘܪ̈ܚܬܗ ܕܐܡܗ ܘܒܐܘܪ̈ܚܬܗ ܕܝܘܪܒܥܡ ܒܪ ܢܒܛ ܕܐܚܛܝ ܠܐܝܣܪܝܠ53 Fez o mal aos olhos do Senhor e seguiu os caminhos de seu pai e de sua mãe e de Jeroboão, filho de Nabat, que tinha arrastado Israel ao pecado.
54 ܘܦܠܚ ܠܒܥܠܐ ܘܣܓܕ ܠܗ ܘܐܪܓܙ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܐܝܟ ܕܥܒܕ ܐܒܘܗܝ54 Prestou culto a Baal e prostrou-se diante dele, provocando desse modo a cólera do Senhor, Deus de Israel, como o fizera seu pai.