Księga Psalmów 69
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Tysiąclecia | Біблія |
|---|---|
| 1 Kierownikowi chóru. Na melodię: Lilie... Dawidowy. | 1 Провідникові хору. На мелодію «Лілеї». Давида. |
| 2 Wybaw mnie, Boże, bo woda mi sięga po szyję. | 2 Спаси мене, о Боже, бо води сягають мені аж по горло. |
| 3 Ugrzązłem w mule topieli i nie mam nigdzie oparcia, trafiłem na wodną głębinę i nurt wody mnie porywa. | 3 Загруз я в глибокому болоті, й немає де стати. Увійшов я у глибокі води, й пориває мене бистрінь. |
| 4 Zmęczyłem się krzykiem i ochrypło mi gardło, osłabły moje oczy, gdy czekam na Boga mojego. | 4 Від крику я знемігся; горло у мене пересохло; втомились мої очі, як я ждав на мого Бога. |
| 5 Liczniejsi są od włosów mej głowy nienawidzący mnie bez powodu; silni są moi wrogowie, nieprzyjaciele zakłamani; czyż mam oddać to, czegom nie porwał? | 5 Тих, що без причини мене ненавидять, більше, ніж волосу на голові у мене. Тих, що мене хочуть погубити — ворогів моїх брехливих — сила. Чи ж мушу я те віддати, чого я не загарбав? |
| 6 Boże, Ty znasz moją głupotę i występki moje nie są zakryte przed Tobą. | 6 Ти, Боже, знаєш мій нерозум, мої провини не сховані від тебе. |
| 7 Niech przeze mnie nie wstydzą się ci, co Tobie ufają, Panie, Boże Zastępów. Niech przeze mnie się nie rumienią ci, którzy Ciebie szukają, Boże Izraela! | 7 Не дай, щоб через мене осоромились тії що надіються на тебе, Господи, Боже сил. Не дай, щоб через мене вкрилися ганьбою ті, що тебе шукають, Боже Ізраїля! |
| 8 Dla Ciebie bowiem znoszę urąganie i hańba twarz mi okrywa. | 8 За тебе я терпів зневагу, ганьба лице моє вкрила. |
| 9 Dla braci moich stałem się obcym i cudzoziemcem dla synów mej matki. | 9 Чужий я став і братам рідним; сторонній — синам матері моєї. |
| 10 Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera i spadły na mnie obelgi uwłaczających Tobie. | 10 Бо ревність до твого дому мене з’їла, зневаги зневажаючих тебе на мене впали. |
| 11 Trapiłem siebie postem, a spotkały mnie za to zniewagi. | 11 Постом смирив я душу мою, але й те було мені на наругу. |
| 12 Przywdziałem wór jako szatę i pośmiewiskiem stałem się dla tamtych. | 12 Верету надягнув я замість одежі, і притчею для них зробився. |
| 13 Mówią o mnie siedzący w bramie i śpiewają pieśni ci, co piją sycerę. | 13 Вони говорять проти мене, сівши при брамі, і виспівують ті, що вино жлуктають. |
| 14 Lecz ja, o Panie, ślę moją modlitwę do Ciebie, w czasie łaskawości, o Boże; wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, w zbawczej Twej wierności! | 14 Але я молюся, Господи, до тебе, у сприятливий час. О Боже, вислухай мене у своїй доброті великій, твоїм спасінням певним. |
| 15 Wyrwij mnie z bagna, abym nie zatonął, wybaw mnie od tych, co mnie nienawidzą, i z wodnej głębiny! | 15 Витягни мене з болота, щоб я не загрузнув; коли б то я урятувавсь від тих, що мене ненавидять, і від вод глибоких! |
| 16 Niechaj mnie nurt wody nie porwie, niech nie pochłonie mnie głębia, niech otchłań nie zamknie nade mną swej paszczy! | 16 Водяна бистрінь хай не затопить мене, глибінь хай мене не поглине, хай яма не затулить своєї пащі надо мною. |
| 17 Wysłuchaj mnie, Panie, bo Twoja łaska pełna jest dobroci; wejrzyj na mnie w ogromie swego miłosierdzia! | 17 Вислухай мене, Господи, бо добра твоя ласка, обернись до мене з великого милосердя твого. |
| 18 Nie kryj swego oblicza przed Twoim sługą; prędko mnie wysłuchaj, bo jestem w ucisku. | 18 і не ховай твого обличчя від слуги твого, бо я у скруті; вислухай мене притьмом. |
| 19 Zbliż się do mnie i wybaw mnie; uwolnij mnie przez wzgląd na moich wrogów! | 19 Наближся до душі моєї, визволь її; з огляду на ворогів моїх спаси мене! |
| 20 Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą niesławę; wszyscy, co mnie dręczą, są przed Tobą. | 20 Ти знаєш мою ганьбу, мій сором і мою зневагу; усі гнобителі мої перед тобою. |
| 21 Hańba złamała moje serce i sił mi zabrakło, na współczującego czekałem, ale go nie było, i na pocieszających, lecz ich nie znalazłem. | 21 Ганьба розбила моє серце, і я знемігся; я чекав милосердя, та його не було, і втішителів, — та не знайшов нікого. |
| 22 Dali mi jako pokarm truciznę, a gdy byłem spragniony, poili mnie octem. | 22 Вони клали полин мені до страви, і в згазі моїй напували мене оцтом. |
| 23 Niech stół ich stanie się dla nich pułapką, potrzaskiem - ich biesiada ofiarna. | 23 Нехай їхній стіл стане петлею на них, і тоді, як вони в мирі, — сіттю. |
| 24 Niech zaćmią się ich oczy, aby nie widzieli; spraw, by lędźwie ich zawsze się chwiały. | 24 Нехай в очах їм потемніє, щоб не бачили, і крижі їхні нехай завжди трясуться. |
| 25 Wylej na nich swoje oburzenie, niech ich ogarnie żar Twojego gniewu! | 25 Вилий на них гнів твій, і нехай жар твого обурення їх огорне. |
| 26 Niech ich mieszkanie stanie się pustkowiem, a w ich namiotach niech braknie mieszkańców! | 26 Нехай запустіє їхня оселя і ніхто не мешкає в їхніх наметах. |
| 27 Bo prześladowali tego, kogoś Ty poraził i przyczynili bólu temu, któregoś ty zranił. | 27 Вони бо того, що ти бив, гонили; розповідають про біль тих, що ти їх поранив. |
| 28 Do winy ich dodaj winę, niech nie dostąpią u Ciebie usprawiedliwienia. | 28 одай вину до їхньої вини, нехай не ввійдуть у твою справедливість. |
| 29 Niech zostaną wymazani z księgi żyjących i niech nie będą zapisani z prawymi! | 29 Нехай із книги живих стерті будуть, і хай не будуть записані з праведними. |
| 30 Ale ja jestem nędzny i zbolały; niech pomoc Twoja, Boże, mię strzeże! | 30 Я ж бідний і страждаю; спасіння твоє, Боже, хай піднесе мене високо. |
| 31 Pieśnią chcę chwalić imię Boga i dziękczynieniem Go wysławiać. | 31 Я прославлятиму ім’я Боже в пісні й із подякою його величатиму. |
| 32 Milsze to Bogu niźli bawół, niż cielec, co ma [już] rogi i racice. | 32 І це буде миліше Господеві, ніж віл або бичок з рогами й ратицями. |
| 33 Patrzcie i bądźcie radośni, ubodzy, niech ożyje wasze serce, którzy szukacie Boga. | 33 Побачать те покірні й звеселяться. Хай живе серце ваше, ви, що шукаєте Бога. |
| 34 Bo Pan wysłuchuje biednych i swoimi więźniami nie gardzi. | 34 Бо Господь вислухає нещасних, і в’язнями своїми не погордує. |
| 35 Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co w nich się porusza. | 35 Нехай земля й небо його хвалять, моря й усе, що в них кишить. |
| 36 Albowiem Bóg ocali Syjon i zbuduje miasta Judy: tam będą mieszkać i mieć posiadłość; | 36 Бо Бог Сіон врятує і відбудує міста Юди, і вони житимуть там, і ними заволодіють. |
| 37 i potomstwo sług Jego ją odziedziczy, a miłujący Jego imię tam przebywać będę. | 37 Потомство слуг його візьме його у спадщину, і ті, що люблять Бога, житимуть у ньому. |