Księga Psalmów 69

Biblia Tysiąclecia	Sacra Bibbia Garofalo
1 Kierownikowi chóru. Na melodię: Lilie... Dawidowy.	1 Per il capocoro. Sui gigli. Di David.
2 Wybaw mnie, Boże, bo woda mi sięga po szyję.	2 Salvami, o Dio, perché mi sale l’acqua alla gola!
3 Ugrzązłem w mule topieli i nie mam nigdzie oparcia, trafiłem na wodną głębinę i nurt wody mnie porywa.	3 Sono immerso nel fango profondo né c’è punto d’appoggio. Son capitato nel profondo delle acque e la corrente mi trascina giù.
4 Zmęczyłem się krzykiem i ochrypło mi gardło, osłabły moje oczy, gdy czekam na Boga mojego.	4 Sono sfinito dal gridare; è riarsa la mia gola. Si sono offuscati i miei occhi per l’attesa del mio Dio.
5 Liczniejsi są od włosów mej głowy nienawidzący mnie bez powodu; silni są moi wrogowie, nieprzyjaciele zakłamani; czyż mam oddać to, czegom nie porwał?	5 Si sono moltiplicati più dei capelli del capo coloro che mi avversano senza ragione. Si sono fatti più duri delle mie ossa coloro che mi sono, a torto, nemici. Ciò che mai ho rapito ora dovrei restituire.
6 Boże, Ty znasz moją głupotę i występki moje nie są zakryte przed Tobą.	6 O Dio, tu conosci la mia insipienza e le mie colpe non ti sono nascoste.
7 Niech przeze mnie nie wstydzą się ci, co Tobie ufają, Panie, Boże Zastępów. Niech przeze mnie się nie rumienią ci, którzy Ciebie szukają, Boże Izraela!	7 Non arrossiscano di me coloro che sperano in te, Signore, Jahvè degli eserciti. Non subiscano vergogna per me coloro che ti cercano, o Dio di Israele.
8 Dla Ciebie bowiem znoszę urąganie i hańba twarz mi okrywa.	8 Perché per tua causa io soffro l’insulto, l’obbrobrio mi ha coperto il volto.
9 Dla braci moich stałem się obcym i cudzoziemcem dla synów mej matki.	9 Un estraneo son diventato ai fratelli e un forestiero per i figli di mia madre.
10 Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera i spadły na mnie obelgi uwłaczających Tobie.	10 Perché lo zelo della tua casa mi ha divorato e le bestemmie di chi ti insulta mi caddero addosso.
11 Trapiłem siebie postem, a spotkały mnie za to zniewagi.	11 Umilio nel digiuno la mia anima ed è motivo d’insulto per me.
12 Przywdziałem wór jako szatę i pośmiewiskiem stałem się dla tamtych.	12 Ho fatto mia veste un sacco e mi rende a essi oggetto di frizzo.
13 Mówią o mnie siedzący w bramie i śpiewają pieśni ci, co piją sycerę.	13 Fanno commenti su di me coloro che siedono alla porta, sono la canzone dei beoni di bevanda inebriante.
14 Lecz ja, o Panie, ślę moją modlitwę do Ciebie, w czasie łaskawości, o Boże; wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, w zbawczej Twej wierności!	14 Ma io mando la mia preghiera a te, Jahvè, in momento propizio; o Dio, nella grandezza della tua bontà rispondimi nella verità della tua salvezza.
15 Wyrwij mnie z bagna, abym nie zatonął, wybaw mnie od tych, co mnie nienawidzą, i z wodnej głębiny!	15 Strappami dal fango, perché non vi sprofondi; sia salvo dal fragore di acque profonde.
16 Niechaj mnie nurt wody nie porwie, niech nie pochłonie mnie głębia, niech otchłań nie zamknie nade mną swej paszczy!	16 Non m’inghiotta la corrente delle acque né mi divori l’abisso né si chiuda su di me la bocca del pozzo.
17 Wysłuchaj mnie, Panie, bo Twoja łaska pełna jest dobroci; wejrzyj na mnie w ogromie swego miłosierdzia!	17 Rispondimi, o Jahvè, secondo la bontà della tua misericordia; secondo la grandezza della tua compassione volgiti a me.
18 Nie kryj swego oblicza przed Twoim sługą; prędko mnie wysłuchaj, bo jestem w ucisku.	18 E non nascondere la faccia dal tuo servitore perché sono in angustia, affrettati, rispondimi.
19 Zbliż się do mnie i wybaw mnie; uwolnij mnie przez wzgląd na moich wrogów!	19 Accostati alla mia anima, salvala; a causa dei miei nemici, liberami.
20 Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą niesławę; wszyscy, co mnie dręczą, są przed Tobą.	20 Tu conosci il mio obbrobrio e il mio rossore e l’onta di fronte ai miei avversari.
21 Hańba złamała moje serce i sił mi zabrakło, na współczującego czekałem, ale go nie było, i na pocieszających, lecz ich nie znalazłem.	21 L’obbrobrio ha infranto il mio cuore e sono illanguidito. Ho atteso chi mi compatisse e non c’è; chi mi consoli e non l’ho trovato.
22 Dali mi jako pokarm truciznę, a gdy byłem spragniony, poili mnie octem.	22 E mi hanno dato veleno come cibo di consolazione e nella mia sete mi hanno abbeverato di aceto.
23 Niech stół ich stanie się dla nich pułapką, potrzaskiem - ich biesiada ofiarna.	23 Diventi la loro mensa davanti a essi un laccio e i loro banchetti una trappola.
24 Niech zaćmią się ich oczy, aby nie widzieli; spraw, by lędźwie ich zawsze się chwiały.	24 Si offuschino i loro occhi da non vederci più e i loro lombi rendi sempre vacillanti.
25 Wylej na nich swoje oburzenie, niech ich ogarnie żar Twojego gniewu!	25 Rovescia su di loro il tuo furore e la tua ira ardente li colga.
26 Niech ich mieszkanie stanie się pustkowiem, a w ich namiotach niech braknie mieszkańców!	26 Sia deserto il loro accampamento; nelle loro tende nessuno più dimori.
27 Bo prześladowali tego, kogoś Ty poraził i przyczynili bólu temu, któregoś ty zranił.	27 Perché hanno inseguito coloro che tu percuotesti e hanno aggiunto al pianto dei tuoi feriti.
28 Do winy ich dodaj winę, niech nie dostąpią u Ciebie usprawiedliwienia.	28 Metti colpa sulle loro colpe né vengano alla tua giustizia.
29 Niech zostaną wymazani z księgi żyjących i niech nie będą zapisani z prawymi!	29 Siano cancellati dal libro dei viventi e con i giusti non siano scritti.
30 Ale ja jestem nędzny i zbolały; niech pomoc Twoja, Boże, mię strzeże!	30 Ora io sono misero e dolente; la tua salvezza mi levi in alto.
31 Pieśnią chcę chwalić imię Boga i dziękczynieniem Go wysławiać.	31 Loderò il nome di Dio con il canto e lo magnificherò con canto di grazie.
32 Milsze to Bogu niźli bawół, niż cielec, co ma [już] rogi i racice.	32 E piacerà a Jahvè più di un toro, un torello che mette corna e unghie.
33 Patrzcie i bądźcie radośni, ubodzy, niech ożyje wasze serce, którzy szukacie Boga.	33 Vedete, o poveri, e gioite voi che cercate Dio e viva il vostro cuore.
34 Bo Pan wysłuchuje biednych i swoimi więźniami nie gardzi.	34 Poiché Jahvè dà ascolto ai poveri e non disprezza i suoi prigionieri,
35 Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co w nich się porusza.	35 Lo lodino i cieli e la terra, i mari e quanto vi brulica dentro,
36 Albowiem Bóg ocali Syjon i zbuduje miasta Judy: tam będą mieszkać i mieć posiadłość;	36 Perché Dio salva Sion ed edifica i villaggi di Giuda; E vi sisederanno e l’erediteranno.
37 i potomstwo sług Jego ją odziedziczy, a miłujący Jego imię tam przebywać będę.	37 E la stirpe dei suoi servitori lo avrà in eredità e coloro che amano il suo nome vi avranno dimora.