Księga Psalmów 69

Biblia Tysiąclecia	Biblia Sagrada
1 Kierownikowi chóru. Na melodię: Lilie... Dawidowy.	1 Al Director. Sobre «Los lirios». De David.
2 Wybaw mnie, Boże, bo woda mi sięga po szyję.	2 Dios mío, sálvame, | que me llega el agua al cuello:
3 Ugrzązłem w mule topieli i nie mam nigdzie oparcia, trafiłem na wodną głębinę i nurt wody mnie porywa.	3 me estoy hundiendo en un cieno profundo | y no puedo hacer pie; | he entrado en la hondura del agua, | me arrastra la corriente.
4 Zmęczyłem się krzykiem i ochrypło mi gardło, osłabły moje oczy, gdy czekam na Boga mojego.	4 Estoy agotado de gritar, | tengo ronca la garganta; | se me nublan los ojos | de tanto aguardar a mi Dios.
5 Liczniejsi są od włosów mej głowy nienawidzący mnie bez powodu; silni są moi wrogowie, nieprzyjaciele zakłamani; czyż mam oddać to, czegom nie porwał?	5 Más que los pelos de mi cabeza | son los que me odian sin razón; | numerosos los que me atacan injustamente. | ¿Es que voy a devolver lo que no he robado?
6 Boże, Ty znasz moją głupotę i występki moje nie są zakryte przed Tobą.	6 Dios mío, tú conoces mi ignorancia, | no se te ocultan mis delitos.
7 Niech przeze mnie nie wstydzą się ci, co Tobie ufają, Panie, Boże Zastępów. Niech przeze mnie się nie rumienią ci, którzy Ciebie szukają, Boże Izraela!	7 Que por mi causa no queden defraudados | los que esperan en ti, Señor, | Señor del universo. | Que por mi causa no se avergüencen | los que te buscan, Dios de Israel.
8 Dla Ciebie bowiem znoszę urąganie i hańba twarz mi okrywa.	8 Por ti he aguantado afrentas, | la vergüenza cubrió mi rostro.
9 Dla braci moich stałem się obcym i cudzoziemcem dla synów mej matki.	9 Soy un extraño para mis hermanos, | un extranjero para los hijos de mi madre.
10 Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera i spadły na mnie obelgi uwłaczających Tobie.	10 Porque me devora el celo de tu templo, | y las afrentas con que te afrentan caen sobre mí.
11 Trapiłem siebie postem, a spotkały mnie za to zniewagi.	11 Cuando me aflijo con ayunos, | se burlan de mí.
12 Przywdziałem wór jako szatę i pośmiewiskiem stałem się dla tamtych.	12 Cuando me visto de saco, | se ríen de mí;
13 Mówią o mnie siedzący w bramie i śpiewają pieśni ci, co piją sycerę.	13 sentados a la puerta, cuchichean; | mientras beben vino me sacan coplas.
14 Lecz ja, o Panie, ślę moją modlitwę do Ciebie, w czasie łaskawości, o Boże; wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, w zbawczej Twej wierności!	14 Pero mi oración se dirige a ti, | Señor, el día de tu favor; | que me escuche tu gran bondad, | que tu fidelidad me ayude:
15 Wyrwij mnie z bagna, abym nie zatonął, wybaw mnie od tych, co mnie nienawidzą, i z wodnej głębiny!	15 arráncame del cieno, que no me hunda; | líbrame de los que me aborrecen, | y de las aguas sin fondo.
16 Niechaj mnie nurt wody nie porwie, niech nie pochłonie mnie głębia, niech otchłań nie zamknie nade mną swej paszczy!	16 Que no me arrastre la corriente, | que no me trague el torbellino, | que no se cierre la poza sobre mí.
17 Wysłuchaj mnie, Panie, bo Twoja łaska pełna jest dobroci; wejrzyj na mnie w ogromie swego miłosierdzia!	17 Respóndeme, Señor, con la bondad de tu gracia; | por tu gran compasión, vuélvete hacia mí;
18 Nie kryj swego oblicza przed Twoim sługą; prędko mnie wysłuchaj, bo jestem w ucisku.	18 no escondas tu rostro a tu siervo: | estoy en peligro, respóndeme enseguida.
19 Zbliż się do mnie i wybaw mnie; uwolnij mnie przez wzgląd na moich wrogów!	19 Acércate a mí, rescátame, | líbrame de mis enemigos.
20 Ty znasz moją hańbę, mój wstyd i mą niesławę; wszyscy, co mnie dręczą, są przed Tobą.	20 Estás viendo mi afrenta, | mi vergüenza y mi deshonra; | a tu vista están los que me acosan.
21 Hańba złamała moje serce i sił mi zabrakło, na współczującego czekałem, ale go nie było, i na pocieszających, lecz ich nie znalazłem.	21 La afrenta me destroza el corazón, y desfallezco. | Espero compasión, y no la hay; | consoladores, y no los encuentro.
22 Dali mi jako pokarm truciznę, a gdy byłem spragniony, poili mnie octem.	22 En mi comida me echaron hiel, | para mi sed me dieron vinagre.
23 Niech stół ich stanie się dla nich pułapką, potrzaskiem - ich biesiada ofiarna.	23 Que su mesa se torne una trampa, | un castigo y un lazo.
24 Niech zaćmią się ich oczy, aby nie widzieli; spraw, by lędźwie ich zawsze się chwiały.	24 Que se nublen sus ojos y no vean, | y sus lomos flaqueen sin cesar.
25 Wylej na nich swoje oburzenie, niech ich ogarnie żar Twojego gniewu!	25 Descarga sobre ellos tu furor, | que el incendio de tu ira los alcance.
26 Niech ich mieszkanie stanie się pustkowiem, a w ich namiotach niech braknie mieszkańców!	26 Que su campamento quede desierto | y nadie habite en sus tiendas.
27 Bo prześladowali tego, kogoś Ty poraził i przyczynili bólu temu, któregoś ty zranił.	27 Porque acosan al que tú heriste | y aumentan el dolor del que tú golpeaste.
28 Do winy ich dodaj winę, niech nie dostąpią u Ciebie usprawiedliwienia.	28 Añade culpa a sus culpas | y no accedan a tu justicia.
29 Niech zostaną wymazani z księgi żyjących i niech nie będą zapisani z prawymi!	29 Sean borrados del libro de los vivos, | y no sean inscritos con los justos.
30 Ale ja jestem nędzny i zbolały; niech pomoc Twoja, Boże, mię strzeże!	30 Yo soy un pobre malherido; | Dios mío, tu salvación me levante.
31 Pieśnią chcę chwalić imię Boga i dziękczynieniem Go wysławiać.	31 Alabaré el nombre de Dios con cantos, | proclamaré su grandeza con acción de gracias;
32 Milsze to Bogu niźli bawół, niż cielec, co ma [już] rogi i racice.	32 le agradará a Dios más que un toro, | más que un novillo con cuernos y pezuñas.
33 Patrzcie i bądźcie radośni, ubodzy, niech ożyje wasze serce, którzy szukacie Boga.	33 Miradlo, los humildes, y alegraos; | buscad al Señor, y revivirá vuestro corazón.
34 Bo Pan wysłuchuje biednych i swoimi więźniami nie gardzi.	34 Que el Señor escucha a sus pobres, | no desprecia a sus cautivos.
35 Niechaj Go chwalą niebiosa i ziemia, morza i wszystko, co w nich się porusza.	35 Alábenlo el cielo y la tierra, | las aguas y cuanto bulle en ellas.
36 Albowiem Bóg ocali Syjon i zbuduje miasta Judy: tam będą mieszkać i mieć posiadłość;	36 Dios salvará a Sión, | reconstruirá las ciudades de Judá, | y las habitarán en posesión.
37 i potomstwo sług Jego ją odziedziczy, a miłujący Jego imię tam przebywać będę.	37 La estirpe de sus siervos la heredará, | los que aman su nombre vivirán en ella