Księga Psalmów 55

Biblia Tysiąclecia	NOVA VULGATA
1 Kierownikowi chóru. Na instrumenty strunowe. Pieśń pouczająca. Dawidowa.	1 Magistro chori. Fidibus. Maskil. David.
2 Boże, nakłoń ucha na moją modlitwę i nie odwracaj się od mojej prośby,	2 Auribus percipe, Deus, orationem meam et ne abscondaris a deprecatione mea;
3 zwróć się ku mnie i wysłuchaj mnie! Szamocę się w moim ucisku, jęczę	3 intende mihi et exaudi me. Excussus sum in meditatione mea et conturbatus sum
4 pod wpływem głosu nieprzyjaciela, pod wpływem wołania grzesznika, bo sprowadzają na mnie niedolę i napastują mnie w gniewie.	4 a voce inimici et a tribulatione peccatoris. Quoniam devolverunt in me iniquitatem et in ira molesti erant mihi.
5 Drży we mnie moje serce i ogarnia mnie lęk śmiertelny.	5 Cor meum torquetur intra me, et formido mortis cecidit super me.
6 Przychodzą na mnie strach i drżenie i przerażenie mną owłada.	6 Timor et tremor venerunt super me, et contexit me pavor. -
7 I mówię sobie: gdybym miał skrzydła jak gołąb, to bym uleciał i spoczął -	7 Et dixi: “ Quis dabit mihi pennas sicut columbae, et volabo et requiescam?
8 oto bym uszedł daleko, zamieszkał na pustyni.	8 Ecce elongabo fugiens et manebo in solitudine.
9 Prędko bym wyszukał sobie schronienie od szalejącej wichury, od burzy.	9 Exspectabo eum, qui salvum me faciat a spiritu procellae et tempestate ”.
10 O Panie, rozprosz, rozdziel ich języki; bo widzę przemoc i niezgodę w mieście.	10 Dissipa, Domine, divide linguas eorum, quoniam vidi violentiam et contentionem in civitate.
11 Obchodzą je w ciągu dnia i nocy po jego murach, a złość i ucisk są w pośrodku niego.	11 Die ac nocte circumeunt eam super muros eius,
12 Pośrodku niego jest zagłada, a z jego placu nie znika krzywda i podstęp.	12 iniquitas et labor et insidiae in medio eius; et non defecit de plateis eius fraudulentia et dolus.
13 Gdybyż to lżył mnie nieprzyjaciel, z pewnością bym to znosił; gdybyż przeciw mnie powstawał ten, który mnie nienawidzi, ukryłbym się przed nim.	13 Quoniam si inimicus meus maledixisset mihi, sustinuissem utique; et si is qui oderat me, super me magnificatus fuisset, abscondissem me forsitan ab eo.
14 Lecz jesteś nim ty, równy ze mną, przyjaciel mój zaufany,	14 Tu vero, homo coaequalis meus, familiaris meus et notus meus,
15 z którym żyłem w słodkiej zażyłości, chodziliśmy po domu Bożym w orszaku świątecznym.	15 qui simul habuimus dulce consortium: in domo Dei ambulavimus in concursu.
16 Niechaj śmierć na nich spadnie, niechaj żywcem zstąpią do Szeolu, bo w ich mieszkaniach jest wśród nich nikczemność!	16 Veniat mors super illos, et descendant in infernum viventes, quoniam nequitiae in habitaculis eorum, in medio eorum.
17 A ja wołam do Boga i Pan mnie ocali.	17 Ego autem ad Deum clamabo, et Dominus salvabit me.
18 Wieczorem, rano i w południe narzekam i jęczę, a głosu mego [On] wysłucha.	18 Vespere et mane et meridie meditabor et ingemiscam, et exaudiet vocem meam.
19 Ześle pokój - uratuje moje życie od tych, co na mnie nastają: bo wielu mam przeciwników.	19 Redimet in pace animam meam ab his, qui impugnant me, quoniam in multis sunt adversum me.
20 Usłyszy Bóg i poniży ich Ten, który zasiada na tronie od początku, bo nie ma dla nich opamiętania i nie boją się Boga.	20 Exaudiet Deus et humiliabit illos, qui est ante saecula. Non enim est illis commutatio, et non timuerunt Deum.
21 [Każdy] podnosi ręce na domowników, umowę swoją łamie.	21 Extendit manum suam in socios; contaminavit foedus suum.
22 Jego twarz jest gładsza niż masło, lecz serce gotowe do walki. Jego mowy łagodniejsze niż olej, lecz są to obnażone miecze.	22 Lene super butyrum est os eius, pugna autem cor illius: molliti sunt sermones eius super oleum, et ipsi sunt gladii destricti. -
23 Zrzuć swą troskę na Pana, a On cię podtrzyma; nie dopuści nigdy, by miał się zachwiać sprawiedliwy.	23 Iacta super Dominum curam tuam, et ipse te enutriet; non dabit in aeternum fluctuationem iusto.
24 Ty, o Boże, ich wtrącisz do studni zatracenia; mężowie krwawi, podstępni nie dożyją połowy dni swoich, ja zaś nadzieję pokładam w Tobie.	24 Tu vero, Deus, deduces eos in puteum interitus. Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos; ego autem sperabo in te, Domine.