Sapientia 11
12345678910111213141516171819
Gen
Ex
Lv
Nm
Deut
Ios
Iudc
Ruth
1 Re
2 Re
3 Re
4 Re
1 Par
2 Par
Esd
Neh
Tob
Iudt
Esth
1 Mach
2 Mach
Iob
Ps
Prov
Eccle
Cant
Sap
Eccli
Isa
Ier
Lam
Bar
Ez
Dan
Os
Ioel
Am
Abd
Ion
Mi
Nah
Hab
Soph
Agg
Zach
Mal
Mt
Mc
Lc
Io
Act
Rom
1Cor
2Cor
Gal
Eph
Phil
Col
1 Thess
2 Thess
1 Tim
2 Tim
Tit
Philem
Hebr
Iac
1 Pt
2 Pt
1 Io
2 Io
3 Io
Iud
Apoc
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| VULGATA | Sacra Bibbia Garofalo |
|---|---|
| 1 Direxit opera eorum in manibus prophetæ sancti. | 1 Essa fa prosperare le loro azioni per mezzo di un profeta santo: |
| 2 Iter fecerunt per deserta quæ non habitabantur, et in locis desertis fixerunt casas. | 2 penetrarono in un deserto inospitale, fissando le loro tende in luoghi invalicabili; |
| 3 Steterunt contra hostes, et de inimicis se vindicaverunt. | 3 resistettero ai nemici e respinsero gli avversari; |
| 4 Sitierunt, et invocaverunt te, et data est illis aqua de petra altissima, et requies sitis de lapide duro. | 4 soffrirono la sete e ti invocarono, e, per loro, scaturì l’acqua da una rupe a picco, il refrigerio alla sete, da una dura pietra. |
| 5 Per quæ enim pœnas passi sunt inimici illorum a defectione potus sui, et in eis cum abundarent filii Israël lætati sunt : | 5 Ora, le cose, che furono di castigo ai loro nemici, furono loro di beneficio quando ebbero bisogno. |
| 6 per hæc, cum illis deessent, bene cum illis actum est. | 6 Non già la fonte perenne di un fiume che si intorbidò di sangue puruleento |
| 7 Nam pro fonte quidem sempiterni fluminis, humanum sanguinem dedisti injustis. | 7 in pena del decreto di infanticidio; ma desti loro, fuori di ogni speranza, abbondanti acque. |
| 8 Qui cum minuerentur in traductione infantium occisorum, dedisti illis abundantem aquam insperate, | 8 E mostravi, nella sete di allora, come punivi gli avversari! |
| 9 ostendens per sitim quæ tunc fuit, quemadmodum tuos exaltares, et adversarios illorum necares. | 9 Essi, infatti, nella prova che allora subivano sebbene corretti con clemenza capirono come gli empi dovettero soffrire sotto un giudizio adirato. |
| 10 Cum enim tentati sunt, et quidem cum misericordia disciplinam accipientes, scierunt quemadmodum cum ira judicati impii tormenta paterentur. | 10 Tu, infatti, provavi gli uni come padre che richiama ma vagliavi gli altri, come re severo che condanna. |
| 11 Hos quidem tamquam pater monens probasti ; illos autem tamquam durus rex interrogans condemnasti. | 11 Costoro, vicini o lontani, erano ugualmente tormentati: |
| 12 Absentes enim, et præsentes, similiter torquebantur. | 12 difatti li prese un doppio dolore e un’angustia per i ricordi del passato, |
| 13 Duplex enim illos acceperat tædium et gemitus, cum memoria præteritorum. | 13 quando udirono che le proprie pene, riuscivano di beneficio a quelli, e vi videro la mano del Signore. |
| 14 Cum enim audirent per sua tormenta bene secum agi, commemorati sunt Dominum, admirantes in finem exitus. | 14 Di colui che infatti, prima, rigettato ed esposto, avevano sconfessato con scherno, si meravigliarono al concludersi degli eventi: presi da una sete ben diversa da quella dei giusti. |
| 15 Quem enim in expositione prava projectum deriserunt, in finem eventus mirati sunt, non similiter justis sitientes. | 15 A causa dei pensieri sciocchi della loro empietà, per cui essi, tratti in errore, prestarono culto a rettili senza ragione e a vili bestiole, |
| 16 Pro cogitationibus autem insensatis iniquitatis illorum, quod quidam errantes colebant mutos serpentes et bestias supervacuas, immisisti illis multitudinem mutorum animalium in vindictam ; | 16 tu hai mandato a essi in punizione un’abbondanza di animali irragionevoli perché capissero che uno è castigato per quelle cose per cui pecca. |
| 17 ut scirent quia per quæ peccat quis, per hæc et torquetur. | 17 Non aveva difficoltà, infatti, la tua mano onnipotente e che aveva creato il mondo dalla materia informe, a inviar loro un gran numero di orsi o leoni feroci; |
| 18 Non enim impossibilis erat omnipotens manus tua, quæ creavit orbem terrarum ex materia invisa, immittere illis multitudinem ursorum, aut audaces leones, | 18 o bestie ignote, furibonde, di nuova creazione, certo con un alito che sputava fuoco o che esalavano puzzo di fumo, o che sprizzavano dagli occhi scintille paurose: |
| 19 aut novi generis ira plenas ignotas bestias, aut vaporem ignium spirantes, aut fumi odorem proferentes, aut horrendas ab oculis scintillas emittentes ; | 19 di cui non solo l’attacco poteva sterminarli ma il semplice spavento poteva ucciderli. |
| 20 quarum non solum læsura poterat illos exterminare, sed et aspectus per timorem occidere. | 20 Anche senza questo, potevano cadere con un tuo soffio, messi in fuga dalla giustizia, e dispera dal spirito della tua potenza. Tu, però, disponi tutto, con misura, numero e peso! |
| 21 Sed et sine his uno spiritu poterant occidi, persecutionem passi ab ipsis factis suis, et dispersi per spiritum virtutis tuæ : sed omnia in mensura, et numero et pondere disposuisti. | 21 Infatti è cosa ordinaria per te prevalere con forza: alla potenza del tuo braccio chi può resistere? |
| 22 Multum enim valere, tibi soli supererat semper : et virtuti brachii tui quis resistet ? | 22 Perché tutto il mondo è davanti a te come pulviscolo sulla bilancia, e come goccia di rugiada che, prima di far luce, cade sulla terra; |
| 23 Quoniam tamquam momentum stateræ, sic est ante te orbis terrarum, et tamquam gutta roris antelucani quæ descendit in terram. | 23 tu hai pietà di tutti, perché puoi tutto, e dimentichi i peccati degli uomini affinché si convertano! |
| 24 Sed misereris omnium, quia omnia potes ; et dissimulas peccata hominum, propter pœnitentiam. | 24 Poiché tu ami tutti gli esseri e non detesti nulla di quanto hai fatto: certo, se tu odiassi qualche cosa, non l’avresti formata. |
| 25 Diligis enim omnia quæ sunt, et nihil odisti eorum quæ fecisti ; nec enim odiens aliquid constituisti aut fecisti. | 25 E poi, come potrebbe durare qualche cosa, se tu non volessi?O conservarsi ciò che non è chiamato da te? |
| 26 Quomodo autem posset aliquid permanere, nisi tu voluisses ? aut quod a te vocatum non esset conservaretur ? | 26 Ma tu risparmi tutte le cose perché sono tue, o Signore, amico della vita, |
| 27 Parcis autem omnibus, quoniam tua sunt, Domine, qui amas animas. |