Psalmen 9
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Pattloch Bibel | Bibbia Vulgata Clementina |
|---|---|
| 1 [Dem Chorleiter. Nach "Stirb für den Sohn". Psalm Davids.] | 1 In finem, pro occultis filii. Psalmus David. |
| 2 Ich danke dir, Herr, von ganzem Herzen, will alle deine Wunder verkünden. | 2 Confitebor tibi, Domine, in toto corde meo ; narrabo omnia mirabilia tua. |
| 3 In Freuden will ich über dich frohlocken, will deinem Namen lobsingen, du Allerhöchster. | 3 Lætabor et exsultabo in te ; psallam nomini tuo, Altissime. |
| 4 Denn meine Feinde wichen zurück, stürzten und gingen zugrunde vor deinem Antlitz. | 4 In convertendo inimicum meum retrorsum ; infirmabuntur, et peribunt a facie tua. |
| 5 Du hast ja mein Recht und meine Sache geführt, saßest auf dem Thron als gerechter Richter. | 5 Quoniam fecisti judicium meum et causam meam ; sedisti super thronum, qui judicas justitiam. |
| 6 Völker hast du bedroht, die Frevler vernichtet, ihren Namen getilgt für immer und ewig. | 6 Increpasti gentes, et periit impius : nomen eorum delesti in æternum, et in sæculum sæculi. |
| 7 Die Feinde sind dahin, vernichtet für alle Zeit; Städte hast du zerstört, daß ihr Andenken schwand. | 7 Inimici defecerunt frameæ in finem, et civitates eorum destruxisti. Periit memoria eorum cum sonitu ; |
| 8 Siehe, auf ewig thront der Herr, hat seinen Thron zum Gericht aufgestellt. | 8 et Dominus in æternum permanet. Paravit in judicio thronum suum, |
| 9 Er richtet die Welt in Gerechtigkeit, spricht nach Gebühr den Völkern ihr Urteil. | 9 et ipse judicabit orbem terræ in æquitate : judicabit populos in justitia. |
| 10 So ist der Herr eine Burg für den Schwachen, eine Burg in Zeiten der Not. | 10 Et factus est Dominus refugium pauperi ; adjutor in opportunitatibus, in tribulatione. |
| 11 Wer deinen Namen kennt, vertraut auf dich; denn niemals gibst du jene preis, die dich suchen, o Herr. | 11 Et sperent in te qui noverunt nomen tuum, quoniam non dereliquisti quærentes te, Domine. |
| 12 Lobsingt dem Herrn, der in Sion wohnt, kündet unter den Völkern seine Taten! | 12 Psallite Domino qui habitat in Sion ; annuntiate inter gentes studia ejus : |
| 13 Denn er, der Blutschuld rächt, gedenkt ihrer, vergißt nicht den Notschrei der Armen. | 13 quoniam requirens sanguinem eorum recordatus est ; non est oblitus clamorem pauperum. |
| 14 Der Herr war mir gnädig, sah mein Leid, das meine Gegner mir angetan; er zog mich empor von den Pforten des Todes. | 14 Miserere mei, Domine : vide humilitatem meam de inimicis meis, |
| 15 So muß ich nun all deinen Ruhm verkünden, in den Toren der Tochter Sion jubeln ob deiner Hilfe. | 15 qui exaltas me de portis mortis, ut annuntiem omnes laudationes tuas in portis filiæ Sion : |
| 16 Völker versanken in die Grube, die sie gemacht; im Netz, das sie legten, verfing sich ihr Fuß. | 16 exultabo in salutari tuo. Infixæ sunt gentes in interitu quem fecerunt ; in laqueo isto quem absconderunt comprehensus est pes eorum. |
| 17 Der Herr tat sich kund, er hielt Gericht; im Werk seiner eigenen Hände verstrickte sich der Frevler. [Zither-Zwischenspiel] | 17 Cognoscetur Dominus judicia faciens ; in operibus manuum suarum comprehensus est peccator. |
| 18 Ins Totenreich müssen die Frevler fahren, alle Völker, die Gott vergessen. | 18 Convertantur peccatores in infernum, omnes gentes quæ obliviscuntur Deum. |
| 19 Denn nicht wird für immer der Arme vergessen, entschwindet auf ewig der Elenden Hoffnung. | 19 Quoniam non in finem oblivio erit pauperis ; patientia pauperum non peribit in finem. |
| 20 Erhebe dich, Herr, daß der Mensch nicht trotze! Laß die Völker vor dir zum Gericht antreten! | 20 Exsurge, Domine ; non confortetur homo : judicentur gentes in conspectu tuo. |
| 21 Erfülle sie, Herr, mit Furcht! Die Völker sollen erkennen, daß sie nur Menschen sind! [Zwischenspiel] | 21 Constitue, Domine, legislatorem super eos, ut sciant gentes quoniam homines sunt. |
| 22 Ut quid, Domine, recessisti longe ; despicis in opportunitatibus, in tribulatione ? | |
| 23 Dum superbit impius, incenditur pauper : comprehenduntur in consiliis quibus cogitant. | |
| 24 Quoniam laudatur peccator in desideriis animæ suæ, et iniquus benedicitur. | |
| 25 Exacerbavit Dominum peccator : secundum multitudinem iræ suæ, non quæret. | |
| 26 Non est Deus in conspectu ejus ; inquinatæ sunt viæ illius in omni tempore. Auferuntur judicia tua a facie ejus ; omnium inimicorum suorum dominabitur. | |
| 27 Dixit enim in corde suo : Non movebor a generatione in generationem, sine malo. | |
| 28 Cujus maledictione os plenum est, et amaritudine, et dolo ; sub lingua ejus labor et dolor. | |
| 29 Sedet in insidiis cum divitibus in occultis, ut interficiat innocentem. | |
| 30 Oculi ejus in pauperem respiciunt ; insidiatur in abscondito, quasi leo in spelunca sua. Insidiatur ut rapiat pauperem ; rapere pauperem dum attrahit eum. | |
| 31 In laqueo suo humiliabit eum ; inclinabit se, et cadet cum dominatus fuerit pauperum. | |
| 32 Dixit enim in corde suo : Oblitus est Deus ; avertit faciem suam, ne videat in finem. | |
| 33 Exsurge, Domine Deus, exaltetur manus tua ; ne obliviscaris pauperum. | |
| 34 Propter quid irritavit impius Deum ? dixit enim in corde suo : Non requiret. | |
| 35 Vides, quoniam tu laborem et dolorem consideras, ut tradas eos in manus tuas. Tibi derelictus est pauper ; orphano tu eris adjutor. | |
| 36 Contere brachium peccatoris et maligni ; quæretur peccatum illius, et non invenietur. | |
| 37 Dominus regnabit in æternum, et in sæculum sæculi ; peribitis, gentes, de terra illius. | |
| 38 Desiderium pauperum exaudivit Dominus ; præparationem cordis eorum audivit auris tua : | |
| 39 judicare pupillo et humili, ut non apponat ultra magnificare se homo super terram. |