Ijob 9
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Pattloch Bibel | Modern Greek Bible |
|---|---|
| 1 Da antwortete Job und sprach: | 1 Και απεκριθη ο Ιωβ και ειπεν? |
| 2 "Wahrhaftig, ich weiß, daß es so ist; wie wäre ein Mensch im Recht gegenüber Gott! | 2 Αληθως εξευρω οτι ουτως εχει? αλλα πως ο ανθρωπος θελει δικαιωθη ενωπιον του Θεου; |
| 3 Wenn er rechten wollte mit ihm, er könnte von tausend Fragen nicht eine beantworten. | 3 Εαν θεληση να διαδικασθη μετ' αυτου δεν δυναται να αποκριθη προς αυτον εν εκ χιλιων. |
| 4 Weisen Sinnes und gewaltig an Kraft -, wer dürfte ihm trotzen und bliebe heil? | 4 Ειναι σοφος την καρδιαν και κραταιος την δυναμιν? τις εσκληρυνθη εναντιον αυτου και ευτυχησεν; |
| 5 Er ist es, der Berge versetzt, ohne daß sie es merken, der in seinem Zorne sie umstürzt, | 5 Αυτος μετακινει τα ορη, και δεν γνωριζουσι τις εστρεψεν αυτα εν τη οργη αυτου. |
| 6 der die Erde erschüttert aus ihrer Lage, so daß ihre Säulen erzittern, | 6 Αυτος σειει την γην απο του τοπου αυτης, και οι στυλοι αυτης σαλευονται. |
| 7 der zur Sonne spricht, und sie strahlt nicht auf, und die Sterne unter Siegel verschließt; | 7 Αυτος προσταζει τον ηλιον, και δεν ανατελλει? και κρυπτει υπο σφραγιδα τα αστρα. |
| 8 der den Himmel ausspannt, ganz allein, und über die Wogen des Meeres schreitet, | 8 Αυτος μονος εκτεινει τους ουρανους και πατει επι τα υψη της θαλασσης. |
| 9 der das Sternbild des Löwen erschuf sowie den Orion, das Siebengestirn und die Kammern des Südens, | 9 Αυτος καμνει τον Αρκτουρον, τον Ωριωνα και την Πλειαδα και τα ταμεια του νοτου. |
| 10 der große Werke schuf, ganz unerforschlich, und Wunderdinge ohne Zahl. | 10 Αυτος καμνει μεγαλεια ανεξιχνιαστα και θαυμασια αναριθμητα. |
| 11 Zieht er an mir vorüber, so sehe ich ihn nicht, gleitet er vorbei, so merke ich ihn nicht. | 11 Ιδου, διαβαινει πλησιον μου, και δεν βλεπω αυτον? διερχεται, και δεν εννοω αυτον. |
| 12 Rafft er hinweg, wer kann ihm wehren? Wer kann zu ihm sagen: "Was tust du da?" | 12 Ιδου, αφαιρει? τις θελει εμποδισει αυτον; τις θελει ειπει προς αυτον, Τι καμνεις; |
| 13 Gott hält seinen Zorn nicht zurück; unter ihm beugten sich auch Rahabs Helfer. | 13 Εαν ο Θεος δεν συρη την οργην αυτου, οι επηρμενοι βοηθοι καταβαλλονται υποκατω αυτου. |
| 14 Wie könnte gar erst ich ihm erwidern, prüfte ich auch meine Worte an ihn! | 14 Ποσον ολιγωτερον εγω ηθελον αποκριθη προς αυτον, εκλεγων τους προς αυτον λογους μου; |
| 15 Sogar wenn ich recht habe, weiß ich nichts zu erwidern, muß vielmehr meinen Richter um Gnade bitten. | 15 προς τον οποιον, και αν ημην δικαιος, δεν ηθελον αποκριθη, αλλ' ηθελον ζητησει ελεος παρα του Κριτου μου. |
| 16 Wollte ich rufen, gäbe er mir Antwort? Ich glaube nicht, daß er hörte auf meine Stimme! | 16 Εαν κραξω, και μοι αποκριθη, δεν ηθελον πιστευσει οτι εισηκουσε της φωνης μου. |
| 17 Er, der im Sturm mich niedertritt und grundlos meine Wunden vermehrt, | 17 Διοτι με κατασυντριβει με ανεμοστροβιλον και πληθυνει τας πληγας μου αναιτιως. |
| 18 der nimmer mich zu Atem kommen läßt, vielmehr mit Bitternis mich sättigt. | 18 Δεν με αφινει να αναπνευσω, αλλα με χορταζει απο πικριας. |
| 19 Geht es um die Kraft des Stärkeren, dann wohlan! Geht es aber um das Recht, wer lädt mich vor Gericht? | 19 Εαν προκηται περι δυναμεως, ιδου, ειναι δυνατος? και εαν περι κρισεως, τις θελει μαρτυρησει υπερ εμου; |
| 20 Wäre ich auch im Recht, würde mein eigener Mund mich schuldig sprechen; wäre ich schuldlos, könnte er doch mich ins Unrecht setzen. | 20 Εαν ηθελον να δικαιωσω εμαυτον, το στομα μου ηθελε με καταδικασει? εαν ηθελον ειπει, ειμαι αμεμπτος, ηθελε με αποδειξει διεφθαρμενον. |
| 21 Unschuldig bin ich! Ich nehme auf mich keine Rücksicht! Ich verachte mein Leben! | 21 Και αν ημην αμεμπτος, δεν ηθελον φροντισει περι εμαυτου? ηθελον καταφρονησει την ζωην μου. |
| 22 Es ist einerlei! Darum sage ich frei: Den Schuldlosen und den Frevler vernichtet er! | 22 Εν τουτο ειναι, δια τουτο ειπα, αυτος αφανιζει τον αμεμπτον και τον ασεβη. |
| 23 Wenn die Geißel plötzlich tötet, spottet er über der Schuldlosen Angst. | 23 Και αν η μαστιξ αυτου θανατονη ευθυς, γελα ομως εις την δοκιμασιαν των αθωων. |
| 24 Die Erde ist in Frevlerhand gegeben, das Antlitz ihrer Richter deckt er zu. Wenn er es nicht ist, wer dann? | 24 Η γη παρεδοθη εις τας χειρας του ασεβους? αυτος σκεπαζει τα προσωπα των κριτων αυτης? αν ουχι αυτος, που και τις ειναι; |
| 25 Rascher eilen meine Tage als ein Läufer; sie fliehen dahin, ohne Glück zu schauen, | 25 Αι δε ημεραι μου ειναι ταχυδρομου ταχυτεραι? φευγουσι και δεν βλεπουσι καλον. |
| 26 gleiten vorbei wie Kähne aus Schilf, gleich dem Adler, der auf die Beute stößt. | 26 Παρηλθον ως πλοια σπευδοντα? ως αετος πετωμενος επι το θηραμα. |
| 27 Wenn ich denke: ich will meine Klage vergessen, meine Miene ändern und heiter blicken, | 27 Εαν ειπω, Θελω λησμονησει το παραπονον μου, θελω παραιτησει το πενθος μου και παρηγορηθη? |
| 28 so graut mir schon wieder vor all meinen Schmerzen; ich weiß, daß du mich nicht für schuldlos erklärst. | 28 τρομαζω δια πασας τας θλιψεις μου, γνωριζων οτι δεν θελεις με αθωωσει. |
| 29 Ich muß nun einmal schuldig sein! Warum soll ich mich denn vergeblich bemühen? | 29 Ειμαι ασεβης? δια τι λοιπον να κοπιαζω εις ματην; |
| 30 Hätte ich mich auch in Schnee gewaschen und meine Hände mit Lauge gesäubert, | 30 Εαν λουσθω εν υδατι χιονος και επιμελως αποκαθαρισω τας χειρας μου? |
| 31 dann würdest du doch in den Kot mich tauchen, daß sogar mein Gewand mich verabscheuen würde. | 31 συ ομως θελεις με βυθισει εις τον βορβορον, ωστε και αυτα μου τα ιματια θελουσι με βδελυττεσθαι. |
| 32 Denn du bist kein Mensch gleich mir, dem ich Antwort stehen könnte, so daß wir gemeinsam vor Gericht hinträten. | 32 Διοτι δεν ειναι ανθρωπος ως εγω, δια να αποκριθω προς αυτον, και να ελθωμεν εις κρισιν ομου. |
| 33 O daß es doch zwischen uns einen Schiedsrichter gäbe, der seine Hand auf uns beide legte! - | 33 Δεν υπαρχει μεσιτης μεταξυ ημων, δια να βαλη την χειρα αυτου επ' αμφοτερους ημας. |
| 34 Er nehme von mir seine Zuchtrute weg, und sein Schrecken soll mich ferner nicht ängstigen! | 34 Ας απομακρυνη απ' εμου την ραβδον αυτου, και ο φοβος αυτου ας μη με εκπληττη? |
| 35 Ich möchte doch reden, ohne ihn zu fürchten; denn ich selbst habe dazu keinen Grund! | 35 τοτε θελω λαλησει και δεν θελω φοβηθη αυτον? διοτι ουτω δεν ειμαι εν εμαυτω. |