Сирах 47
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Bíblia Matos Soares |
|---|---|
| 1 А після нього почав Натан пророкувати за днів Давида. | 1 Depois disto, levantou-se Natan profeta no tempo de Davide. |
| 2 Так, як сить відокремлюють від жертви, так Давида — з-між синів Ізраїля. | 2 Assim como a gordura da vítima se separa da carne, assim Davide foi separado (ou escolhido) dentre os filhos de Israel. |
| 3 Він з левами бавивсь, як з козенятами, а з ведмедями — мов із ягнятами. | 3 Brincou com os leões como com cordeiros, e tratou os ursos como cordeirinhos. |
| 4 Чи ж велетня не вбив він, як був ще хлопцем? Чи не змив же він із народу ганьбу, як ото підняв руку з каменем у пращі та й ізламав гординю Голіята? | 4 Não foi ele quem, na sua mocidade, matou o gigante, e quem tirou o opróbrio do seu povo? |
| 5 Візвав він тоді до Господа Всевишнього, і той надав сили правиці його — вбити мужа, у війні потужного, і ріг народу свого піднести. | 5 Levantando a mão, com a pedra da funda fez cair por terra o orgulho de Golias, |
| 6 Зажив він слави десятків тисяч, хвалено його з-за благословень Господніх, тож і надягли на нього слави вінець: | 6 porque ele invocou o Senhor Todo-Poderoso, o qual deu à sua dextra força para derrubar um homem valente na guerra, e para exaltar o poder do seu povo. Também foi celebrado por causa (da morte) dos dez mil homens, tornou-se ilustre com as bênçãos do Senhor, e foi-lhe oferecida uma coroa de glória, |
| 7 він бо загладив ворогів навколо, винищив геть супостатів філістимлян, зламавши їхню міць аж по сьогодні. | |
| 8 У кожнім своїм ділі воздавав він шану Святому Всевишньому словами прослави, з усього серця співав піснопіння й любив свого Творця. | 8 porque desbaratou os inimigos por todas as partes, exterminou os Filisteus, seus adversários, até ao dia de hoje, abateu o seu poder para sempre. |
| 9 Перед жертовником настановив співаків, і лунав їхнім голосом спів милозвучний. | 9 Em todas as suas obras deu graças ao Santo e ao Excelso com palavras de louvor. |
| 10 Святам-празникам блиску надав він, досконало прикрасив чини врочисті: хвалили вони його ім’я святе, а святиня вже від ранку бриніла. | 10 Louvou o Senhor de todo o seu coração, amou a Deus que o criou e lhe deu força contra os inimigos. |
| 11 Простив Господь йому його гріхи й підніс навіки його потугу, дав йому царський союз і слави престол в Ізраїлі. | 11 Estabeleceu cantores para estarem diante do altar, e compôs suaves melodias para os seus cânticos. |
| 12 Мудрий син по нім був: завдяки йому жив щасливо. | 12 Deu esplendor às festividades, brilho aos dias solenes até ao fim da sua vida, para que louvassem o santo nome do Senhor, e engrandecessem desde manhã a santidade de Deus. |
| 13 Царював Соломон за мирних днів: дав йому Бог довколишній спокій, щоб він спорудив дім його імені й святилище йому приготував навіки. | 13 O Senhor o purificou dos seus pecados, exaltou para sempre o seu poder, e assegurou-lhe, por um pacto, a realeza e um trono de glória em Israel. |
| 14 Який же мудрий був ти замолоду, мов повноводна річка розуму! | 14 Sucedeu-lhe seu filho sábio; o Senhor, por amor dele, destruiu todo o poder dos seus inimigos. |
| 15 Землю покрила душа твоя: приповідками-загадками сповнив її ти. | 15 Salomão reinou em dias de paz; Deus submeteu-lhe todos os seus inimigos, para que fundasse uma casa ao seu nome, e lhe preparasse um santuário eterno. Quão bem instruído foste na tua mocidade! |
| 16 Дальніх островів сягнула слава твоя: був єси люблений в мирі твоїм. | 16 Foste cheio de sabedoria, como um rio. A tua alma cobriu a terra, |
| 17 За твої пісні, приповідки, притчі, а й відповіді — країни тебе подивляли. | 17 e encheste-la de sentenças misteriosas. O teu nome tornou-se célebre até às ilhas remotas, e foste amado na tua paz. |
| 18 В ім’я Господа Бога, що зветься Богом Ізраїля, зібрав ти золота, мов цини, срібла згромадив, мов олива. | 18 Os teus cânticos, provérbios, parábolas e interpretações foram admirados por toda a terra. |
| 19 Та прихиляв ти жінкам свої боки, то й став еси рабом власного тіла. | 19 Em nome do Senhor Deus, que é chamado o Deus de Israel, |
| 20 Поклав єси пляму на власну славу, осквернив своє потомство, гнів на власних дітей навів і біль пекучий — на своїх нащадків. | 20 ajuntaste ouro, como se fosse estanho, e amontoaste prata como chumbo; |
| 21 Постала тоді подвійна влада: з Ефраїму вийшло бунтівниче царство. | 21 (mas) depois inclinaste-te para as mulheres, entregaste à libertinagem o teu corpo, |
| 22 Та Господь милосердя не залишить, жадного зо слів своїх не порушить, дітей свого вибранця не занапастить, потомків того, кого любив, не знищить, — тим то й дав він Якову останок, а Давидові корінь, з якого він вийшов. | 22 puseste mácula na tua glória, profanaste a tua geração, fazendo com que viesse a ira sobre os teus filhos, o castigo sobre a tua loucura, |
| 23 І спочив Соломон із своїми батьками, потомка з свого роду лишивши по собі, — найбезумнішого з народу, позбавленого глузду: Ровоама, що звів народ своєю радою. | 23 causando com isso um cisma no reino, e fazendo sair de Efraim uma dominação cruel. |
| 24 А й Єровоам, син Навата, ввів Ізраїля у гріх і показав Ефраїмові нечестиву дорогу: гріхи їхні так помножились, що їх з власної землі вигнано. | 24 Mas Deus não abandonará a sua misericórdia, não destruirá nem aniquilará as suas obras, não arrancará pela raiz a posteridade de (Daride) seu escolhido, não exterminará a linhagem desse varão amante do Senhor. |
| 25 І ласі були вони на всяке зло, поки не впала кара на них. | 25 Por isso deixou um resto a Jacob, e a Davide (um rebento) da sua linhagem. |
| 26 E morreu Salomão com seus pais. | |
| 27 Deixou depois de si um filho, (que foi causa da) loucura do povo. | |
| 28 um homem falto de prudência, chamado Roboão, que afastou de si o povo com o seu (mau) conselho; | |
| 29 e Joroboão, filho de Nabat, que fez pecar Israel, e abriu a Efraim o caminho do pecado. Houve grandíssima inundação dos seus crimes, | |
| 30 por causa dos quais foram muitas vezes lançados fora da sua terra. | |
| 31 (Israel) entregou-se a todo o género de maldades, até que veio a vingança, que pôs um termo a todos os pecados. |