Сирах 47
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Nova Vulgata |
|---|---|
| 1 А після нього почав Натан пророкувати за днів Давида. | 1 Post hunc surrexit Nathan propheta in diebus David. |
| 2 Так, як сить відокремлюють від жертви, так Давида — з-між синів Ізраїля. | 2 Et quasi adeps separatus a sacrificio salutari, sic David a filiis Israel. |
| 3 Він з левами бавивсь, як з козенятами, а з ведмедями — мов із ягнятами. | 3 Cum leonibus lusit quasi cum agnis et in ursis similiter fecit, sicut in agnis ovium. |
| 4 Чи ж велетня не вбив він, як був ще хлопцем? Чи не змив же він із народу ганьбу, як ото підняв руку з каменем у пращі та й ізламав гординю Голіята? | 4 In iuventute sua numquid non occidit gigantem et abstulit opprobrium de gente? |
| 5 Візвав він тоді до Господа Всевишнього, і той надав сили правиці його — вбити мужа, у війні потужного, і ріг народу свого піднести. | 5 In agitando manu fundam deiecit exsultationem Goliath. |
| 6 Зажив він слави десятків тисяч, хвалено його з-за благословень Господніх, тож і надягли на нього слави вінець: | 6 Nam invocavit Dominum altissimum, et dedit in dextera eius virtutem tollere hominem fortem in bello et exaltare cornu gentis suae. |
| 7 він бо загладив ворогів навколо, винищив геть супостатів філістимлян, зламавши їхню міць аж по сьогодні. | 7 Sic de decem milibus glorificaverunt eum et laudaverunt eum in benedictionibus Domini, in offerendo illi coronam gloriae. |
| 8 У кожнім своїм ділі воздавав він шану Святому Всевишньому словами прослави, з усього серця співав піснопіння й любив свого Творця. | 8 Contrivit enim inimicos undique et humiliavit Philisthim contrarios, usque in hodiernum diem contrivit cornu ipsorum. |
| 9 Перед жертовником настановив співаків, і лунав їхнім голосом спів милозвучний. | 9 In omni opere suo dedit confessionem Sancto et Excelso in verbo gloriae; |
| 10 Святам-празникам блиску надав він, досконало прикрасив чини врочисті: хвалили вони його ім’я святе, а святиня вже від ранку бриніла. | 10 de omni corde suo laudavit Dominum et dilexit Deum, qui fecit illum. |
| 11 Простив Господь йому його гріхи й підніс навіки його потугу, дав йому царський союз і слави престол в Ізраїлі. | 11 Et stare fecit cantores contra altare et in sono eorum dulces fecit modos. |
| 12 Мудрий син по нім був: завдяки йому жив щасливо. | 12 Dedit in celebrationibus decus et ornavit tempora usque ad consummationem anni, dum laudarent nomen sanctum Domini, et ante mane resonaret sanctuarium. |
| 13 Царював Соломон за мирних днів: дав йому Бог довколишній спокій, щоб він спорудив дім його імені й святилище йому приготував навіки. | 13 Dominus purgavit peccata ipsius et exaltavit in aeternum cornu eius et dedit illi testamentum regni et sedem gloriae in Israel. |
| 14 Який же мудрий був ти замолоду, мов повноводна річка розуму! | 14 Post ipsum surrexit filius sensatus, et propter illum habitavit in securitate. |
| 15 Землю покрила душа твоя: приповідками-загадками сповнив її ти. | 15 Salomon imperavit in diebus pacis; cui Deus requiem dedit in circuitu, ut conderet domum in nomine suo et pararet sanctuarium in sempiternum.Quemadmodum eruditus es in iuventute tua |
| 16 Дальніх островів сягнула слава твоя: був єси люблений в мирі твоїм. | 16 et impletus es quasi flumensapientia! Terram retexit anima tua, |
| 17 За твої пісні, приповідки, притчі, а й відповіді — країни тебе подивляли. | 17 et replesti eam in comparationibus aenigmatum. Ad insulas longe divulgatum est nomen tuum, et dilectus es in pace tua. |
| 18 В ім’я Господа Бога, що зветься Богом Ізраїля, зібрав ти золота, мов цини, срібла згромадив, мов олива. | 18 In cantilenis et proverbiis et comparationibus et interpretationibus te miratae sunt terrae. |
| 19 Та прихиляв ти жінкам свої боки, то й став еси рабом власного тіла. | 19 In nomine Domini Dei, cui est cognomen Deus Israel, |
| 20 Поклав єси пляму на власну славу, осквернив своє потомство, гнів на власних дітей навів і біль пекучий — на своїх нащадків. | 20 collegisti quasi orichalcum aurum et ut plumbum cumulasti argentum. |
| 21 Постала тоді подвійна влада: з Ефраїму вийшло бунтівниче царство. | 21 Sed reclinasti femora tua mulieribus, subiugatus es in corpore tuo. |
| 22 Та Господь милосердя не залишить, жадного зо слів своїх не порушить, дітей свого вибранця не занапастить, потомків того, кого любив, не знищить, — тим то й дав він Якову останок, а Давидові корінь, з якого він вийшов. | 22 Dedisti maculam in gloria tua et profanasti semen tuum, inducens iracundiam ad liberos tuos et ingemiscere faciens super stultitia tua, |
| 23 І спочив Соломон із своїми батьками, потомка з свого роду лишивши по собі, — найбезумнішого з народу, позбавленого глузду: Ровоама, що звів народ своєю радою. | 23 ut fieret imperium bipartitum, et ex Ephraim inciperet imperium infidele. |
| 24 А й Єровоам, син Навата, ввів Ізраїля у гріх і показав Ефраїмові нечестиву дорогу: гріхи їхні так помножились, що їх з власної землі вигнано. | 24 Deus autem non derelinquet misericordiam suam et non corrumpet nec delebit verba sua neque perdet a stirpe nepotes electi sui et semen eius, qui diligit Dominum, non corrumpet. |
| 25 І ласі були вони на всяке зло, поки не впала кара на них. | 25 Dedit autem reliquum Iacob et David de ipso stirpem. |
| 26 Et finem habuit Salomon cum patribus suis | |
| 27 et dereliquit post se de semine suo gentis stultitiam | |
| 28 et imminutum prudentia, Roboam, qui avertit gentem consilio suo. | |
| 29 Et Ieroboam filius Nabat, qui peccare fecit Israel et dedit viam peccandi Ephraim; et plurima redundaverunt peccata ipsorum valde, | |
| 30 ita ut expelleret illos a terra sua. | |
| 31 Et exquisierunt omnes nequitias, usque dum perveniret super illos vindicta. |