Mądrość Syracha 47

Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
1Po nim powstał Natan, aby być prorokiem za dni Dawida.2Jak tłuszcz się oddziela od ofiar dziękczynnych, tak Dawid - od synów Izraela.3Z lwami igrał jakby z koźlętami i z niedźwiedziami jak z jagniętami owiec.4Czyż w młodości swej nie zabił olbrzyma i nie usunął hańby ludu, gdy podniósł rękę i kamieniem z procy obalił pychę Goliata?5Wezwał bowiem Pana Najwyższego, który dał prawicy jego taką siłę, że zgładził człowieka potężnego w walce i wywyższył moc swego ludu.6Tak wysławiano go po dziesięć tysięcy razy i wychwalano z powodu błogosławieństw Pana, przynosząc mu koronę chwały.7Albowiem starł nieprzyjaciół znajdujących się wokół, zniszczył wrogich Filistynów i złamał ich moc aż do dnia dzisiejszego.8Każdym swym czynem oddał chwałę Świętemu i Najwyższemu; słowami uwielbienia z całego serca swego śpiewał hymny i umiłował Tego, który go stworzył.9Postawił przed ołtarzem śpiewających psalmy i mile płynął dźwięk ich głosów;10świętom nadał przepych i upiększył doskonale uroczystości, aby wychwalano święte imię Pana i by przybytek już od rana rozbrzmiewał echem.11Pan darował mu grzechy, moc jego podniósł na wieki, zawarł z nim przymierze królewskie i dał tron chwały w Izraelu.12Po nim nastał syn rozumny, który dzięki niemu mógł mieszkać bezpiecznie.13Salomon królował w czasie spokojnym, Bóg dał mu wokoło pokój, aby postawił dom Jego imieniu i przygotował przybytek na wieki.14Jakże byłeś mądry w swojej młodości i napełniony rozumem, jakby rzeką!15Dusza twa okryła ziemię i zasypałeś ją zagadkowymi przypowieściami.16Do odległych wysp doszło twe imię, przez swój pokój byłeś umiłowany;17z powodu hymnów, przysłów, przypowieści i odpowiedzi podziwiały cię kraje.18W imię Pana Boga, który jest nazwany Bogiem Izraela, nazbierałeś złota jak cyny i jak ołowiu nagromadziłeś srebra.19Niestety, kobietom wydałeś swe lędźwie i wyuzdaniu oddałeś władzę nad swym ciałem.20Splamiłeś swą chwałę, zhańbiłeś swoje potomstwo, sprowadzając gniew na dzieci i napełniając je smutkiem z powodu twojej głupoty:21ponieważ powstała podwójna władza najwyższa i z Efraima poczęło się zbuntowane królestwo.22Pan jednak nie pozbawił go miłosierdzia swego i nie cofnął żadnego słowa ani nie odmówił wybranemu swemu potomka, i nie zatracił potomstwa tego, który Go umiłował; Jakubowi zostawił Resztę, a korzeń z niej Dawidowi.23Salomon spoczął z przodkami swymi i pozostawił po sobie potomka, najgłupszego z ludu i pozbawionego rozumu, Roboama, który swym zamysłem wywołał odstępstwo narodu.24Jeroboam, syn Nebata, sprawił, że Izrael zgrzeszył i wprowadził Efraima na drogę grzechu, a grzechy ich tak bardzo się mnożyły, że wypędziły ich z własnej ziemi.25Oddawali się wszelkim niegodziwościom, aż przyszła na nich pomsta.