Сирах 20
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Bibbia Vulgata Clementina |
|---|---|
| 1 Буває докір, та несвоєчасний; буває й мовчазний, але розумний. | 1 Quam bonum est arguere, quam irasci, et confitentem in oratione non prohibere ! |
| 2 Ліпше зганити, аніж нагніватись. | 2 Concupiscentia spadonis devirginabit juvenculam : |
| 3 Хто признається, той втрати уникне. | 3 sic qui facit per vim judicium iniquum. |
| 4 Що скопець, який силкується дівицю вінця позбавити, так і той, хто силою заводить правосуддя. | 4 Quam bonum est correptum manifestare p?nitentiam ! sic enim effugies voluntarium peccatum. |
| 5 Не одного мовчазного вважають за мудрого, а багатомовного раз-у-раз ненавидять. | 5 Est tacens qui invenitur sapiens : et est odibilis qui procax est ad loquendum. |
| 6 Дехто мовчить, бо не має відповіді; а інший мовчить, бо знає свою пору. | 6 Est tacens non habens sensum loquelæ : et est tacens sciens tempus aptum. |
| 7 Мудрий мовчить до слушного часу, а балакун і безглуздий — не вважають на пору. | 7 Homo sapiens tacebit usque ad tempus : lascivus autem et imprudens non servabunt tempus. |
| 8 Хто цокотить занадто, той врешті обридне; хто накидується, той знавісніє. | 8 Qui multis utitur verbis lædet animam suam : et qui potestatem sibi sumit injuste, odietur. |
| 9 Часом у злиднях пощастить людині, а часом і знахідка — немов утрата. | 9 Est processio in malis viro indisciplinato, et est inventio in detrimentum. |
| 10 Буває гостинець, що для тебе безкорисний, а буває й гостинець, який віддає подвійно. | 10 Est datum quod non est utile, et est datum cujus retributio duplex. |
| 11 Буває, що з-за слави стається пониження, тоді як дехто підносить голову й у злиднях. | 11 Est propter gloriam minoratio, et est qui ab humilitate levabit caput. |
| 12 Дехто купує багато й ніби дешево, насправді ж платить за те аж усемеро. | 12 Est qui multa redimat modico pretio, et restituens ea in septuplum. |
| 13 Мудрий словами робить себе приємним, а в дурного й чемність іде намарно. | 13 Sapiens in verbis seipsum amabilem facit : gratiæ autem fatuorum effundentur. |
| 14 Гостинець дурня не дасть тобі користи, бо очі в нього жадібні за те взяти всемеро. | 14 Datus insipientis non erit utilis tibi : oculi enim illius septemplices sunt. |
| 15 Дає він мало, а дорікає багато, роззявляючи рота, немов той окличник; сьогодні позичить, а взавтра вже й домагається, — ну й осоружна ж отака людина! | 15 Exigua dabit, et multa improperabit : et apertio oris illius inflammatio est. |
| 16 Дурень твердить: «Нема в мене друзів, немає й вдячности за мої добродійства; | 16 Hodie f?neratur quis, et cras expetit : odibilis est homo hujusmodi. |
| 17 їдуни мого хліба — язики невдячні.» Як же часто й громадно сміються з нього! | 17 Fatuo non erit amicus, et non erit gratia bonis illius : |
| 18 Ліпше послизнутись на підлозі, аніж язиком; падіння лихих ось так зненацька й стається! | 18 qui enim edunt panem illius, falsæ linguæ sunt. Quoties et quanti irridebunt eum ! |
| 19 Осоружна людина, недоречна мова — ось таке завжди на устах невігласів. | 19 neque enim quod habendum erat directo sensu distribuit ; similiter et quod non erat habendum. |
| 20 З дурного уст приповідки не приймають, — він бо її не каже своєчасно! | 20 Lapsus falsæ linguæ quasi qui in pavimento cadens : sic casus malorum festinanter veniet. |
| 21 Декого стримує від гріхів убозтво, тож, спочиваючи, він не зазнає докорів сумління. | 21 Homo acharis quasi fabula vana, in ore indisciplinatorum assidua erit. |
| 22 Дехто сам собі погубитель із-за соромливости, з-за якогось дурня сам себе занапащує. | 22 Ex ore fatui reprobabitur parabola : non enim dicit illam in tempore suo. |
| 23 Дехто з-за соромливости пообіцяє щось другові, — а й зробить собі з нього даремно ворога. | 23 Est qui vetatur peccare præ inopia, et in requie sua stimulabitur. |
| 24 Брехня для людини — це ганебна пляма, вона — раз-у-раз на устах невігласів. | 24 Est qui perdet animam suam præ confusione, et ab imprudenti persona perdet eam : personæ autem acceptione perdet se. |
| 25 Ліпше злодій, ніж безнастанний брехун; а втім, вони обидва успадкують погибель. | 25 Est qui præ confusione promittit amico, et lucratus est eum inimicum gratis. |
| 26 Звичка до брехні — нечестя для чоловіка і ганьба при ньому довготривала. | 26 Opprobrium nequam in homine mendacium : et in ore indisciplinatorum assidue erit. |
| 27 Мудрий словами пошану до себе збуджує, розумний чоловік — вельможам довподоби. | 27 Potior fur quam assiduitas viri mendacis : perditionem autem ambo hæreditabunt. |
| 28 Хто землю обробляє, той урожай свій збільшить, і хто вельможам довподоби, тому простять несправедливість. | 28 Mores hominum mendacium sine honore, et confusio illorum cum ipsis sine intermissione. |
| 29 Гостинці й дарунки засліплюють очі мудрих і, як гнуздечка в роті, відводять набік докори. | 29 Sapiens in verbis producet seipsum, et homo prudens placebit magnatis. |
| 30 Схована мудрість і скарб незримий — яка з одного і другого користь? | 30 Qui operatur terram suam inaltabit acervum frugum, et qui operatur justitiam, ipse exaltabitur : qui vero placet magnatis effugiet iniquitatem. |
| 31 Ліпше чоловік, що глупоту свою ховає, аніж чоловік, що ховає свою мудрість. | 31 Xenia et dona excæcant oculos judicum, et quasi mutus, in ore avertit correptiones eorum. |
| 32 Sapientia absconsa, et thesaurus invisus, quæ utilitas in utrisque ? | |
| 33 Melior est qui celat insipientiam suam, quam homo qui abscondit sapientiam suam. |