SCRUTATIO

Sabato, 5 settembre 2026 - Santa Teresa di Calcutta (Agnes Gonxha Bojaxiu) ( Letture di oggi)

Giosuè ܝܫܘܥ ܒܪܢܘܢ 5


font
PeshittaBiblia Tysiąclecia
1 ܘܟܕ ܫܡܥܘ ܟܠܗܘܢ ܡ̈ܠܟܐ ܕܐܡܘܪ̈ܝܐ ܕܒܥܒܪܐ ܕܝܘܪܕܢܢ ܕܒܡܥܪܒܐ ܘܟܠܗܘܢ ܡ̈ܠܟܐ ܕܟܢܥܢ ܕܥܠ ܝܕ ܝܡܐ ܕܐܘܒܫ ܡܪܝܐ ܡ̈ܝܐ ܕܝܘܪܕܢܢ ܡܢ ܩܕܡ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܥܕܡܐ ܕܥܒܪܘ ܙܥ ܠܒܗܘܢ ܘܠܐ ܐܫܬܚܪܬ ܒܗܘܢ ܢܦܫܐ ܡܢ ܩܕܡ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ1 Gdy wszyscy królowie amoryccy, mieszkający za Jordanem w zachodniej krainie, i wszyscy królowie kananejscy, zamieszkali wzdłuż morza, usłyszeli, że Pan osuszył wody Jordanu przed Izraelitami, aż się przeprawili, zatrwożyło się ich serce i nie mieli już odwagi wobec Izraelitów.
2 ܒܗ ܒܙܒܢܐ ܗ̇ܘ ܐܡܪ ܡܪܝܐ ܠܝܫܘܥ ܥܒܕ ܠܟ ܣܦܣܪܐ ܕܛܪܢܐ ܘܗܦܘܟ ܓܙܘܪ ܐܢܘܢ ܠܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܬܢܝܢܘܬ2 W owym czasie rzekł Pan do Jozuego: Przygotuj sobie noże z krzemienia i ponownie dokonasz obrzezania Izraelitów.
3 ܘܥܒܕ ܠܗ ܝܫܘܥ ܣܦܣܪܐ ܕܛܪܢܐ ܘܓܙܪ ܐܢܘܢ ܠܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܬܢܝܢܘܬ ܒܪܡܬܐ ܕܥܘܪ̈ܠܐ3 Jozue przygotował sobie noże z krzemienia i obrzezał Izraelitów na pagórku Aralot.
4 ܘܗܠܝܢ ܐܢܘܢ ܕܓܙܪ ܝܫܘܥ ܠܟܠ ܝܠܕܐ ܕܥܡܐ ܕܢܦܩܘ ܡܢ ܡܨܪܝܢ ܕܟܪ̈ܐ ܡܛܘܠ ܕܟܠܗܘܢ ܓܒܪ̈ܐ ܥ̇ܒ̈ܕܝ ܩܪܒܐ ܡܝܬܘ ܒܡܕܒܪܐ ܒܐܘܪܚܐ ܟܕ ܢܦܩܘ ܡܢ ܡܨܪܝܢ4 A ta była przyczyna, dla której Jozue dokonał obrzezania. Wszyscy mężczyźni zdolni do noszenia broni, którzy wyszli z Egiptu, umarli na pustyni, w drodze po wyjściu z Egiptu.
5 ܡܛܠ ܕܓܙܝܪܝܢ ܗܘܘ ܟܠ ܥܡܐ ܕܢܦܩܘ ܘܟܠ ܥܡܐ ܕܐܬܝܠܕܘ ܒܡܕܒܪܐ ܒܐܘܪܚܐ ܟܕ ܢܦܩܘ ܡܢ ܡܨܪܝܢ ܠܐ ܓܙܪܘ5 Ci bowiem wszyscy z ludu, którzy wyszli, byli obrzezani; natomiast ci z ludu, którzy się urodzili na pustyni w drodze po wyjściu z Egiptu, nie byli obrzezani.
6 ܡܛܠ ܕܐܪܒܥܝܢ ܫܢ̈ܝܢ ܗܠܟܘ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܒܡܕܒܪܐ ܥܕܡܐ ܕܣܦܘ ܟܠܗ ܥܡܐ ܕܓܒܪ̈ܐ ܥ̇ܒ̈ܕܝ ܩܪܒܐ ܕܢܦܩܘ ܡܢ ܡܨܪܝܢ ܥܠ ܕܠܐ ܫܡܥܘ ܒܩܠܗ ܕܡܪܝܐ ܐܠܗܗܘܢ ܘܐܝܡܐ ܠܗܘܢ ܡܪܝܐ ܕܠܐ ܢܚܘܐ ܐܢܘܢ ܐܪܥܐ ܕܐܝܡܐ ܠܐ̈ܒܗܝܗܘܢ ܠܡܬܠ ܠܗܘܢ ܐܪܥܐ ܕܡܪܕܝܐ ܚܠܒܐ ܘܕܒܫܐ6 Czterdzieści bowiem lat Izraelici błąkali się po pustyni, póki cały naród nie wymarł, mianowicie mężczyźni zdolni do noszenia broni, którzy z Egiptu wyszli, ponieważ nie słuchali głosu Pana. Im bowiem Pan poprzysiągł, że nie pozwoli im ujrzeć tej ziemi, którą poprzysiągł ich przodkom; że da nam ziemię opływającą w mleko i miód.
7 ܘܠܒܢ̈ܝܗܘܢ ܕܗܘܘ ܡܢ ܒܬܪܗܘܢ ܠܗܘܢ ܓܙܪ ܝܫܘܥ ܡܛܠ ܕܥܘܪܠܝܢ ܗܘܘ ܘܠܐ ܓܙܝܪܝܢ ܗܘܘ7 Na ich miejsce wzbudził ich synów i tych Jozue obrzezał. Nie byli oni obrzezani, w drodze bowiem ich nie obrzezano.
8 ܘܟܕ ܓܡܪܘ ܟܠܗ ܥܡܐ ܠܡܬܓܙܪܘ ܐܝܬܒܘ ܒܕܘܟܝ̈ܬܗܘܢ ܒܡܫܪܝܬܐ ܥܕܡܐ ܕܐܬܐܣܝܘ8 Gdy więc dokonano obrzezania całego narodu, pozostali oni, odpoczywając w obozie aż do wyzdrowienia.
9 ܘܐܡܪ ܡܪܝܐ ܠܝܫܘܥ ܝܘܡܢܐ ܐܥ̇ܒܪܬ ܚܣܕܐ ܕܡܨܪ̈ܝܐ ܡܢܟܘܢ ܘܩܪܐ ܫܡܗ ܕܐܬܪܐ ܗ̇ܘ ܓܠܓܠܐ ܥܕܡܐ ܠܝܘܡܢܐ9 I rzekł Pan do Jozuego: Dziś zrzuciłem z was hańbę egipską. Miejsce to nazwano Gilgal aż do dnia dzisiejszego.
10 ܘܫܪܘ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܒܓܠܓܠܐ ܘܥܒܕܘ ܦܨܚܐ ܒܐܪܒܥܣܪܐ ܒܝܪܚܐ ܩܕܡܝܐ ܒܪܡܫܐ ܒܦܩܥܬܐ ܕܐܝܪܝܚܘ10 Rozłożyli się obozem Izraelici w Gilgal i tam obchodzili Paschę czternastego dnia miesiąca wieczorem, na stepach Jerycha.
11 ܘܐܟܠܘ ܡܢ ܥܒܘܪܐ ܕܐܪܥܐ ܡܢ ܒܬܪ ܦܨܚܐ ܦܛܝܪܐ ܘܩ̈ܠܝܬܐ ܐܟܠܘ ܒܗ ܒܝܘܡܐ ܗܢܐ11 Następnego dnia Paschy jedli z plonu tej krainy, chleby przaśne i ziarna prażone tego samego dnia.
12 ܘܐܫܬܩܠ ܡܢܢܐ ܡܢ ܒܬܪ ܝܘܡܐ ܟܕ ܐܟܠܘ ܡܢ ܥܒܘܪܐ ܕܐܪܥܐ ܘܠܐ ܗܘܐ ܬܘܒ ܡܢܢܐ ܠܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܘܐܟܠܘ ܡܢ ܥܠܠܬܗ̇ ܕܐܪܥܐ ܕܟܢܥܢ ܒܗ̇ ܒܫܢܬܐ ܗ̇ܝ12 Manna ustała następnego dnia gdy zaczęli jeść plon tej ziemi. Nie mieli już więcej Izraelici manny, lecz żywili się tego roku z plonów ziemi Kanaan.
13 ܘܟܕ ܗܘܐ ܝܫܘܥ ܒܦܩܥܬܐ ܕܐܝܪܝܚܘ ܐܪܝܡ ܥܝܢ̈ܘܗܝ ܘܚܙܐ ܓܒܪܐ ܚܕ ܩ̇ܐܡ ܠܩܘܒܠܗ ܘܣܝܦܗ ܫܡܝܛ ܘܐܚܝܕ ܒܐܝܕܗ ܘܐܙܠ ܝܫܘܥ ܠܘܬܗ ܘܐܡܪ ܠܗ ܡܢܢ ܐܢܬ ܐܘ ܡܢ ܒ̈ܥܠܕܒܒܝܢ13 Gdy Jozue przebywał blisko Jerycha, podniósł oczy i ujrzał przed sobą męża z mieczem dobytym w ręku. Jozue podszedł do niego i rzekł: Czy jesteś po naszej stronie, czy też po stronie naszych wrogów?
14 ܐ̇ܡܪ ܠܗ ܐܢܐ ܪܒ ܚܝ̈ܠܘܬܗ ܐܢܐ ܕܡܪܝܐ ܘܗܫܐ ܐܬܝ̇ܬ ܘܢܦܠ ܝܫܘܥ ܥܠ ܐ̈ܦܘܗܝ ܥܠ ܐܪܥܐ ܘܣܓܕ ܘܐܡܪ ܡܢܐ ܐ̇ܡܪ ܡܪܝ ܠܥܒܕܗ14 A on odpowiedział: Nie, gdyż jestem wodzem zastępów Pańskich i właśnie przybyłem. Wtedy Jozue upadł twarzą na ziemię, oddał mu pokłon i rzekł do niego: Co rozkazuje mój pan swemu słudze?
15 ܘܐܡܪ ܪܒ ܚܝ̈ܠܘܬܗ ܕܡܪܝܐ ܠܝܫܘܥ ܫܪܝ ܡܣ̈ܢܝܟ ܡܢ ܪ̈ܓܠܝܟ ܡܛܠ ܕܕܘܟܬܐ ܕܩ̇ܐܡ ܐܢܬ ܒܗ̇ ܩܕܝܫܐ ܗܝ ܘܥܒܕ ܝܫܘܥ ܗܟܢܐ15 Na to rzekł wódz zastępów Pańskich do Jozuego: Zdejm obuwie z nóg twoich, albowiem miejsce, na którym stoisz, jest święte. I Jozue tak uczynił.