| 1 ܘܗܘܬ ܥܠܝ ܐܝܕܗ ܕܡܪܝܐ ܘܐܦܩܢܝ ܒܪܘܚܗ ܡܪܝܐ ܘܐܫܪܝܢܝ ܒܦܩܥܬܐ ܘܡܠܝܐ ܗܘܬ ܓܪ̈ܡܐ | 1 Potem spoczęła na mnie ręka Pana, i wyprowadził mnie On w duchu na zewnątrz, i postawił mnie pośród doliny. Była ona pełna kości. |
| 2 ܘܐܥܒܪܢܝ ܥܠܝܗܘܢ ܚܕܪ̈ܝܗܘܢ ܘܚܙ̇ܝܬ ܕܣܓܝܐܝܢ ܛܒ ܒܦܩܥܬܐ ܘܛܒ ܝܒܝܫܝܢ | 2 I polecił mi, abym przeszedł dokoła nich, i oto było ich na obszarze doliny bardzo wiele. Były one zupełnie wyschłe. |
| 3 ܘܐܡܪ ܠܝ ܒܪܢܫܐ ܚܐ̇ܝܢ ܓܪ̈ܡܐ ܗܠܝܢ ܘܐܡ̇ܪܬ ܐܢܬ ܗܘ ܝܕܥ̇ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ | 3 I rzekł do mnie: Synu człowieczy, czy kości te powrócą znowu do życia? Odpowiedziałem: Panie Boże, Ty to wiesz. |
| 4 ܘܐܡܪ ܠܝ ܐܬܢܒܐ ܥܠ ܓܪ̈ܡܐ ܗܠܝܢ ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܓܪ̈ܡܐ ܝܒܝܫ̈ܐ ܫܡܥܘ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ | 4 Wtedy rzekł On do mnie: Prorokuj nad tymi kośćmi i mów do nich: Wyschłe kości, słuchajcie słowa Pana! |
| 5 ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܠܓܪ̈ܡܐ ܗܠܝܢ ܗܐ ܐܢܐ ܡܥܠ ܐܢܐ ܒܟܘܢ ܪܘܚܐ ܘܬܚܘܢ | 5 Tak mówi Pan Bóg: Oto Ja wam daję ducha po to, abyście się stały żywe. |
| 6 ܘܐܬܠ ܥܠܝܟܘܢ ܓܝ̈ܕܐ ܘܐܣܩ ܥܠܝܟܘܢ ܒܣܪܐ ܘܐܩܪܘܡ ܥܠܝܟܘܢ ܡܫܟܐ ܘܐܬܠ ܒܟܘܢ ܪܘܚܐ ܘܬܚܘܢ ܘܬܕܥܘܢ ܕܐܢܐ ܐܢܐ ܡܪܝܐ | 6 Chcę was otoczyć ścięgnami i sprawić, byście obrosły ciałem, i przybrać was w skórę, i dać wam ducha po to, abyście ożyły i poznały, że Ja jestem Pan. |
| 7 ܘܐܬܢܒܝ̇ܬ ܐܝܟ ܕܦܩܕܢܝ ܘܟܕ ܐܬܢܒܝ̇ܬ ܗܘܐ ܩܠܐ ܘܙܘܥܐ ܘܩܪܒܘ ܓܪ̈ܡܐ ܓܪܡܐ ܠܘܬ ܫܪܝܬܗ | 7 I prorokowałem, jak mi było polecone, a gdym prorokował, oto powstał szum i trzask, i kości jedna po drugiej zbliżały się do siebie. |
| 8 ܘܚܙ̇ܝܬ ܕܣܠܩ ܥܠܝܗܘܢ ܓܝ̈ܕܐ ܘܒܣܪܐ ܘܐܬܩܪܡ ܥܠܝܗܘܢ ܡܫܟܐ ܡܢ ܠܥܠ ܘܪܘܚܐ ܠܝܬ ܗܘܬ ܒܗܘܢ | 8 I patrzyłem, a oto powróciły ścięgna i wyrosło ciało, a skóra pokryła je z wierzchu, ale jeszcze nie było w nich ducha. |
| 9 ܘܐܡܪ ܠܝ ܐܬܢܒܐ ܥܠ ܪܘܚܐ ܐܬܢܒܐ ܒܪܢܫܐ ܘܐܡܪ ܠܪܘܚܐ ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܬܝ ܪܘܚܐ ܡܢ ܐܪ̈ܒܥ ܪ̈ܘܚܐ ܘܦܘܚܝ ܒܗܠܝܢ ܩ̈ܛܝܠܐ ܘܢܚܘܢ | 9 I powiedział On do mnie: Prorokuj do ducha, prorokuj, o synu człowieczy, i mów do ducha: Tak powiada Pan Bóg: Z czterech wiatrów przybądź, duchu, i powiej po tych pobitych, aby ożyli. |
| 10 ܘܐܬܢܒܝ̇ܬ ܐܝܟ ܕܦܩܕܢܝ ܘܥܠܬ ܒܗܘܢ ܪܘܚܐ ܘܚܝܘ ܘܩܡܘ ܥܠ ܪ̈ܓܠܝܗܘܢ ܚܝܠܐ ܕܛܒ ܣܓܝ | 10 Wtedy prorokowałem tak, jak mi nakazał, i duch wstąpił w nich, a ożyli i stanęli na nogach - wojsko bardzo, bardzo wielkie. |
| 11 ܘܐܡܪ ܠܝ ܒܪܢܫܐ ܗܠܝܢ ܓܪ̈ܡܐ ܟܠܗܘܢ ܕܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܐܢܘܢ ܕܐܡ̇ܪܝܢ ܗܘܘ ܝܒܫܘ ܓܪ̈ܡܝܢ ܘܐܒܕ ܣܒܪܢ ܘܒܛܠܢ ܠܢ | 11 I rzekł do mnie: Synu człowieczy, kości te to cały dom Izraela. Oto mówią oni: Wyschły kości nasze, minęła nadzieja nasza, już po nas. |
| 12 ܡܛܠ ܗܢܐ ܐܬܢܒܐ ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܗܐ ܦܬ̇ܚ ܐܢܐ ܩܒܪ̈ܝܟܘܢ ܘܡܣܩ ܐܢܐ ܠܟܘܢ ܡܢ ܩܒܪ̈ܝܟܘܢ ܘܡܝܬܐ ܐܢܐ ܠܟܘܢ ܠܐܪܥܐ ܕܐܝܣܪܝܠ | 12 Dlatego prorokuj i mów do nich: Tak mówi Pan Bóg: Oto otwieram wasze groby i wydobywam was z grobów, ludu mój, i wiodę was do kraju Izraela, |
| 13 ܘܬܕܥܘܢ ܕܐܢܐ ܐܢܐ ܡܪܝܐ ܡܐ ܕܦܬ̇ܚܬ ܩܒܪ̈ܝܟܘܢ ܘܡܐ ܕܐܣܩ̇ܬܟܘܢ ܡܢ ܩܒܪ̈ܝܟܘܢ | 13 i poznacie, że Ja jestem Pan, gdy wasze groby otworzę i z grobów was wydobędę, ludu mój. |
| 14 ܐܬܠ ܪܘܚܝ ܒܟܘܢ ܘܬܚܘܢ ܘܐܫܒܘܩܟܘܢ ܒܐܪܥܟܘܢ ܘܬܕܥܘܢ ܕܐܢܐ ܐܢܐ ܡܪܝܐ ܐܡ̇ܪܬ ܘܥܒ̇ܕ ܐܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ | 14 Udzielę wam mego ducha po to, byście ożyli, i powiodę was do kraju waszego, i poznacie, że Ja, Pan, to powiedziałem i wykonam - wyrocznia Pana Boga. |
| 15 ܘܗܘܐ ܥܠܝ ܦܬܓܡܗ ܕܡܪܝܐ ܠܡܐܡܪ | 15 Pan skierował do mie te słowa: |
| 16 ܐܢܬ ܕܝܢ ܒܪ ܐܢܫܐ ܣܒ ܠܟ ܩܝܣܐ ܚܕ ܘܟܬܘܒ ܥܠܘܗܝ ܝܗܘܕܐ ܘܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܐܝܠ ܚܒܪ̈ܘܗܝ ܘܣܒ ܩܝܣܐ ܐܚܪܢܐ ܘܟܬܘܒ ܥܠܘܗܝ ܝܘܣܦ ܒܩܝܣܐ ܕܐܦܪܝܡ ܘܟܠܗܘܢ ܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܚܒܪ̈ܘܗܝ | 16 Synu człowieczy, weź sobie kawałek drewna i napisz na nim: Juda i Izraelici jego sprzymierzeńcami. Potem weź sobie inny kawałek drewna i napisz na nim: Józef, drewno Efraima i cały dom Izraela jego sprzymierzeńcami. |
| 17 ܘܩܪܒ ܐܢܘܢ ܚܕ ܠܘܬ ܚܕ ܘܢܗܘܘܢ ܚܕ ܩܝܣ ܒܐܝܕܟ | 17 Złącz je z sobą jedno z drugim w jeden kawałek drewna, tak by w ręku twoim stanowiły jedną całość. |
| 18 ܘܐܢ ܐܡܪܘ ܠܟ ܒ̈ܢܝ ܥܡܟ ܚܘܢ ܡܢܐ ܐ̈ܢܝܢ ܗܠܝܢ | 18 A jeśli potem mówić będą do ciebie rodacy: Czyż nam nie powiesz, co przez to masz na myśli? |
| 19 ܐܡܪ ܠܗܘܢ ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܗܐ ܢܣ̇ܒ ܐܢܐ ܩܝܣܐ ܕܝܘܣܦ ܕܒܐܝܕܗ ܕܐܦܪܝܡ ܘܫ̈ܒܛܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܚܒܪ̈ܘܗܝ ܘܐܬܠ ܐܢܘܢ ܥܡ ܩܝܣܐ ܕܝܗܘܕܐ ܘܐܥܒܕ ܐܢܘܢ ܚܕ ܩܝܣ ܘܢܗܘܘܢ ܚܕ ܒܐܝܕܝ | 19 Wtedy powiedz im: Tak mówi Pan Bóg: Oto biorę drewno Józefa, które jest w ręce Efraima oraz plemion Izraela, jego sprzymierzeńców, i przykładam je do drewna Judy, i czynię je jednym drewnem po to, by w ręku moim byli jedno. |
| 20 ܘܩܝܣ̈ܐ ܕܟܬ̇ܒ ܐܢܬ ܥܠܝܗܘܢ ܐܚܘܕ ܐܢܘܢ ܒܐܝܕܟ ܠܥܢܝ̈ܗܘܢ | 20 A drewna, na których będziesz pisał, będą przed ich oczami w twym ręku. |
| 21 ܘܐܡܪ ܠܗܘܢ ܗܟܢܐ ܐܡ̇ܪ ܡܪܐ ܡܪ̈ܘܬܐ ܗܐ ܢܣ̇ܒ ܐܢܐ ܠܒܢ̈ܝ ܐܝܣܪܝܠ ܡܢ ܒܝܢܬ ܥܡ̈ܡܐ ܕܐܙܠܘ ܠܘܬܗܘܢ ܘܐܟܢܫ ܐܢܘܢ ܘܐܝܬܐ ܐܢܘܢ ܠܐܪܥܗܘܢ | 21 Wtedy powiedz do nich: Tak mówi Pan Bóg: Oto wybieram Izraelitów spośród ludów, do których pociągnęli, i zbieram ich ze wszystkich stron, i prowadzę ich do ich kraju. |
| 22 ܘܐܥܒܕ ܐܢܘܢ ܥܡܐ ܚܕ ܒܐܪܥܐ ܒܛܘܪ̈ܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܘܚܕ ܡܠܟܐ ܢܗܘܐ ܠܟܠܗܘܢ ܘܬܘܒ ܠܐ ܢܗܘܘܢ ܬܪ̈ܝܢ ܥܡ̈ܡܝܢ ܘܬܘܒ ܠܐ ܢܬܦܠܓܘܢ ܠܬܪ̈ܬܝܢ ܡ̈ܠܟܘܢ | 22 I uczynię ich jednym ludem w kraju, na górach Izraela, i jeden król będzie nimi wszystkimi rządził, i już nie będą tworzyć dwóch narodów, i już nie będą podzieleni na dwa królestwa. |
| 23 ܘܬܘܒ ܠܐ ܢܬܛܢܦܘܢ ܒܦܬܟܪ̈ܝܗܘܢ ܘܒ̈ܛܢܦܘܬܗܘܢ ܘܒܟܠܗ ܥܘ̣ܠܗܘܢ ܘܐܦܪܘܩ ܐܢܘܢ ܡܢ ܟܠܗ ܒܝܬ ܡܥܡܪܗܘܢ ܕܚܛܘ ܒܗ ܘܐܕܟܐ ܐܢܘܢ ܘܢܗܘܘܢ ܠܝ ܥܡܐ ܘܐܢܐ ܐܗܘܐ ܠܗܘܢ ܐܠܗܐ | 23 I już nie będą się kalać swymi bożkami i wstrętnymi kultami, i wszelkimi odstępstwami. Uwolnię ich od wszystkich ich wiarołomstw, którymi zgrzeszyli, oczyszczę ich i będą moim ludem, Ja zaś będę ich Bogiem. |
| 24 ܘܥܒ̣ܕܝ ܕܘܝܕ ܢܡܠܟ ܥܠܝܗܘܢ ܘܪܥܝ̇ܐ ܚܕ ܢܗܘܐ ܠܟܠܗܘܢ ܘܒܕܝܢ̈ܝ ܢܗܠܟܘܢ ܘܦܘܩ̈ܕܢܝ ܢܛܪܘܢ ܘܢܥܒܕܘܢ ܐܢܘܢ | 24 Sługa mój, Dawid, będzie królem nad nimi i wszyscy oni będą mieć jedynego Pasterza, i żyć będą według moich praw, i moje przykazania zachowywać będą i wypełniać. |
| 25 ܘܢܬܒܘܢ ܒܐܪܥܐ ܕܝܗ̇ܒܬ ܠܥܒܕܝ ܝܥܩܘܒ ܕܝܬܒܘ ܒܗ̇ ܐ̈ܒܗܝܗܘܢ ܘܢܬܒܘܢ ܒܗ̇ ܗܢܘܢ ܘܒ̈ܢܝܗܘܢ ܘܒܢ̈ܝ ܒ̈ܢܝܗܘܢ ܠܥܠܡ ܘܕܘܝܕ ܥܒ̣ܕܝ ܢܗܘܐ ܠܗܘܢ ܡܕܒܪܢܐ ܠܥܠܡ | 25 Będą mieszkali w kraju, który dałem słudze mojemu, Jakubowi, w którym mieszkali wasi przodkowie. Mieszkać w nim będą, oni i synowie, i wnuki ich na zawsze, a mój sługa, Dawid, będzie na zawsze ich władcą. |
| 26 ܘܐܩܝܡ ܠܗܘܢ ܩܝܡܐ ܕܫܠܡܐ ܘܩܝܡܐ ܕܥܠܡ ܢܗܘܐ ܥܡܗܘܢ ܘܐܣܓܐ ܐܢܘܢ ܘܐܬܠ ܡܩܕܫܝ ܒܝܢܬܗܘܢ ܠܥܠܡ | 26 I zawrę z nimi przymierze pokoju: będzie to wiekuiste przymierze z nimi. Założę ich i rozmnożę, a mój przybytek pośród nich umieszczę na stałe. |
| 27 ܘܢܗܘܐ ܒܝܬ ܡܫܪܝ ܒܗܘܢ ܘܗܢܘܢ ܢܗܘܘܢ ܠܝ ܥܡܐ | 27 Mieszkanie moje będzie pośród nich, a Ja będę ich Bogiem, oni zaś będą moim ludem. |
| 28 ܘܢܕܥܘܢ ܥܡ̈ܡܐ ܕܐܢܐ ܐܢܐ ܡܪܝܐ ܕܡܩܕܫ ܐܢܐ ܠܐܝܣܪܝܠ ܡܐ ܕܗܘܐ ܒܗܘܢ ܡܩܕܫܝ ܠܥܠܡ | 28 Ludy zaś pogańskie poznają, że Ja jestem Pan, który uświęca Izraela, gdy mój przybytek będzie wśród nich na zawsze. |
