| 1 ܘܒܠܠܝܐ ܗ̇ܘ ܦܪ̣ܕܬ ܫܢܬܗ ܕܡ̇ܠܟܐ܆ ܘܐܡ̣ܪ ܠܡܥܠܘ ܣ̣ܦܪ ܥܘܗ̈ܕܢܐ ܕܡ̣̈ܠܐ ܕܝܘܡ̈ܬܐ. ܘܗܘܘ ܩ̇ܪܝܢ ܩܕܡ ܡ̇ܠܟܐ. | 1 ο δε κυριος απεστησεν τον υπνον απο του βασιλεως την νυκτα εκεινην και ειπεν τω διδασκαλω αυτου εισφερειν γραμματα μνημοσυνα των ημερων αναγινωσκειν αυτω |
| 2 ܘܐܫܬܟܚ ܕܟܬܝܒ܆ ܕܚ̇ܘܝ ܡܘܪܕܟܝ ܥܠ ܒܓܬܢ ܘܬܪܫ. ܬܪ̈ܝܢ ܡܗ̈ܝܡܢܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܢ̇ܛܪ̈ܝ ܬܪܥܐ܆ ܕܒܥܘ ܕܢܘܫܛܘܢ ܐܝ̈ܕܝܗܘܢ ܥܠ ܡ̇ܠܟܐ ܐܚܫܝܪܝܫ. ܀ | 2 ευρεν δε τα γραμματα τα γραφεντα περι μαρδοχαιου ως απηγγειλεν τω βασιλει περι των δυο ευνουχων του βασιλεως εν τω φυλασσειν αυτους και ζητησαι επιβαλειν τας χειρας αρταξερξη |
| 3 ܘܐܡ̣ܪ ܡ̇ܠܟܐ. ܡܢܐ ܐܬܥܒܕ ܐܝܩܪܐ ܘܪܒܘܬܐ ܠܡܘܪܕܟܝ ܥܠ ܗܕܐ ܐܡ̇ܪܝܢ ܠܗ ܥܠܝܡ̈ܘܗܝ ܠܡ̇ܠܟܐ ܘܡܫ̈ܡܫܢܘܗܝ. ܠܐ ܐܬܥܒܕ ܠܗ ܡܕܡ ܀ | 3 ειπεν δε ο βασιλευς τινα δοξαν η χαριν εποιησαμεν τω μαρδοχαιω και ειπαν οι διακονοι του βασιλεως ουκ εποιησας αυτω ουδεν |
| 4 ܘܐܡ̣ܪ ܡ̇ܠܟܐ ܡܢܘ ܒܕܪܬܐ. ܘܗܡܢ ܐܬ̣ܐ ܠܒܝܬ ܡ̇ܠܟܐ ܠܕܪܬܐ ܒܪܝܬܐ܇ ܕܢܐܡܪ ܠܡ̇ܠܟܐ ܕܢܬ̣ܠܐ ܠܡܘܪܕܟܝ. ܥܠ ܩܝܣܐ ܕܬܩܢ ܠܗ. | 4 εν δε τω πυνθανεσθαι τον βασιλεα περι της ευνοιας μαρδοχαιου ιδου αμαν εν τη αυλη ειπεν δε ο βασιλευς τις εν τη αυλη ο δε αμαν εισηλθεν ειπειν τω βασιλει κρεμασαι τον μαρδοχαιον επι τω ξυλω ω ητοιμασεν |
| 5 ܐܡ̇ܪܝܢ ܠܗ ܥܠܝܡ̈ܘܗܝ ܠܡ̇ܠܟܐ. ܗܐ ܗܡܢ ܩܐ̇ܡ ܒܕܪܬܐ. ܘܐܡ̣ܪ ܡ̇ܠܟܐ ܢ̇ܥܘܠ. | 5 και ειπαν οι διακονοι του βασιλεως ιδου αμαν εστηκεν εν τη αυλη και ειπεν ο βασιλευς καλεσατε αυτον |
| 6 ܘܥܠ ܗ̇ܡܢ̣ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ ܡ̇ܠܟܐ. ܡܢܐ ܘ̇ܠܐ ܠܡܥܒܕ ܠܓܒܪܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܨ̇ܒܐ ܒܐܝܩܪܗ. ܘܐܡ̣ܪ ܗܡܢ ܒܠܒܗ. ܠܡܢ̣ܘ ܨ̇ܒܐ ܡ̇ܠܟܐ ܠܡܥܒܕ ܐܝܩܪܐ ܝܬܝܪ ܡܢ ܕܠܝ. | 6 ειπεν δε ο βασιλευς τω αμαν τι ποιησω τω ανθρωπω ον εγω θελω δοξασαι ειπεν δε εν εαυτω αμαν τινα θελει ο βασιλευς δοξασαι ει μη εμε |
| 7 ܘܐܡ̣ܪ ܗܡܢ ܠܡܠܟܐ. ܠܓܒܪܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܨ̇ܒܐ ܒܐܝܩܪܗ܆ | 7 ειπεν δε προς τον βασιλεα ανθρωπον ον ο βασιλευς θελει δοξασαι |
| 8 ܢܝܬܘܢ ܠܒܘܫܐ ܕܡܠܟܘܬܐ ܕܠܒ̇ܫ ܡܠܟܐ܆ ܘܣܘܣܝܐ ܕܪܟ̇ܒ ܥܠܘܗܝ ܡ̇ܠܟܐ܆ ܟܕ ܐܢܬ ܬܣܝܡ ܬܓܐ ܕܡܠܟܘܬܐ ܒܪܝܫܗ. | 8 ενεγκατωσαν οι παιδες του βασιλεως στολην βυσσινην ην ο βασιλευς περιβαλλεται και ιππον εφ' ον ο βασιλευς επιβαινει |
| 9 ܘܢܬܝܗܒ ܠܒܘܫܐ ܘܣܘܣܝܐ ܠܚܕ ܡܢ ܚܐܪ̈ܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܦܪ̈ܬܘܝܐ ܘܢܠܒܫܝܘܗܝ ܠܓܒܪܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܨ̇ܒܐ ܒܐܝܩܪܗ. ܘܢܪܟܒܘܢܗ ܥܠ ܣܘܣܝܐ. ܘܢܚܕܪܘܢܗ ܒܫܘ̈ܩܐ ܕܡܕܝܢܬܐ. ܘܢܩܪܘܢ ܩܕܡܘܗ̣ܝ. ܗܟܢܐ ܢܬܥܒܕ ܠܓܒܪܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܨ̇ܒܐ ܒܐܝܩܪܗ. | 9 και δοτω ενι των φιλων του βασιλεως των ενδοξων και στολισατω τον ανθρωπον ον ο βασιλευς αγαπα και αναβιβασατω αυτον επι τον ιππον και κηρυσσετω δια της πλατειας της πολεως λεγων ουτως εσται παντι ανθρωπω ον ο βασιλευς δοξαζει |
| 10 ܘܐܡ̣ܪ ܡ̇ܠܟܐ ܠܗܡܢ. ܒܥܓܠ ܣܒ̣ ܠܒܘܫܐ܆ ܘܕ̣ܒܪ ܣܘܣܝܐ ܐܝܟ ܕܐܡ̣ܪܬ. ܘܥ̣ܒܕ ܗܟܢܐ ܠܡܘܪܕܟܝ ܝܗܘܕܝܐ܇ ܕܝܬܒ ܒܬܪܥܐ ܕܡ̇ܠܟܐ. ܕܠܐ ܬ̇ܒܨܪ ܡܠܬܐ ܡܢ ܟܠܡܕܡ ܕܐܡ̣ܪܬ. | 10 ειπεν δε ο βασιλευς τω αμαν καθως ελαλησας ουτως ποιησον τω μαρδοχαιω τω ιουδαιω τω θεραπευοντι εν τη αυλη και μη παραπεσατω σου λογος ων ελαλησας |
| 11 ܘܢܣ̣ܒ ܗܡܢ ܠܒܘܫܐ. ܘܢܣ̣ܒ ܣܘܣܝܐ ܘܐܠܒܫܗ ܠܡܘܪܕܟܝ. ܘܐܟܪܟܗ ܒܫܘܩܐ ܕܡܕܝܢܬܐ. ܘܩ̣ܪܐ ܩܕܡܘܗܝ. ܗܟܢܐ ܢܬܥܒܕ ܠܓܒܪܐ ܕܡ̇ܠܟܐ ܨ̣ܒ̇ܐ ܒܐܝܩܪܗ. | 11 ελαβεν δε αμαν την στολην και τον ιππον και εστολισεν τον μαρδοχαιον και ανεβιβασεν αυτον επι τον ιππον και διηλθεν δια της πλατειας της πολεως και εκηρυσσεν λεγων ουτως εσται παντι ανθρωπω ον ο βασιλευς θελει δοξασαι |
| 12 ܘܐܬ̣ܐ ܡܘܪܕܟܝ ܠܬ̇ܪܥܐ ܕܡ̇ܠܟ̇ܐ. ܘܗܡܢ ܐ̣ܙܠ ܠܒܝܬܗ ܟܕ ܐܒܝܠ ܘܡ̇ܚܦܝ ܪ̣ܫܗ. | 12 επεστρεψεν δε ο μαρδοχαιος εις την αυλην αμαν δε υπεστρεψεν εις τα ιδια λυπουμενος κατα κεφαλης |
| 13 ܘܐܫܬܥܝ ܗܡܢ ܠܙܪܫ ܐܢܬܬܗ܆ ܟܠܡܕܡ ܕܓ̣ܕܫ ܠܗ. ܘܐܡ̇ܪܝܢ ܠܗ ܪ̈ܚ̇ܡܘܗܝ ܘܙܪܫ ܐܢܬܬܗ. ܐܢ ܡܢ ܙܪܥܐ ܗܘ ܕܝܗ̇ܘܕ̈ܝܐ ܡܘܪܕܟܝ̣. ܘܫܪܝܬ ܠܡܦܠ ܩܕܡܘܗܝ܆ ܠܐ ܡܨ̣ܐ ܐܢܬ ܚܝܠܗ. ܐܠܐ ܬܘܒ̣ ܢ̇ܦܠ ܐܢܬ ܩܕܡܘܗܝ. ܀ | 13 και διηγησατο αμαν τα συμβεβηκοτα αυτω ζωσαρα τη γυναικι αυτου και τοις φιλοις και ειπαν προς αυτον οι φιλοι και η γυνη ει εκ γενους ιουδαιων μαρδοχαιος ηρξαι ταπεινουσθαι ενωπιον αυτου πεσων πεση ου μη δυνη αυτον αμυνασθαι οτι θεος ζων μετ' αυτου |
| 14 ܘܥܕ ܗ̣ܘ ܡܡܠܠ ܥܡܗܘܢ܆ ܡ̇ܛܝܘ ܡܗ̈ܝܡܢܐ ܕܡ̇ܠܟܐ. ܘܣܪܗܒܘܗܝ ܠܗ ܡ̇ܢ ܠܡܫܬܝܐ ܕܥܒ̣ܕܬ ܐܣܬܝܪ. | 14 ετι αυτων λαλουντων παραγινονται οι ευνουχοι επισπευδοντες τον αμαν επι τον ποτον ον ητοιμασεν εσθηρ |
