| 1 Pamięć o Jozjaszu - to zmieszane kadzidło, przygotowane pracą tego, kto robi wonności; w ustach każdego jest słodka jak miód i jak muzyka na uczcie przy winie. | 1 μνημοσυνον ιωσιου εις συνθεσιν θυμιαματος εσκευασμενον εργω μυρεψου εν παντι στοματι ως μελι γλυκανθησεται και ως μουσικα εν συμποσιω οινου |
| 2 On osiągnął powodzenie w nawróceniu ludu i usunął obrzydliwość bezprawia. | 2 αυτος κατευθυνθη εν επιστροφη λαου και εξηρεν βδελυγματα ανομιας |
| 3 Kierował prosto do Pana swe serce, a w czasie bezprawia umocnił pobożność. | 3 κατευθυνεν προς κυριον την καρδιαν αυτου εν ημεραις ανομων κατισχυσεν την ευσεβειαν |
| 4 Oprócz Dawida, Ezechiasza i Jozjasza wszyscy dopuszczali się przestępstw, opuścili bowiem prawo Najwyższego. Królowie Judy zniknęli. | 4 παρεξ δαυιδ και εζεκιου και ιωσιου παντες πλημμελειαν επλημμελησαν κατελιπον γαρ τον νομον του υψιστου οι βασιλεις ιουδα εξελιπον |
| 5 Dali bowiem moc swoją innym i chwałę swoją narodowi obcemu, | 5 εδωκαν γαρ το κερας αυτων ετεροις και την δοξαν αυτων εθνει αλλοτριω |
| 6 który podpalił wybrane Miasto Przybytku i spustoszył jego ulice, | 6 ενεπυρισαν εκλεκτην πολιν αγιασματος και ηρημωσαν τας οδους αυτης |
| 7 według słów Jeremiasza. Skrzywdzili go bowiem, jego, który już w łonie matki był poświęcony na proroka, aby wyrywał, tracił i niszczył, jak również budował i sadził. | 7 εν χειρι ιερεμιου εκακωσαν γαρ αυτον και αυτος εν μητρα ηγιασθη προφητης εκριζουν και κακουν και απολλυειν ωσαυτως οικοδομειν και καταφυτευειν |
| 8 Ezechiel oglądał widzenie chwały, jakie okazał mu [Pan] na rydwanie cherubów. | 8 ιεζεκιηλ ος ειδεν ορασιν δοξης ην υπεδειξεν αυτω επι αρματος χερουβιν |
| 9 Wspominał On też o Hiobie, który trzymał się dróg sprawiedliwości. | 9 και γαρ εμνησθη των εχθρων εν ομβρω και αγαθωσαι τους ευθυνοντας οδους |
| 10 A kości dwunastu proroków niech wypuszczą pędy ze swego grobu, pocieszyli bowiem Jakuba i wybawili go niezawodną nadzieją. | 10 και των δωδεκα προφητων τα οστα αναθαλοι εκ του τοπου αυτων παρεκαλεσαν γαρ τον ιακωβ και ελυτρωσαντο αυτους εν πιστει ελπιδος |
| 11 Jakże sławić mamy Zorobabela, który jest jak sygnet na prawej ręce, | 11 πως μεγαλυνωμεν τον ζοροβαβελ και αυτος ως σφραγις επι δεξιας χειρος |
| 12 również i Jozuego, syna Josadaka, którzy za dni swoich zbudowali Dom - wznieśli święty Przybytek Panu, przeznaczony do wiecznej chwały. | 12 ουτως ιησους υιος ιωσεδεκ οι εν ημεραις αυτων ωκοδομησαν οικον και ανυψωσαν ναον αγιον κυριω ητοιμασμενον εις δοξαν αιωνος |
| 13 Pamięć o Nehemiaszu w wielkiej jest cenie! On nam podniósł mury rozwalone, postawił bramy i zasuwy i odnowił nasze domy. | 13 και νεεμιου επι πολυ το μνημοσυνον του εγειραντος ημιν τειχη πεπτωκοτα και στησαντος πυλας και μοχλους και ανεγειραντος τα οικοπεδα ημων |
| 14 Nie było drugiego spośród stworzonych na ziemi jak Henoch, on bowiem z ziemi został uniesiony. | 14 ουδεις εκτισθη επι της γης τοιουτος οιος ενωχ και γαρ αυτος ανελημφθη απο της γης |
| 15 Nie narodził się żaden mąż taki jak Józef, zwierzchnik braci, podpora ludu, którego zwłoki doznały takiej opieki. | 15 ουδε ως ιωσηφ εγεννηθη ανηρ ηγουμενος αδελφων στηριγμα λαου και τα οστα αυτου επεσκεπησαν |
| 16 Sem i Set cieszą się chwałą wśród ludzi, a ponad wszystkimi żyjącymi stworzeniami - Adam. | 16 σημ και σηθ εν ανθρωποις εδοξασθησαν και υπερ παν ζωον εν τη κτισει αδαμ |