Księga Psalmów 35

Torna indietro

Tysiąclecia	Pattloch Bibel
¹ Dawidowy. Wystąp, Panie, przeciw tym, co walczą ze mną, uderz na moich napastników!	¹ [Von David.] Bekämpfe, Herr, die mich bekämpfen, bekriege du, die mich bekriegen!
² Pochwyć tarczę i puklerz i powstań mi na pomoc.	² Ergreife Schild und Wehr! Erhebe dich, mir zu helfen!
³ Rzuć włócznią i toporem na moich prześladowców; powiedz mej duszy: Jam twoim zbawieniem.	³ Schwinge Spieß und Lanze wider meine Verfolger! Sprich zu meiner Seele: "Deine Rettung bin ich!"
⁴ Niech się zmieszają i niech się zawstydzą ci, co na życie me czyhają; niech się cofną zawstydzeni ci, którzy zamierzają mi szkodzić.	⁴ In Schande und Schimpf sollen fallen, die mir nach dem Leben trachten! Schmachvoll sollen rückwärts weichen, die mir Böses sinnen!
⁵ Niech będą jak plewy na wietrze, gdy będzie ich gnał anioł Pański.	⁵ Sie seien wie Spreu vor dem Wind, und der Engel des Herrn stoße sie!
⁶ Niech droga ich będzie ciemna i śliska, gdy anioł Pański będzie ich ścigał.	⁶ Ihr Weg sei finster und schlüpfrig, der Engel des Herrn jage sie!
⁷ Bez przyczyny bowiem zastawili na mnie sieć swoją, bez przyczyny dół kopią dla mnie.	⁷ Denn ohne Grund legten sie mir ihr Netz, gruben [grundlos] für mich eine Grube.
⁸ Niech przyjdzie na nich zagłada niespodziana, a sidło, które zastawili, niech ich pochwyci; niechaj sami wpadną w dół, który wykopali.	⁸ Einen solchen treffe unvermerkt das Verderben! Das Netz, das er legte, fange ihn selbst, in die Grube möge er stürzen!
⁹ A moja dusza będzie radować się w Panu, będzie się weselić z Jego ratunku.	⁹ Dann wird meine Seele jubeln im Herrn, frohlocken ob seiner Hilfe.
¹⁰ Wszystkie moje kości powiedzą: Któż, o Panie, podobny do Ciebie, który wyrywasz biedaka z mocy silniejszego, z mocy grabieżcy - [biedaka] i nędzarza.	¹⁰ Jedes Glied an mir wird rufen: "Herr, wer ist wie du? Du rettest den Schwachen vor dem Starken, den [Schwachen und] Armen vor seinem Räuber."
¹¹ Powstają fałszywi świadkowie, pytają o to, czego nie wiem.	¹¹ Ruchlose Zeugen treten auf, befragen mich über Dinge, wovon ich nichts weiß.
¹² Płacili mi złem za dobro, czyhali na moje życie.	¹² Sie vergelten mir Gutes mit Bösem, streben mir nach dem Leben.
¹³ A ja, gdy chorowali, wór przywdziewałem, umartwiałem się postem i moja modlitwa wracała do mojego łona,	¹³ Ich aber trug in ihrer Krankheit Trauerkleider, quälte mich selbst mit Fasten und sprach tief gebeugt mein Gebet vor mich hin.
¹⁴ jak po stracie przyjaciela czy brata. Chodziłem jak w żałobie po matce sczerniały i pochylony.	¹⁴ Als gelte es meinem Freund oder Bruder, so ging ich einher; wie in Trauer um die Mutter war ich betrübt und gebeugt.
¹⁵ Lecz kiedy się chwieję, z radością się zbiegają, przeciwko mnie się schodzą obcy, których nie znałem, szarpią mnie bez przerwy,	¹⁵ Sie jedoch sind erfreut über meinen Sturz und versammeln sich. Sie verbinden sich gegen mich und drängen heftig heran; ich aber ahnte nichts. Sie zerreißen mich und lassen nicht ab.
¹⁶ napastują i szydzą ze mnie, zgrzytając przeciw mnie zębami.	¹⁶ In Schlechtigkeit spotten sie dauernd, knirschen mit den Zähnen wider mich.
¹⁷ Jak długo, Panie, będziesz na to patrzeć? Wyrwij moje życie tym, co ryczą, lwom - moje jedyne dobro!	¹⁷ Herr, wie lange siehst du zu? Rette vor den Brüllern mein Leben, vor den Löwen mein einziges Gut!
¹⁸ Będę składał Ci dzięki w wielkim zgromadzeniu, będę Cię chwalił wśród licznego ludu.	¹⁸ Ich werde dir danken in großer Versammlung, dich loben vor zahlreichem Volk!
¹⁹ Niech wrogowie zakłamani nie cieszą się ze mnie; nienawidzący mnie bez powodu mrugają oczami.	¹⁹ Nicht sollen über mich jubeln meine lügnerischen Feinde, nicht mit den Augen zwinkern, die mich ohne Grund hassen!
²⁰ Bo nie mówią o tym, co służy pokojowi, a dla spokojnych w kraju obmyślają zdradliwe plany.	²⁰ Denn sie reden nichts Gutes, und gegen die Stillen im Lande ersinnen sie listige Pläne.
²¹ I otwierają przeciw mnie swe usta, wołają: Ha, ha, ha, widzieliśmy na własne oczy!	²¹ Ihren Mund reißen sie gegen mich auf und sprechen: "Hui, hui! Unser Auge ergötzt sich!"
²² Widziałeś, Panie, zatem nie milcz, o Panie, nie bądź ode mnie daleko!	²² Du siehst es, Herr; so schweige doch nicht! Mein Gebieter, bleib mir nicht ferne!
²³ Przebudź się, wystąp w obronie mego prawa, w mojej sprawie, mój Boże i Panie!	²³ Erhebe dich, wache auf für mein Recht, mein Gott und mein Herr, für meinen Streit!
²⁴ Osądź mnie, Panie, Boże mój, w Twej sprawiedliwości; niech się nie cieszą oni nade mną.	²⁴ Nach deiner Gerechtigkeit schaffe mir Recht, o Herr, mein Gott! Laß sie nicht jubeln über mich!
²⁵ Niech nie pomyślą w swym sercu: Ha, tegośmy chcieli! Niechaj nie powiedzą: Otośmy go pożarli.	²⁵ Sie sollen in ihrem Herzen nicht sprechen: "Hui, unser Wunsch!" Sie sollen nicht sagen: "Den haben wir verschlungen!"
²⁶ Niech się zmieszają i wszyscy razem zawstydzą, co się cieszą z moich nieszczęść; niech się okryją wstydem i wzgardą, którzy przeciwko mnie się podnoszą.	²⁶ Beschämung und Schmach treffe alle, die über mein Unglück sich freuen! In Schande und Schimpf sollen sich hüllen, die wider mich prahlen!
²⁷ A sprzyjający mej sprawie niech się radują i cieszą, i mówią zawsze: Wielki jest Pan, który chce pomyślności swojego sługi.	²⁷ Frohlocken und Freude sei denen zuteil, die mein Recht begrüßen! Sie sollen immerdar sprechen: "Hochgelobt sei der Herr, der das Heil seines Knechtes wünscht!"
²⁸ A język mój będzie głosił Twoją sprawiedliwość i nieustannie Twą chwałę.	²⁸ Meine Zunge wird deine Gerechtigkeit künden, allezeit deinen Lobpreis!

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati