Marcus 14
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Bibbia C.E.I. 1974 |
|---|---|
| 1 Erat autem Pascha et azyma post biduum : et quærebant summi sacerdotes et scribæ quomodo eum dolo tenerent, et occiderent. | 1 Mancavano intanto due giorni alla Pasqua e agli Azzimi e i sommi sacerdoti e gli scribi cercavano il modo di impadronirsi di lui con inganno, per ucciderlo. |
| 2 Dicebant autem : Non in die festo, ne forte tumultus fieret in populo. | 2 Dicevano infatti: "Non durante la festa, perché non succeda un tumulto di popolo". |
| 3 Et cum esset Bethaniæ in domo Simonis leprosi, et recumberet, venit mulier habens alabastrum unguenti nardi spicati pretiosi : et fracto alabastro, effudit super caput ejus. | 3 Gesù si trovava a Betània nella casa di Simone il lebbroso. Mentre stava a mensa, giunse una donna con un vasetto di alabastro, pieno di olio profumato di nardo genuino di gran valore; ruppe il vasetto di alabastro e versò l'unguento sul suo capo. |
| 4 Erant autem quidam indigne ferentes intra semetipsos, et dicentes : Ut quid perditio ista unguenti facta est ? | 4 Ci furono alcuni che si sdegnarono fra di loro: "Perché tutto questo spreco di olio profumato? |
| 5 poterat enim unguentum istud venundari plus quam trecentis denariis, et dari pauperibus. Et fremebant in eam. | 5 Si poteva benissimo vendere quest'olio a più di trecento denari e darli ai poveri!". Ed erano infuriati contro di lei. |
| 6 Jesus autem dixit : Sinite eam, quid illi molesti estis ? Bonum opus operata est in me : | 6 Allora Gesù disse: "Lasciatela stare; perché le date fastidio? Ella ha compiuto verso di me un'opera buona; |
| 7 semper enim pauperes habetis vobiscum : et cum volueritis, potestis illis benefacere : me autem non semper habetis. | 7 i poveri infatti li avete sempre con voi e potete beneficarli quando volete, me invece non mi avete sempre. |
| 8 Quod habuit hæc, fecit : prævenit ungere corpus meum in sepulturam. | 8 Essa ha fatto ciò ch'era in suo potere, ungendo in anticipo il mio corpo per la sepoltura. |
| 9 Amen dico vobis : Ubicumque prædicatum fuerit Evangelium istud in universo mundo, et quod fecit hæc, narrabitur in memoriam ejus. | 9 In verità vi dico che dovunque, in tutto il mondo, sarà annunziato il vangelo, si racconterà pure in suo ricordo ciò che ella ha fatto". |
| 10 Et Judas Iscariotes, unus de duodecim, abiit ad summos sacerdotes, ut proderet eum illis. | 10 Allora Giuda Iscariota, uno dei Dodici, si recò dai sommi sacerdoti, per consegnare loro Gesù. |
| 11 Qui audientes gavisi sunt : et promiserunt ei pecuniam se daturos. Et quærebat quomodo illum opportune traderet. | 11 Quelli all'udirlo si rallegrarono e promisero di dargli denaro. Ed egli cercava l'occasione opportuna per consegnarlo. |
| 12 Et primo die azymorum quando Pascha immolabant, dicunt ei discipuli : Quo vis eamus, et paremus tibi ut manduces Pascha ? | 12 Il primo giorno degli Azzimi, quando si immolava la Pasqua, i suoi discepoli gli dissero: "Dove vuoi che andiamo a preparare perché tu possa mangiare la Pasqua?". |
| 13 Et mittit duos ex discipulis suis, et dicit eis : Ite in civitatem, et occurret vobis homo lagenam aquæ bajulans : sequimini eum, | 13 Allora mandò due dei suoi discepoli dicendo loro: "Andate in città e vi verrà incontro un uomo con una brocca d'acqua; seguitelo |
| 14 et quocumque introierit, dicite domino domus, quia magister dicit : Ubi est refectio mea, ubi Pascha cum discipulis meis manducem ? | 14 e là dove entrerà dite al padrone di casa: Il Maestro dice: Dov'è la mia stanza, perché io vi possa mangiare la Pasqua con i miei discepoli? |
| 15 Et ipse vobis demonstrabit cœnaculum grande, stratum : et illic parate nobis. | 15 Egli vi mostrerà al piano superiore una grande sala con i tappeti, già pronta; là preparate per noi". |
| 16 Et abierunt discipuli ejus, et venerunt in civitatem : et invenerunt sicut dixerat illis, et paraverunt Pascha. | 16 I discepoli andarono e, entrati in città, trovarono come aveva detto loro e prepararono per la Pasqua. |
| 17 Vespere autem facto, venit cum duodecim. | 17 Venuta la sera, egli giunse con i Dodici. |
| 18 Et discumbentibus eis, et manducantibus, ait Jesus : Amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me, qui manducat mecum. | 18 Ora, mentre erano a mensa e mangiavano, Gesù disse: "In verità vi dico, uno di voi, 'colui che mangia con me', mi tradirà". |
| 19 At illi cœperunt contristari, et dicere ei singulatim : Numquid ego ? | 19 Allora cominciarono a rattristarsi e a dirgli uno dopo l'altro: "Sono forse io?". |
| 20 Qui ait illis : Unus ex duodecim, qui intingit mecum manum in catino. | 20 Ed egli disse loro: "Uno dei Dodici, colui che intinge con me nel piatto. |
| 21 Et Filius quidem hominis vadit sicut scriptum est de eo : væ autem homini illi per quem Filius hominis tradetur ! bonum erat ei, si non esset natus homo ille. | 21 Il Figlio dell'uomo se ne va, come sta scritto di lui, ma guai a quell'uomo dal quale il Figlio dell'uomo è tradito! Bene per quell'uomo se non fosse mai nato!". |
| 22 Et manducantibus illis, accepit Jesus panem : et benedicens fregit, et dedit eis, et ait : Sumite, hoc est corpus meum. | 22 Mentre mangiavano prese il pane e, pronunziata la benedizione, lo spezzò e lo diede loro, dicendo: "Prendete, questo è il mio corpo". |
| 23 Et accepto calice, gratias agens dedit eis : et biberunt ex illo omnes. | 23 Poi prese il calice e rese grazie, lo diede loro e ne bevvero tutti. |
| 24 Et ait illis : Hic est sanguis meus novi testamenti, qui pro multis effundetur. | 24 E disse: "Questo è il mio sangue, il sangue dell'alleanza versato per molti. |
| 25 Amen dico vobis, quia jam non bibam de hoc genimine vitis usque in diem illum, cum illud bibam novum in regno Dei. | 25 In verità vi dico che io non berrò più del frutto della vite fino al giorno in cui lo berrò nuovo nel regno di Dio". |
| 26 Et hymno dicto exierunt in montem Olivarum. | 26 E dopo aver cantato l'inno, uscirono verso il monte degli Ulivi. |
| 27 Et ait eis Jesus : Omnes scandalizabimini in me in nocte ista : quia scriptum est : Percutiam pastorem, et dispergentur oves. | 27 Gesù disse loro: "Tutti rimarrete scandalizzati, poiché sta scritto: 'Percuoterò il pastore e le pecore saranno disperse'. |
| 28 Sed postquam resurrexero, præcedam vos in Galilæam. | 28 Ma, dopo la mia risurrezione, vi precederò in Galilea". |
| 29 Petrus autem ait illi : Et si omnes scandalizati fuerint in te, sed non ego. | 29 Allora Pietro gli disse: "Anche se tutti saranno scandalizzati, io non lo sarò". |
| 30 Et ait illi Jesus : Amen dico tibi, quia tu hodie in nocte hac, priusquam gallus vocem bis dederit, ter me es negaturus. | 30 Gesù gli disse: "In verità ti dico: proprio tu oggi, in questa stessa notte, prima che il gallo canti due volte, mi rinnegherai tre volte". |
| 31 At ille amplius loquebatur : Et si oportuerit me simul commori tibi, non te negabo. Similiter autem et omnes dicebant. | 31 Ma egli, con grande insistenza, diceva: "Se anche dovessi morire con te, non ti rinnegherò". Lo stesso dicevano anche tutti gli altri. |
| 32 Et veniunt in prædium, cui nomen Gethsemani. Et ait discipulis suis : Sedete hic donec orem. | 32 Giunsero intanto a un podere chiamato Getsèmani, ed egli disse ai suoi discepoli: "Sedetevi qui, mentre io prego". |
| 33 Et assumit Petrum, et Jacobum, et Joannem secum : et cœpit pavere et tædere. | 33 Prese con sé Pietro, Giacomo e Giovanni e cominciò a sentire paura e angoscia. |
| 34 Et ait illis : Tristis est anima mea usque ad mortem : sustinete hic, et vigilate. | 34 Gesù disse loro: "La mia anima è triste fino alla morte. Restate qui e vegliate". |
| 35 Et cum processisset paululum, procidit super terram, et orabat ut, si fieri posset, transiret ab eo hora. | 35 Poi, andato un po' innanzi, si gettò a terra e pregava che, se fosse possibile, passasse da lui quell'ora. |
| 36 Et dixit : Abba pater, omnia tibi possibilia sunt : transfer calicem hunc a me : sed non quod ego volo, sed quod tu. | 36 E diceva: "Abbà, Padre! Tutto è possibile a te, allontana da me questo calice! Però non ciò che io voglio, ma ciò che vuoi tu". |
| 37 Et venit, et invenit eos dormientes. Et ait Petro : Simon, dormis ? non potuisti una hora vigilare ? | 37 Tornato indietro, li trovò addormentati e disse a Pietro: "Simone, dormi? Non sei riuscito a vegliare un'ora sola? |
| 38 vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus est, caro vero infirma. | 38 Vegliate e pregate per non entrare in tentazione; lo spirito è pronto, ma la carne è debole". |
| 39 Et iterum abiens oravit, eumdem sermonem dicens. | 39 Allontanatosi di nuovo, pregava dicendo le medesime parole. |
| 40 Et reversus, denuo invenit eos dormientes (erant enim oculi eorum gravati), et ignorabant quid responderent ei. | 40 Ritornato li trovò addormentati, perché i loro occhi si erano appesantiti, e non sapevano che cosa rispondergli. |
| 41 Et venit tertio, et ait illis : Dormite jam, et requiescite. Sufficit : venit hora : ecce Filius hominis tradetur in manus peccatorum. | 41 Venne la terza volta e disse loro: "Dormite ormai e riposatevi! Basta, è venuta l'ora: ecco, il Figlio dell'uomo viene consegnato nelle mani dei peccatori. |
| 42 Surgite, eamus : ecce qui me tradet, prope est. | 42 Alzatevi, andiamo! Ecco, colui che mi tradisce è vicino". |
| 43 Et, adhuc eo loquente, venit Judas Iscariotes unus de duodecim, et cum eo turba multa cum gladiis et lignis, a summis sacerdotibus, et scribis, et senioribus. | 43 E subito, mentre ancora parlava, arrivò Giuda, uno dei Dodici, e con lui una folla con spade e bastoni mandata dai sommi sacerdoti, dagli scribi e dagli anziani. |
| 44 Dederat autem traditor ejus signum eis, dicens : Quemcumque osculatus fuero, ipse est, tenete eum, et ducite caute. | 44 Chi lo tradiva aveva dato loro questo segno: "Quello che bacerò, è lui; arrestatelo e conducetelo via sotto buona scorta". |
| 45 Et cum venisset, statim accedens ad eum, ait : Ave Rabbi : et osculatus est eum. | 45 Allora gli si accostò dicendo: "Rabbì" e lo baciò. |
| 46 At illi manus injecerunt in eum, et tenuerunt eum. | 46 Essi gli misero addosso le mani e lo arrestarono. |
| 47 Unus autem quidam de circumstantibus educens gladium, percussit servum summi sacerdotis, et amputavit illi auriculam. | 47 Uno dei presenti, estratta la spada, colpì il servo del sommo sacerdote e gli recise l'orecchio. |
| 48 Et respondens Jesus, ait illis : Tamquam ad latronem existis cum gladiis et lignis comprehendere me ? | 48 Allora Gesù disse loro: "Come contro un brigante, con spade e bastoni siete venuti a prendermi. |
| 49 quotidie eram apud vos in templo docens, et non me tenuistis. Sed ut impleantur Scripturæ. | 49 Ogni giorno ero in mezzo a voi a insegnare nel tempio, e non mi avete arrestato. Si adempiano dunque le Scritture!". |
| 50 Tunc discipuli ejus relinquentes eum, omnes fugerunt. | 50 Tutti allora, abbandonandolo, fuggirono. |
| 51 Adolescens autem quidam sequebatur eum amictus sindone super nudo : et tenuerunt eum. | 51 Un giovanetto però lo seguiva, rivestito soltanto di un lenzuolo, e lo fermarono. |
| 52 At ille rejecta sindone, nudus profugit ab eis. | 52 Ma egli, lasciato il lenzuolo, fuggì via nudo. |
| 53 Et adduxerunt Jesum ad summum sacerdotem : et convenerunt omnes sacerdotes, et scribæ, et seniores. | 53 Allora condussero Gesù dal sommo sacerdote, e là si riunirono tutti i capi dei sacerdoti, gli anziani e gli scribi. |
| 54 Petrus autem a longe secutus est eum usque intro in atrium summi sacerdotis : et sedebat cum ministris ad ignem, et calefaciebat se. | 54 Pietro lo aveva seguito da lontano, fin dentro il cortile del sommo sacerdote; e se ne stava seduto tra i servi, scaldandosi al fuoco. |
| 55 Summi vero sacerdotes et omne concilium quærebant adversus Jesum testimonium ut eum morti traderent : nec inveniebant. | 55 Intanto i capi dei sacerdoti e tutto il sinedrio cercavano una testimonianza contro Gesù per metterlo a morte, ma non la trovavano. |
| 56 Multi enim testimonium falsum dicebant adversus eum : et convenientia testimonia non erant. | 56 Molti infatti attestavano il falso contro di lui e così le loro testimonianze non erano concordi. |
| 57 Et quidam surgentes, falsum testimonium ferebant adversus eum, dicentes : | 57 Ma alcuni si alzarono per testimoniare il falso contro di lui, dicendo: |
| 58 Quoniam nos audivimus eum dicentem : Ego dissolvam templum hoc manu factum, et per triduum aliud non manu factum ædificabo. | 58 "Noi lo abbiamo udito mentre diceva: Io distruggerò questo tempio fatto da mani d'uomo e in tre giorni ne edificherò un altro non fatto da mani d'uomo". |
| 59 Et non erat conveniens testimonium illorum. | 59 Ma nemmeno su questo punto la loro testimonianza era concorde. |
| 60 Et exsurgens summus sacerdos in medium, interrogavit Jesum, dicens : Non respondes quidquam ad ea quæ tibi objiciuntur ab his ? | 60 Allora il sommo sacerdote, levatosi in mezzo all'assemblea, interrogò Gesù dicendo: "Non rispondi nulla? Che cosa testimoniano costoro contro di te?". |
| 61 Ille autem tacebat, et nihil respondit. Rursum summus sacerdos interrogabat eum, et dixit ei : Tu es Christus Filius Dei benedicti ? | 61 Ma egli taceva e non rispondeva nulla. Di nuovo il sommo sacerdote lo interrogò dicendogli: "Sei tu il Cristo, il Figlio di Dio benedetto?". |
| 62 Jesus autem dixit illi : Ego sum : et videbitis Filium hominis sedentem a dextris virtutis Dei, et venientem cum nubibus cæli. | 62 Gesù rispose: "Io lo sono! E vedrete 'il Figlio dell'uomo seduto alla destra della Potenza e venire con le nubi del cielo'". |
| 63 Summus autem sacerdos scindens vestimenta sua, ait : Quid adhuc desideramus testes ? | 63 Allora il sommo sacerdote, stracciandosi le vesti, disse: "Che bisogno abbiamo ancora di testimoni? |
| 64 Audistis blasphemiam : quid vobis videtur ? Qui omnes condemnaverunt eum esse reum mortis. | 64 Avete udito la bestemmia; che ve ne pare?". Tutti sentenziarono che era reo di morte. |
| 65 Et cœperunt quidam conspuere eum, et velare faciem ejus, et colaphis eum cædere, et dicere ei : Prophetiza : et ministri alapis eum cædebant. | 65 Allora alcuni cominciarono a sputargli addosso, a coprirgli il volto, a schiaffeggiarlo e a dirgli: "Indovina". I servi intanto lo percuotevano. |
| 66 Et cum esset Petrus in atrio deorsum, venit una ex ancillis summi sacerdotis : | 66 Mentre Pietro era giù nel cortile, venne una serva del sommo sacerdote |
| 67 et cum vidisset Petrum calefacientem se, aspiciens illum, ait : Et tu cum Jesu Nazareno eras. | 67 e, vedendo Pietro che stava a scaldarsi, lo fissò e gli disse: "Anche tu eri con il Nazareno, con Gesù". |
| 68 At ille negavit, dicens : Neque scio, neque novi quid dicas. Et exiit foras ante atrium, et gallus cantavit. | 68 Ma egli negò: "Non so e non capisco quello che vuoi dire". Uscì quindi fuori del cortile e il gallo cantò. |
| 69 Rursus autem cum vidisset illum ancilla, cœpit dicere circumstantibus : Quia hic ex illis est. | 69 E la serva, vedendolo, ricominciò a dire ai presenti: "Costui è di quelli". |
| 70 At ille iterum negavit. Et post pusillum rursus qui astabant, dicebant Petro : Vere ex illis es : nam et Galilæus es. | 70 Ma egli negò di nuovo. Dopo un poco i presenti dissero di nuovo a Pietro: "Tu sei certo di quelli, perché sei Galileo". |
| 71 Ille autem cœpit anathematizare et jurare : Quia nescio hominem istum, quem dicitis. | 71 Ma egli cominciò a imprecare e a giurare: "Non conosco quell'uomo che voi dite". |
| 72 Et statim gallus iterum cantavit. Et recordatus est Petrus verbi quod dixerat ei Jesus : Priusquam gallus cantet bis, ter me negabis. Et cœpit flere. | 72 Per la seconda volta un gallo cantò. Allora Pietro si ricordò di quella parola che Gesù gli aveva detto: "Prima che il gallo canti due volte, mi rinnegherai per tre volte". E scoppiò in pianto. |