Marcus 14
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Bibbia Vulgata Clementina | Sacra Bibbia Garofalo |
|---|---|
| 1 Erat autem Pascha et azyma post biduum : et quærebant summi sacerdotes et scribæ quomodo eum dolo tenerent, et occiderent. | 1 Due giorni dopo era la Pasqua e gli Azzimi, e i gran sacerdoti e gli scribi cercavano il modo di impadronirsi di Gesù con inganno per ucciderlo; |
| 2 Dicebant autem : Non in die festo, ne forte tumultus fieret in populo. | 2 poiché dicevano: «Non durante la festa, perché il popolo potrebbe tumultuare». |
| 3 Et cum esset Bethaniæ in domo Simonis leprosi, et recumberet, venit mulier habens alabastrum unguenti nardi spicati pretiosi : et fracto alabastro, effudit super caput ejus. | 3 Essendo Gesù a Bethania, reclinato a mensa in casa di Simone il lebbroso, venne una donna che portava un vaso d’alabastro di unguento, di nardo autentico molto costoso, e, spezzato il vaso, glielo versò sul capo. |
| 4 Erant autem quidam indigne ferentes intra semetipsos, et dicentes : Ut quid perditio ista unguenti facta est ? | 4 Alcuni, però, si indignarono dentro di sé: «A che pro s’è fatto questo sciupo di unguento? |
| 5 poterat enim unguentum istud venundari plus quam trecentis denariis, et dari pauperibus. Et fremebant in eam. | 5 Si sarebbe potuto vendere questo unguento per più di trecento denari e darli ai poveri!» E brontolavano contro di lei. |
| 6 Jesus autem dixit : Sinite eam, quid illi molesti estis ? Bonum opus operata est in me : | 6 Gesù disse: «Lasciatela stare, perché le date noie? Essa ha compiuto verso di me un’opera buona. |
| 7 semper enim pauperes habetis vobiscum : et cum volueritis, potestis illis benefacere : me autem non semper habetis. | 7 I poveri, infatti, li avrete sempre con voi e quando lo vorrete potrete sempre far loro del bene, ma non sempre avrete me. |
| 8 Quod habuit hæc, fecit : prævenit ungere corpus meum in sepulturam. | 8 Essa ha fatto ciò che ha potuto: ha anticipato l’unzione del mio corpo per la sepoltura. |
| 9 Amen dico vobis : Ubicumque prædicatum fuerit Evangelium istud in universo mundo, et quod fecit hæc, narrabitur in memoriam ejus. | 9 In verità, però, vi dico: dovunque sarà predicato l’evangelo, nel mondo intero, si parlerà anche di ciò che ha fatto costei, in suo ricordo». |
| 10 Et Judas Iscariotes, unus de duodecim, abiit ad summos sacerdotes, ut proderet eum illis. | 10 Allora Giuda Iscariota, uno dei dodici, Se n’andò dai gran sacerdoti per consegnare loro Gesù. |
| 11 Qui audientes gavisi sunt : et promiserunt ei pecuniam se daturos. Et quærebat quomodo illum opportune traderet. | 11 Essi, ciò udendo, si rallegrarono e promisero di dargli del danaro. Ed egli cercava l’occasione opportuna per consegnarlo. |
| 12 Et primo die azymorum quando Pascha immolabant, dicunt ei discipuli : Quo vis eamus, et paremus tibi ut manduces Pascha ? | 12 primo giorno degli Azzimi, quando si immolava la pasqua, i discepoli. di, Gesù gli, dicono: «Dove vuoi che andiamo ad apparecchiare è tu possa mangiare la pasqua?» |
| 13 Et mittit duos ex discipulis suis, et dicit eis : Ite in civitatem, et occurret vobis homo lagenam aquæ bajulans : sequimini eum, | 13 Egli manda due dei suoi discepoli e dice loro: «Andate nella città; incontrerete un uomo che porta una brocca d'acqua: seguitelo, |
| 14 et quocumque introierit, dicite domino domus, quia magister dicit : Ubi est refectio mea, ubi Pascha cum discipulis meis manducem ? | 14 e dovunque entrerà dite al padrone di, casa: “Il, maestro dice: Dov'è la stanza in cui potrò mangiare la pasqua insieme con i miei discepoli?”. |
| 15 Et ipse vobis demonstrabit cœnaculum grande, stratum : et illic parate nobis. | 15 Ed egli vi mostrerà al piano superiore una sala grande, munita di, tappeti, già pronta; fate là i preparativi per noi» |
| 16 Et abierunt discipuli ejus, et venerunt in civitatem : et invenerunt sicut dixerat illis, et paraverunt Pascha. | 16 I discepoli partirono e, venuti in città, trovarono: come egli aveva loro detto e apparecchiarono la pasqua. |
| 17 Vespere autem facto, venit cum duodecim. | 17 Fattasi sera, Gesù arriva con i dodici. |
| 18 Et discumbentibus eis, et manducantibus, ait Jesus : Amen dico vobis, quia unus ex vobis tradet me, qui manducat mecum. | 18 Mentre erano adagiati a mensa e mangiavano, Gesù disse: «In verità vi dico: uno di voi mi tradirà, uno che mangia con me». |
| 19 At illi cœperunt contristari, et dicere ei singulatim : Numquid ego ? | 19 Cominciarono a rattristarsi e a dirgli ad uno ad uno: «Sono io, forse?» |
| 20 Qui ait illis : Unus ex duodecim, qui intingit mecum manum in catino. | 20 Egli disse: «È uno dei dodici, uno che mette la mano nel piatto con me. |
| 21 Et Filius quidem hominis vadit sicut scriptum est de eo : væ autem homini illi per quem Filius hominis tradetur ! bonum erat ei, si non esset natus homo ille. | 21 Il Figlio dell’uomo se ne va, secondo ciò che di lui sta scritto, ma guai a quell’uomo per mezzo del quale il Figlio dell’uomo è tradito. Sarebbe stato meglio per quell’uomo se non fosse nato». |
| 22 Et manducantibus illis, accepit Jesus panem : et benedicens fregit, et dedit eis, et ait : Sumite, hoc est corpus meum. | 22 Mentre mangiavano, Gesù prese del pane e, recitata la benedizione, lo spezzò e lo diede loro dicendo: «Prendete, questo è il mio corpo». |
| 23 Et accepto calice, gratias agens dedit eis : et biberunt ex illo omnes. | 23 Poi prese una coppa e, rese grazie, la porse loro e tutti ne bevvero. |
| 24 Et ait illis : Hic est sanguis meus novi testamenti, qui pro multis effundetur. | 24 E disse loro: «Questo è il mio sangue, il sangue del patto, che è sparso per molti. |
| 25 Amen dico vobis, quia jam non bibam de hoc genimine vitis usque in diem illum, cum illud bibam novum in regno Dei. | 25 In verità vi dico: non berrò più il frutto della vite fino al giorno in cui lo berrò nuovo nel regno di Dio». |
| 26 Et hymno dicto exierunt in montem Olivarum. | 26 Dopo il canto dei salmi, partirono per il monte degli Ulivi, |
| 27 Et ait eis Jesus : Omnes scandalizabimini in me in nocte ista : quia scriptum est : Percutiam pastorem, et dispergentur oves. | 27 Gesù dice loro: «Tutti voi patirete scandalo, perché sta scritto: percuoterò il pastore e le pecore saranno disperse ; |
| 28 Sed postquam resurrexero, præcedam vos in Galilæam. | 28 ma dopo che sarò risorto vi precederò in Galilea». |
| 29 Petrus autem ait illi : Et si omnes scandalizati fuerint in te, sed non ego. | 29 Pietro gli diceva: «Anche se tutti si scandalizzeranno, io no!» |
| 30 Et ait illi Jesus : Amen dico tibi, quia tu hodie in nocte hac, priusquam gallus vocem bis dederit, ter me es negaturus. | 30 Gesù gli dice: «In verità ti dico: tu, oggi, questa notte, prima che il gallo abbia cantato due volte, mi avrai rinnegato tre volte». |
| 31 At ille amplius loquebatur : Et si oportuerit me simul commori tibi, non te negabo. Similiter autem et omnes dicebant. | 31 Egli con più insistenza diceva: «Dovessi morire ‘per te, io non ti rinnegherò!» E tutti dicevano lo stesso. |
| 32 Et veniunt in prædium, cui nomen Gethsemani. Et ait discipulis suis : Sedete hic donec orem. | 32 Arrivano in un podere, chiamato Gethsemani. Gesù dice ai suoi discepoli: «Sedetevi qua; mentre io vado a pregare». |
| 33 Et assumit Petrum, et Jacobum, et Joannem secum : et cœpit pavere et tædere. | 33 Poi prende con sé Pietro, Giacomo e Giovanni e cominciò a provare spavento ed angoscia. |
| 34 Et ait illis : Tristis est anima mea usque ad mortem : sustinete hic, et vigilate. | 34 E dice loro: «La mia anima è tristissima, da morirne; restate qua e vegliate»: |
| 35 Et cum processisset paululum, procidit super terram, et orabat ut, si fieri posset, transiret ab eo hora. | 35 E andato un po’ più innanzi si prostrava a terra e pregava affinché, se fosse possibile, passasse da lui quell’ora. |
| 36 Et dixit : Abba pater, omnia tibi possibilia sunt : transfer calicem hunc a me : sed non quod ego volo, sed quod tu. | 36 E diceva: «Abba, Padre; tutto è possibile a te, allontana da me questo calice; tuttavia, non quello che voglio io ma quello che vuoi tu». |
| 37 Et venit, et invenit eos dormientes. Et ait Petro : Simon, dormis ? non potuisti una hora vigilare ? | 37 Poi torna e li trova addormentati, e dice a Pietro: «Simone, dormi? Non hai potuto vegliare un’ora! |
| 38 vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Spiritus quidem promptus est, caro vero infirma. | 38 Vegliate e pregate per non entrare in tentazione; lo spirito sì, è pronto, ma la carne è debole». |
| 39 Et iterum abiens oravit, eumdem sermonem dicens. | 39 Andatosene di nuovo, pregò ripetendo le stesse parole. |
| 40 Et reversus, denuo invenit eos dormientes (erant enim oculi eorum gravati), et ignorabant quid responderent ei. | 40 Di ritorno, li trovò addormentati perché i loro occhi s'erano appesantiti e non sapevano che cosa rispondergli. |
| 41 Et venit tertio, et ait illis : Dormite jam, et requiescite. Sufficit : venit hora : ecce Filius hominis tradetur in manus peccatorum. | 41 Torna una terza volta e dice loro: «Seguitate a dormire e riposate. Basta, l’ora è venuta. Il Figlio dell’uomo sta per essere consegnato nelle mani dei peccatori. |
| 42 Surgite, eamus : ecce qui me tradet, prope est. | 42 Alzatevi, andiamo. Ecco, il traditore è vicino». |
| 43 Et, adhuc eo loquente, venit Judas Iscariotes unus de duodecim, et cum eo turba multa cum gladiis et lignis, a summis sacerdotibus, et scribis, et senioribus. | 43 Subito, mentre ancora parlava, sopravvenne Giuda, uno dei dodici, e con lui una folla con spade e bastoni, mandata dai gran sacerdoti, agli scribi e dagli anziani. |
| 44 Dederat autem traditor ejus signum eis, dicens : Quemcumque osculatus fuero, ipse est, tenete eum, et ducite caute. | 44 Il traditore aveva loro dato un segnale: «Quello che io bacerò è lui: prendetelo e portatelo via con cautela». |
| 45 Et cum venisset, statim accedens ad eum, ait : Ave Rabbi : et osculatus est eum. | 45 Venuto, dunque, e avvicinatosi subito a Gesù: «Maestro!» disse, e lo baciò. |
| 46 At illi manus injecerunt in eum, et tenuerunt eum. | 46 Allora quelli gli misero le mani addosso e lo arrestarono. |
| 47 Unus autem quidam de circumstantibus educens gladium, percussit servum summi sacerdotis, et amputavit illi auriculam. | 47 Uno, però, degli astanti, tratta la spada colpì il servo del sommo sacerdote e gli portò via l’orecchio. |
| 48 Et respondens Jesus, ait illis : Tamquam ad latronem existis cum gladiis et lignis comprehendere me ? | 48 Gesù prese a dire loro: «Siete usciti come contro un brigante, con spade e bastoni, per impossessarvi di me? |
| 49 quotidie eram apud vos in templo docens, et non me tenuistis. Sed ut impleantur Scripturæ. | 49 Ogni giorno ero tra voi ad insegnare nel tempio e non mi avete predo; ma è necessario che si adempiano: le Scritture». |
| 50 Tunc discipuli ejus relinquentes eum, omnes fugerunt. | 50 Tutti, allora, lo abbandonarono e fuggirono; |
| 51 Adolescens autem quidam sequebatur eum amictus sindone super nudo : et tenuerunt eum. | 51 Seguiva Gesù un giovinetto, ravvolto in un lenzuolo sul corpo nudo, e tentano di prenderlo; |
| 52 At ille rejecta sindone, nudus profugit ab eis. | 52 ma egli, abbandonando il lenzuolo, se ne fuggì nudo. |
| 53 Et adduxerunt Jesum ad summum sacerdotem : et convenerunt omnes sacerdotes, et scribæ, et seniores. | 53 E condussero Gesù al sommo sacerdote; e tutti i gran sacerdoti, gli anziani e gli scribi si riunirono. |
| 54 Petrus autem a longe secutus est eum usque intro in atrium summi sacerdotis : et sedebat cum ministris ad ignem, et calefaciebat se. | 54 Pietro lo seguì a distanza, fin dentro il cortile del sommo sacerdote, ed era seduto tra i servi, scaldandosi presso la fiamma. |
| 55 Summi vero sacerdotes et omne concilium quærebant adversus Jesum testimonium ut eum morti traderent : nec inveniebant. | 55 Ora, i gran sacerdoti e tutto il sinedrio cercavano una testimonianza contro Gesù per condannarlo a morte, ma non la trovarono. |
| 56 Multi enim testimonium falsum dicebant adversus eum : et convenientia testimonia non erant. | 56 Molti, infatti, attestavano il falso contro di lui, ma le testimonianze non eran concordi. |
| 57 Et quidam surgentes, falsum testimonium ferebant adversus eum, dicentes : | 57 Alcuni si levarono e testimoniarono il falso contro di lui dicendo: |
| 58 Quoniam nos audivimus eum dicentem : Ego dissolvam templum hoc manu factum, et per triduum aliud non manu factum ædificabo. | 58 «L’abbiamo udito dire: “Io distruggerò questo tempio fatto con le mani dell’uomo e in tre giorni ne edificherò uno non fatto da mano d’uomo”». |
| 59 Et non erat conveniens testimonium illorum. | 59 Ma, anche su questo, le loro testimonianze non eran concordi. |
| 60 Et exsurgens summus sacerdos in medium, interrogavit Jesum, dicens : Non respondes quidquam ad ea quæ tibi objiciuntur ab his ? | 60 Allora il sommo sacerdote si levò in mezzo e interrogò Gesù: «Non rispondi nulla? Che cosa attestano costoro contro di te?» |
| 61 Ille autem tacebat, et nihil respondit. Rursum summus sacerdos interrogabat eum, et dixit ei : Tu es Christus Filius Dei benedicti ? | 61 Egli, però, taceva e non rispose nulla. Il sommo sacerdote lo interrogò di nuovo: «Tu sei il Messia, il Figlio del Benedetto?» |
| 62 Jesus autem dixit illi : Ego sum : et videbitis Filium hominis sedentem a dextris virtutis Dei, et venientem cum nubibus cæli. | 62 Gesù disse: «Io lo sono! E vedrete il Figlio dell’uomo sedere a destra della Potenza e venire con le nubi del cielo». |
| 63 Summus autem sacerdos scindens vestimenta sua, ait : Quid adhuc desideramus testes ? | 63 Il sommo sacerdote, allora, stracciandosi le tuniche, dice: «Che bisogno abbiamo più di testimoni? |
| 64 Audistis blasphemiam : quid vobis videtur ? Qui omnes condemnaverunt eum esse reum mortis. | 64 Voi avete sentito la bestemmia! Che ve ne pare?» Tutti sentenziarono che egli era reo di morte. |
| 65 Et cœperunt quidam conspuere eum, et velare faciem ejus, et colaphis eum cædere, et dicere ei : Prophetiza : et ministri alapis eum cædebant. | 65 E alcuni si misero a sputargli addosso, a velargli il volto, a schiaffeggiarlo e a dirgli: «Fa il profeta!» E i servi lo presero a schiaffi. |
| 66 Et cum esset Petrus in atrio deorsum, venit una ex ancillis summi sacerdotis : | 66 Mentre Pietro stava giù nel cortile, arriva una delle serve del sommo sacerdote |
| 67 et cum vidisset Petrum calefacientem se, aspiciens illum, ait : Et tu cum Jesu Nazareno eras. | 67 e, visto Pietro che si scaldava, lo fissa e gli dice: «Anche tu eri col Nazareno, con Gesù». |
| 68 At ille negavit, dicens : Neque scio, neque novi quid dicas. Et exiit foras ante atrium, et gallus cantavit. | 68 Ma egli negò: «Non so, non capisco ciò che dici». E uscì fuori nel vestibolo, e un gallo cantò. |
| 69 Rursus autem cum vidisset illum ancilla, cœpit dicere circumstantibus : Quia hic ex illis est. | 69 Ma la serva, vedutolo, cominciò di nuovo a dire agli astanti: «Costui è di quelli!» |
| 70 At ille iterum negavit. Et post pusillum rursus qui astabant, dicebant Petro : Vere ex illis es : nam et Galilæus es. | 70 Ma egli ancora negava. Poco dopo, gli astanti dicevano di nuovo a Pietro: «Tu sei davvero di quelli; perché sei galileo». |
| 71 Ille autem cœpit anathematizare et jurare : Quia nescio hominem istum, quem dicitis. | 71 Ma egli cominciò a imprecare e a giurare: «Non conosco l’uomo di cui parlate». |
| 72 Et statim gallus iterum cantavit. Et recordatus est Petrus verbi quod dixerat ei Jesus : Priusquam gallus cantet bis, ter me negabis. Et cœpit flere. | 72 E subito, per la seconda volta, un gallo cantò. E Pietro si ricordò della parola dettagli da Gesù: «Prima che il gallo abbia cantato due volte, tre volte mi avrai rinnegato». E proruppe in pianto. |