Izaija 28
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Hrvatska Biblija | Bibbia Vulgata Clementina |
|---|---|
| 1 Teško gizdavu vijencu pijanica Efrajimovih, uvelu cvijetu blistava mu nakita – onima što uvrh plodnog dola leže vinom opijeni! | 1 Væ coronæ superbiæ, ebriis Ephraim, et flori decidenti, gloriæ exsultationis ejus, qui erant in vertice vallis pinguissimæ, errantes a vino. |
| 2 Evo, od Gospoda jaki i moćni, kao pljusak s tučom, kao vihor razorni, prolom oblaka i povodanj, i svom ih snagom na zemlju baca. | 2 Ecce validus et fortis Dominus sicut impetus grandinis ; turbo confringens, sicut impetus aquarum multarum inundantium et emissarum super terram spatiosam. |
| 3 Bit će izgažen nogama gizdav vijenac pijanica Efrajimovih | 3 Pedibus conculcabitur corona superbiæ ebriorum Ephraim. |
| 4 i uveo cvijet blistava mu nakita uvrh plodnih dolina; bit će kao rana smokva prije ljeta: čim je tko spazi, odmah je ubere. | 4 Et erit flos decidens gloriæ exsultationis ejus, qui est super verticem vallis pinguium, quasi temporaneum ante maturitatem autumni, quod, cum aspexerit videns, statim ut manu tenuerit, devorabit illud. |
| 5 U onaj dan Jahve nad vojskama postat će kruna slave i sjajan vijenac ostatku svoga naroda – | 5 In die illa erit Dominus exercituum corona gloriæ, et sertum exsultationis residuo populi sui ; |
| 6 duh pravde onome koji sjedi na stolici sudačkoj i srčanost onome koji odbija napad na vrata. | 6 et spiritus judicii sedenti super judicium, et fortitudo revertentibus de bello ad portam. |
| 7 Oni posrću od vina, teturaju od žestoka pića: svećenici i proroci od žestoka pića posrću; omami ih vino; teturaju od žestoka pića, posrću u viđenjima, ljuljaju se sudeći. | 7 Verum hi quoque præ vino nescierunt, et præ ebrietate erraverunt ; sacerdos et propheta nescierunt præ ebrietate ; absorpti sunt a vino, erraverunt in ebrietate, nescierunt videntem, ignoraverunt judicium. |
| 8 Svi su stolovi puni gnusnih bljuvotina, nigdje čista mjesta nema! | 8 Omnes enim mensæ repletæ sunt vomitu sordiumque, ita ut non esset ultra locus. |
| 9 »Koga on to uči mudrosti, koga on upućuje u objavu? Zar djecu odviknutu od mlijeka odbijenu od prsâ? | 9 Quem docebit scientiam ? et quem intelligere faciet auditum ? Ablactatos a lacte, avulsos ab uberibus. |
| 10 Sav la-sav, sav la-sav, kav la-kav, kav la-kav, zeer šam, zeer šam.« | 10 Quia manda, remanda ; manda, remanda ; exspecta, reexspecta ; exspecta, reexspecta ; modicum ibi, modicum ibi. |
| 11 Da, mucavim usnama i na stranom jeziku govorit će se ovom narodu. | 11 In loquela enim labii, et lingua altera loquetur ad populum istum. |
| 12 On im reče: »Evo počinka, dajte umornom da otpočine! Evo odmora!« Ali ne htjedoše poslušati. | 12 Cui dixit : Hæc est requies mea, reficite lassum ; et hoc est meum refrigerium : et noluerunt audire. |
| 13 Zato će im Jahve ovako govoriti: »Sav la-sav, sav la-sav, kav la-kav, kav la-kav, zeer šam, zeer šam«, da hodeći padnu nauznak, da se razbiju, zapletu i uhvate. | 13 Et erit eis verbum Domini : Manda, remanda ; manda, remanda ; exspecta, reexspecta ; exspecta, reexspecta ; modicum ibi, modicum ibi ; ut vadant, et cadant retrorsum, et conterantur, et illaqueentur, et capiantur. |
| 14 Stoga čujte riječ Jahvinu, vi podsmjevači, vi što vladate narodom ovim koji je u Jeruzalemu. | 14 Propter hoc audite verbum Domini, viri illusores, qui dominamini super populum meum, qui est in Jerusalem. |
| 15 Vi velite: »Sklopismo savez sa smrću i s podzemljem učinismo sporazum. Kad prođe bič razorni, ne, neće nas dohvatiti, jer od laži načinismo sebi sklonište i od obmane skrovište.« | 15 Dixistis enim : Percussimus fœdus cum morte, et cum inferno fecimus pactum : flagellum inundans cum transierit, non veniet super nos quia posuimus mendacium spem nostram, et mendacio protecti sumus. |
| 16 Stog ovako govori Jahve Gospod: »Evo, postavljam na Sion kamen odabrani, dragocjen kamen ugaoni, temeljac. Onaj koji u nj vjeruje, neće propasti. | 16 Idcirco hæc dicit Dominus Deus : Ecce ego mittam in fundamentis Sion lapidem, lapidem probatum, angularem, pretiosum, in fundamento fundatum ; qui crediderit, non festinet. |
| 17 I uzet ću pravo za mjeru, a pravdu za tezulju.« I tuča će vam zastrti sklonište od laži, a voda otplaviti skrovište; | 17 Et ponam in pondere judicium, et justitiam in mensura ; et subvertet grando spem mendacii, et protectionem aquæ inundabunt. |
| 18 propast će savez vaš sa smrću, vaš sporazum s podzemljem održat’ se neće. Kada bič razorni prođe, satrt će vas; | 18 Et delebitur fœdus vestrum cum morte, et pactum vestrum cum inferno non stabit : flagellum inundans cum transierit, eritis ei in conculcationem. |
| 19 kad god prođe, dohvatit će vas; prolazit će svako jutro, danju i noću. Samo će vas strah uputit’ u objavu. | 19 Quandocumque pertransierit, tollet vos, quoniam in mane diluculo pertransibit in die et in nocte ; et tantummodo sola vexatio intellectum dabit auditui. |
| 20 Prekratka će bit’ postelja da se čovjek pruži, preuzak pokrivač da se umota. | 20 Coangustatum est enim stratum, ita ut alter decidat ; et pallium breve utrumque operire non potest. |
| 21 Da, kao na gori Perasimu, Jahve će ustati, kao u dolini gibeonskoj, on će se razjariti, da izvrši djelo svoje, djelo čudnovato, da ispuni naum svoj, naum tajnoviti. | 21 Sicut enim in monte divisionum stabit Dominus ; sicut in valle quæ est in Gabaon irascetur, ut faciat opus suum, alienum opus ejus : ut operetur opus suum, peregrinum est opus ejus ab eo. |
| 22 Podsmijevanja se okanite, da vas jače okovi ne stegnu; jer čuh da je od Gospoda, Jahve nad vojskama, zemlji ovoj dosuđeno uništenje. | 22 Et nunc nolite illudere, ne forte constringantur vincula vestra ; consummationem enim et abbreviationem audivi a Domino Deo exercituum, super universam terram. |
| 23 Poslušajte i čujte glas moj, prisluhnite pomno moju besjedu. | 23 Auribus percipite, et audite vocem meam : attendite, et audite eloquium meum. |
| 24 Ore li orač svakog dana, brâzdî , brànâ njivu svoju? | 24 Numquid tota die arabit arans ut serat ? proscindet et sarriet humum suam ? |
| 25 A kad joj poravna površinu, ne sije li grahor, ne sipa li kumin? Pšenicu gdje treba, proso i ječam, i napokon raž po rubovima? | 25 Nonne cum adæquaverit faciem ejus, seret gith et cyminum sparget ? et ponet triticum per ordinem, et hordeum, et milium, et viciam in finibus suis ? |
| 26 Bog ga njegov upućuje, on ga uči djelu pravom. | 26 Et erudiet illum in judicio ; Deus suus docebit illum. |
| 27 Ne mlati se grahor cijepom, nećeš točkom po kuminu, već se grahor štapom mlati, a kumin se prutom lupa. | 27 Non enim in serris triturabitur gith, nec rota plaustri super cyminum circuibit ; sed in virga excutietur gith, et cyminum in baculo. |
| 28 A da li se žito tare? Ne, nećeš ga dovijeka mlatiti: po njem ćeš pognat’ kolski točak i konje, ali ga zdrobiti nećeš. | 28 Panis autem comminuetur ; verum non in perpetuum triturans triturabit illum, neque vexabit eum rota plaustri, neque ungulis suis comminuet eum. |
| 29 I to dolazi od Jahve nad vojskama, savjetom divnog, mudrošću velikog. | 29 Et hoc a Domino Deo exercituum exivit, ut mirabile faceret consilium, et magnificaret justitiam. |