Livro dos Salmos 51

Biblia Matos Soares	Biblia Tysiąclecia
1 Ao mestre do coro. Maskil De Davide,	1 Kierownikowi chóru. Psalm. Dawida,
2 depois que Doeg Idumeu foi informar Saul, dizendo: Davide entrou em casa de Aquimeleque.	2 gdy przybył do niego prorok Natan po jego grzechu z Batszebą.
3 Por que te glorias da tua malícia, ó infame prepotente? A toda a hora	3 Zmiłuj się nade mną, Boże, w swojej łaskawości, w ogromie swego miłosierdzia wymaż moją nieprawość!
4 maquinas a perdição, a tua língua é como navalha afiada, ó artífice de enganos.	4 Obmyj mnie zupełnie z mojej winy i oczyść mnie z grzechu mojego!
5 Amas mais o mal que o bem, a mentira mais do que dizer o que é justo.	5 Uznaję bowiem moją nieprawość, a grzech mój jest zawsze przede mną.
6 Amas todas as palavras perniciosas, ó língua enganadora!	6 Tylko przeciw Tobie zgrzeszyłem i uczyniłem, co złe jest przed Tobą, tak że się okazujesz sprawiedliwym w swym wyroku i prawym w swoim osądzie.
7 Por isso Deus te destruirá, te afastará para sempre, te arrancará da tua tenda e te desarreigará da terra dos vivos.	7 Oto zrodzony jestem w przewinieniu i w grzechu poczęła mnie matka.
8 Ve-lo-ão os justos e temerão, e dele se rirão dizendo:	8 Oto Ty masz upodobanie w ukrytej prawdzie, naucz mnie tajników mądrości.
9 Eis o homem que não tomou a Deus por sua fortaleza, mas que esperou na multidão das suas riquezas e se reforçou nos seus crimes."	9 Pokrop mnie hizopem, a stanę się czysty, obmyj mnie, a nad śnieg wybieleję.
10 Eu, porém, sou como a oliveira verdejante na casa de Deus; confio na misericórdia de Deus para sempre.	10 Spraw, bym usłyszał radość i wesele: niech się radują kości, któreś skruszył!
11 Louvar-te-ei (Senhor) eternamente, porque actuaste, e pregarei o teu nome diante dos teus santos, porque é bom.	11 Odwróć oblicze swe od moich grzechów i wymaż wszystkie moje przewinienia!
	12 Stwórz, o Boże, we mnie serce czyste i odnów w mojej piersi ducha niezwyciężonego!
	13 Nie odrzucaj mnie od swego oblicza i nie odbieraj mi świętego ducha swego!
	14 Przywróć mi radość z Twojego zbawienia i wzmocnij mnie duchem ochoczym!
	15 Chcę nieprawych nauczyć dróg Twoich i nawrócą się do Ciebie grzesznicy.
	16 Od krwi uwolnij mnie, Boże, mój Zbawco: niech mój język sławi Twoją sprawiedliwość!
	17 Otwórz moje wargi, Panie, a usta moje będą głosić Twoją chwałę.
	18 Ty się bowiem nie radujesz ofiarą i nie chcesz całopaleń, choćbym je dawał.
	19 Moją ofiarą, Boże, duch skruszony, nie gardzisz, Boże, sercem pokornym i skruszonym.
	20 Panie, okaż Syjonowi łaskę w Twej dobroci: odbuduj mury Jeruzalem!
	21 Wtedy będą Ci się podobać prawe ofiary, dary i całopalenia, wtedy będą składać cielce na Twoim ołtarzu.