Psalmi 58

Biblija Hrvatski	VULGATA
1 Zborovođi. Po napjevu »Ne pogubi!« Davidov. Miktam.	1 In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem, quando misit Saul et custodivit domum ejus ut eum interficeret.
2 Zar doista krojite pravdu, vi moćni, zar sudite pravo, sinovi ljudski?	2 Eripe me de inimicis meis, Deus meus, et ab insurgentibus in me libera me.
3 Ne, već bezakonje smišljeno činite, po zemlji vam ruke dijele nepravde.	3 Eripe me de operantibus iniquitatem, et de viris sanguinum salva me.
4 Na krivu su putu bezbošci od krila majčina, na krivu su putu lašci od utrobe.	4 Quia ecce ceperunt animam meam ; irruerunt in me fortes.
5 U njima je otrov kao u zmije, kao u ljutice što uši začepljuje	5 Neque iniquitas mea, neque peccatum meum, Domine ; sine iniquitate cucurri, et direxi.
6 da glas čarobnjakov ne čuje ni glas bajača vješta bajanju.	6 Exsurge in occursum meum, et vide : et tu, Domine Deus virtutum, Deus Israël, intende ad visitandas omnes gentes : non miserearis omnibus qui operantur iniquitatem.
7 O Bože, polomi im zube u ustima; razbij, o Jahve, čeljusti lavićima!	7 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes : et circuibunt civitatem.
8 K’o vode što hitro otječu neka se razliju, k’o zgažena trava neka se osuše.	8 Ecce loquentur in ore suo, et gladius in labiis eorum : quoniam quis audivit ?
9 Nek’ budu k’o puž koji se pužuć’ rastoči, k’o pometnut plod nek’ sunca ne vide.	9 Et tu, Domine, deridebis eos ; ad nihilum deduces omnes gentes.
10 Prije nego vam kotlovi trnje osjete, dok je zeleno, neka ga vihor odnese.	10 Fortitudinem meam ad te custodiam, quia, Deus, susceptor meus es :
11 Radostan će biti pravednik kad ugleda odmazdu, noge će prati u krvi zlotvorâ.	11 Deus meus misericordia ejus præveniet me.
12 I reći će ljudi: »Pravednik plod svoj ima! Još ima Boga da sudi na zemlji!«	12 Deus ostendet mihi super inimicos meos : ne occidas eos, nequando obliviscantur populi mei. Disperge illos in virtute tua, et depone eos, protector meus, Domine :
	13 delictum oris eorum, sermonem labiorum ipsorum ; et comprehendantur in superbia sua. Et de execratione et mendacio annuntiabuntur
	14 in consummatione : in ira consummationis, et non erunt. Et scient quia Deus dominabitur Jacob, et finium terræ.
	15 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes : et circuibunt civitatem.
	16 Ipsi dispergentur ad manducandum ; si vero non fuerint saturati, et murmurabunt.
	17 Ego autem cantabo fortitudinem tuam, et exsultabo mane misericordiam tuam : quia factus es susceptor meus, et refugium meum in die tribulationis meæ.
	18 Adjutor meus, tibi psallam, quia Deus susceptor meus es ; Deus meus, misericordia mea.