Psalmi 109

Biblija Hrvatski	BIBBIA VOLGARE
1 Zborovođi. Psalam. Davidov. Bože, diko moja, nemoj šutjeti!	1 Salmo di David. Disse il Signore al Signore mio: siedi alla destra mia, insino ch' io ponerò li tuoi nemici, come scabello de' tuoi piedi.
2 Usta bezbožna i prijevarna na me se otvaraju, govore mi jezikom lažljivim,	2 Il Signore manderà la bacchetta della virtù tua di Sion; signorizza in mezzo de' nemici tuoi.
3 riječima me mržnje okružuju, bezrazložno me napadaju.	3 Sarò teco nel principio, nel dì della virtù tua, nella luce de' santi; prima che lucifero, del ventre te generai.
4 Za moju me ljubav oni optužuju, a ja se samo molim.	4 Giurò il Signore, e non si pentirà; tu sei sacerdote in eterno secondo l'ordine di Melchisedec.
5 Uzvraćaju mi zlo za dobro, mržnju za ljubav moju.	5 Il Signore è alla mano destra tua; ha fracassati li re nel dì della ira sua.
6 »Digni protiv njega bezbožnika i tužitelj nek’ mu stane zdesna!	6 Giudicarà nelle nazioni; empirà le ruine; nella terra abbasserà li capi di molti.
7 Kad mu se bude sudilo, nek’ bude osuđen, i molitva mu se za grijeh uzela!	7 Nella via bevette del torrente; però hassi esaltato il capo.
8 Dani njegovi nek’ budu malòbrojni, njegovu službu nek’ dobije drugi!
9 Djeca njegova nek’ postanu siročad, a njegova žena udovica!
10 Nek’ mu djeca budu skitnice, prosjaci, nek’ budu bačena iz opustjelih domova!
11 Nek’ mu lihvar prigrabi sav posjed, tuđinci nek’ razgrabe plod muke njegove!
12 Nitko ne imao prema njemu samilosti, nitko se ne smilovao siročadi njegovoj!
13 Neka mu se zatre potomstvo, u drugome koljenu neka se utrne ime njegovo!
14 Spominjao se Jahve grijeha njegovih, i grijeh njegove majke nek’ se ne izbriše:
15 nek’ budu svagda Jahvi pred očima! Neka se sa zemlje izbriše spomen njihov!«
16 Jer se ne spomenu da čini milosrđe, već proganjaše bijedna i uboga i u smrt gonjaše čovjeka srca shrvana.
17 Prokletstvo je ljubio, pa neka ga stigne; blagoslova ne htjede, daleko nek’ je od njega!
18 Prokletstvom nek’ se odjene kao haljinom, neka kao voda uđe u njega i kao ulje u kosti njegove.
19 Bilo mu haljinom kojom se pokriva, pojas kojim se svagda paše!
20 Tako nek’ plati Jahve tužiteljima mojim koji zlo govore protiv duše moje!
21 A ti, Jahve, Gospode, rad imena svog zauzmi se za me, spasi me jer je dobrostiva ljubav tvoja!
22 Jer bijedan sam i ubog, i srce je moje ranjeno u meni.
23 K’o sjena što se naginje ja nestajem, progone me kao skakavca.
24 Od posta mi koljena klecaju i tijelo moje omrša.
25 Ruglom sam njima postao, kimaju glavom kad me vide.
26 Pomozi mi, Jahve, Bože moj, po dobroti me svojoj spasi!
27 Nek’ upoznaju da je ovo ruka tvoja i da si ti ovo učinio, Jahve!
28 Oni nek’ proklinju, ti blagoslivljaj; nek’ se postide koji se na me podižu, a sluga tvoj nek’ se raduje!
29 Stidom nek’ se odjenu tužitelji moji i sramotom svojom nek’ se k’o plaštem pokriju!
30 Slavit ću Jahvu iz svega grla i hvalit’ ga u veliku mnoštvu
31 jer stoji s desne siromahu da mu dušu spasi od sudaca.