| 1 Ne te glorifie pas au sujet du lendemain ; tu ignores ce qu'enfantera le jour suivant. | 1 Μη καυχασαι εις την αυριον ημεραν? διοτι δεν εξευρεις τι θελει γεννησει η ημερα. |
| 2 Qu'un autre te loue, et non ta propre bouche ; un étranger, et non tes lèvres. | 2 Ας σε επαινη αλλος και μη το στομα σου? ξενος, και μη τα χειλη σου. |
| 3 La pierre est lourde et le sable pesant ; mais la colère de l'insensé pèse plus que l'une et l'autre. | 3 Βαρυς ειναι ο λιθος και δυσβαστακτος η αμμος? αλλ' η οργη του αφρονος ειναι βαρυτερα των δυο. |
| 4 La colère et la fureur qui éclate sont sans pitié, et qui pourra soutenir la violence d'un homme emporté ? | 4 Ο θυμος ειναι σκληρος και η οργη οξεια? αλλα τις δυναται να σταθη εμπροσθεν της ζηλοτυπιας; |
| 5 Une réprimande ouverte (correction manifeste) vaut mieux qu'un amour caché. | 5 Ο φανερος ελεγχος ειναι καλητερος παρα κρυπτομενη αγαπη? |
| 6 Les blessures faites par celui qui aime valent mieux que les baisers trompeurs de celui qui hait. | 6 πληγαι φιλου ειναι πισται? φιληματα δε εχθρων πολυαριθμα. |
| 7 Celui qui est rassasié foulera aux pieds le rayon de miel, et celui qui a faim trouvera doux même ce qui est amer. | 7 Κεχορτασμενη ψυχη αποστρεφεται την κηρηθραν? εις δε την πεινασμενην ψυχην παν πικρον φαινεται γλυκυ. |
| 8 Comme l'oiseau qui émigre de son nid, ainsi est l'homme qui abandonne son lieu. | 8 Ως το πτηνον το αποπλανωμενον απο της φωλεας αυτου, ουτως ειναι ο ανθρωπος ο αποπλανωμενος απο του τοπου αυτου. |
| 9 Le parfum et la variété des odeurs réjouissent le cœur, et les bons conseils d'un ami font les délices de l'âme. | 9 Τα μυρα και τα θυμιαματα ευφραινουσι την καρδιαν, και η γλυκυτης του φιλου δια της εγκαρδιου συμβουλης. |
| 10 N'abandonne pas ton ami, ni l'ami de ton père ; et n'entre pas dans la maison de ton frère au jour de ton affliction. Un voisin qui est proche vaut mieux qu'un frère qui est loin. | 10 Τον φιλον σου και τον φιλον του πατρος σου μη εγκαταλιπης? εις δε τον οικον του αδελφου σου μη εισελθης εν τη ημερα της συμφορας σου? διοτι καλητερον ειναι γειτων πλησιον παρα αδελφος μακραν. |
| 11 Applique-toi à la sagesse, mon fils, et réjouis mon cœur, afin que tu puisses répondre à celui qui te fera des reproches. | 11 Υιε μου, γινου σοφος και ευφραινε την καρδιαν μου, δια να εχω τι να αποκρινωμαι προς τον ονειδιζοντα με. |
| 12 L'homme habile a vu le mal, et s'est caché ; les imprudents ont passé outre, et ont souffert le (des) dommage(s). | 12 Ο φρονιμος προβλεπει το κακον και κρυπτεται? οι αφρονες εξακολουθουσι και τιμωρουνται. |
| 13 Prends le vêtement de celui qui a répondu pour autrui (un étranger), et enlève-lui le gage qu'il doit (parce qu'il a répondu) pour les (des) étrangers. | 13 Λαβε το ιματιον του εγγυωμενου δια ξενον και λαβε ενεχυρον απ' αυτου, εγγυωμενου περι ξενων πραγματων. |
| 14 Celui qui bénit son prochain à haute voix dès le matin (pour cela), sera semblable à celui qui maudit. | 14 Ο εγειρομενος το πρωι και ευλογων μετα μεγαλης φωνης τον πλησιον αυτου θελει λογισθη ως καταρωμενος αυτον. |
| 15 Un toit d'où l'eau dégoutte sans cesse pendant l'hiver (un jour de froid) et une femme querelleuse se ressemblent. | 15 Ακαταπαυστον σταξιμον εν ημερα βροχερα, και φιλερις γυνη ειναι ομοια? |
| 16 Celui qui la retient (veut la retenir) est comme celui qui voudrait retenir le vent, et sa main saisit de l'huile. | 16 ο κρυπτων αυτην κρυπτει τον ανεμον? και το μυρον εν τη δεξια αυτου κρυπτομενον φωναζει. |
| 17 Le fer aiguise le fer, et l'homme aiguise la personne (face) de son ami. | 17 Ο σιδηρος ακονιζει τον σιδηρον? και ο ανθρωπος ακονιζει το προσωπον του φιλου αυτου. |
| 18 Celui qui garde le figuier mangera de ses fruits, et celui qui garde son maître sera glorifié. | 18 Ο φυλαττων την συκην θελει φαγει τον καρπον αυτης? και ο φυλαττων τον κυριον αυτου θελει τιμηθη. |
| 19 Comme on voit briller dans l'eau le visage de ceux qui y regardent, ainsi les cœurs des hommes sont dévoilés aux sages (manifestes aux prudents). | 19 Καθως εις το υδωρ ανταποκρινεται προσωπον εις προσωπον, ουτω καρδια ανθρωπου εις ανθρωπον. |
| 20 L'enfer et l'abîme de (la) perdition ne sont jamais remplis (rassasiés) ; les yeux des hommes sont de même insatiables. | 20 Ο αδης και η απωλεια δεν χορταινουσι? και οι οφθαλμοι του ανθρωπου δεν χορταινουσιν. |
| 21 Comme l'argent s'éprouve dans le creuset et l'or dans le fourneau (une fournaise), ainsi l'homme est éprouvé par la bouche de celui qui le loue. Le cœur du méchant recherche le mal (des choses mauvaises), mais le cœur droit cherche la science. | 21 Ο αργυρος δοκιμαζεται δια του χωνευτηριου και ο χρυσος δια της καμινου? ο δε ανθρωπος δια του στοματος των εγκωμιαζοντων αυτον. |
| 22 Quand tu pilerais l'insensé dans un mortier, comme des grains sur lesquels frappe le pilon, sa folie ne se séparera pas de lui. | 22 Και αν κοπανισης δια κοπανου τον αφρονα εν ιγδιω μεταξυ σιτου κοπανιζομενου, η αφροσυνη αυτου δεν θελει χωρισθη απ' αυτου. |
| 23 Reconnais avec soin l'état de tes brebis (ton bétail), et considère tes troupeaux. | 23 Προσεχε να γνωριζης την καταστασιν των ποιμνιων σου, και επιμελου καλως τας αγελας σου? |
| 24 Car tu n'auras pas toujours la puissance ; mais ta couronne passera de génération en génération (une couronne te sera donnée pour toutes les générations). | 24 Διοτι ο πλουτος δεν μενει διαπαντος? ουδε το διαδημα απο γενεας εις γενεαν. |
| 25 Les prés sont ouverts, et les herbes verdoyantes ont paru, et on a recueilli le foin des montagnes. | 25 Ο χορτος βλαστανει και η χλοη αναφαινεται, και τα χορτα των ορεων συναγονται. |
| 26 Les agneaux sont pour te vêtir, et les chevreaux pour acheter un champ. | 26 Τα αρνια ειναι δια τα ενδυματα σου, και οι τραγοι δια την πληρωμην του αγρου. |
| 27 Que le lait des chèvres te suffise pour ta nourriture, et pour ce qui est nécessaire à ta maison, et (qu'il suffise aussi) pour l'entretien de tes servantes. | 27 Και θελεις εχει αφθονον γαλα αιγων δια την τροφην σου, δια την τροφην του οικου σου και την ζωην των θεραπαινων σου. |
