Jeremías 10

Biblia Sagrada	Biblija Hrvatski
1 Casa de Israel, escuchad la palabra que os dirige el Señor.	1 Slušajte riječ koju vam govori Jahve, dome Izraelov.
2 Esto dice el Señor: «No imitéis lo que hacen los gentiles, | ni os asustéis de los signos celestes. | ¡Que se asusten los propios gentiles!	2 Ovako govori Jahve: »Ne privikavajte se putu bezbožnom i ne dršćite pred znacima nebeskim, jer pred njima dršću samo bezbošci.
3 Las costumbres de esos pueblos carecen de sentido: | talan un árbol del bosque, | lo trabaja el artesano con la gubia;	3 Jer su strašila tih naroda puka ništavnost, samo drvo posječeno u šumi, djelo ruku tesarovih,
4 lo decora con oro y con plata, | lo sujeta con clavos y martillo, | de modo que no se tambalee.	4 ukrašeno srebrom i zlatom, pričvršćeno čavlima i čekićima da se ne klima.
5 Igual que espantajos de pepinar, | son incapaces de hablar; | tienen que ser transportados, | son incapaces de andar. | No les tengáis ningún miedo, | pues no hacen ni bien ni mal».	5 Nalik su na ptičja strašila u vrtu: ne znaju govoriti. Treba ih nositi, jer ne umiju hodati. Njih se ne bojte, jer ne mogu zla činiti, ali ni dobra učiniti ne mogu.«
6 ¡Nadie es como tú, Señor! | ¡Eres grande de verdad! | ¡Grande y poderoso es tu nombre!	6 Nitko nije kao ti, Jahve, ti si velik i silno je ime tvoje.
7 ¿Quién no te ha de temer, | si eres el rey de las naciones? | Es algo que tú mereces, | pues entre todos los sabios | y todos los reyes paganos, | nadie se te puede comparar.	7 Tko da se tebe ne boji, kralju naroda? Zaista, tebi to pripada, jer među svim mudracima naroda i u svim njihovim kraljevstvima tebi nema ravna!
8 Todos son estúpidos y necios, | educados por ídolos de leño,	8 Čime vatru lože, to ih zaluđuje! Zakon im isprazan – obično drvo,
9 de plata refinada de Tarsis | y de oro importado de Ofir: | obras de orfebres o fundidores, | revestidas de púrpura y de grana; | todos son obra de artistas.	9 tankolisto srebro dovezeno iz Taršiša, zlato iz Ofira, rad kipara i rukotvorina zlatara, sve djela umješna, ogrnuta ljubičastim i crvenim grimizom.
10 Pero el Señor es el Dios verdadero, | es el Dios vivo, rey eterno; | su cólera sacude la tierra, | las naciones no aguantan su ira.	10 A Jahve je pravi Bog. Živi je on Bog i Kralj vječni. Od njegova gnjeva zemlja se trese. Narodi ne mogu podnijeti jarosti njegove.
11 Esto les diréis: | «Los dioses que no hicieron el cielo y la tierra | serán exterminados de la tierra y de debajo el cielo».	11 Evo što ćete o kipovima reći: »Bogovi koji nisu stvorili neba ni zemlje moraju nestati s lica zemlje i ispod neba.«
12 Él hizo la tierra con poder, | cimentó el orbe con sabiduría, | extendió los cielos con inteligencia.	12 On stvori zemlju snagom svojom, mudrošću svojom uspostavi krug zemaljski i umom svojim razape nebesa.
13 Cuando él levanta la voz, | retumban las aguas del cielo | y asoman las nubes por el horizonte. | Él hace los rayos para la lluvia | y saca los vientos de sus depósitos.	13 Kad mu glas zaori, huče vode na nebesima, oblake diže s kraja zemlje; stvara kiši munje, vjetar izvodi iz skrovišta njegovih.
14 Los hombres se atontan sin ciencia, | los orfebres se avergüenzan de sus ídolos: | sus estatuas son pura mentira, | pues no hay espíritu en ellas;	14 Svakom čovjeku pamet stane, svaki se zlatar zastidi svoga kipa, jer svi su mu kipovi samo varka, nema u njima duha!
15 son vacío, obras engañosas, | desaparecerán cuando llegue el castigo.	15 Isprazni su oni, smiješne tvorevine, propast će u dan kazne.
16 No es así la Porción de Jacob, | pues es el creador de todo; | Israel es su heredad privada, | se llama «Señor del universo».	16 ‘Jakovljev dio’ nije kao oni: jer je on sve stvorio, Izrael pleme je baštine njegove, Jahve nad vojskama ime je njegovo.
17 Recoge del suelo tu hatillo, | tú que te encuentras sitiada,	17 Skupi prnje svoje sa zemlje, ti koja stanuješ u utvrdi!
18 pues esto dice el Señor: | «Esta vez lanzaré con la honda | a los habitantes de este país; | voy a ponerlos en aprieto, | de modo que no puedan escapar».	18 Jer ovako govori Gospod: »Gle, ovaj put daleko ću odbaciti stanovnike ove zemlje, pritijesniti ih da me nađu.«
19 ¡Pobre de mí, qué desastre, | tengo una herida incurable! | Y pensar que me decía: | «Solo es un mal soportable».	19 »Jao meni zbog ozljede moje, rana je moja neiscjeljiva.« A ja rekoh: »Ipak, bolest je moja, nosit ću je!
20 Mi tienda ha sido saqueada, | las cuerdas han sido arrancadas; | mis hijos me han abandonado, | ya no los tengo conmigo. | Ya no hay quien monte mi tienda, | no hay quien levante mis toldos.	20 Šator je moj òbâljen, sva užeta pokidana. Djeca me ostaviše: nema ih. Nema ga tko bi opet razapeo šator moj i podigao krila šatorska.«
21 Los pastores carecían de juicio, | ya no consultaban al Señor; | por ello no acertaron | y se ha dispersado el rebaño.	21 Da, pastiri pamet izgubiše: ne tražiše Jahve. Zato ih sreća ne prati i sva se stada raspršiše.
22 Se oyen rumores. Ya llega | un estruendo del país del norte: | convertirá los poblados de Judá | en desierto, en guarida de chacales.	22 Čujte vijest! Primiče se, evo, buka strašna iz zemlje sjeverne, da gradove judejske pretvori u pustinju, u brlog čagalja.
23 Lo sé, Señor. El hombre | no dirige su propia conducta, | que no es dueño el caminante | de ir orientando sus pasos.	23 Znam, Jahve, da put čovjeka nije u njegovoj vlasti, da čovjek koji hodi ne može upravljati korake svoje!
24 Corrígeme, Señor, pero con tino, | pues tu ira acabaría conmigo.	24 Kazni me, Jahve, ali po pravici, ne u gnjevu, da nas ne zatreš.
25 Derrama tu ira sobre las naciones | que no te conocen, sobre los pueblos | incapaces de invocar tu nombre. | Pues han devorado a Jacob, | lo han devorado y consumido, | han desolado su morada.	25 Izlij gnjev na narode koji te ne priznaju i na plemena koja ne zazivlju imena tvoga! Jer oni su proždrli Jakova, izjeli ga, opustošili naselje njegovo.