SCRUTATIO

Martes, 15 Septiembre 2026 - Beata Maria Vergine Addolorata ( Letture di oggi)

Salmos 78


font
Biblia SagradaNOVA VULGATA
1 Poema de Asaf. |Escucha, pueblo mío, mi enseñanza; | inclina el oído a las palabras de mi boca:1 Maskil. Asaph.
Attendite, popule meus, doctrinam meam;
inclinate aurem vestram in verba oris mei.
2 que voy a abrir mi boca a las sentencias, | para que broten los enigmas del pasado.2 Aperiam in parabolis os meum,
eloquar arcana aetatis antiquae.
3 Lo que oímos y aprendimos, | lo que nuestros padres nos contaron,3 Quanta audivimus et cognovimus ea,
et patres nostri narraverunt nobis,
4 no lo ocultaremos a sus hijos, | lo contaremos a la futura generación: | las alabanzas del Señor, su poder, | las maravillas que realizó;4 non occultabimus a filiis eorum,
generationi alteri narrantes
laudes Domini et virtutes eius
et mirabilia eius, quae fecit.
5 porque él estableció una norma para Jacob, | dio una ley a Israel. | Él mandó a nuestros padres | que lo enseñaran a sus hijos,5 Constituit testimonium in Iacob
et legem posuit in Israel;
quanta mandaverat patribus nostris
nota facere ea filiis suis,
6 para que lo supiera la generación siguiente, | los hijos que nacieran después. | Que surjan y lo cuenten a sus hijos,6 ut cognoscat generatio altera,
filii, qui nascentur.
Exsurgent et narrabunt filiis suis,
7 para que pongan en Dios su confianza | y no olviden las acciones de Dios, | sino que guarden sus mandamientos;7 ut ponant in Deo spem suam
et non obliviscantur operum Dei
et mandata eius custodiant.
8 para que no imiten a sus padres, | generación rebelde y pertinaz; | generación de corazón inconstante, | de espíritu infiel a Dios.8 Ne fiant sicut patres eorum,
generatio rebellis et exasperans;
generatio, quae non firmavit cor suum,
et non fuit fidelis Deo spiritus eius.
9 Los arqueros de la tribu de Efraín | volvieron la espalda en la batalla.9 Filii Ephraim, intendentes et mittentes arcum,
conversi sunt in die belli.
10 No guardaron la alianza de Dios, | se negaron a seguir su ley,10 Non custodierunt testamentum Dei
et in lege eius renuerunt ambulare.
11 echando en olvido sus acciones, | las maravillas que les había mostrado,11 Et obliti sunt factorum eius
et mirabilium eius, quae ostendit eis.
12 cuando hizo portentos a vista de sus padres, | en la tierra de Egipto, en el campo de Soán.12 Coram patribus eorum fecit mirabilia
in terra Aegypti, in campo Taneos.
13 Hendió el mar para darles paso, | sujetando las aguas como muros;13 Scidit mare et perduxit eos
et statuit aquas quasi in utre.
14 los guiaba de día con una nube, | de noche con el resplandor del fuego.14 Et deduxit eos in nube per diem
et per totam noctem in illuminatione ignis.
15 Hendió la roca en el desierto, | y les dio a beber raudales de agua;15 Scidit petram in eremo
et adaquavit eos velut abyssus multa.
16 sacó arroyos de la peña, | hizo correr las aguas como ríos.16 Et eduxit rivulos de petra
et deduxit tamquam flumina aquas.
17 Pero ellos volvieron a pecar contra él, | y en el desierto se rebelaron contra el Altísimo:17 Et apposuerunt adhuc peccare ei,
in iram excitaverunt Excelsum in inaquoso.
18 tentaron a Dios en sus corazones, | pidiendo una comida a su gusto;18 Et tentaverunt Deum in cordibus suis,
petentes escas animabus suis;
19 hablaron contra Dios: «¿Podrá Dios | preparar una mesa en el desierto?19 et contra Deum locuti sunt,
dixerunt: “ Numquid poterit Deus parare mensam in deserto? ”.
20 Él hirió la roca, brotó agua | y desbordaron los torrentes; | pero ¿podrá también darnos pan, | proveer de carne a su pueblo?».20 Ecce percussit petram, et fluxerunt aquae,
et torrentes inundaverunt.
“ Numquid et panem poterit dare
aut parare carnes populo suo? ”.
21 Lo oyó el Señor, y se indignó; | un fuego se encendió contra Jacob, | hervía su cólera contra Israel,21 Ideo audivit Dominus et exarsit,
et ignis accensus est in Iacob,
et ira ascendit in Israel.
22 porque no tenían fe en Dios | ni confiaban en su auxilio.22 Quia non crediderunt in Deo
nec speraverunt in salutari eius.
23 Pero dio orden a las altas nubes, | abrió las compuertas del cielo:23 Verumtamen mandavit nubibus desuper
et ianuas caeli aperuit;
24 hizo llover sobre ellos maná, | les dio pan del cielo;24 et pluit illis manna ad manducandum
et panem caeli dedit eis:
25 y el hombre comió pan de ángeles, | les mandó provisiones hasta la hartura.25 panem angelorum manducavit homo;
cibaria misit eis ad abundantiam.
26 Hizo soplar desde el cielo el levante, | y dirigió con su fuerza el viento sur;26 Excitavit austrum in caelo
et induxit in virtute sua africum;
27 hizo llover carne como una polvareda, | y volátiles como arena del mar;27 et pluit super eos sicut pulverem carnes
et sicut arenam maris volatilia pennata:
28 los hizo caer en mitad del campamento, | alrededor de sus tiendas.28 et ceciderunt in medio castrorum eorum,
circa tabernacula eorum.
29 Ellos comieron y se hartaron, | así satisfizo su avidez;29 Et manducaverunt et saturati sunt nimis,
et desiderium eorum attulit eis.
30 pero, con la avidez recién saciada, | con la comida aún en la boca,30 Nondum recesserant a desiderio suo,
adhuc escae eorum erant in ore ipsorum,
31 la ira de Dios hirvió contra ellos: | mató a los más robustos, | doblegó a la flor de Israel.31 et ira Dei ascendit super eos
et occidit pingues eorum
et electos Israel prostravit.
32 Y, con todo, volvieron a pecar, | y no dieron fe a sus milagros:32 In omnibus his peccaverunt adhuc
et non crediderunt in mirabilibus eius;
33 entonces consumió sus días en un soplo, | sus años en un momento.33 et consumpsit in halitu dies eorum
et annos eorum cum festinatione.
34 Y, cuando los hacía morir, lo buscaban, | y madrugaban para volverse hacia Dios;34 Cum occideret eos, quaerebant eum
et conversi veniebant diluculo ad eum;
35 se acordaban de que Dios era su roca, | el Dios altísimo su redentor.35 et rememorati sunt quia Deus adiutor est eorum,
et Deus Excelsus redemptor eorum est.
36 Lo adulaban con sus bocas, | pero sus lenguas mentían:36 Et suaserunt ei in ore suo
et lingua sua mentiti sunt ei;
37 su corazón no era sincero con él, | ni eran fieles a su alianza.37 cor autem eorum non erat rectum cum eo,
nec fideles erant in testamento eius.
38 Él, en cambio, sentía lástima, | perdonaba la culpa y no los destruía: | una y otra vez reprimió su cólera, | y no despertaba todo su furor,38 Ipse autem est misericors
et propitiatur iniquitati et non disperdit.
Saepe avertit iram suam
et non accendit omnem furorem suum.
39 acordándose de que eran de carne, | un aliento fugaz que no torna.39 Et recordatus est quia caro sunt,
spiritus vadens et non rediens.
40 ¡Qué rebeldes fueron en el desierto | enojando a Dios en la estepa!40 Quoties exacerbaverunt eum in deserto,
in iram concitaverunt eum in inaquoso!
41 Volvían a tentar a Dios, | a irritar al Santo de Israel,41 Et reversi sunt et tentaverunt Deum
et Sanctum Israel exacerbaverunt.
42 sin acordarse de aquella mano | que un día los rescató de la opresión.42 Non sunt recordati manus eius,
diei, qua redemit eos de manu tribulantis.
43 Cuando hizo prodigios en Egipto, | portentos en el campo de Soán.43 Cum posuit in Aegypto signa sua
et prodigia sua in campo Taneos.
44 Cuando convirtió en sangre los canales | y los arroyos para que no bebieran;44 Convertit in sanguinem flumina eorum
et rivulos eorum, ne biberent.
45 cuando les mandó tábanos que los picasen | y ranas que los hostigasen;45 Misit in eos coenomyiam et comedit eos,
ranam et perdidit eos.
46 cuando entregó a la langosta sus cosechas | y al saltamontes el fruto de sus sudores;46 Dedit brucho fructus eorum,
labores eorum locustae.
47 cuando aplastó con granizo sus viñedos, | y con escarcha sus higueras;47 Occidit in grandine vineas eorum,
moros eorum in pruina.
48 cuando entregó sus ganados al pedrisco, | y al rayo sus rebaños.48 Tradidit grandini iumenta eorum
et greges eorum flammae ignis.
49 Cuando lanzó contra ellos el incendio de su ira, | su cólera, su furor, su indignación, | enviándolos como siniestros mensajeros.49 Misit in eos ardorem irae suae,
indignationem et comminationem et angustiam,
immissionem angelorum malorum.
50 Dio curso libre a su ira: | no los salvó de la muerte, | entregó sus vidas a la peste;50 Complanavit semitam irae suae;
non pepercit a morte animabus eorum
et vitam eorum in peste conclusit.
51 cuando hirió a los primogénitos en Egipto, | a las primicias de la virilidad en las tiendas de Cam.51 Percussit omne primogenitum in terra Aegypti,
primitias roboris eorum in tabernaculis Cham.
52 Sacó como un rebaño a su pueblo, | los guio como un hato por el desierto,52 Abstulit sicut oves populum suum
et perduxit eos tamquam gregem in deserto.
53 los condujo seguros, sin alarmas, | mientras el mar cubría a sus enemigos.53 Deduxit eos in spe, et non timuerunt,
et inimicos eorum operuit mare.
54 Los hizo entrar por las santas fronteras, | hasta el monte que su diestra había adquirido;54 Et induxit eos in fines sanctificationis suae,
in montem, quem acquisivit dextera eius.
55 ante ellos rechazó a las naciones, | les asignó por suerte su heredad: | instaló en sus tiendas a las tribus de Israel.55 Et eiecit a facie eorum gentes
et divisit eis terram in funiculo hereditatis
et habitare fecit in tabernaculis eorum tribus Israel.
56 Pero ellos tentaron al Dios altísimo y se rebelaron, | negándose a guardar sus preceptos;56 Et tentaverunt et exacerbaverunt Deum Excelsum
et testimonia eius non custodierunt.
57 desertaron y traicionaron como sus padres, | fallaron como un arco engañoso;57 Recesserunt et praevaricati sunt,
quemadmodum patres eorum;
conversi sunt retro ut arcus pravus.
58 con sus altozanos lo irritaban, | con sus ídolos provocaban sus celos.58 In iram concitaverunt eum in collibus suis
et in sculptilibus suis ad aemulationem eum provocaverunt.
59 Dios lo oyó y se indignó | y rechazó totalmente a Israel;59 Audivit Deus et exarsit
et sprevit valde Israel.
60 abandonó su morada de Siló, | la tienda en que habitaba con los hombres;60 Et reppulit habitaculum Silo,
tabernaculum, ubi habitavit in hominibus.
61 abandonó sus valientes al cautiverio, | su orgullo a las manos enemigas;61 Et tradidit in captivitatem virtutem suam
et pulchritudinem suam in manus inimici.
62 entregó su pueblo a la espada, | encolerizado contra su heredad;62 Et conclusit in gladio populum suum
et in hereditatem suam exarsit.
63 el fuego devoraba a los jóvenes, | y sus doncellas no llegaron a casarse;63 Iuvenes eorum comedit ignis,
et virgines eorum non sunt desponsatae.
64 los sacerdotes caían a espada, | y sus viudas no los lloraban.64 Sacerdotes eorum in gladio ceciderunt,
et viduae eorum non plorabantur.
65 Pero el Señor se despertó como de un sueño, | como un soldado vencido por el vino:65 Et excitatus est tamquam dormiens Dominus,
tamquam potens crapulatus a vino.
66 hirió al enemigo en la espalda | infligiéndole una derrota perdurable.66 Et percussit inimicos suos in posteriora,
opprobrium sempiternum dedit illis.
67 Repudió las tiendas de José, | no escogió la tribu de Efraín;67 Et reppulit tabernaculum Ioseph
et tribum Ephraim non elegit,
68 escogió la tribu de Judá | y el monte Sión, su preferido.68 sed elegit tribum Iudae,
montem Sion, quem dilexit.
69 Construyó su santuario como el cielo, | como la tierra, que cimentó para siempre.69 Et aedificavit sicut excelsum sanctuarium suum,
sicut terram, quam fundavit in saecula.
70 Escogió a David, su siervo, | lo sacó de los apriscos del rebaño;70 Et elegit David servum suum
et sustulit eum de gregibus ovium,
71 de andar tras las ovejas, lo llevó | a pastorear a su pueblo, Jacob; | a Israel, su heredad.71 de post fetantes accepit eum:
pascere Iacob populum suum
et Israel hereditatem suam.
72 Los pastoreó con corazón íntegro, | los guiaba con mano inteligente.72 Et pavit eos in innocentia cordis sui
et in prudentia manuum suarum deduxit eos.