Ijob 21

Pattloch Bibel	Biblia Tysiąclecia
1 Da antwortete Job und sprach:	1 Hiob na to odpowiedział, i rzekł:
2 "O hört doch, hört auf mein Wort, und darin soll euer Trost bestehen!	2 Słuchajcie, słuchajcie mej mowy, może mnie tym pocieszycie.
3 Gestattet mir, daß ich das Wort ergreife, und habe ich gesprochen, dann erst magst du spotten!	3 Dopuśćcie i mnie też do słowa, potem pozwalam wam szydzić.
4 Ist denn mein Ziel, mich über Menschen zu beklagen, oder habe ich nicht Grund zur Ungeduld?	4 A czyż ja do ludzi mam żal? Czy niesłusznie duch mój jest wzburzony?
5 Kehret euch zu mir, erstarret vor Entsetzen, und legt die Hand auf euren Mund!	5 Spójrzcie na mnie, zdziwieni, i ręką przymknijcie swe usta!
6 Ja, wenn ich nur daran denke, erschrecke ich, und Zittern ergreift meinen Leib.	6 Jest myśl, co mnie tak przeraża, że drżę na całym ciele:
7 Warum bleiben Frevler am Leben, werden alt und erstarken an Macht?	7 Czemuż to żyją grzesznicy? Wiekowi są i potężni.
8 Gefestigt stehen bei ihnen ihre Kinder vor ihren Blicken und ihre Nachkommen vor ihren Augen.	8 Trwałe jest u nich potomstwo i dano oglądać im wnuki.
9 Ihr Hauswesen blüht in Wohlstand, ohne Gefahr; die Zuchtrute Gottes kommt nicht über sie.	9 Ich domy są bezpieczne, bez strachu, gdyż nie sięga ich Boża rózga.
10 Ihr Stier bespringt und läßt nicht unbesamt, ihre Rinder kalben und werfen nicht fehl.	10 Ich buhaj jest zawsze płodny, krowa im rodzi, nie roni.
11 Sie entlassen ihre Kinder wie eine Herde von Schafen, und ihre Kleinen tanzen und springen.	11 Swych chłopców puszczają jak owce: niech dzieci biegają radośnie,
12 Sie stimmen Lieder an zur Pauke und Zither, ergötzen sich beim Klang der Schalmei.	12 chwytają za miecz i harfę i tańczą do wtóru piszczałki.
13 Sie verbringen in Glück ihre Lebenstage und steigen in Ruhe zum Totenreich hinab.	13 Pędzą swe dni w dobrobycie, w spokoju zstępują do Szeolu.
14 Und doch sagten sie zu Gott: "Weiche von uns! Deine Wege zu kennen, begehren wir nicht!	14 Oddal się - mówili do Boga - nie chcemy znać Twoich dróg.
15 Was ist der Allmächtige, daß wir ihm dienen sollten, und was kann es uns nützen, an ihn uns zu halten?"	15 Po cóż służyć Wszechmogącemu? Co da nam modlitwa do Niego?
16 Freilich ruht ihr Glück nicht in ihrer Hand; der Frevler Denkart liegt mir fern!	16 Czyż w ich rękach nie ma szczęścia, choć ich myśli od Niego daleko?
17 Wie oft erlischt der Frevler Lampe und kommt ihr Unheil über sie, wenn er in seinem Zorn Verderben zuteilt?	17 Czy często gaśnie lampa niewiernych, czy na nich klęska spada? Gniew Boży rujnuje nieprawych?
18 (Wie oft) werden sie gleich dem Stroh vor dem Winde und wie Spreu, die der Sturm entführt?	18 Czyż są podobni do słomy na wietrze lub do plew pędzonych przez wicher?
19 Spart Gott den Kindern des Frevlers dessen Sündenschuld auf? Ihm selber soll er vergelten, daß er es merke!	19 Bóg chowa cierpienia dla synów. Trzeba je zadać samemu, niech pozna,
20 Seine eigenen Augen sollen sein Unglück schauen, und vom Grimm des Allmächtigen soll er trinken!	20 niech ujrzy oczami swą klęskę, niech gniew Wszechmocnego wypije!
21 Denn was kümmert ihn seine Familie, wenn er dahin ist und abgeschnitten seiner Monde Zahl?	21 Czy mu po śmierci zależy na domu, gdy liczba miesięcy skończona?
22 Darf man nun Gott Erkenntnis lehren, ihn, der die Erhabenen richtet?	22 Czy Boga chcesz uczyć mądrości, Tego, co sądzi mocarzy?
23 Der eine stirbt in vollendetem Glück, vollkommen sorglos und ruhig;	23 Jeden umiera szczęśliwy, ze wszech miar bezpieczny, beztroski.
24 seine Eingeweide strotzen vor Fett, und das Mark seiner Knochen ist üppig genährt.	24 Naczynia ma pełne mleka, szpik jego kości jest świeży.
25 Doch der andere stirbt in bitterem Gram, hat niemals des Glückes genossen.	25 Drugi zaś kończy w boleści i szczęścia nigdy nie zaznał.
26 Nun liegen sie beide gemeinsam im Staube, und Maden bedecken sie.	26 A w ziemi leżą razem, obydwu pokrywa robactwo.
27 Seht, ich kenne eure Gedanken und die Ränke, womit ihr mir Unrecht zufügt,	27 Wasze myśli są mi już znane i plany, jak chcecie mnie dręczyć.
28 indem ihr sprecht: "Wo blieb des Vornehmen Haus und wo das Wohnzelt der Frevler?"	28 Mówicie: A gdzie dom bogacza lub namiot mieszkalny złoczyńców?
29 Habt ihr nie die Weitgereisten befragt und ihre deutlichen Beispiele nicht beachtet?	29 Czy nie pytacie podróżnych? Co mówią - nie wiecie dokładnie?
30 Daß nämlich der Böse am Unheilstage geschont wird, weggebracht am Tage des Zornes?	30 Grzesznik ocalał w dni grozy i w czasie, gdy nadciąga kara.
31 Wer hält ihm offen seinen Lebenswandel vor, und wer vergilt ihm, was er selbst verübte?	31 Więc kto mu wypomni złe życie i któż zapłaci za czyny?
32 Er wird vielmehr zur Gräberstätte gebracht, und über den Grabhügel wacht man sorgsam.	32 Takiego grzebią uroczyście i straże stawiają przy grobie.
33 Leicht sind ihm die Schollen des Schachtes, hinter ihm drein zieht alle Welt und vor ihm eine zahllose Schar.	33 Toteż przyjemne są mu grudy ziemi, bo tłum ludzi jest za nim, jak i przed nim bez liku.
34 Wie wollt ihr mich also mit Nichtigem trösten? Eure Antworten bleiben letztlich nur Trug."	34 Więc czemu mnie próżno cieszycie, gdy prawdzie odpowiedź zaprzecza?