Psalmen 69

Menge Bibel	GREEK BIBLE
1 Dem Musikmeister, nach (der Singweise = Melodie) »Lilien«, von David.	1 Εις τον πρωτον μουσικον, υπο Σοσανιμ. Ψαλμος του Δαβιδ.>> Σωσον με, Θεε, διοτι εισηλθον υδατα εως ψυχης μου.
2 Hilf mir, o Gott,denn die Wasser gehen mir bis ans Leben!	2 Εβυθισθην εις βαθυν πηλον, οπου δεν ειναι τοπος στερεος δια να σταθω? εφθασα εις τα βαθη των υδατων, και το ρευμα με κατακλυζει.
3 Ich versinke im tiefen Schlamm, wo kein Grund ist;in Wassertiefen bin ich geraten,und die Flut überströmt mich.	3 Ητονησα κραζων? ο λαρυγξ μου εξηρανθη? απεκαμον οι οφθαλμοι μου απο του να περιμενω τον Θεον μου.
4 Müde bin ich von (allem) Schreien, meine Kehle ist heiser;erloschen sind mir die Augen,während ich harre auf meinen Gott.	4 Οι μισουντες με αναιτιως επληθυνθησαν υπερ τας τριχας της κεφαλης μου? εκραταιωθησαν οι εχθροι μου οι προσπαθουντες να με αφανισωσιν αδικως. Τοτε εγω επεστρεψα ο, τι δεν ηρπασα.
5 Größer als die Zahl der Haare auf meinem Hauptist die Zahl derer, die ohne Ursach’ mich hassen;mächtig sind meine Gegner, die ohne Grund mich befeinden:wo ich gar nicht geraubt, da soll Ersatz ich leisten!	5 Θεε, συ γνωριζεις την αφροσυνην μου? και τα πλημμεληματα μου δεν ειναι κεκρυμμενα απο σου.
6 Du, o Gott, du weißt um meine Torheit (oder: Verfehlung),und meine Vergehen sind dir nicht verborgen.	6 Ας μη αισχυνθωσιν εξ αιτιας μου, Κυριε Θεε των δυναμεων, οι προσμενοντες σε? ας μη εντραπωσι δι' εμε οι εκζητουντες σε, Θεε του Ισραηλ.
7 Laß nicht enttäuscht an mir (oder: durch mich) werden, die auf dich hoffen,o Gott, o HERR der Heerscharen!Laß nicht beschämt an mir (oder: durch mich) werden,die dich, Gott Israels, suchen!	7 Διοτι ενεκα σου υπεφερα ονειδισμον? αισχυνη εκαλυψε το προσωπον μου.
8 Denn um deinetwillen trage ich Schmach, (für dich) bedeckt Beschämung mein Antlitz;	8 Ξενος εγεινα εις τους αδελφους μου, και αλλογενης εις τους υιους της μητρος μου?
9 ein Fremdling bin ich meinen Brüdern gewordenund unbekannt den Söhnen meiner Mutter.	9 Διοτι ο ζηλος του οικου σου με κατεφαγε? και οι ονειδισμοι των ονειδιζοντων σε επεπεσον επ εμε.
10 Denn der Eifer um dein Haus hat mich verzehrt,und die Schmähungen derer, die dich schmähen, haben mich getroffen.	10 Και εκλαυσα ταλαιπωρων εν νηστεια την ψυχην μου, αλλα τουτο εγεινεν εις ονειδος μου.
11 Ich weinte und kasteite (= peinigte) mich durch Fasten,doch es brachte mir nur Beschimpfung ein;	11 Και εκαμα τον σακκον ενδυμα μου και εγεινα εις αυτους παροιμια.
12 als ein Trauergewand zu meinem Kleid ich machte,da wurde ich ihnen zum Spottlied;	12 Κατ' εμου λαλουσιν οι καθημενοι εν ταις πυλαις, και εγεινα ασμα των μεθυοντων.
13 es schwatzten von mir die Leute auf dem Markt,und Schmachlieder sangen von mir die Zecher beim Wein.	13 Εγω δε προς σε κατευθυνω την προσευχην μου, Κυριε? καιρος ευμενειας ειναι? Θεε, κατα το πληθος του ελεους σου, επακουσον μου, κατα την αληθειαν της σωτηριας σου.
14 Ich aber richte mein Gebet an dich, o HERR,zur Zeit, da dir es wohlgefällig ist;o Gott, nach deiner großen Gnadeerhöre mich, nach deiner heilspendenden Treue!	14 Ελευθερωσον με απο του πηλου, δια να μη βυθισθω? ας ελευθερωθω εκ των μισουντων με και εκ των βαθεων των υδατων.
15 Zieh mich heraus aus dem Schlamm, daß ich nicht versinke,laß Rettung mich findenvon meinen Hassern und aus den Wassertiefen!	15 Ας μη με κατακλυση το ρευμα των υδατων, μηδε ας με καταπιη ο βυθος? και το φρεαρ ας μη κλειση το στομα αυτου επ' εμε.
16 Laß die Wasserflut mich nicht überströmenund die Tiefe (oder: den Strudel) mich nicht verschlingenund den Abgrund seinen Schlund nicht über mir schließen!	16 Εισακουσον μου, Κυριε, διοτι αγαθον ειναι το ελεος σου? κατα το πληθος των οικτιρμων σου επιβλεψον επ' εμε.
17 Erhöre mich, HERR, denn deine Güte ist köstlich!Nach deinem großen Erbarmen wende dich mir zu	17 Και μη κρυψης το προσωπον σου απο του δουλου σου? επειδη θλιβομαι, ταχεως επακουσον μου.
18 und verbirg dein Angesicht nicht vor deinem Knecht,denn ich bin in Not: erhöre mich eiligst!	18 Πλησιασον εις την ψυχην μου? λυτρωσον αυτην? ενεκα των εχθρων μου λυτρωσον με.
19 Nahe dich meiner Seele, erlöse sie,um meiner Feinde willen mach mich frei!	19 συ γνωριζεις τον ονειδισμον μου και την αισχυνην μου και την εντροπην μου? ενωπιον σου ειναι παντες οι θλιβοντες με.
20 Du weißt um meine Schmach,um meine Schande und Beschimpfung;meine Feinde sind alle dir wohlbekannt.	20 Ονειδισμος συνετριψε την καρδιαν μου? και ειμαι περιλυπος? περιεμεινα δε συλλυπουμενον, αλλα δεν υπηρξε, και παρηγορητας, αλλα δεν ευρηκα.
21 Die Schmach hat mir das Herz gebrochen,so daß ich verzweifle;ich hoffte auf Mitleid, aber vergebens,und auf Tröster, doch ich habe keine gefunden;	21 Και εδωκαν εις εμε χολην δια φαγητον μου, και εις την διψαν μου με εποτισαν οξος.
22 nein, sie haben mir Gift in die Speise getanund Essig mich trinken lassen für meinen Durst.	22 Ας γεινη η τραπεζα αυτων εμπροσθεν αυτων εις παγιδα και εις ανταποδοσιν και εις βροχον.
23 Möge ihr Tisch vor ihnen zum Fangnetz werdenund ihnen, den Sichren, zum Fallstrick!	23 Ας σκοτισθωσιν οι οφθαλμοι αυτων δια να μη βλεπωσι? και την ραχιν αυτων διαπαντος κυρτωσον.
24 Laß ihre Augen dunkel werden, daß sie nicht sehen,und ihre Hüften laß immerdar wanken!	24 Εκχεε επ' αυτους την οργην σου? και ο θυμος της αγανακτησεως σου ας συλλαβη αυτους.
25 Gieße über sie deinen Grimm aus,und deines Zornes Glut erreiche sie!	25 Ας γεινωσιν ερημα τα παλατια αυτων? εν ταις σκηναις αυτων ας μη ηναι ο κατοικων.
26 Ihre Behausung müsse zur Öde werden,in ihren Zelten kein Bewohner sein!	26 Διοτι εκεινον, τον οποιον συ επαταξας, αυτοι κατεδιωξαν? και λαλουσι περι του πονου εκεινων, τους οποιους επληγωσας.
27 Denn den du selbst geschlagen hast, verfolgen sie,und vom Weh der durch dich Verwundeten schwatzen sie.	27 Προσθες ανομιαν επι την ανομιαν αυτων, και ας μη εισελθωσιν εις την δικαιοσυνην σου.
28 Füge noch Schuld zu ihrer Verschuldung hinzuund laß sie nicht kommen zur Gerechtigkeit vor dir!	28 Ας εξαλειφθωσιν εκ βιβλου ζωντων και μετα των δικαιων ας μη καταγραφθωσιν.
29 Sie müssen ausgelöscht werden aus dem Buche des Lebensund nicht eingeschrieben werden mit den Gerechten!	29 Εμε δε, τον πτωχον και λελυπημενον, η σωτηρια σου, Θεε, ας με υψωση.
30 Doch ich bin elend und schmerzbeladen:deine Hilfe, Gott, möge mich sicherstellen!	30 Θελω αινεσει το ονομα του Θεου εν ωδη και θελω μεγαλυνει αυτον εν υμνοις.
31 Ich will den Namen Gottes preisen in Liedern,will hoch ihn rühmen mit Danksagung;	31 Τουτο βεβαιως θελει αρεσει εις τον Κυριον, υπερ μοσχον νεον εχοντα κερατα και οπλας.
32 das wird dem HERRN willkommner sein als Rinder,als Farren mit Hörnern und gespaltnen Hufen.	32 Οι ταπεινοι θελουσιν ιδει? θελουσι ευφρανθη? και η καρδια υμων των εκζητουντων τον Θεον θελει ζησει.
33 Wenn die Bedrückten es sehen, so werden sie sich freuen:ihr, die ihr Gott sucht: euer Herz lebe auf!	33 Διοτι εισακουει των πενητων ο Κυριος και τους δεσμιους αυτου δεν καταφρονει.
34 Denn der HERR erhört die Armen,und seine Gefangenen läßt er nicht unbeachtet.	34 Ας αινεσωσιν αυτον οι ουρανοι και η γη, αι θαλασσαι και παντα τα κινουμενα εν αυταις.
35 Es mögen ihn preisen Himmel und Erde,die Meere und alles, was in ihnen sich regt!	35 Διοτι ο Θεος θελει σωσει την Σιων, και θελει οικοδομησει τας πολεις του Ιουδα? και θελουσι κατοικησει εκει και θελουσι κληρονομησει αυτην.
36 Denn Gott wird Zion rettenund Judas Städte wieder erbaun,daß man daselbst wohne und das Land besitze;	36 Και το σπερμα των δουλων αυτου θελει κληρονομησει αυτην, και οι αγαπωντες το ονομα αυτου θελουσι κατοικει εν αυτη.
37 und der Nachwuchs seiner Knechte wird es erben,und die seinen Namen lieben, werden darin wohnen.