Psalmen 107

Menge Bibel	Biblia Tysiąclecia
1 »Danket dem HERRN, denn er ist freundlich,ja, ewiglich währt seine Gnade«:	1 Wysławiajcie Pana, bo dobry, bo na wieki Jego łaskawość.
2 so sollen die vom HERRN Erlösten sprechen,die er befreit hat aus Drangsal (oder: aus Feindeshand)	2 Niechaj to mówią odkupieni przez Pana, ci, których wybawił z rąk przeciwnika
3 und die er gesammelt aus den Ländernvom Aufgang her und vom Niedergang,vom Norden her und vom Meer (= Westen).	3 i których zgromadził z obcych krajów, ze wschodu i zachodu, z północy i południa.
4 Sie irrten umher in der Wüste, der Öde,und fanden den Weg nicht zu einer Wohnstatt;	4 Błądzili na pustyni, na odludziu: do miasta zamieszkałego nie znaleźli drogi.
5 gequält vom Hunger und vom Durst,wollte ihre Seele in ihnen verschmachten (= verzweifeln).	5 Cierpieli głód i pragnienie, i ustawało w nich życie.
6 Da schrien sie zum HERRN in ihrer Not,und er rettete sie aus ihren Ängsten	6 W swoim ucisku wołali do Pana, a On ich uwolnił od trwogi.
7 und leitete sie auf richtigem Wege,daß sie kamen zu einer bewohnten Ortschaft: –	7 I powiódł ich prostą drogą, tak że doszli do miasta zamieszkałego.
8 die mögen danken dem HERRN für seine Güteund für seine Wundertaten an den Menschenkindern,	8 Niech dzięki czynią Panu za Jego miłosierdzie, za Jego cuda dla synów ludzkich,
9 daß er die lechzende Seele gesättigtund die hungernde Seele gefüllt hat mit Labung.	9 bo nasycił tego, który jest zgłodniały, i łaknącego napełnił dobrami.
10 Die da saßen in Finsternis und Todesnacht,gefangen in Elend und Eisenbanden –	10 Siedzieli w ciemnościach i mroku, uwięzieni nędzą i żelazem,
11 denn sie hatten Gottes Geboten getrotztund den Ratschluß (oder: Willen) des Höchsten verachtet,	11 gdyż bunt podnieśli przeciw słowom Bożym i pogardzili zamysłem Najwyższego.
12 so daß er ihren Sinn durch Leiden beugte,daß sie niedersanken und keinen Helfer hatten –;	12 Trudami przygiął ich serca: chwiali się, lecz nikt im nie pomógł.
13 da schrien sie zum HERRN in ihrer Not,und er rettete sie aus ihren Ängsten;	13 I w swoim ucisku wołali do Pana, a On ich uwolnił od trwogi.
14 er führte sie heraus aus Finsternis und Todesnachtund zersprengte ihre Fesseln: –	14 I wyprowadził ich z ciemności i mroku, a ich kajdany pokruszył.
15 die mögen danken dem HERRN für seine Güteund für seine Wundertaten an den Menschenkindern,	15 Niech dzięki czynią Panu za Jego łaskawość, za Jego cuda dla synów ludzkich,
16 daß er eherne Türen zerbrochenund eiserne Riegel zerschlagen.	16 gdyż bramy spiżowe wyłamał i skruszył żelazne wrzeciądze.
17 Die da krank waren infolge ihres Sündenlebensund wegen ihrer Verfehlungen leiden mußten –	17 Chorowali na skutek swoich grzesznych czynów i nędzę cierpieli przez swoje występki;
18 vor jeglicher Speise hatten sie Widerwillen,so daß sie den Pforten des Todes nahe waren –;	18 obrzydło im całe jedzenie i byli bliscy bram śmierci.
19 da schrien sie zum HERRN in ihrer Not,und er rettete sie aus ihren Ängsten;	19 W swoim ucisku wołali do Pana, a On ich uwolnił od trwogi.
20 er sandte sein Wort, sie gesund zu machen,und ließ sie aus ihren Gruben (oder: Gräbern?) entrinnen: –	20 Posłał swe słowo, aby ich uleczyć i wyrwać z zagłady ich życie.
21 die mögen danken dem HERRN für seine Güteund für seine Wundertaten an den Menschenkindern;	21 Niech dzięki czynią Panu za Jego łaskawość, za Jego cuda dla synów ludzkich!
22 sie mögen Opfer des Dankes bringenund seine Taten mit Jubel verkünden!	22 I niech składają ofiary dziękczynne, niech głoszą z radością Jego dzieła!
23 Die aufs Meer gefahren waren in Schiffen,auf weiten Fluten Handelsgeschäfte trieben,	23 Ci, którzy na statkach ruszyli na morze, aby uprawiać handel na ogromnych wodach,
24 die haben das Walten des HERRN geschautund seine Wundertaten auf hoher See.	24 ci widzieli działa Pana i Jego cuda wśród głębiny.
25 Denn er gebot und ließ einen Sturm entstehn,der hoch die Wogen des Meeres türmte:	25 Powiedział On i wzbudził wicher burzliwy, i spiętrzył jego fale.
26 sie stiegen empor zum Himmel und fuhren hinab in die Tiefen,so daß ihr Herz vor Angst verzagte;	26 Wznosili się aż pod niebo, spadali aż do głębi; ich dusza truchlała w nieszczęściu.
27 sie wurden schwindlig und schwankten wie Trunkne,und mit all ihrer Weisheit war’s zu Ende: –	27 Zataczali się i chwiali jak pijani, cała ich mądrość zawiodła.
28 da schrien sie zum HERRN in ihrer Not,und er befreite sie aus ihren Ängsten;	28 I w swoim ucisku wołali do Pana, a On ich uwolnił od trwogi.
29 er stillte das Ungewitter zum Säuseln,und das Toben der Wogen verstummte;	29 Zamienił burzę w wietrzyk łagodny, a fale morskie umilkły.
30 da wurden sie froh, daß es still geworden,und er führte sie zum ersehnten Hafen: –	30 Radowali się z tego, że nastała cisza, i że On przywiódł ich do upragnionej przystani.
31 die mögen danken dem HERRN für seine Güteund für seine Wundertaten an den Menschenkindern;	31 Niech dzięki czynią Panu za Jego łaskawość, za Jego cuda dla synów ludzkich!
32 sie mögen ihn erheben in der Volksgemeindeund im Kreise der Alten ihn preisen!	32 I niech Go sławią w zgromadzeniu ludu i na radzie starców niechaj Go chwalą!
33 Er wandelte Ströme zur Wüsteund Wasserquellen zu dürrem Land,	33 Rzeki zamienia On w pustynię, oazy na ziemię spragnioną,
34 fruchtbares Erdreich zu salziger Steppewegen der Bosheit seiner Bewohner.	34 ziemię żyzną na słony ugór skutkiem niegodziwości jej mieszkańców.
35 Wiederum machte er wüstes Land zum Wasserteichund dürres Gebiet zu Wasserquellen	35 Pustynię zamienił w zbiornik wody, a ziemię suchą w oazę.
36 und ließ dort Hungrige seßhaft werden,so daß sie eine Stadt zum Wohnsitz bauten	36 I tam osiedlił zgłodniałych, i założyli miasta zamieszkałe.
37 und Felder besäten und Weinberge pflanzten,die reichen Ertrag an Früchten brachten;	37 Obsiali pola, zasadzili winnice i zyskali zbiory owoców.
38 und er segnete sie, daß sie stark sich mehrten,und ließ ihres Viehs nicht wenig sein.	38 Pobłogosławił im, a bardzo się rozmnożyli, i dał im bydła niemało.
39 Dann aber nahmen sie ab und wurden gebeugtdurch den Druck des Unglücks und Kummers;	39 Potem zmalała ich liczba i podupadli pod naciskiem niedoli i utrapienia.
40 »über Edle goß er Verachtung ausund ließ sie irren in pfadloser Öde« (vgl. Hiob 12,21.24).	40 Lecz Ten, który wylewa wzgardę na władców i każe im błądzić przez puste bezdroża,
41 Den Armen aber hob er empor aus dem Elendund machte seine Geschlechter wie Kleinviehherden.	41 podniósł nędzarza z niedoli, rozmnożył rodziny jak trzody.
42 »Die Gerechten sehen’s und freuen sich,alle Bosheit aber muß schließen ihren Mund« (vgl. Hiob 22,19; 5,16).	42 Pobożni widzą to i radują się, a wszelka niegodziwość musi zamknąć swe usta.
43 Wer ist weise? Der beachte diesund lerne die Gnadenerweise des HERRN verstehn!	43 Kto mądry, niech to zachowa, niech rozważa [dzieła] łaski Pana!