Psalmen 107
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Menge Bibel | Modern Greek Bible |
|---|---|
| 1 »Danket dem HERRN, denn er ist freundlich,ja, ewiglich währt seine Gnade«: | 1 Δοξολογειτε τον Κυριον, διοτι ειναι αγαθος, διοτι το ελεος αυτου μενει εις τον αιωνα. |
| 2 so sollen die vom HERRN Erlösten sprechen,die er befreit hat aus Drangsal (oder: aus Feindeshand) | 2 Ας λεγωσιν ουτως οι λελυτρωμενοι του Κυριου, τους οποιους ελυτρωσεν εκ χειρος του εχθρου? |
| 3 und die er gesammelt aus den Ländernvom Aufgang her und vom Niedergang,vom Norden her und vom Meer (= Westen). | 3 και συνηγαγεν αυτους εκ των χωρων, απο ανατολης και δυσεως απο βορρα και απο νοτου. |
| 4 Sie irrten umher in der Wüste, der Öde,und fanden den Weg nicht zu einer Wohnstatt; | 4 Περιεπλανωντο εν τη ερημω, εν οδω ανυδρω? ουδε ευρισκον πολιν δια κατοικησιν. |
| 5 gequält vom Hunger und vom Durst,wollte ihre Seele in ihnen verschmachten (= verzweifeln). | 5 Ησαν πεινωντες και διψωντες? η ψυχη αυτων απεκαμνεν εν αυτοις. |
| 6 Da schrien sie zum HERRN in ihrer Not,und er rettete sie aus ihren Ängsten | 6 Τοτε εβοησαν προς τον Κυριον εν τη θλιψει αυτων? και ηλευθερωσεν αυτους απο των αναγκων αυτων. |
| 7 und leitete sie auf richtigem Wege,daß sie kamen zu einer bewohnten Ortschaft: – | 7 Και ωδηγησεν αυτους δι' ευθειας οδου, δια να υπαγωσιν εις πολιν κατοικιας. |
| 8 die mögen danken dem HERRN für seine Güteund für seine Wundertaten an den Menschenkindern, | 8 Ας υμνολογωσιν εις τον Κυριον τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τα προς τους υιους των ανθρωπων? |
| 9 daß er die lechzende Seele gesättigtund die hungernde Seele gefüllt hat mit Labung. | 9 Διοτι εχορτασε ψυχην διψωσαν, και ψυχην πεινωσαν ενεπλησεν απο αγαθων. |
| 10 Die da saßen in Finsternis und Todesnacht,gefangen in Elend und Eisenbanden – | 10 Τους καθημενους εν σκοτει και σκια θανατου, τους δεδεμενους εν θλιψει και εν σιδηρω? |
| 11 denn sie hatten Gottes Geboten getrotztund den Ratschluß (oder: Willen) des Höchsten verachtet, | 11 διοτι ηπειθησαν εις τα λογια του Θεου και την βουλην του Υψιστου κατεφρονησαν? |
| 12 so daß er ihren Sinn durch Leiden beugte,daß sie niedersanken und keinen Helfer hatten –; | 12 δια τουτο εταπεινωσε την καρδιαν αυτων εν κοπω? επεσον, και δεν υπηρχεν ο βοηθων. |
| 13 da schrien sie zum HERRN in ihrer Not,und er rettete sie aus ihren Ängsten; | 13 Τοτε εβοησαν προς τον Κυριον εν τη θλιψει αυτων, και εσωσεν αυτους απο των αναγκων αυτων? |
| 14 er führte sie heraus aus Finsternis und Todesnachtund zersprengte ihre Fesseln: – | 14 εξηγαγεν αυτους εκ του σκοτους και εκ της σκιας του θανατου και τα δεσμα αυτων συνετριψεν. |
| 15 die mögen danken dem HERRN für seine Güteund für seine Wundertaten an den Menschenkindern, | 15 Ας υμνολογωσιν εις τον Κυριον τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τα προς τους υιους των ανθρωπων? |
| 16 daß er eherne Türen zerbrochenund eiserne Riegel zerschlagen. | 16 διοτι συνετριψε πυλας χαλκινας και μοχλους σιδηρους κατεκοψεν. |
| 17 Die da krank waren infolge ihres Sündenlebensund wegen ihrer Verfehlungen leiden mußten – | 17 Οι αφρονες βασανιζονται δια τας παραβασεις αυτων και δια τας ανομιας αυτων. |
| 18 vor jeglicher Speise hatten sie Widerwillen,so daß sie den Pforten des Todes nahe waren –; | 18 Παν φαγητον βδελυττεται η ψυχη αυτων, και πλησιαζουσιν εως των πυλων του θανατου. |
| 19 da schrien sie zum HERRN in ihrer Not,und er rettete sie aus ihren Ängsten; | 19 Τοτε βοωσι προς τον Κυριον εν τη θλιψει αυτων, και σωζει αυτους απο των αναγκων αυτων? |
| 20 er sandte sein Wort, sie gesund zu machen,und ließ sie aus ihren Gruben (oder: Gräbern?) entrinnen: – | 20 αποστελλει τον λογον αυτου και ιατρευει αυτους και ελευθερονει απο της φθορας αυτων. |
| 21 die mögen danken dem HERRN für seine Güteund für seine Wundertaten an den Menschenkindern; | 21 Ας υμνολογωσιν εις τον Κυριον τα ελεη αυτου, και τα θαυμασια αυτου τα προς τους υιους των ανθρωπων? |
| 22 sie mögen Opfer des Dankes bringenund seine Taten mit Jubel verkünden! | 22 και ας θυσιαζωσι θυσιας αινεσεως και ας κηρυττωσι τα εργα αυτου εν αγαλλιασει. |
| 23 Die aufs Meer gefahren waren in Schiffen,auf weiten Fluten Handelsgeschäfte trieben, | 23 Οι καταβαινοντες εις την θαλασσαν με πλοια, καμνοντες εργασιας εν υδασι πολλοις, |
| 24 die haben das Walten des HERRN geschautund seine Wundertaten auf hoher See. | 24 αυτοι βλεπουσι τα εργα του Κυριου και τα θαυμασια αυτου τα γινομενα εις τα βαθη? |
| 25 Denn er gebot und ließ einen Sturm entstehn,der hoch die Wogen des Meeres türmte: | 25 Διοτι προσταζει, και εγειρεται ανεμος καταιγιδος, και υψονει τα κυματα αυτης. |
| 26 sie stiegen empor zum Himmel und fuhren hinab in die Tiefen,so daß ihr Herz vor Angst verzagte; | 26 Αναβαινουσιν εως των ουρανων και καταβαινουσιν εως των αβυσσων? η ψυχη αυτων τηκεται υπο της συμφορας. |
| 27 sie wurden schwindlig und schwankten wie Trunkne,und mit all ihrer Weisheit war’s zu Ende: – | 27 Σειονται και κλονιζονται ως ο μεθυων, και πασα η σοφια αυτων χανεται. |
| 28 da schrien sie zum HERRN in ihrer Not,und er befreite sie aus ihren Ängsten; | 28 Τοτε κραζουσι προς τον Κυριον εν τη θλιψει αυτων, και εξαγει αυτους απο των αναγκων αυτων. |
| 29 er stillte das Ungewitter zum Säuseln,und das Toben der Wogen verstummte; | 29 Κατασιγαζει την ανεμοζαλην, και σιωπωσι τα κυματα αυτης. |
| 30 da wurden sie froh, daß es still geworden,und er führte sie zum ersehnten Hafen: – | 30 Και ευφραινονται, διοτι ησυχασαν? και οδηγει αυτους εις τον επιθυμητον λιμενα αυτων. |
| 31 die mögen danken dem HERRN für seine Güteund für seine Wundertaten an den Menschenkindern; | 31 Ας υμνολογωσιν εις τον Κυριον τα ελεη αυτου και τα θαυμασια αυτου τα προς τους υιους των ανθρωπων? |
| 32 sie mögen ihn erheben in der Volksgemeindeund im Kreise der Alten ihn preisen! | 32 και ας υψονωσιν αυτον εν τη συναξει του λαου, και εν τω συνεδριω των πρεσβυτερων ας αινωσιν αυτον. |
| 33 Er wandelte Ströme zur Wüsteund Wasserquellen zu dürrem Land, | 33 Μεταβαλλει ποταμους εις ερημον και πηγας υδατων εις ξηρασιαν? |
| 34 fruchtbares Erdreich zu salziger Steppewegen der Bosheit seiner Bewohner. | 34 την καρποφορον γην εις αλμυραν, δια την κακιαν των κατοικουντων εν αυτη. |
| 35 Wiederum machte er wüstes Land zum Wasserteichund dürres Gebiet zu Wasserquellen | 35 Μεταβαλλει την ερημον εις λιμνας υδατων και την ξηραν γην εις πηγας υδατων. |
| 36 und ließ dort Hungrige seßhaft werden,so daß sie eine Stadt zum Wohnsitz bauten | 36 Και εκει κατοικιζει τους πεινωντας, και συγκροτουσι πολεις εις κατοικησιν? |
| 37 und Felder besäten und Weinberge pflanzten,die reichen Ertrag an Früchten brachten; | 37 και σπειρουσιν αγρους και φυτευουσιν αμπελωνας, οιτινες καμνουσι καρπους γεννηματος. |
| 38 und er segnete sie, daß sie stark sich mehrten,und ließ ihres Viehs nicht wenig sein. | 38 Και ευλογει αυτους, και πληθυνονται σφοδρα, και δεν ολιγοστευει τα κτηνη αυτων. |
| 39 Dann aber nahmen sie ab und wurden gebeugtdurch den Druck des Unglücks und Kummers; | 39 Ολιγοστευουσιν ομως επειτα και ταπεινονονται, απο της στενοχωριας, της συμφορας και του πονου. |
| 40 »über Edle goß er Verachtung ausund ließ sie irren in pfadloser Öde« (vgl. Hiob 12,21.24). | 40 Επιχεει καταφρονησιν επι τους αρχοντας και καμνει αυτους να περιπλανωνται εν ερημω αβατω. |
| 41 Den Armen aber hob er empor aus dem Elendund machte seine Geschlechter wie Kleinviehherden. | 41 Τον δε πενητα υψονει απο της πτωχειας και καθιστα ως ποιμνια τας οικογενειας. |
| 42 »Die Gerechten sehen’s und freuen sich,alle Bosheit aber muß schließen ihren Mund« (vgl. Hiob 22,19; 5,16). | 42 Οι ευθεις βλεπουσι και ευφραινονται? πασα δε ανομια θελει εμφραξει το στομα αυτης. |
| 43 Wer ist weise? Der beachte diesund lerne die Gnadenerweise des HERRN verstehn! | 43 Οστις ειναι σοφος ας παρατηρη ταυτα? και θελουσιν εννοησει τα ελεη του Κυριου. |