| 1 ܘܐܡܪܬ ܐܢܐ ܠܠܒܝ ܬܐ ܐܒܩܝܟ ܒܚܕܘܬܐ ܘܚܙܝ ܛܒܬܐ ܘܗܐ ܐܦ ܗܢܐ ܗܒܠܐ | 1 ειπον εγω εν καρδια μου δευρο δη πειρασω σε εν ευφροσυνη και ιδε εν αγαθω και ιδου και γε τουτο ματαιοτης |
| 2 ܠܓܘܚܟܐ ܐܡܪܬ ܡܢܐ ܗܢܝܢ ܘܠܚܕܘܬܐ ܡܢܘ ܥܒܕܬܝ | 2 τω γελωτι ειπα περιφοραν και τη ευφροσυνη τι τουτο ποιεις |
| 3 ܪܢܝܬ ܒܠܒܝ ܠܡܒܣܡܘ ܒܚܡܪܐ ܒܣܪܝ ܘܠܒܝ ܪܢܐ ܒܚܟܡܬܐ ܘܐܚܝܕ ܒܣܟܘܠܬܢܘܬܐ ܥܕܡܐ ܕܐܚܙܐ ܐܝܢܐ ܛܒ ܠܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܕܢܥܒܕܘܢ ܬܚܝܬ ܫܡܫܐ ܡܢܝܢ ܝܘܡ̈ܝ ܚܝ̈ܝܗܘܢ | 3 κατεσκεψαμην εν καρδια μου του ελκυσαι εις οινον την σαρκα μου και καρδια μου ωδηγησεν εν σοφια και του κρατησαι επ' αφροσυνη εως ου ιδω ποιον το αγαθον τοις υιοις του ανθρωπου ο ποιησουσιν υπο τον ηλιον αριθμον ημερων ζωης αυτων |
| 4 ܐܣܓܝܬ ܥ̇ܒ̈ܕܝ ܒܢܝܬ ܠܝ ܒܬ̈ܐ ܢܨܒܬ ܠܝ ܟܪ̈ܡܐ | 4 εμεγαλυνα ποιημα μου ωκοδομησα μοι οικους εφυτευσα μοι αμπελωνας |
| 5 ܥܒܕܬ ܠܝ ܓܢ̈ܐ ܘܦܪ̈ܕܝܣܐ ܘܢܨܒܬ ܒܗܘܢ ܐܝ̈ܠܢܝܢ ܕܟܘܠ ܦܐܪ̈ܝܢ | 5 εποιησα μοι κηπους και παραδεισους και εφυτευσα εν αυτοις ξυλον παν καρπου |
| 6 ܥܒܕܬ ܠܝ ܝܡܡ̈ܬܐ ܕܡ̈ܝܐ ܠܡܫܩܝܘ ܡܢܗܝܢ ܥܒܐ ܕܡܦܪܥ ܐܝ̈ܠܢܐ | 6 εποιησα μοι κολυμβηθρας υδατων του ποτισαι απ' αυτων δρυμον βλαστωντα ξυλα |
| 7 ܩܢܝܬ ܠܝ ܥܒ̣̈ܕܐ ܘܐܡܗ̈ܬܐ ܘܒܢ̈ܝ ܒܝܬܐ ܗܘܘ ܠܝ ܣܘܓܐܐ ܘܐܦ ܩܢܝܢܐ ܕܬܘܪ̈ܐ ܘܕܥܢܐ ܣܓܝ ܗܘܐ ܠܝ ܡܢ ܟܠ ܕܗܘܘ ܩܕܡܝ ܒܐܘܪܫܠܡ | 7 εκτησαμην δουλους και παιδισκας και οικογενεις εγενοντο μοι και γε κτησις βουκολιου και ποιμνιου πολλη εγενετο μοι υπερ παντας τους γενομενους εμπροσθεν μου εν ιερουσαλημ |
| 8 ܟܢܫܬ ܠܝ ܐܦ ܟܣܦܐ ܘܕܗܒܐ ܘܩܢܝܢܐ ܕܡ̈ܠܟܐ ܘܕܡܕܝܢ̈ܬܐ ܥܒܕܬ ܠܝ ܡܫܒܚ̈ܢܐ ܘܡܫ̈ܒܚܢܝܬܐ ܘܒܣܝܡܘܬܐ ܒܒܢ̈ܝ ܐܢܫܐ ܥܒܕܬ ܠܝ ܫ̈ܩܘܬܐ ܘܫ̈ܩܝܬܐ | 8 συνηγαγον μοι και γε αργυριον και χρυσιον και περιουσιασμους βασιλεων και των χωρων εποιησα μοι αδοντας και αδουσας και εντρυφηματα υιων του ανθρωπου οινοχοον και οινοχοας |
| 9 ܘܝܪܒܬ ܘܐܘܣܦܬ ܝܬܝܪ ܡܢ ܟܠ ܕܗܘܘ ܩܕܡܝ ܒܐܘܪܫܠܡ ܘܐܦ ܚܟܡܬܝ ܩܡܬ ܠܝ | 9 και εμεγαλυνθην και προσεθηκα παρα παντας τους γενομενους εμπροσθεν μου εν ιερουσαλημ και γε σοφια μου εσταθη μοι |
| 10 ܘܟܠ ܕܫܐܠ ܥܝܢ̈ܝ ܠܐ ܟܠܝܬ ܡܢܗܝܢ ܘܠܐ ܟܠܝܬ ܠܒܝ ܡܢ ܟܠ ܚܕܘܐ ܡܛܠ ܕܠܒܝ ܚܕܝ ܒܟܘܠ ܥܡ̈ܠܝ ܘܗܕܐ ܗܘܬ ܡܢܬܝ ܡܢ ܟܠܗ ܥܡܠܝ | 10 και παν ο ητησαν οι οφθαλμοι μου ουχ υφειλον απ' αυτων ουκ απεκωλυσα την καρδιαν μου απο πασης ευφροσυνης οτι καρδια μου ευφρανθη εν παντι μοχθω μου και τουτο εγενετο μερις μου απο παντος μοχθου μου |
| 11 ܘܚܪܬ ܐܢܐ ܒܟܠ ܥ̇ܒܕܐ ܕܥܒܕ ܐ̈ܝܕܝ ܘܒܟܠ ܥܡܠܐ ܕܥܡܠܬ ܠܡܥܒܕ ܘܗܐ ܟܠ ܡܕܡ ܗܒܠܐ ܘܛܘܪܦܐ ܕܪܘܚܐ ܘܠܝܬ ܝܘܬܪܢ ܬܚܝܬ ܫܡܫܐ | 11 και επεβλεψα εγω εν πασιν ποιημασιν μου οις εποιησαν αι χειρες μου και εν μοχθω ω εμοχθησα του ποιειν και ιδου τα παντα ματαιοτης και προαιρεσις πνευματος και ουκ εστιν περισσεια υπο τον ηλιον |
| 12 ܘܚܪܬ ܐܢܐ ܠܡܚܙܐ ܚܟܡܬܐ ܘܡܬܥܒܪܢܘܬܐ ܘܣܟܠܘܬܐ ܡܛܠ ܕܡܢܘ ܓܒܪܐ ܕܢܥܘܠ ܒܬܪ ܡܠܟܐ ܒܕܝܢܐ ܟܢ ܥܡ ܡ̇ܢ ܕܥܒܕܗ | 12 και επεβλεψα εγω του ιδειν σοφιαν και περιφοραν και αφροσυνην οτι τις ο ανθρωπος ος επελευσεται οπισω της βουλης τα οσα εποιησεν αυτην |
| 13 ܘܚܙܝܬ ܕܐܝܬ ܝܘܬܪܢ ܒܚܟܡܬܐ ܝܬܝܪ ܡܢ ܣܟܠܘܬܐ ܐܝܟ ܕܝܬܝܪ ܢܘܗܪܐ ܡܢ ܚܫܘܟܐ | 13 και ειδον εγω οτι εστιν περισσεια τη σοφια υπερ την αφροσυνην ως περισσεια του φωτος υπερ το σκοτος |
| 14 ܚܟܝܡܐ ܥܝ̈ܢܘܗܝ ܒܪܝܫܗ ܘܣܟܠܐ ܒܚܫܘܟܐ ܐܙܠ ܘܝܕܥܬ ܐܢܐ ܕܓܕܫܐ ܚܕ ܓܕܫ ܠܟܠܗܘܢ | 14 του σοφου οι οφθαλμοι αυτου εν κεφαλη αυτου και ο αφρων εν σκοτει πορευεται και εγνων και γε εγω οτι συναντημα εν συναντησεται τοις πασιν αυτοις |
| 15 ܘܐܡܪܬ ܐܢܐ ܒܠܒܝ ܐܢ ܐܝܟ ܓܕܫܐ ܕܣܟܠܐ ܐܦ ܠܝ ܢܓܕܫ ܘܠܡܢܐ ܐܬܚܟܡܬ ܐܢܐ ܝܬܝܪܐܝܬ ܘܡܠܠܬ ܒܠܒܝ ܕܐܦ ܗܢܐ ܗܒܠܐ ܗܘ | 15 και ειπα εγω εν καρδια μου ως συναντημα του αφρονος και γε εμοι συναντησεται μοι και ινα τι εσοφισαμην εγω τοτε περισσον ελαλησα εν καρδια μου διοτι αφρων εκ περισσευματος λαλει οτι και γε τουτο ματαιοτης |
| 16 ܡܛܠ ܕܣܟܠܐ ܡܢ ܝܬܝܪ ܡܡܠܠ ܡܛܠ ܕܠܝܬ ܕܘܟܪܢܐ ܠܚܟܝܡܐ ܥܡ ܣܟܠܐ ܠܥܠܡ ܐܝܟ ܝܘܡ̈ܬܐ ܕܡܢ ܟܕܘ ܐܬܝܢ ܘܟܠ ܡܬܛܥܐ ܘܐܝܟܢܐ ܢܡܘܬ ܚܟܝܡܐ ܥܡ ܣܟܠܐ | 16 οτι ουκ εστιν μνημη του σοφου μετα του αφρονος εις αιωνα καθοτι ηδη αι ημεραι αι ερχομεναι τα παντα επελησθη και πως αποθανειται ο σοφος μετα του αφρονος |
| 17 ܘܣܢܝܬ ܐܢܐ ܠܚ̈ܝܐ ܡܛܠ ܕܒܝܫ ܥܠܝ ܥܒܕܐ ܕܐܬܥܒܕ ܬܚܝܬ ܫܡܫܐ ܡܛܠ ܕܟܠ ܡܕܡ ܗܒܠܐ ܘܛܘܪܦܐ ܕܪܘܚܐ | 17 και εμισησα συν την ζωην οτι πονηρον επ' εμε το ποιημα το πεποιημενον υπο τον ηλιον οτι τα παντα ματαιοτης και προαιρεσις πνευματος |
| 18 ܘܣܢܝܬ ܐܢܐ ܟܠ ܥܡܠܝ ܕܐܢܐ ܥܡܠܬ ܬܚܝܬ ܫܡܫܐ ܡܛܠ ܕܫܒܩ ܐܢܐ ܠܗ ܠܓܒܪܐ ܕܗܘܐ ܡܢ ܒܬܪܝ | 18 και εμισησα εγω συν παντα μοχθον μου ον εγω μοχθω υπο τον ηλιον οτι αφιω αυτον τω ανθρωπω τω γινομενω μετ' εμε |
| 19 ܘܡ̇ܢ ܢܕܥ ܐܢ ܚܟܝܡ ܢܗܘܐ ܘܐܢ ܣܟܠ ܘܢܫܬܠܛ ܒܟܠ ܥܡ̈ܠܝ ܕܥܡܠܬ ܘܕܐܬܚܟܡܬ ܬܚܝܬ ܫܡܫܐ ܘܐܦ ܗܢܐ ܗܒܠܐ | 19 και τις οιδεν ει σοφος εσται η αφρων και εξουσιαζεται εν παντι μοχθω μου ω εμοχθησα και ω εσοφισαμην υπο τον ηλιον και γε τουτο ματαιοτης |
| 20 ܘܗܦܟܬ ܐܢܐ ܠܡܦܣܘ ܠܒܝ ܥܠ ܟܘܠ ܥܡܠܐ ܕܥܡܠܬ ܬܚܝܬ ܫܡܫܐ | 20 και επεστρεψα εγω του αποταξασθαι τη καρδια μου επι παντι τω μοχθω ω εμοχθησα υπο τον ηλιον |
| 21 ܡܛܠ ܕܐܝܬ ܓܒܪܐ ܕܥܡܠܗ ܒܚܟܡܬܐ ܘܒܝܕܥܬܐ ܘܒܟܫܝܪܘܬܐ ܘܠܐܢܫܐ ܕܠܐ ܥܡܠ ܒܗ̇ ܝܗܒ ܠܗ̇ ܡܢܬܗ ܘܐܦ ܗܢܐ ܗܒܠܐ ܘܒܝܫܬܐ ܪܒܬܐ | 21 οτι εστιν ανθρωπος ου μοχθος αυτου εν σοφια και εν γνωσει και εν ανδρεια και ανθρωπος ος ουκ εμοχθησεν εν αυτω δωσει αυτω μεριδα αυτου και γε τουτο ματαιοτης και πονηρια μεγαλη |
| 22 ܕܡܢܐ ܗܘܐ ܠܒܪܢܫܐ ܒܟܠ ܥܡܠܗ ܘܒܨܒܝܢܐ ܕܠܒܗ ܕܗܘ ܥܡܠ ܬܚܝܬ ܫܡܫܐ | 22 οτι τι γινεται τω ανθρωπω εν παντι μοχθω αυτου και εν προαιρεσει καρδιας αυτου ω αυτος μοχθει υπο τον ηλιον |
| 23 ܡܛܠ ܕܟܠ ܝܘܡ̈ܘܗܝ ܟܐܒܐ ܘܪܘܓܙܐ ܥܢܝܢܗ ܘܐܦ ܒܠܠܝܐ ܠܐ ܫܟܒ ܠܒܗ ܘܐܦ ܗܢܐ ܗܒܠܐ | 23 οτι πασαι αι ημεραι αυτου αλγηματων και θυμου περισπασμος αυτου και γε εν νυκτι ου κοιμαται η καρδια αυτου και γε τουτο ματαιοτης εστιν |
| 24 ܠܝܬ ܕܛܒ ܠܓܒܪܐ ܐܠܐ ܕܢܐܟܘܠ ܘܕܢܫܬܐ ܘܕܢܚܘܐ ܛܒܬܐ ܠܢܦܫܗ ܒܥܡܠܗ ܐܦ ܗܕܐ ܚܙܝܬ ܕܡܢ ܐܝܕܐ ܗܝ ܕܡܪܝܐ | 24 ουκ εστιν αγαθον εν ανθρωπω ο φαγεται και ο πιεται και ο δειξει τη ψυχη αυτου αγαθον εν μοχθω αυτου και γε τουτο ειδον εγω οτι απο χειρος του θεου εστιν |
| 25 ܡܛܠ ܕܡܢܘ ܢܐܟܘܠ ܘܡܢܘ ܢܫܬܐ ܠܒܪ ܡܢܗ | 25 οτι τις φαγεται και τις φεισεται παρεξ αυτου |
| 26 ܡܛܠ ܕܠܓܒܪܐ ܕܛܒ ܩܕܡܘܗܝ ܝܗܒ ܚܟܡܬܐ ܘܝܕܥܬܐ ܘܚܕܘܬܐ ܘܠܚ̈ܛܝܐ ܝܗܒ ܥܢܝܢܐ ܠܡܘܣܦܘ ܘܠܡܟܢܫܘ ܘܠܡܬܠ ܠܕܛܒ ܩܕܡ ܡܪܝܐ ܘܐܦ ܗܢܐ ܗܒܠܐ ܘܛܘܪܦܐ ܕܪܘܚܐ | 26 οτι τω ανθρωπω τω αγαθω προ προσωπου αυτου εδωκεν σοφιαν και γνωσιν και ευφροσυνην και τω αμαρτανοντι εδωκεν περισπασμον του προσθειναι και του συναγαγειν του δουναι τω αγαθω προ προσωπου του θεου οτι και γε τουτο ματαιοτης και προαιρεσις πνευματος |
